Είσαι έτοιμη, λοιπόν;
- Όσο μπορώ. - Πάμε, τότε.
Πάμε να παίξουμε "Ποιος Θέλει να Γίνει Εκατομμυριούχος".
Ποιος είπε τη φράση "Ουδείς άνθρωπος νήσος εστί";
Ο Τζον Ντον; Ο Τζον Μίλτον;
Ο Τζον Φ. Κένεντι;
Ο Τζον Μπον Τζόβι;
Ο Τζον Μπον Τζόβι. Πανεύκολο.
Κι αν μου επιτρέπετε, μεγάλη μαλακία.
Κατά τη γνώμη μου, όλοι είμαστε νησιά.
Για να μην πω ότι ήρθε ο καιρός να γίνουμε όλοι ένα.
Ζούμε στην εποχή των νησιών.
Πριν εκατό χρόνια, εξαρτιόσουν αναγκαστικά από τους άλλους.
Κανείς δεν είχε τηλεόραση ή CD ή DVD ή βίντεο...
ή μηχανές του καφέ στο σπίτι.
Δεν υπήρχε τίποτα το κουλ.
Ενώ τώρα...
μπορείτε να φτιάξετε ένα μικρό νησί του παραδείσου.
Με τα σωστά εφόδια και τις σωστές απόψεις...
μπορείτε να γίνετε ένας ηλιόλουστος, τροπικός μαγνήτης...
για νεαρές Σουηδέζες τουρίστριες.
Γεια, είμαι η Κριστίνα. Καιρό έχω να σ' ακούσω.
Πέρασα υπέροχα προχθές. Γι' αυτό τηλεφώνησέ μου, εντάξει;
Κι αρέσκομαι να πιστεύω πως ίσως να 'μαι κι εγώ τέτοιο νησί.
Με βρίσκω σχετικά πολύ κουλ.
Με βρίσκω κάπως σαν την Ίμπιζα.
Υπάρχουν κάποιοι που περνάνε καλά στη ζωή τους.
Είχα αρχίσει να πιστεύω ότι εγώ δεν ήμουν απ' αυτούς.
Δεν κολλούσα.
Δεν κολλούσα στο παλιό μου το σχολείο.
Με τίποτα δεν κολλούσα στο καινούριο.
Ξέρω ότι κάποια παιδιά τα διαβάζουν οι γονείς τους στο σπίτι.
Η μαμά μου δεν μπορούσε, εκτός κι αν την πλήρωνα.
Γιατί μόνο οι δυο μας ήμασταν. Κι αυτή δούλευε.
Έβγαζε 400 λίρες τη βδομάδα.
Πού θα τα έβρισκα τα λεφτά;
Ίσως αν ήμουν το παιδί στο σινεμά, ο Χέιλι Τζόελ Όσμεντ...
να μπορούσα να την πληρώσω.
Αλλά αν αυτό σημαίνει καλή ηθοποιία, ξεχάστε το.
Ήμουν χάλια ηθοποιός.
Γιατί δεν μ' άρεσε να στέκομαι μπροστά στο πλήθος.
Άρα, κοντολογίς, έπρεπε να πάω σχολείο.
Το άσχημο είναι πως όπως όλοι οι κάτοικοι ενός νησιού...
έπρεπε κατά καιρούς να επισκέπτομαι την ηπειρωτική χώρα.
Αυτή είναι η Ίμοτζεν. Κράτησέ την, αν θέλεις.
Δεν είναι... Καλά, εντάξει.
Ωραία. Την έπιασα.
Είναι αξιολάτρευτη, δεν βρίσκεις;
Ναι. Δεν βρίσκεις;
Επειδή δεν τα πάω καλά με τα μωρά...
δεν την παίρνεις πίσω καλύτερα;
Θα μπορούσες να 'χες κι εσύ ένα, αν σοβαρευόσουν.
Ναι, για φαντάσου.
Ωραίο το κάνατε το μέρος.
Μπάρνι, Μπάρνι, Μπάρνι.
Πες γεια στον Γουιλ, Μπάρνι.
Τώρα μάλιστα. Ήρθε ο Αντίχριστος.
Γεια σου, Μπάρνι. Τι κάνεις;
- Είναι σκέτη τρέλα. - Ναι...
Τι γίνεται μ' εσένα, Γουιλ; Δεν πεθύμησες δική σου οικογένεια;
Δεν τρώω την πάνα του Μπάρνι καλύτερα;
Δεν θα το 'λεγα. Μια χαρά μου φαίνομαι.
Σε παρακαλώ, Γουιλ.
Τι θα πει αυτό; Γιατί με παρακαλείς;
Κοίτα τα χάλια σου.
Είσαι 38 ετών, ποτέ σου δεν κράτησες δουλειά...
ή σχέση περισσότερο από δυο μήνες.
Δεν θα 'λεγα πως είσαι μια χαρά.
Εγώ σκέτη καταστροφή θα σ' έλεγα.
Ποιο είναι το νόημα της ζωή σου;
Βρε, για δες.
Έχεις δίκιο. Μάλλον δεν έχει νόημα η ζωή μου...
και σ' ευχαριστώ που το ανέφερες.
Ο λόγος που σε φωνάξαμε σήμερα εδώ, είναι γιατί θέλαμε να σε ρωτήσουμε...
αν θέλεις να γίνεις νονός της Ίμοτζεν.
- Σοβαρά; - Σοβαρά.
Ακούστε, με τιμά η πρότασή σας.
Όμως, μάλλον θ' αστειεύεστε.
Δεν μπορώ να φανταστώ χειρότερο νονό για την Ίμοτζεν.
Με ξέρετε. Θα μου 'πεφτε στη βάφτιση.
Θα ξεχνούσα τα γενέθλιά της μέχρι τα 18 της, οπότε θα την έβγαζα να τη μεθύσω...
και πιθανόν, γιατί να μην το πούμε, να πήγαινα να την πηδήξω κιόλας.
Σοβαρολογώ. Είναι πολύ κακή επιλογή.
Ξέρουμε, απλά πίστευα πως είχες κρυμμένες αρετές.
Όχι, όχι. Πάντα έκανες το ίδιο λάθος.
Αυτό που βλέπεις είμαι.
Να 'μαστε.
Ξέρεις, δεν είν' ανάγκη να με πηγαίνεις στο σχολείο πλέον, μαμά.
Τον έμαθα τον δρόμο.
Μα μ' αρέσει να σε πηγαίνω στο σχολείο.
Μάλιστα.
Τι είσαι;
Ο εαυτός μου.
Και τι δεν είσαι;
Πρόβατο.
Ωραία. Και πώς κάνουν τα πρόβατα;
Μάρκους;
Σ' αγαπώ.
Δες εδώ.
Κι εγώ σ' αγαπώ.
"Σ' αγαπώ, Μάρκους!"
"Σ' αγαπώ!"
Δείτε τον!
Δεν δέχτηκα την προσφορά της Κριστίν και του Τζον...
να γίνω ο νονός της κόρης τους...
όμως δέχτηκα να βγω με την Άντζι, μια πανέμορφη συνάδελφο της Κριστίν.
Είχαν, όμως, ξεχάσει στη βιασύνη τους να μου πούνε ένα πράγμα.
Υπάρχει κάτι που δεν ξέρεις για μένα.
Αλήθεια;
Τίποτα συνταρακτικό;
Ναι, θα το 'λεγα.
Έχω ένα 3χρονο αγοράκι.
Ήθελα να ρίξω την πετσέτα στο πάτωμα, να σπρώξω μπροστά το τραπέζι και να φύγω.
Υπέροχα. Λατρεύω τα παιδιά.
Ναι. Μ' αρέσει να παίζω μαζί τους.
Σαν παιδί κι εγώ.
Θα στενοχωριόμουν, αν δεν είχες παιδί.
Γιατί το λες αυτό;
Ένας Θεός ξέρει.
Ίσως γιατί ακούγεται γλυκό και θα την έριχνε.
Γιατί λατρεύω τα παιδιά. Είναι σκέτη τρέλα.
Τι κάθεσαι και λες, ηλίθιε;
Δεν μπορεί να χάφτει τέτοια πράματα.
Κι όμως τα έχαψε.
Και για τις επόμενες βδομάδες έγινα ξαφνικά ο Γουιλ το Καλό Παιδί.
Ο μικρός με λάτρεψε, κυρίως γιατί στην πρώτη μας συνάντηση...
τον πήγα στον ζωολογικό κήπο και τον κρατούσα από τα πόδια ανάποδα.
Μακάρι οι σχέσεις μεταξύ ενηλίκων να ήταν τόσο απλές.
Είσαι φανταστικός, το ξέρεις;
Κατάλαβα ότι με τις ανύπαντρες μητέρες...
ειδικά αυτές που τις κακομεταχειρίστηκαν...
και τελικά τις εγκατέλειψαν οι σύζυγοι, αποκτάς οντότητα μέσα απ' τη σύγκριση...
Είσαι καταπληκτικός άνθρωπος.
Όχι, δεν είμαι.
Όμως θέλει δουλειά το να 'σαι καταπληκτικός συνέχεια.
Στο τέλος άρχισα ν' αναρωτιέμαι αν η Άντζι ήταν ακριβώς αυτό που έψαχνα.
Για παράδειγμα, είχε αργήσει να έρθει σινεμά, γιατί την είχε στήσει η μπέιμπι-σίτερ.
- Λυπάμαι πολύ. - Δεν τρέχει τίποτα.
Αυτό με τσάντισε.
- Είσαι εντάξει; - Ναι.
Κι υπήρχαν και βαθύτερα προβλήματα.
Δεν μπορούσε να μένει σπίτι μου, δεν είχε DVD, ούτε ψηφιακή, ούτε και καλωδιακή.
Έτσι, καθόμασταν και βλέπαμε συνέχεια κάτι τηλεταινίες για παιδιά με λευχαιμία.
Φοβάμαι πως δεν γίνεται τίποτα.
Θεέ μου! Όχι! Μη, σας παρακαλώ!
Έπρεπε να βάλω ένα τέλος.
Αλλά μετά τον Γουιλ το Καλό Παιδί...
δεν θα ήταν εύκολη η μετάβαση στον συνήθη ρόλο του Γουιλ του Ασταθή και του Ανέραστου.
Ορίστε;
Θέλεις να χωρίσουμε; Είσαι...
ένα εγωιστικό καθίκι.
Δεν το πιστεύω πόσο χρόνο χαράμισα μαζί σου!
Είσαι άχρηστος, επιφανειακός και τιποτένιος.
Γουιλ...
Και τότε συνέβη κάτι το μαγικό.
Λυπάμαι.
Δεν νομίζω ότι προχωράει μεταξύ μας. Δεν φταις εσύ.
Εσύ ήσουν υπέροχος. Εγώ φταίω.
Ξέρεις, η κατάσταση με τον Λούι και τον πατέρα του.
Δεν είμαι ακόμα έτοιμη να ξεκινήσω κάποια καινούρια σχέση.
Ναι.
Λυπάμαι.
Νομίζω πως καταλαβαίνω.
Είσαι καταπληκτικός άνθρωπος, Γουιλ.
Δεν είχα ξαναδεί γυναίκα να κλαίει χωρίς να φταίω.
Ήθελε να τη συγχωρήσω κιόλας. Ήταν υπέροχα.
Κοίτα, δεν είναι ανάγκη να στενοχωριέσαι. Αλήθεια.
Αυτό, λοιπόν, ήταν το τέλος της Άντζι κι η αρχή ενός καινούριου σίριαλ.
Ανύπαντρες μητέρες.
Γιατί δεν μου 'χε πει κανείς πρωτύτερα για δαύτες;
Παθιασμένο σεξ, αρκετή δόση εγωισμού και χωρισμός χωρίς κανένα πρόβλημα.
Θα 'ναι χιλιάδες αυτές που περιμένουν ένα καλό παιδί, να πηδηχτούν και να χωρίσουν.
Υπέροχες, σέξι, καταπληκτικές, ανύπαντρες μητέρες.
Μπορώ να έχω Cοcοa Puffs;
Όχι, δεν είναι Κυριακή.
Το κλάμα είχε ξαναρχίσει. Και με τρόμαζε...
γιατί τώρα συνέβαινε τα πρωινά.
Αυτό δεν γινόταν πριν.
Δεν μπορούσα να καταλάβω. Δεν είχε πεθάνει κανείς.
Δούλευε σαν μουσικοθεραπεύτρια, σαν δασκάλα, δηλαδή, για άρρωστα παιδιά.
Άρα είχαμε χρήματα για φαγητό και για τα πάντα.
Να φτιάξω μόνος μου το πρωινό;
Όχι, θα το ετοιμάσω εγώ.
Ανυπομονείς να πας σχολείο σήμερα;
Σήμερα θα μάθουμε να χρησιμοποιούμε...
το κόμμα, όταν πολλαπλασιάζουμε με το 10...
το 100 και το 1000.
"Δεν μπορώ παρά να είμαι σκυθρωπός
"Τις μέρες με βροχή και τις Δευτέρες γίνομαι μελαγχολικός"
Ευχαριστούμε πολύ, Μάρκους.
Γεια σου, Νίκι. Γεια σου, Μαρκ.
- Θα πάτε στους υπολογιστές αργότερα; - Δεν ξέρω. Μάρκους...
Ε, Μαντόνα! Πες μας κανένα τραγουδάκι!
Αφού σ' αρέσει, έτσι δεν είναι;
Κάτι από Spice GirΙs. Κι οι τρεις μαζί.
Ναι. Ε, Spice GirΙs...
με κάνατε να χάσω τη μπάλα.
Μάρκους, δεν θέλουμε να κανείς παρέα μαζί μας άλλο.
- Για ποιο λόγο; - Εξαιτίας τους.
- Δεν με αφορούν αυτοί. - Κι όμως.
Δεν είχαμε προβλήματα μ' αυτούς, ώσπου αρχίσαμε να βγαίνουμε μαζί σου.
Από τότε κάθε μέρα έχουμε πρόβλημα.
Άλλωστε, όλοι λένε πως είσαι παράξενος.
Όμως, λιγάκι μόνο.
Καλά.
Αντίο.
Ορίστε, λοιπόν.
Περνούσα απαίσια στο σπίτι, περνούσα απαίσια και στο σχολείο.
Μου άρεσε που οι ανύπαντρες μητέρες ήταν το μέλλον...
όμως, δυστυχώς, μου έλειπαν τα τηλέφωνά τους.
- Γεια σου, μπαμπά. - Γεια.
Ποια ήταν τα στέκια τους;
ΓΑΜΕ - ΓΟΝΕΙΣ ΑΝΥΠΑΝΤPΟΙ ΜΑ ΕΝΩΜΕΝΟΙ
ΠΑPΑΣΚΕΥΕΣ ΣΤΙΣ 2 μ.μ. ΣΤΟ ΕΚΚΛΗΣΑΚΙ ΓΟΥΝΤΜΠPΙΤΖ
Είμαι ανύπαντρος πατέρας, έχω έναν γιο 2 ετών.
ΓΑΜΕ.
Πλάκα είχε.
Ένα εν δυνάμει ορυχείο από ανύπαντρες μητέρες.
Φανταζόμουν ήδη πανέμορφα πλάσματα να γίνονται τύφλα...
να ξεχνούν τα προβλήματά τους και να 'ναι έτοιμα για τρέλες.
Συνέβη όταν ήμουν 7 μηνών έγκυος.
Ώσπου να γεννήσω, ήταν στη Μαγιόρκα με άλλη γυναίκα.
Ούτε καν μ' εκείνη που με απατούσε στην αρχή.
Όσον αφορά εμένα, συνέβη μια βδομάδα πριν γεννήσω.
Είπε πως είχα παχύνει πολύ.
Ο δικός μου πηδούσε τη γραμματέα του.
Τι κλισέ!
Κατάλαβα ένα πράγμα: όλοι οι άντρες είναι καθάρματα.
Δεν πέρασαν 10 λεπτά...
κι ήθελα να κόψω το πέος μου με το κουζινομάχαιρο.
Η σειρά μου.
Ναι.
Έχω ένα γιο 2 ετών. Τον Νεντ.
Έχει μπλε μάτια και ξανθά μαλλιά...
και ύψος περίπου 68 πόντους.
Κι η μαμά του με παράτησε.
- Αλήθεια; - Ναι.
Δηλαδή, φυσικά το σοκ ήταν μεγάλο...
γιατί, ξέρετε, περνούσαμε καλά μαζί.
Η Σάντρα είχε ήδη ξεκινήσει την πρακτική της στη νευρολογία...
ώσπου μια μέρα είχε ετοιμάσει τις βαλίτσες της κι ο κολλητός μου την περίμενε απ' έξω...
με τη Φεράρι του.
Ναι. Τη Μόντενα, ξέρετε.
Αυτή με τον υπερτροφοδοτούμενο κινητήρα που φαίνεται κι από το τζάμι πίσω;
- Δηλαδή σε παράτησε; - Ναι.
Μπορώ να ρωτήσω αν η πρώην σου βλέπει τον Νεντ καθόλου;
Συγγνώμη, δεν συγκράτησα τ' όνομά σου.
Σούζι.
Δεν τον βλέπει και πολύ, όχι.
Πώς το αισθάνεται ο μικρός αυτό;
Είναι πολύ καλό παιδί.
Πολύ, πολύ γενναίος.
Έχουν μεγάλα ψυχικά αποθέματα, δεν νομίζετε;
Τις προάλλες σκεφτόμουν την πρώην μου.
Σκαρφάλωσε πάνω μου, έβαλε τα χεράκια του γύρω από τον λαιμό μου και μου είπε...
"Κουράγιο, μπαμπά."
Αυτό είναι υπέροχο για ένα 2χρονο παιδί.
Αλήθεια;
Ναι. Είναι πολύ διαφορετικός. Πολύ, πολύ διαφορετικός.
Μερικές φορές νομίζω ότι αυτός μάλλον φροντίζει εμένα.
Ότι μου μαθαίνει τον κόσμο.
Λυπάμαι.
Ευχαριστώ.
Θεέ μου, τι παράσταση! Μέχρι και τον ίδιο μου τον εαυτό έπεισα.
Ορίστε. Είσαι εντάξει;
Ναι. Μια χαρά, ευχαριστώ.
- Μ' εμπιστεύεσαι; - Φυσικά.
Και πριν τελειώσει η βραδιά, είχα ήδη κλείσει ραντεβού.
Γονείς ανύπαντροι μα ενωμένοι!
Όλοι για έναν και ένας για όλους!
Το πρόβλημα ήταν ότι υποτίθεται πως είχα κι έναν γιο 2 ετών.
Το ραντεβού ήταν πικνίκ στο Ρίτζεντς Παρκ, με τα παιδιά όλων του ΓΑΜΕ.
Δυστυχώς, ο Νεντ δεν θα ερχόταν.
Τον είχε πάρει η μαμά του την τελευταία στιγμή.
- Τι κρίμα! - Ναι.
Λυπάμαι.
- Το παίρνω εγώ. - Να σου γνωρίσω τη Μέγκαν, από δω.
Γεια σου, Μέγκαν.
Μια φίλη μου από το ΓΑΜΕ δεν ένιωθε καλά...
κι έτσι είπα να πάρουμε εμείς το παιδί της στο πικνίκ.
- Υπάρχει πρόβλημα; - Κανένα.
Όσο περισσότερα τόσο το καλύτερο.
Έλα, αργοπορημένε!
Μου την έδιναν όλοι από το ΓΑΜΕ.
Η Σούζι ήταν εντάξει, όμως τώρα είχαμε κι αυτόν τον καραγκιόζη που 'θελε να την απαυτώσει.
Μάρκους, ο Γουιλ. Γουιλ, ο Μάρκους.
Γεια.
Ωραία.
Μπείτε όλοι μέσα. Κοίτα τι χάλια έκανε το κάθισμα ο Νεντ.
Κρίμα που δεν γινόταν να 'ρθει.
Λοιπόν, με τι ασχολείσαι;
Εγώ;
Είχα πει ήδη τόσα ψέματα που θα τα ξεχνούσα, οπότε τώρα είπα την αλήθεια.
- Τίποτα. - Μάλιστα. Και πριν απ' αυτό;
- Τι εννοείς; Πριν το τίποτα; - Ναι.
Τίποτα.
Δεν έχεις δουλέψει στη ζωή σου;
Έχω κάνει κάτι ψιλοδουλειές εδώ κι εκεί, όμως, βασικά όχι.
Αδιανόητο, έτσι;
Είναι...
Υπέροχα.
Θεέ μου, έπρεπε να της το πω τώρα.
Στην πραγματικότητα, αυτό που έγινε ήταν, ο πατέρας μου είχε γράψει ένα τραγούδι...
το 1958, και είναι αρκετά διάσημο...
και βασικά ζω από τα δικαιώματα του τραγουδιού.
Ακούσατε για τον Μάικλ Τζάκσον;
Βγάζει 1.000.000 λίρες το λεπτό.
Αυτό σημαίνει 60.000.000 λίρες την ώρα.
Εγώ δεν βγάζω 1.000.000 λίρες το λεπτό.
- Ούτε κατά διάνοια, δυστυχώς. - Πόσα τότε;
Μάρκους!
Είχα αρχίσει ν' αναρωτιέμαι αν θα σέρναμε κι αυτό το ζωντόβολο όλη μέρα.
Ποιο είναι το κομμάτι, λοιπόν;
Αν σου επιτρέπει να ζεις, σίγουρα θα το 'χουμε ακούσει.
Είναι το "Σούπερ Έλκηθρο του Άι Βασίλη".
Για όνομα του Θεού, μην το τραγουδήσετε.
"Για δες ποιος έρχεται από τα κεραμίδια Είναι ο Άι Βασίλης και κουβαλάει στολίδια
"Με χε, χε, χε και χο, χο, χο είναι του Άι Βασίλη το Σούπερ Έλκηθρο"
Φαντάζομαι πως συνέχεια σου το κάνουν αυτό.
Μπα, νομίζω πως είστε οι πρώτοι.
Συγγνώμη, δεν καταλαβαίνω. Και πώς βγάζεις λεφτά απ' αυτό;
Όσοι λένε κάλαντα σου πληρώνουν 10%;
Θα έπρεπε, όμως δεν γίνεται να τα πιάνεις πάντα τα κωλόπαιδα.
Λοιπόν, πόσο συχνά τον παίρνεις μαζί σου τον Μάρκους;
Πού και πού.
Τη μαμά του καμιά φορά την πιάνει κατάθλιψη.
Εσύ το λες κατάθλιψη, εγώ παλαβομάρα.
Δεν είναι παλαβή, Μάρκους. Απλώς θέλει και να ξεκουράζεται λιγάκι.
Θα κάνουμε το πικνίκ μας εδώ κι όταν γυρίσεις σπίτι θα 'ναι όρθια και ζωντανή.
Θεέ μου! Τι είν' αυτό;
Ψωμί που έφτιαξε η μαμά.
Φαίνεται πολύ νόστιμο.
Όχι, δεν είναι. Είναι υγιεινό.
Σου λείπει, έτσι;
Ποιος;
Α, ο Νεντ!
Ναι.
Ναι, πολύ.
Θα του άρεσε πολύ εδώ.
Μου φαίνεται πως σκότωσα μια πάπια.
Ήθελα απλώς να την ταίσω.
Τι είναι αυτό που επιπλέει στο νερό δίπλα της;
Είναι το ψωμί της μάνας σου;
Δεν ήταν να ρίξεις ολόκληρη φραντζόλα. Αυτό κι εμένα θα με σκότωνε.
Εσύ είσαι αυτός που έριχνε φραντζόλες ίσα με τούβλα στις πάπιες;
Ναι, αυτός ήταν, όμως τον σταμάτησα τώρα.
Ξέρετε, παιδιά είναι και παίζουν.
Ώστε αυτός τη σκότωσε.
Όχι, δεν καταλάβατε. Η πάπια ήταν ήδη νεκρή.
Ο μικρός πετούσε ψωμί για να βουλιάξει το πτώμα...
αφού η Μέγκαν από δω έδειχνε ταραγμένη.
Ο Μάρκους δεν θα σκότωνε ποτέ πάπια. Έτσι δεν είναι, Μάρκους;
Ποτέ. Λατρεύω τις πάπιες. Είναι τα δεύτερα αγαπημένα μου ζώα μετά τα δελφίνια.
Σκοτώνουν και καρχαρία με το ρύγχος τους.
Θα πρέπει να μπω μέσα να τη μαζέψω.
Ακούστε, ελπίζω να μην είναι επιδημία.
Μια χαρά τα καταφέραμε εδώ πέρα, κολλητέ.
Καλά. Όπως νομίζεις.
Μάρκους;
Μαμά.
Εκείνη τη μέρα, τη Μέρα της Νεκρής Πάπιας, ξεκίνησαν τα πάντα.
Εκείνος ο τύπος, ο Γουιλ, ήρθε κι αυτός μαζί μας κι εγώ δεν τον σταμάτησα.
Άλλωστε, δεν ήταν δυνατό να ήμουν ανήσυχος από τότε...
αφού δεν ήξερα ακόμα τίποτα για το οποίο θα 'πρεπε να ανησυχώ.
Όταν, όμως, έβαλα το κλειδί στην πόρτα και την άνοιξα...
Είσαι ντυμένη;
Άρχισε μια καινούρια φάση στη ζωή μου.
Μπαμ!
Ιησούς Χριστός!
Ω, Θεέ μου.
- Γουιλ, κάλεσε ασθενοφόρο. - Μάρκους, πού είναι το τηλέφωνο;
Πού είναι το τηλέφωνο, μεγάλε;
Ήταν απαίσιο. Απαίσιο.
Το να οδηγάς, όμως, γρήγορα πίσω από το ασθενοφόρο ήταν φανταστικό.
Βρήκε τις αισθήσεις της.
Ήταν καλά στο ασθενοφόρο.
Σε ζητούσε, Μάρκους.
Πολύ ευγενικό εκ μέρους της.
Άκου, ξέρεις ότι εσύ δεν έχεις σχέση μ' αυτό.
Θέλω να πω, δεν είσαι εσύ η αιτία που...
Δεν είσαι εσύ η αιτία που βρίσκεται εδώ. Δεν τα λέω καλά, Γουιλ;
Ναι, καλά τα λες.
Πάω να φέρω λίγο νερό.
- Θα πάω εγώ. - Όχι, κάθισε.
Η μαμά σου θα τα καταφέρει.
Ναι, έτσι φαίνεται.
Όμως δεν λέει και τίποτα αυτό, έτσι;
Μάλιστα. Θέλεις να πεις ότι φοβάσαι μήπως το ξαναδοκιμάσει;
Δεν σκας καλύτερα;
Ορίστε, δροσερό κι όμορφο.
Είστε για τη Φιόνα Μπρούερ;
Ναι, είμαι η φίλη της η Σούζι.
Από δω ο Μάρκους κι ο Γουιλ.
Έχει ταχεία ανάρρωση, όμως θα μείνει εδώ το βράδυ.
Θα ζητήσω από τη δις Μπρούερ την άδεια να κοιμηθεί απόψε ο μικρός μαζί σας.
Μάλιστα.
Λοιπόν, σπίτι μου ή σπίτι σου;
Συγγνώμη.
Φτάσαμε.
- Ώρα να γυρίσω κι εγώ στον Νεντ. - Θα το πάρω εγώ.
Ωραία.
Τελικά, το όλο πράγμα είχε ενδιαφέρον.
Θα σου τηλεφωνήσω, λοιπόν.
Όμως δεν θα 'θελα και να το κάνω κάθε βράδυ.
Τα λέμε σύντομα.
Το θέμα είναι πως η ζωή ενός ατόμου είναι σαν ένα σόου.
Ήμουν ο πρωταγωνιστής στο "Σόου του Γουιλ".
Και το "Σόου του Γουιλ" δεν ήταν κοινό δράμα.
Καλεσμένοι πηγαινοέρχονταν, όμως εγώ ήμουν μόνιμος.
Ήταν δικό μου, αποκλειστικά δικό μου.
Αν η μαμά του Μάρκους δεν τα κατάφερνε με το δικό της σόου...
αν έπεφτε η ακροαματικότητα, κρίμα, όμως δικό της πρόβλημα.
Κι εν τέλει, η όλη υπόθεση με τις ανύπαντρες μητέρες μου φαινόταν λίγο περίπλοκη.
Μάρκους
Το έλαβα το γράμμα. Ευχαριστώ.
Θεέ μου. Το 'χα ξεχάσει.
Το ξέχασες;
Ξέχασες μια επιστολή αυτοκτονίας;
Δεν είμαι κι υποχρεωμένη να το θυμάμαι, έτσι;
Διάβασες το σημείο εκείνο που έλεγα ότι θα σ' αγαπώ για πάντα;
Είναι λίγο δύσκολο να μ' αγαπάς από τον τάφο, δεν νομίζεις;
Συγγνώμη.
Κατανοώ τον θυμό σου, Μάρκους.
Δεν αισθάνομαι όπως αισθανόμουν χτες, αν αυτό σε βοηθάει.
Τι;
Δηλαδή πάει κι έφυγε; Έτσι απλά;
Όχι, όμως...
προς το παρόν αισθάνομαι καλύτερα.
Το "προς το παρόν" δεν μ' ικανοποιεί.
Το βλέπω ότι τώρα είσαι καλύτερα. Έβαλες να ζεστάνεις νερό.
Τι θα γίνει, όμως, όταν τελειώσεις το τσάι σου; Τι θα γίνει, μόλις εγώ πάω σχολείο;
- Δεν μπορώ να σε προσέχω όλη την ώρα. - Το ξέρω.
Πρέπει να φροντίζουμε ο ένας τον άλλον. Οι δυο μας.
Ξαφνικά συνειδητοποίησα πως δύο άνθρωποι δεν φτάνουν.
Χρειάζονται ενισχύσεις.
Αν είναι μόνο δύο και ξαφνικά φλιπάρει κάποιος...
τότε μένεις μόνος.
Δύο άτομα δεν φτάνουν.
Χρειάζονται τουλάχιστον τρεις.
- Τρεις τι; - Τίποτα.
Είχα όμως μια καταπληκτική ιδέα.
Το σπουδαίο του να ζεις σ' ένα νησί, είναι ότι μόνος σου κανονίζεις τη ζωή σου.
Η λύση βρίσκεται στο να βλέπεις μια ημέρα σε ενότητες...
και κάθε ενότητα να αποτελείται από 30 λεπτά το μέγιστο.
Μια ολόκληρη ώρα παραπάει...
κι οι πιο πολλές δραστηριότητες κρατούν μισή ώρα.
Να κάνεις μπάνιο: μια ενότητα.
Να βλέπεις "Αντίστροφη Μέτρηση"...
Μία ενότητα.
Αναζήτηση στο ίντερνετ...
www.σουπερμόντελχωρίςμπλουζάκια
δύο ενότητες.
Άσκηση: τρεις ενότητες.
Προσεκτικό ανακάτωμα μαλλιών: τέσσερεις ενότητες.
Είναι απίστευτο πόσο γρήγορα περνάει η μέρα.
Συχνά αναρωτιέμαι, για να είμαι ειλικρινής...
αν θα προλάβαινα ποτέ να είχα και δουλειά.
Πώς τα καταφέρνει ο κόσμος;
Ναι, Γουιλ εδώ.
- Είμαι ο Μάρκους. - Ορίστε;
Είμαι ο Μάρκους.
Ο Μάρκους;
Α, ο Μάρκους! Γεια.
Πού βρήκες το τηλέφωνό μου;
Από τη Σούζι.
Σκέφτηκα ότι θα ήθελες να με βγάλεις έξω το Σάββατο.
Και πώς το σκέφτηκες αυτό, Μάρκους;
Η Σούζι είπε ότι ταιριάζουμε.
- Αλήθεια; - Ναι.
- Κι εσύ ο ίδιος είχες πει, "Τα λέμε σύντομα." - Τι είχα πει;
"Τα λέμε σύντομα."
Το βράδυ που μας άφησες σπίτι. Θυμάσαι; Είχες πει, "Τα λέμε σύντομα."
Είναι όντως σύντομα, Μάρκους.
Το ζήτημα είναι, κολλητέ, πως έχω κάτι τρεχάματα αυτήν την εποχή.
Πώς έτσι; Εγώ νόμιζα ότι δεν κάνεις τίποτα.
Πρέπει να φροντίσω τον Νεντ κι άλλα διάφορα.
Και τώρα που τ' ανέφερες, έχω ήδη αργήσει για τον παιδικό σταθμό.
Τι είν' αυτό που ακούγεται;
Η μηχανή του γκαζόν.
Καταλαβαίνεις, λοιπόν, ότι λόγω χρόνου δεν...
Ή μάλλον, για περίμενε λίγο.
Περίμενε λίγο. Ευχαριστώ.
Και τότε σκέφτηκα, "Γιατί όχι;"
Γιατί να μη βγάλω τον μικρό κακόμοιρο για φαγητό;
Θα μπορούσα να γίνω ο κουλ Θείος Γουιλ, ο Βασιλιάς των Παιδιών.
Εντάξει, Μάρκους. Έγινε.
Θα έρθω, αν δεχτείς να έρθει κι η μαμά μου.
Δεν έχει λεφτά, έτσι θα πρέπει να πάμε κάπου φτηνά, εκτός αν θες να μας κεράσεις.
Κοίτα, μη γίνεσαι και τόσο διακριτικός.
Γιατί να γίνομαι; Είμαστε φτωχοί, είσαι πλούσιος. Πληρώνεις.
Φέρε και τον γιο σου, δεν με νοιάζει.
Πολύ ευγενικό εκ μέρους σου.
Ωραία. Έλα κατά τις 12:30, λοιπόν.
Θυμάσαι πού μένω;
Διαμέρισμα 2, οδός Κρέισφιλντ, αριθμός 31, Ίσλινγκτον, Λονδίνο, Ν12SF.
Αγγλία, κόσμος, σύμπαν.
- Ναι. - Μάρκους;
Λοιπόν, Φιόνα, τι κάνεις;
- Εννοώ, πώς είσαι; - Το στομάχι μου είναι μια χαρά.
Ωραία.
Η αλήθεια, όμως, είναι ότι ακόμα νιώθω κάπως περίεργα.
Σίγουρα αυτά τα πράγματα δεν περνάνε από τη μια μέρα στην άλλη.
Όχι.
Αν ήταν η μαμά να ρίξει τελικά τον Γουιλ, θα έπρεπε να κόψει αυτά τα ηλίθια αστεία.
Τουλάχιστον ήταν όμορφη.
Ευτυχώς έβαλε αυτό το πουλόβερ...
και τα σκουλαρίκια που της είχαν χαρίσει στη Ζιμπάμπουε.
Ο μικρός έκανε σαν να 'χαμε βγει ραντεβού.
Όσο για τη μαμά του, ήταν εμφανώς παρανοική...
καθώς φορούσε κάτι σαν στολή αρκούδας.
Άρα να τελειώναμε μια ώρα αρχύτερα. Δεν θα παραγγέλναμε ορεκτικό.
Θα ξεκινήσω με αγκινάρες.
Μετά θα πάρω ομελέτα με μανιτάρια, πατάτες και μια κόκα κόλα.
- Εγώ το πιάτο με λαχανικά. - Είμαστε χορτοφάγοι.
Μη μου πεις.
Ένα σάντουιτς με κρέας, παρακαλώ.
Το όλο πράγμα κυλούσε υπέροχα.
Άρχισα να αναρωτιέμαι αν θα μπορούσαμε να πάμε στου Γουιλ ή οπουδήποτε αλλού.
"Έμαθα πως τραγουδούσε ένα όμορφο κομμάτι
"Έμαθα πως είχε στιλ"
Ήξερα, βέβαια, ότι κάποτε το τραγούδι θα τελείωνε...
ότι σύντομα θα ήμουν σπίτι, ήσυχος στο κρεβατάκι μου.
Το ήξερα, όμως δεν το έβλεπα να έρχεται.
"Και να ένα μικρό παιδί"
Μάλλον δεν είμαι καλά. Εγώ απλώς ήθελα να βγω με τη Σούζι.
Και να η τιμωρία μου.
"Γρατζουνώντας τον πόνο μου με τα δάχτυλά του"
Το χειρότερο ήταν όταν έκλεισαν τα μάτια τους.
"Σκοτώνοντάς με απαλά με το τραγούδι του
"Σκοτώνοντάς με απαλά"
Γιατί δεν τραγουδάς μαζί μας, Γουιλ;
Πρέπει να πηγαίνω. Ευχαριστώ.
Αυτά έχουν οι ευεργεσίες. Πρέπει να τις θέλεις πραγματικά.
Να θες πραγματικά να βοηθήσεις.
Όπως τότε που βοηθούσα στη διανομή συσσιτίου...
και με το ζόρι άντεχα.
Ή τότε πάλι στη Διεθνή Αμνηστία.
Το 'ξερες ότι στη Βιρμανία πας επτά χρόνια φυλακή, άμα λες ανέκδοτα;
Όταν ξαναγελάσεις σκέψου τον Πα Πα Λέι, τον κωμικό από τη Βιρμανία.
Δίνουμε κρίσιμη μάχη για τα ανθρώπινα δικαιώματα...
που καταπατούνται βάναυσα από την τοπική χούντα.
Θέλουμε τη βοήθειά σας άμεσα.
Μαζί μπορούμε να καταφέρουμε πολλά...
Πλάκα μου κάνεις. Και τι είπε το αγόρι σου γι' αυτό;
Για μισό λεπτό. Είπες ότι δεν έχεις αγόρι;
Κι ύστερα μιλάνε για καταπάτηση δικαιωμάτων!
Ώστε έτσι; Είσαι στο μπάνιο τώρα;
Πρέπει να θες πραγματικά να βοηθήσεις.
Η Φιόνα ένιωθε αυτό που τραγουδούσε.
Το τραγούδι πραγματικά την άγγιζε και κοίτα πού κατέληξε.
Εγώ δεν αισθανόμουν τίποτα και για κανέναν.
Και ήξερα ότι αυτό μου εξασφάλιζε μια ζωή χωρίς άγχος και καταπίεση.
Εντούτοις, τις επόμενες μέρες είχα ένα περίεργο συναίσθημα.
Σαν να με παρακολουθούσε κάποιος από κοντά.
Και δεν μου άρεσε καθόλου.
Δεν έχεις παιδί, έτσι δεν είναι;
Τι;
Δεν έχεις παιδί, έτσι δεν είναι;
Και βέβαια έχω! Τι είν' αυτά που λες;
Όχι, δεν έχεις.
Σε παρακολουθώ καιρό και ξέρω ότι δεν έχεις παιδί.
- Και τι σε νοιάζει εσένα; - Δεν με νοιάζει.
Μόνο που είπες ψέματα σ' εμένα, στη μαμά μου και στη φίλη της.
- Να περάσω μέσα; - Όχι.
Γιατί;
Είμαι απασχολημένος.
- Και τι κάνεις; - Βλέπω τηλεόραση.
Μπορούμε να δούμε μαζί, αν δεν σε πειράζει.
Πολύ ευγενικό εκ μέρους σου...
όμως τα καταφέρνω και μόνος μου, ευχαριστώ.
Δεν έχεις διάβασμα ή τίποτα τέτοιο;
- Θες να με βοηθήσεις; - Δεν εννοούσα αυτό.
Εννοούσα, γιατί δεν πας σπίτι να διαβάσεις;
Θα κάνουμε μια συμφωνία.
Δεν θα πω σε κανέναν ότι δεν έχεις παιδί, αν δεχτείς να βγεις με τη μαμά μου.
Θες η μαμά σου να βγει με κάποιον σαν κι εμένα;
Δεν φαίνεσαι και πολύ κακός.
Δηλαδή, είπες κάτι ψέματα, όμως πέρα απ' αυτά φαίνεσαι εντάξει.
Κι αυτή έχει τις μαύρες της. Της λείπει ένας φίλος.
Δεν μπορώ να βγω με κάποια...
απλώς και μόνο γιατί μου το ζητάς. Θα πρέπει να γουστάρω και το άτομο.
- Τι το στραβό έχει η μαμά μου; - Τίποτα, απλώς έτσι γίνεται συνήθως.
Έτσι συνήθως... Δεν θ' ανοίξω συζήτηση γι' αυτό μαζί σου.
Άντε, πήγαινε.
Εντάξει. Όμως θα ξαναγυρίσω.
Τώρα με τρόμαξες!
Αυτό ήταν ό, τι καλύτερο είχα να πω, "Τώρα με τρόμαξες."
Όμως, για να πω την αλήθεια, είχα όντως τρομάξει.
Αυτό ήταν, λοιπόν. Αντίο, Τιμ.
- Αντίο, Τζιλ. Αντίο, Κάρολ. - Αντίο.
Κι από μένα, στο επανιδείν. Αντίο.
Ευχαριστώ. Τα λέμε.
Γεια σε όλους. Καλωσήλθατε σε μια ακόμα "Αντίστροφη Μέτρηση".
Αν θυμάσαι Κάρολ, χτες αποκάλυψα στο έθνος...
ότι ο καλεσμένος μας, Τομ Ο'Κόνελ...
- Ναι. - Ότι, όπως όλοι μας, αλλάζει σε κάθε εκπομπή.
Όμως είναι τόσο...
- Αυτό θέλεις να πεις; - Ναι.
Η άλλη ονομασία της "μακρόβιας πόας", νομίζω.
Ναι, σωστά.
Που ονομάστηκε έτσι από τον Χάινριχ Κρίστιαν Φανκ, που ανακάλυψε και τη ντίσκο.
Ναι. Έχω όλα τα CD του.
Μαμά, ήξερες από την αρχή πως θα γινόμουν χορτοφάγος;
Ναι, φυσικά και το 'ξερα.
Δεν το αποφάσισα έτσι ξαφνικά, επειδή μας είχαν τελειώσει τα λουκάνικα.
Με ρώτησες αν ήθελα να γίνω χορτοφάγος;
Πότε; Όταν γεννήθηκες;
Εγώ μαγειρεύω και δεν θέλω να μαγειρεύω κρέας.
Πρέπει να τρως ό, τι τρώω κι εγώ.
Όμως δεν μ' αφήνεις να πηγαίνω και στα ΜcDοnaΙd's.
Τι είν' αυτό; Πρώιμη εφηβική επανάσταση;
Δεν μπορώ να σ' εμποδίσω να πας στα ΜcDοnaΙd's.
Απλώς θα στενοχωριόμουν, αν πήγαινες.
Μην ανησυχείς, μαμά. Δεν θα πάω στα ΜcDοnaΙd's.
Μετά από μερικές επισκέψεις, ο Γουιλ θεώρησε πως ήταν ώρα να με ρωτήσει και λίγα πράγματα.
Όμως ήξερα πως κατά βάση ήθελε να παρακολουθήσει "Ζήνα".
Πώς είν' τα πράγματα στο σπίτι, λοιπόν;
- Εννοείς με τη μαμά μου; - Ναι.
Μια χαρά, ευχαριστώ.
Θέλω να πω, ξέρεις, είχε την τάση...
Ναι, κατάλαβα. Όχι, τίποτα τέτοιο.
Σ' απασχολεί ακόμα, λοιπόν;
Αν μ' απασχολεί;
Είσαι ντυμένη;
Κάθε μέρα που περνά.
Γι' αυτό έρχομαι εδώ και δεν πηγαίνω σπίτι.
Λιγάκι. Όταν το σκέφτομαι.
Γάμησέ τα.
Δεν κατάλαβα γιατί έβρισε τότε, όμως μ' έκανε να αισθανθώ καλύτερα.
Μ' έκανε να νιώσω ότι δεν ήμουν τόσο χάλια, ώστε να φοβάμαι τόσο πολύ.
Δεν θα ξανάκανα το λάθος να ρωτήσω για τη Φιόνα.
Το παιδί έδειχνε ακόμα ταραγμένο...
αλλά, δυστυχώς, δεν μπορούσα να σκεφτώ και τίποτα άλλο να ρωτήσω.
Την επόμενη φορά, ας πάει στη Σούζι ή σε λειτουργό...
ή σε κάποιον άλλον πιο ικανό από το να ξεστομίσει μια βρισιά.
Σκατά! Δεν είναι δυνατόν.
Ήταν-δεν-ήταν 19 Νοεμβρίου.
Έξι βδομάδες ως τα Χριστούγεννα κι έπαιζαν ήδη το τραγούδι.
Μπαμπά;
Πώς ήταν ο πατέρας σου;
Μάλλον για κλάματα.
Έγραψε μια σαχλαμάρα που έγινε επιτυχία...
και πέρασε όλη την υπόλοιπη ζωή του προσπαθώντας να γράψει κάτι καλύτερο.
Ήθελες να γράψεις κι εσύ τραγούδια;
Γι' αυτό την έχεις την κιθάρα;
Όχι.
Άρα είναι εκεί απλώς για να φαίνεται κουλ.
Ναι.
Μ' αρέσει το "Σούπερ Έλκηθρο του Άι Βασίλη".
- Μαντόνα! Έλα δω! - Σου 'χουμε κάτι. Έλα δω!
- Πάει να ξεφύγει, δείτε! - Πάμε, γρήγορα!
Στη "Διάσωση των Ζώων" σήμερα, μια έξυπνη νυφίτσα...
τους ξεσηκώνει όλους στο Σόμερσετ.
Διάσωση των Ζώων
- Τι κάνετε; - Εσύ ποιος είσαι;
Ποιος είμ' εγώ;
Για σπάνετε από δω, που θα ρωτήσετε και ποιος είμαι! Άντε, πάρτε δρόμο!
Ποιοι ήταν αυτοί;
Ποιοι;
Τι εννοείς, "Ποιοι;"
Αυτοί που ήθελαν να σου ανοίξουν το κεφάλι με γλυκά.
Α, αυτοί.
Κάτι μεγαλύτερα παιδιά. Με ακολούθησαν ως εδώ μετά το σχολείο.
Συμβαίνει συχνά αυτό;
Δεν είχαν ξαναπετάξει γλυκά, απλά μόνο φοβέριζαν.
Δεν εννοώ τα γλυκά. Εννοώ τα παιδιά που παραλίγο να σε σκοτώσουν.
Ναι, μου κάνουν τη ζωή δύσκολη.
Ξέρεις, για τα μαλλιά μου, για το πώς ντύνομαι, για το ότι τραγουδάω.
Για τι πράγμα; Τραγουδάς κιόλας;
Μερικές φορές τραγουδάω φωναχτά χωρίς να το θέλω.
Δεν είναι και πολύ έξυπνο αυτό.
Σου είπα ότι γίνεται χωρίς να το θέλω! Απλά συμβαίνει κατά λάθος!
Δεν θα το έκανα επίτηδες. Δεν είμαι ηλίθιος, ξέρεις.
Συμβουλή μου είναι να μη μπλέκεσαι στα πόδια τους. Να γίνεις αόρατος.
Πώς μπορώ να γίνω αόρατος;
Οι μηχανές που έχεις στην κουζίνα είναι αόρατες;
Δεν νομίζω.
Απλά προσπαθώ να μην το σκέφτομαι.
Συμβαίνει και μακάρι να μη συνέβαινε, όμως έτσι δεν γίνεται στη ζωή;
Δεν μπορώ να κάνω τίποτα γι' αυτό.
Όχι.
Μπορούμε να κάνουμε κάτι, Μάρκους.
Έλα μαζί μου.
Φοβήθηκα ότι θα με πήγαινε σε καμιά μαντάμ.
Όμως μ' έβγαλε για ψώνια.
Δεν καταλαβαίνω.
Θα ξεκινήσουμε από τα πόδια.
Δεν μπορώ να σε κάνω αόρατο, όμως μπορώ να σε κάνω να χαθείς στο πλήθος.
Δεν μπορώ να τα δέσω. Έχουν κάτι ανόητα λουράκια.
Λέγονται VeΙcrο.
Είναι νέα επαναστατική τεχνολογία.
Για όνομα του Θεού. Δεν είναι δύσκολο.
Καλά, εντάξει. Είναι λιγάκι δύσκολο.
- Όλα καλά εδώ; - Ναι, ευχαριστώ.
Πολύ μοδάτος ο γέρος σου, έτσι;
Ορίστε. Δεν βρίσκεις κι εσύ πως είσαι κουλ;
Δεν ξέρω.
- Εσύ με βρίσκεις κουλ; - Ναι, Μάρκους.
- Σε βρίσκω κουλ. - Ναι.
Αυτό είναι. Έπιασες και το βάδισμα. Είναι πολύ κουλ.
Τέλεια. Κόλλα το. Καλά.
Ξαφνικά, είχε φτιάξει η διάθεση μου.
Ώστε έτσι νιώθει κάποιος "ανεβασμένος χωρίς ναρκωτικά";
Και μου 'χε κοστίσει μόνο 60 λίρες.
Είχα κάνει ένα στενοχωρημένο παιδί προσωρινά χαρούμενο.
Κι εγώ δεν είχα να κερδίσω τίποτα.
Ούτε τη μαμά του δεν ήθελα καν να πηδήξω.
Μάρκους! Τι έγιναν τα παπούτσια σου;
Μου τα 'κλεψαν.
Και γιατί σου 'κλεψαν τα παπούτσια;
Κατάλαβα ότι έπρεπε να πω την αλήθεια.
Το θέμα ήταν ότι η αλήθεια θα οδηγούσε σε άλλες ερωτήσεις.
Γιατί ήταν ωραία.
Ήταν απλώς καφέ και με κορδόνια.
Όχι. Ήταν όμορφα αθλητικά παπούτσια.
Και πού βρήκες εσύ όμορφα αθλητικά παπούτσια;
Ναι, είχε κι άλλες ερωτήσεις.
Μου τα αγόρασε ο Γουιλ.
Ο Γουιλ;
- Ο τύπος που μας έβγαλε για φαγητό; - Ναι.
Κάνουμε λίγο παρέα.
Κάνετε λίγο παρέα;
Επαναλάμβανε συνεχώς αυτό που έλεγα τελευταίο.
Μόνο που φώναζε κιόλας.
Περνάω απ' το σπίτι του μετά το σχολείο.
Περνάς απ' το σπίτι του μετά το σχολείο!
- Βλέπεις, δεν έχει πραγματικά παιδί. - Δεν έχει πραγματικά παιδί;
Να πάω να παίξω στον υπολογιστή τώρα;
Πού μένει;
Δεν είναι σπίτι του τώρα. Έχει βγει για δείπνο.
Η Κριστίν ήθελε να βγούμε για δείπνο για να μου τα ψάλλει.
Θα καταντήσεις άτεκνος και μαγκούφης.
Ναι, κι εγώ το εύχομαι πραγματικά.
Πρέπει να έχεις μεγάλο τσαμπουκά.
Γιατί αυτό, Κριστίν;
Οι περισσότεροι θέλουν κάτι για να τους δίνει ενδιαφέρον στη ζωή...
ενώ εσύ δεν θέλεις τίποτα.
Δεν σε τρομάζει αυτό;
Έχετε αποφασίσει;
Ναι. Θα πάρω κρέας με...
Τι διάολο σημαίνουν αυτές οι συναντήσεις μετά το σχολείο;
Ορίστε; Τι είπες;
Αναρωτιόμουν γιατί ένας ανύπαντρος κι άτεκνος άντρας να επιθυμεί τη συντροφιά...
ενός 12χρονού αγοριού κάθε μέρα.
Δεν είπες στη μαμά σου γιατί έρχεσαι απ' το σπίτι;
- Νομίζω ότι το ξέχασα. - Να μου πει τι;
Τι κάνεις με τον γιο μου;
Για μισό λεπτό. Τι υπονοείς εδώ;
- Δεν υπονοώ τίποτα. - Νομίζω πως υπονοείς.
Υπονοείς ότι έχω μπερδέματα με τον γιο σου.
Απλώς σε ρωτάω τι κάνεις με ένα 12χρονο παιδί στο διαμέρισμά σου.
- Θεέ μου! - Ω, Θεέ μου!
Τι έχεις να πεις γι' αυτό;
Λοιπόν;
Μη μου λες εμένα "λοιπόν"!
Μη μου λες "λοιπόν" για όλα αυτά!
Αυτός έρχεται απρόσκλητος στο σπίτι! Και ξέρεις γιατί;
Γιατί του κάνουν στο σχολείο τη ζωή πατίνι! Κι εσύ είσαι στον κόσμο σου.
Τον στέλνεις σαν το ζώο στη σφαγή!
Κάθε μέρα του αλλάζουν τον αδόξαστο, ανόητη σαχλο-χίπισσα!
Τώρα γίνεσαι μελοδραματικός. Ο Μάρκους είναι μια χαρά.
Περίεργο. Ο Γουιλ είχε δίκιο, ενώ η μαμά όχι. Θα 'πρεπε να συμβαίνει το αντίθετο.
Δεν ξέρεις εσύ από παιδιά.
Κι εγώ παιδί ήμουν κάποτε! Κι εγώ πήγαινα σχολείο.
Ξέρω να ξεχωρίζω τα ζωηρά παιδιά από τα δυστυχισμένα.
Κοίτα τον, για όνομα του Θεού! Μη μου λες πως γίνομαι μελοδραματικός.
Αυτά τα λέει μια γυναίκα που αποπειράθηκε να...
- Τι θέλεις εσύ τώρα; - Τίποτα.
Απλά ήθελα να ουρλιάξω.
Χριστέ μου, τι οικογένεια!
Γουιλ, ενοχλείς τους υπόλοιπους πελάτες.
Σωστά. Συγγνώμη. Τελειώσαμε.
- Ωραία, άρα δεν είσαι... - Τι;
Όχι, δεν είμαι! Όχι, δεν είμαι.
Άκου, μην ανησυχείς.
Δεν πρόκειται να ξανανοίξω στον Μάρκους.
Ευκαιρία να σας ξεφορτωθώ και τους δύο, τελικά.
Άντε, λοιπόν. Φύγετε.
Συγγνώμη.
Ώστε αυτό ήταν, λοιπόν;
Έτσι φεύγεις ξαφνικά απ' τη ζωή του;
Ορίστε;
Ας πούμε ότι έχεις δίκιο κι εγώ άδικο.
Ότι υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος...
που δεν καταλαβαίνω, ενώ εσύ, ως εκ θαύματος, καταλαβαίνεις.
Τι σκέφτεσαι να κάνεις γι' αυτό;
Δεν θα κάνω τίποτα. Δεν είναι δική μου δουλειά.
- Είσαι ένα εγωιστικό γουρούνι. - Αυτό του λέω κι εγώ.
- Πάντα βάζει τον εαυτό του πρώτα. - Μα δεν υπάρχει και κανένας άλλος.
Μόνος μου είμαι.
Δεν βάζω τον εαυτό μου πρώτο. Δεν υπάρχει άλλος.
Κι όμως, υπάρχει!
Ο Μάρκους. Μπήκες στη ζωή του τώρα.
Έρχεται συνέχεια στο σπίτι σου.
Μπήκες στη ζωή του μ' έναν σκοπό.
Δεν μπορείς να τον πετάξεις τώρα.
Δεν πετάμε τις ζωές των άλλων. "Ουδείς άνθρωπος νήσος εστί."
- Έχει δίκιο, ξέρεις. - Ναι, έτσι είναι.
Όχι, δεν είναι! Έχει άδικο!
Κάποιοι είναι νησιά. Εγώ είμαι νησί!
Είμαι μια σκέτη Ίμπιζα!
Τι είν' αυτά που λες;
Θέλεις να έρθεις σπίτι τα Χριστούγεννα;
Όχι, Μάρκους, δεν θέλω να 'ρθω σπίτι σας τα Χριστούγεννα.
Δεν θέλω να περάσω τα Χριστούγεννα με τη δις Χορτοφάγα Αυτοκτονία και το μούλικο.
Πάντα πίστευα πως η στάση μας τα Χριστούγεννα...
αντικατοπτρίζει και τη γενικότερη θέση μας στη ζωή.
Εγώ θα περνούσα τα Χριστούγεννα όπως συνήθως.
Θα έβλεπα βίντεο και θα γινόμουν τύφλα στο μεθύσι.
ΤΑΙΝΙΕΣ ΤPΟΜΟΥ
Πριν έρθεις εσύ, ήμουνα μόνος.
Είναι κακό να είσαι μόνος.
Μόνος, κακό.
Φίλοι, καλό.
Φίλοι, καλό!
Τώρα έλα δω.
Το καλό ήταν ότι δεν ήμουν μόνος με τη Φιόνα και τον Μάρκους.
Το κακό ήταν ότι, δυστυχώς...
Ώστε εσύ είσαι ο πατέρας του Μάρκους.
Ναι, έτσι νομίζω. Αυτή είναι η φιλενάδα μου, η Λίντζει.
Κι από δω η μαμά της Λίντζει.
Γεια.
- Ευχαριστώ, μπαμπά. - Δεν τρέχει τίποτα.
Πρέπει να το παραδεχτώ.
Ο μικρός ενθουσιαζόταν με το τίποτα.
Ουάου, ένα ντέφι! Ευχαριστώ, μαμά.
Δεν είναι κουλ, Γουιλ;
Ναι, θα σου φανεί χρήσιμο.
Μόλις το είδα σκέφτηκα, "Αυτό είναι τέλειο."
Ίσως να παίξεις και στη σχολική γιορτή. Να φτιάξετε κανένα γκρουπ, να κάνεις φίλους.
Ίσως, μαμά.
Όταν τραγουδάς, λάμπει και φέγγει η καρδιά μου.
Ευχαριστώ, μαμά.
Αυτό είναι από μένα.
Τέλεια! Τι είναι;
Είναι CD, Μάρκους.
Από τους ΜystikaΙ. Είναι κουλ. Θα σου αρέσουν.
Και τι μουσική παίζουν οι ΜystikaΙ;
Διεθνή μουσική, θα έλεγα.
"Shake Υa Αss."
Ένα μίγμα σλας με ραπ.
Shake Υa Αss;
Σειχηδες μαροκινοί είναι;
Δυστυχώς, δεν έχουμε CD PΙayer.
Πάντως, ευχαριστώ.
Το ξέρω ότι δεν έχεις CD PΙayer, γι' αυτό σου πήρα ένα.
Τι τυχερός!
Κοίτα, μαμά.
- Άνοιξε το δικό σου, Γουιλ. - Εντάξει. Ευχαριστώ.
Οδηγός για ΑΝΥΠΑΝΤPΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ
- Μάρκους, αστείο είναι αυτό; - Ναι.
Αρκετά καλό.
Γεια. Συγγνώμη που άργησα!
- Έχασα τίποτα; - Όχι, έλα μέσα.
- Καλά Χριστούγεννα. - Καλά Χριστούγεννα!
Καιρό έχουμε να τα πούμε.
Πού είναι η Μέγκαν;
Στου μπαμπά της; Πού είν' ο Νεντ; Στης μαμάς του για τα Χριστούγεννα;
Ναι.
Όχι. Καλύτερα να πηγαίνω, έτσι;
Γιατί δεν κάνεις τον Άι Βασίλη; Ίσως πηδήξεις κανένα κοριτσάκι απ' τα κάλαντα.
Είσαι επαγγελματίας Άι Βασίλης;
Τι όμορφα!
Μάλιστα. Αυτό είναι. Έφυγα.
Σας ευχαριστώ πολύ. Ήταν υπέροχα.
Η Σούζι έχει κάθε λόγο να είναι θυμωμένη.
Ναι, και το έδειξε.
Τώρα μπορώ κι εγώ, λοιπόν, να πηγαίνω.
Ευχαριστώ πολύ. Αντίο.
Μισό λεπτό!
Δικός μου φίλος είναι. Εγώ τον κάλεσα.
Εγώ θα έπρεπε να πω πότε να φύγει.
Δεν είπα εγώ στον Γουιλ να φύγει, Μάρκους.
Η Σούζι θύμωσε, κι είχε κάθε δικαίωμα, και απλώς του το 'δειξε.
Έχει δίκιο, Μάρκους.
Άσ' το, εντάξει;
Απλώς σκαρφίστηκε ένα παιδί για δυο βδομάδες.
Θεέ μου, και τι έγινε; Σιγά το πράγμα πια!
Τα παιδιά στο σχολείο λένε τρισχειρότερα.
Όμως ο Γουιλ τελείωσε το σχολείο πριν κάτι χρόνια, Μάρκους.
Δεν θα 'πρεπε να σκαρφίζεται ανθρώπους πλέον.
- Αυτό να λέγεται. - Μην κάνετε κόμμα εναντίον του.
Από τότε φέρεται καλύτερα.
Μου αγόρασε παπούτσια, μ' αφήνει να πηγαίνω σπίτι του και ξέρει τι χρειάζεται ένα παιδί.
Τι; Ακριβά αθλητικά κι αισχρή μουσική;
Αν είναι κάτι που χρειάζεσαι πραγματικά, το συζητάμε.
Όχι. Γιατί κάθε φορά που μιλάμε, μαλώνουμε κι εσύ κερδίζεις.
- Γιατί δεν μου λες στα ίσια τι να κάνω; - Θέλω να σκέφτεσαι.
Σκέφτομαι, λοιπόν! Και θέλω ο Γουιλ να μείνει!
Δεν είναι ο μόνος που 'χει κάνει ποτέ λάθος!
Θυμάσαι πώς γνωριστήκαμε; Ήταν γιατί εσύ...
Ήταν, βασικά, γιατί εσύ πέταξες μια φραντζόλα σε μια πάπια και τη σκότωσες.
Ορίστε; Τι ήταν αυτό με την πάπια;
Θα φάμε πάπια; Υπέροχα;
Φυσικά, δεν φάγαμε πάπια.
Αντ' αυτής, φάγαμε ψωμί με καρύδια και σάλτσα κουκουνάρι.
Όπως καθόμουν εκεί, ένιωσα ένα περίεργο συναίσθημα.
Διασκέδαζα.
Δεν είχα ξαναδιασκεδάσει ποτέ μου τα Χριστούγεννα.
Η μητέρα μου με έβαζε να τραγουδώ το "Έλκηθρο"...
στους σουρωμένους θείους και στις θείες μου...
για να τη σπάσει στον μπαμπά μου, νομίζω.
Όμως τα Χριστούγεννα στου Μάρκους, ντρέπομαι να το πω, μου έφεραν...
ένα ζεστό, περίεργο συναίσθημα.
Και θεωρώ ότι αυτό το συναίσθημα ήταν η αιτία για ό, τι ακολούθησε.
Κατ' αρχήν, ο Μάρκους ερωτεύτηκε μια κοπέλα.
- Γεια σου. - Παράτα μας.
Κι ύστερα, κι εδώ είναι το περίεργο, ερωτεύτηκα κι εγώ.
Για όλα φταίει ο Μάρκους...
γιατί, αν ανοίξεις την πόρτα σου σε έναν, μπορούν να μπουν μετά όλοι.
Την Παραμονή Πρωτοχρονιάς γνώρισα τη Ρέιτσελ.
Ήταν ενδιαφέρουσα, έξυπνη και γοητευτική.
Και για περίπου πέντε λεπτά την είχα πείσει ότι κι εγώ ήμουν έτσι.
Πράγματα όπως πολιτικά γεγονότα.
Μάλιστα.
Είσαι κι εσύ στην τηλεόραση;
Αν είμαι στην τηλεόραση; Όχι.
- Όλοι οι άλλοι είναι στην τηλεόραση. - Ναι.
Εγώ βλέπω τηλεόραση.
Κατάλαβα. Είσαι περισσότερο μπροστά της παρά μέσα σ' αυτήν.
- Μέσα σ' αυτήν, μάλιστα. - Ναι, το 'πιασα.
Ήταν βασανιστήριο.
Για πέντε λεπτά είχα συνειδητοποιήσει πώς θα 'ταν η ζωή, αν ήμουν κάπως ενδιαφέρων.
Αν είχα να πω κάτι για τον εαυτό μου, αν έκανα κάτι.
Όμως δεν έκανα τίποτα.
Και 30 δευτερόλεπτα αφού το μάθαινε, θα είχε φύγει σφαίρα.
Λοιπόν, με τι ασχολείσαι;
Κάνω ένα διάλειμμα αυτόν τον καιρό.
- Ακούγεται καλό. - Ναι.
Διάλειμμα από τι;
Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, διάλειμμα από το διάλειμμα.
Το περίεργο μ' εμένα είναι ότι δεν κάνω τίποτα.
- Δεν κάνεις τίποτα; - Για να πω την αλήθεια, όχι.
- Τίποτα. - Όχι.
Αυτό είναι...
Πες μου, γλυκιά μου Pέιτσελ.
Pαπ της ανατολικής ή δυτικής ακτής;
Ορίστε. Αυτό ήταν. Αυτά είχαμε να πούμε.
Όλη η ραπ μου φαίνεται το ίδιο.
Ή μήπως όχι;
Λοιπόν, ξέρω έναν 12χρονο που αν σ' άκουγε τώρα, θα σε σκότωνε.
- Αλήθεια; - Ναι.
- Κι εγώ, τώρα που τ' ανέφερες. - Αλήθεια;
- Ναι. Πώς τον λένε τον δικό σου; - Τον δικό μου;
Τον λένε Μάρκους.
Τον δικό μου Άλι. Άλιστερ.
Να 'μαστε, λοιπόν.
Δεν ήταν ψέμα. Ήταν 100% ιδέα της.
Έστω, 50% τουλάχιστον.
Ξανάρχισα τα παραμύθια. Όμως αυτή τη φορά ήταν διαφορετικά.
Στο ΓΑΜΕ ήταν για πλάκα. Εδώ ήταν σοβαρά. Τα έλεγα για αυτοάμυνα.
Κανονίσαμε να βρεθούμε με τα παλικάρια μας.
Που σήμαινε ότι θα βρισκόμασταν κι εμείς.
Γονείς ανύπαντροι, μα ενωμένοι.
Καλή Χρονιά!
Είχα μπλέξει άσχημα.
Και μόνο ένας μπορούσε να με βοηθήσει.
"Κούνα τον ποπό σου, όμως πρόσεχε Κούνα τον ποπό σου, δείξε μου τι έχεις
"Κούνα τον ποπό σου, όμως πρόσεχε
- "Δείξε μου τι έχεις" - Τι είπες τώρα;
Μ' άκουσες, παλιομυξιάρικο σκατιάρικο καθαρματάκι!
Συγγνώμη.
Τραγουδούσα ένα τραγούδι των ΜystikaΙ.
Είναι ραπ.
Σ' αρέσει η ραπ;
Λιγάκι.
Τραγουδούν κυρίως μαύροι και τις πιο πολλές φορές είναι θυμωμένοι.
Άλλες πάλι, όμως, θέλουν απλώς να κάνουν σεξ.
Με δουλεύεις;
Γιατί αν με δουλεύεις, θα φας σφαλιάρα.
Δεν σε δουλεύω.
Δεν ξέρω καν πώς να δουλεύω κάποιον.
- Πώς σε λένε; - Μάρκους.
Εμένα Έλι.
Γεια σου, Έλι. Χάρηκα πολύ.
Όχι αμέσως. Δεν είμαι ακόμα έτοιμη για τέτοια. Σε λίγο θα θες να κάνουμε και σεξ.
Κι αυτό πού θα μας βγάλει;
Και σταμάτα να λες στον κόσμο να κουνάει τον ποπό του.
Εντάξει, Έλι. Τα λέμε!
Γεια σου, κολλητέ.
Κοίτα, χρειάζομαι τη βοήθειά σου.
Και γιατί της είπες ότι είμαι γιος σου;
Όχι, δεν της είπα αυτό.
Απλώς αυτή κατάλαβε λάθος.
Εξήγησέ της το, λοιπόν.
- Όχι. Αυτό δεν γίνεται. - Γιατί όχι;
Νομίζω είπαμε αρκετά ως τώρα. Δέξου αυτό που σου λέω, εντάξει;
Είσαι ο γιος μου.
Θα της το πω εγώ, αν θες. Δεν με πειράζει.
Πολύ ευγενικό εκ μέρους σου, Μάρκους, όμως όχι.
- Γιατί όχι; - Για όνομα του Θεού!
Έχει μια σπάνια ασθένεια που, αν πιστέψει κάτι που δεν είναι σωστό...
και μετά ακούσει την αλήθεια, ο εγκέφαλός της θα εκραγεί και θα πεθάνει, κατάλαβες;
Αυτά είναι βλακείες.
Μ' ενδιαφέρει πραγματικά αυτή η γυναίκα.
Τι εννοείς σε ενδιαφέρει;
Τι το ενδιαφέρον έχει;
Ωραία, Μάρκους, άκου.
Ορίστε η τελευταία μου σανίδα αξιοπρέπειας. Χαλάλι σου.
Θέλω να βγω έξω μαζί της. Κατάλαβες;
Θέλω να γίνει η κοπέλα μου. Ορίστε, το είπα.
Υπέροχα! Και γιατί δεν μου το έλεγες;
Δεν ξέρω.
Ντρεπόμουν ή κάτι τέτοιο, γιατί αυτό είναι καινούριο για μένα.
Τη γνώρισα πρόσφατα. Τη λένε Pέιτσελ και είναι...
Είναι μια κοπέλα στο σχολείο. Η Έλι.
Κι εγώ σαν να θέλω να γίνει κοπέλα μου.
Όμως δεν είμαι σίγουρος.
Ήθελα να σε ρωτήσω.
Ποια η διαφορά ανάμεσα στο να έχεις μια φίλη και στο κάποια να είναι η φίλη σου;
Τι να σου πω, δεν ξέρω.
Θέλεις να την αγγίζεις;
Έχει σημασία;
Ναι. Έχεις ακούσει για το σεξ, έτσι;
Είναι σχετικά σημαντικό.
Ξέρω. Δεν είμαι ηλίθιος.
Απλά δεν μπορώ να πιστέψω ότι αυτό είν' όλο.
Δηλαδή, θέλω να 'μαι μαζί της περισσότερο. Να 'μαι συνέχεια μαζί της.
Και να της λέω πράγματα που δεν λέω σε σένα, ούτε στη μαμά.
Και δεν θέλω να 'χει άλλον φίλο.
Αν τα είχα όλα αυτά...
δεν θα μ' ένοιαζε και να την αγγίζω.
Είναι κάτι που θα μάθεις, Μάρκους.
Δεν θα νιώθεις έτσι για πάντα.
Ωραία, πώς είμαι;
Μια χαρά. Εγώ;
Να είσαι όσο πιο άνετος μπορείς, εντάξει;
Καλή συμβουλή για τον Μάρκους.
Μακάρι να την άκουγα κι εγώ ο ίδιος.
Συγγνώμη για την ακαταστασία.
Εδώ δουλεύω.
Το στόμα μου είχε στεγνώσει κι οι παλάμες μου ίδρωναν.
Δεν είχα ιδέα τι μου συνέβαινε.
Θα τα συγυρίσω. Άλι;
Απλώς στεκόμουν εκεί και χαζογελούσα σαν ηλίθιος.
- Ν' ανεβούμε επάνω; - Και βέβαια. Γιατί όχι;
Άλι.
Ο Μάρκους.
Είμαστε στην ίδια τάξη στο σχολείο.
Αλήθεια; Ναι, σαν να σ' έχω δει κάπου.
Υπέροχα!
Τότε θα έχετε πολλά να πείτε εσείς οι δύο.
Γουιλ, από δω ο Άλι.
Άλι, από δω ο Γουιλ.
- Χαίρω πολύ. - Κι εγώ.
Θέλετε να μείνετε εδώ πάνω λίγο οι δυο σας;
- Ναι, ακούγεται καλό. - Εντάξει.
Προς στιγμήν, τον λάτρεψα.
Ειλικρινά, τον λάτρεψα.
Γιατί δεν του δείχνεις τα παιχνίδια σου.
Ωραία. Εντάξει, τα λέμε αργότερα.
Ας τους αφήσουμε.
Αν βγει ραντεβού ο μπαμπάς σου με τη μαμά μου, πέθανες.
Στ' αλήθεια, πέθανες.
- Μην ανησυχείς. Μια χαρά τύπος είναι. - Δεν με νοιάζει!
Δεν θέλω να βγει με τη μαμά μου!
Δεν θέλω να τον ξαναδώ ούτε αυτόν ούτε κι εσένα εδώ γύρω, εντάξει;
Δεν νομίζω ότι μου πέφτει λόγος.
Καλύτερα να σου πέσει! Αλλιώς πέθανες.
Είχα αρχίσει να πιστεύω ότι αυτός ο Άλι ήταν μανιακός δολοφόνος.
Να δοκιμάσω τον υπολογιστή σου; Τι παιχνίδια έχεις;
Μ' ακούς που σου μιλάω;
Ναι, όμως δεν μπορώ να κάνω και πολλά τώρα, έτσι;
Θέλω να πω, ο Γουιλ, δηλαδή ο μπαμπάς μου...
γουστάρει τη μαμά σου, και νομίζω ότι κι αυτή τον συμπαθεί.
Δεν συμπαθεί αυτόν!
Μόνο εμένα συμπαθεί!
Ένα από τα εκπληκτικά με τη Ρέιτσελ...
ήταν το ότι ήθελα να τη φιλήσω κάθε φορά που έλεγε κάτι ενδιαφέρον.
Που σημαίνει, συνέχεια.
Ήταν σέξι. Ήταν παράξενο.
Παίρνω καμβά από το Μπρίστολ και χρώματα από την Ινδία και...
Μήπως σε κουράζω;
Όχι, όχι. Όχι.
- Τι είναι; - Τίποτα.
Απλώς έμοιαζες πολύ με τον Μάρκους τώρα.
Αλήθεια;
Το βρίσκω πολύ γλυκό που σου μοιάζει τόσο...
και που ντύνεται σαν κι εσένα κιόλας.
Δεν νομίζω πως ντύνομαι σαν τον Μάρκους.
Μάρκους;
Περίμενε! Μισό λεπτό. Μισό λεπτό. Έλα δω, γυρίζουμε.
- Είναι παλαβός. - Όχι, δεν είναι.
Μου είπε πως θα με κόψει κομματάκια και θα με κρύψει κάτω από τα σανίδια.
- Αλήθεια; - Όχι.
Όμως τον έχω ικανό στα σίγουρα.
Θ' αλλάξει. Θα δεις, θα τον συμπαθήσεις.
Μάρκους, ο Άλι έχει κάτι να σου πει.
Αλήθεια;
Συγγνώμη, Μάρκους.
Δεν τα εννοούσα όλα αυτά που είπα.
Δεν πειράζει, Άλι.
Ο Άλι μ' αυτά έχει λίγο πρόβλημα.
Ναι, το ίδιο κι ο Μάρκους.
Έτσι δεν είναι, κολλητέ;
Θέλω να πω, γονείς που χώρισαν...
και να μην ξέρεις πώς να αισθανθείς με καινούριους ανθρώπους.
Ναι, ακριβώς. Ακριβώς έτσι αισθάνομαι.
Ο Άλι δεν τα πήγαινε καλά μ' αυτόν που έβγαινα τελευταία.
- Ήταν ψεύτης! - Ηρέμησε, καλέ μου.
Δεν ήταν κι ό, τι καλύτερο.
- Δεν λέω ότι εμείς οι δύο τώρα είμαστε... - Δεν πειράζει.
Σε γουστάρει. Μου το είπε.
- Ευχαριστώ πολύ, κολλητέ. - Για δες!
Ευχαριστώ πολύ, κολλητέ.
Μην είσαι τόσο κατσούφης, γλύκα.
Έλι!
- Μάρκους; Με παρακολουθείς; - Όχι.
Κρίμα. Κι ένιωσα σταρ για λίγο.
Ναι, όμως δεν το 'χα καταλάβει τότε, σέξι.
Αυτό που έχω να σου πω εγώ είναι να προσέχεις.
Μοιάζει περισσότερο να σ' έχει για κατοικίδιο παρά να 'στε ζευγάρι.
Τουλάχιστον εγώ είμαι ειλικρινής.
Τι πάει να πει αυτό;
Απλώς, εσύ κι η Pέιτσελ...
Τι; Τι θα πει... αυτό;
Δεν ξέρω, νομίζω πως υπάρχει πρόβλημα μ' εσένα και τη Pέιτσελ.
Δηλαδή, θέλει να 'ναι μαζί σου, αλλά πιστεύει πως έχεις έναν γιο.
Ενώ δεν έχεις.
Αν θες να 'σαι με κάποιον...
δεν θα 'πρεπε να του τα λες αυτά τα πράγματα;
Όχι.
Θέλω να πω, ξέρεις, την αλήθεια.
Τι σ' έχει πιάσει;
Όμως αργότερα το ίδιο βράδυ, όταν έμεινα μόνος...
θυμήθηκα τη συμφωνία που ήταν έτοιμος να κάνει ο Μάρκους.
Ναι, ήθελα να την αγγίξω τη Ρέιτσελ.
Όμως εκείνη τη στιγμή, αν ήταν να διαλέξω...
θα προτιμούσα τα λιγότερα, αυτά που ήθελε ο Μάρκους.
Θεέ μου, γινόμουν σαν τον Μάρκους;
Θα μου αγόραζε και παπούτσια σε λίγο;
Ακολούθησα τη συμβουλή του και είπα στη Ρέιτσελ την αλήθεια.
Ή τουλάχιστον σχεδόν την αλήθεια.
Ότι δεν ήμουν ο φυσικός πατέρας του Μάρκους.
Κι αυτό δεν είναι φυσικό φύκι.
Δυστυχώς ήξερα πως μόλις έλεγα την αλήθεια θ' ακολουθούσαν κι άλλες ερωτήσεις.
Δεν καταλαβαίνω. Αν δεν είσαι ο φυσικός του πατέρας...
και δεν ζείτε μαζί, τότε πώς είναι γιος σου;
Καταλαβαίνω.
Πρέπει να φαίνεται λίγο περίεργο σε κάποιον που δεν ξέρει.
Τότε πες μου εσύ που ξέρεις.
Είναι μια απ' αυτές τις μακριές, βαρετές ιστορίες.
Λοιπόν, να παραγγείλουμε κρασί;
Θα πιείτε λίγο κρασί με το ρύζι, δεσποινίς;
Σας προτείνουμε, αν δεν διαβάζω λάθος, το Πανάνγκ Πανένγκ.
Λοιπόν;
Όχι.
Πες μου για τη δική σου σχέση με τον Άλι.
- Περίπλοκη όσο η δική μου και του Μάρκους; - Όχι.
Εγώ κοιμήθηκα με τον πατέρα του κι εννιά μήνες αργότερα γέννησα.
Αρκετά απλό.
Ναι. Και σε ζηλεύω.
Συγγνώμη αν γίνομαι λιγάκι φορτική, αλλά δεν το κατάλαβα καλά ακόμα.
Είσαι θετός πατέρας του Μάρκους, όμως δεν ζεις μ' αυτόν, ούτε με τη μαμά του.
Όχι, δηλαδή, περίμενε.
Ποτέ δεν είπα ότι ήταν γιος μου.
Το είπα;
Η φράση "Έχω έναν γιο, τον Μάρκους" δεν βγήκε από το στόμα μου.
Αυτό ήθελες να πιστεύεις εσύ.
Ναι. Σωστά.
Εγώ έχω τις φαντασιώσεις.
Ήθελα να πιστεύω πως έχεις γιο, γι' αυτό άφησα τη φαντασία μου να οργιάζει.
Ασφαλώς έχω κι εγώ μερίδιο ευθύνης.
Όχι! Κάθε άλλο. Σε γνώρισα και σκέφτηκα, "Συμπαθητικός αυτός.
"Τι καλά να είχε κι έναν γιο. Έναν ζωηρό έφηβο, αν γίνεται."
Οπότε εμφανίστηκες ξαφνικά στο σπίτι μου και μπίνγκο!
Έκανα αυτόν τον τρελό συνειρμό, γιατί έχω βαθιά ψυχολογική ανάγκη μέσα μου.
Καλά, μη μαστιγώνεσαι κιόλας.
Θα μπορούσε να συμβεί και στον καθένα.
Όταν σε πρωτογνώρισα, νόμισα πως ήσουν άδειος.
Όμως μετά μ' έκανες ν' αλλάξω γνώμη.
Ίσως στην αρχή να είχα δίκιο.
- Pέιτσελ, άκου. - Ναι;
Λυπάμαι, έχεις δίκιο.
Είμαι... άδειος.
Είμαι ένα... τίποτα.
Δεν ξέρω τι είχα στο μυαλό μου, συγγνώμη.
Αντίο, Έλι.
Μάρκους! Κολλητέ!
Αντίο, Μάρκους!
Τα λέμε, Μάρκους!
Μαμά;
Λοιπόν, αν z = 17, σημαίνει αυτό ότι και x > 2;
Μάρκους;
Δεν ήξερα την απάντηση.
Δεν ήξερα με τι ισούταν το "x".
Κι επίσης δεν ήξερα πώς να βοηθήσω τη μαμά μου.
"ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ PΟΚ" Δείξτε τι αξίζετε στη Σχολική Συναυλία
Τότε μου ήρθε η ιδέα.
Μου είχε πει πως ήταν κάτι που ήθελε να κάνω.
- Σκέφτομαι να τραγουδήσω στη συναυλία. - Εσύ; Σε συναυλία ροκ;
Δεν το βρίσκω και πολύ καλή ιδέα, Μάρκους.
Θα με συνοδεύσετε;
Εγώ μόνο ένα ντέφι έχω.
Όχι, λυπάμαι. Είναι σκέτη αυτοκτονία.
Θέλω να πω, θα σε σταυρώσουν.
Την ξανάπιασε τη μαμά.
- Τι την ξανάπιασε; Συγγνώμη. - Τι εννοείς "τι";
Το κλάμα.
Κάθεται στο σπίτι όλη μέρα και κλαίει.
Το κάνει και τα πρωινά.
Είναι το ίδιο σοβαρό με την κατάσταση πριν από τη Μέρα της Νεκρής Πάπιας.
Μάρκους, λυπάμαι, κολλητέ...
είμαι λίγο απασχολημένος τώρα.
Είσαι απασχολημένος; Με τι;
- Δεν μ' άκουσες; - Σ' άκουσα.
- Και τι θες να κάνω; - Δεν ξέρω.
- Να της μιλήσεις. - Αλήθεια; Να της πω τι;
- Δεν ξέρω! - Και γιατί να μ' ακούσει;
Τι μ' έχει;
- Είμαι ένα τίποτα. - Δεν είσαι ένα τίποτα.
- Είσαι... - Ποιος; Ποιος νομίζεις ότι είμαι;
Ποιος νομίζεις ότι είσαι συ;
Έρχεσαι εδώ απρόσκλητος, αναστατώνεις τη ζωή μου, τα κάνεις όλα θάλασσα.
Τι θέλεις από μένα; Δεν είναι δικό μου πρόβλημα.
Δεν είμαστε οικογένεια, μικρέ. Δεν είμαι ο θείος σου.
Ούτε ο μεγάλος σου αδερφός.
Και νομίζω πως ξεκαθαρίσαμε ότι δεν είμαι ούτε ο πατέρας σου, έτσι;
Μα...
Θα σου πω τι είμαι.
Είμαι αυτός που 'ναι καλός στο ν' αγοράζει αθλητικά και δίσκους.
Αυτό είναι. Δεν μπορώ να σε βοηθήσω με τα σοβαρά.
Δεν μπορώ να σε βοηθήσω με τίποτα που να 'χει κάποια σημασία.
Μπορείς να προσπαθήσεις.
Έχεις δίκιο.
Δεν μπορείς να με βοηθήσεις.
Και πώς θα μπορούσες;
Είσαι ένας ηλίθιος που βλέπει τηλεόραση όλη μέρα...
κι αγοράζει πράγματα.
Κανείς δεν δίνει μία για πάρτη σου κι εσύ δεν δίνεις μία για κανέναν.
Η μαμά είχε πει πως, όταν τραγουδάω, λάμπει και φέγγει...
η ζωή της.
Θα το έκανα, λοιπόν, έστω κι αν μ' αυτό τελείωνε η δική μου.
Κοίτα, μαμά.
Η ζωή μου αποτελείται από ενότητες. Αγορά CD: δύο ενότητες.
Μεσημεριανό γεύμα: τρεις ενότητες.
Άσκηση: Δύο ενότητες.
Στο σύνολο, η ζωή μου ήταν γεμάτη.
ΔΙΑΤΤΟΝΤΕΣ ΑΣΤΕPΕΣ
Μόνο που δεν είχαν νόημα.
Στην πραγματικότητα μόνο για ένα πράγμα νοιαζόμουν.
Για τον Μάρκους. Ήταν το μόνο στη ζωή μου που είχε νόημα.
Κι η Φιόνα ήταν το μόνο στη ζωή του που είχε νόημα.
Κι αυτή ήταν έτοιμη να φλιπάρει.
Γονείς ανύπαντροι μα ενωμένοι!
Ένας για όλους και όλοι για έναν!
- Φιόνα! - Γουιλ, καιρό έχουμε να σε δούμε.
Τι κάνει ο Νεντ;
Ποιος; Σαχλαμάρες. Δεν υπάρχει.
Ναι, τον κατασκεύασα.
- Τον κατασκεύασες; - Ναι.
- Για να γνωρίσω γυναίκες. - Είσαι ανώμαλος.
- Φιόνα, πρέπει να σου μιλήσω. - Μίλα.
Ξέρεις, να σου μιλήσω κανονικά, ιδιαιτέρως.
Μα εδώ είμαστε στον κύκλο της αλήθειας.
Ό, τι έχεις να πεις, πες το μπροστά σε όλους.
Καλά. Μην ξαναπροσπαθήσεις ν' αυτοκτονήσεις.
Δεν το πιστεύω ότι το είπες. Ήταν προσωπική μου υπόθεση.
Μάλιστα. Αυτό ακριβώς. Δεν είναι.
Ο Μάρκους ανησυχεί για σένα.
Ανησυχώ γιατί ανησυχεί για σένα.
Γουιλ, δεν σκέφτομαι να ξαναυτοκτονήσω.
Αλήθεια;
Όχι προς το παρόν τουλάχιστον.
Ωραία. Υπέροχα!
Ωραία.
Ξέρεις, δεν σε γουστάρω, εντάξει;
Μα τι λες; Παλαβή είσαι;
Συγγνώμη, λάθος λέξη.
Όμως αυτό είναι κάτι που θα 'πρεπε να συζητήσουμε.
Το ότι κλαις το πρωί, η κατάθλιψη.
Να το διορθώσουμε αυτό.
- Έτσι δεν σκέφτονται οι άντρες; - Πώς;
Αν δεν έχεις την απάντηση έτοιμη, αν δεν μπορείς να πεις...
"Ξέρω έναν εδώ παρακάτω που μπορεί να το διορθώσει", δεν υπάρχει λόγος ν' ασχολείστε.
Όχι.
Εντάξει, έτσι θα σκεφτόμουν.
Μακάρι να ήξερα τον τύπο εδώ παρακάτω...
γιατί αισθάνομαι πως μάλλον θα 'μαι άχρηστος.
Γουιλ, δεν είσαι άχρηστος.
Είσαι εδώ. Κι αυτό μετράει.
Μάλιστα.
- Τώρα, μπορούμε... Μου επιτρέπεις; - Τι;
- Ο Μάρκους τραγουδάει στη σχολική συναυλία. - Ο Μάρκους τραγουδάει;
- Ναι. - Στο σχολείο;
Σε συναυλία ποπ. Είχε αγωνία.
- Θέλω να είμαι εκεί εγκαίρως. - Μισό λεπτό. Τι τραγουδάει;
"Σκοτώνοντάς με απαλά με το τραγούδι του
"Διηγούμενος τη ζωή μου"
- Πότε ξεκινάει η συναυλία; - Γιατί δεν σ' αρέσει που τραγουδάει ο Μάρκους;
Έχεις ακούσει για το όνειρο που είσαι στο σχολείο γυμνός και σε κοροιδεύουν;
- Τι σχέση έχει αυτό; - Το ίδιο θα πάθει ο Μάρκους, όμως αληθινά.
Αν πει αυτό το τραγούδι μπροστά σ' αυτά τα παιδιά...
ξέγραψέ τον ως το πανεπιστήμιο.
Αν φτάσει ως το πανεπιστήμιο, γιατί θα τον κάνουν κομματάκια.
Δεν μπορείς να εμποδίζεις κάποιον να εκφραστεί.
Δεν εκφράζεται ο ίδιος! Εσένα εκφράζει, κατάλαβες;
Ω, Θεέ μου.
Τι; Χριστέ μου.
Έχεις δίκιο. Γουιλ, είμαι κακή μητέρα;
Όχι, δεν είσαι κακή μητέρα. Είσαι απλώς μια θεοπάλαβη.
Όχι. Είμαι κακή μητέρα.
Άφηνα πράγματα να μου ξεφύγουν και δεν έδινα την πρέπουσα σημασία.
Είναι ένα ξεχωριστό, πολύ ξεχωριστό παιδί.
Κι έχει μια ξεχωριστή καρδιά, κι εγώ την πλήγωσα.
Σε παρακαλώ, σταμάτα. Τώρα πληγώνεις τη δική μου καρδιά.
- Εντάξει, πάρκαρέ το εσύ. - Τι;
Γεια.
Τι θες εσύ εδώ;
Στη σκηνή είναι ο Άλι.
Έχει ταλέντο.
Αυτοί ήταν οι Def PenaΙty Κru με το "Μurder Fο' Life".
Επόμενος καλλιτέχνης, ο Μάρκους Μπρούερ...
στο τραγούδι της Pομπέρτα Φλακ "Κilling Μe Sοftly".
Τον συνοδεύει ο Σάιμον Κόσγκροουβ στο μαγνητόφωνο.
Μάρκους, δεν μπορώ να το κάνω.
- Θα μας κάνουν κομματάκια. - Μα υποσχέθηκες...
Λυπάμαι. Ορίστε και οι 5 λίρες σου.
Όπου να 'ναι.
Άντε Μάρκους, άχρηστε!
Περίμενε!
Συγγνώμη. Τι συμβαίνει εδώ;
Τίποτα. Όλα είναι υπό έλεγχο. Είμαι ο δάσκαλος για τη φωνή του.
Τι θες εσύ εδώ;
Άκουσα πως επρόκειτο να αυτοκτονήσεις δημοσίως κι είπα να περάσω.
- Έφυγε ο συνοδός μου! - Υπέροχα.
- Τότε μην το κάνεις. - Δεν γίνεται.
Γίνεται. Πες απλώς ότι προέκυψαν καλλιτεχνικές διαφορές.
Πες πως είχε πρόβλημα με τα ναρκωτικά.
Η μαμά θέλει να τραγουδήσω. Θα γίνει χαρούμενη.
Άκου, κολλητέ, ό, τι κι αν κάνεις η μαμά σου δεν πρόκειται να γίνει χαρούμενη.
Όχι για πολύ, τουλάχιστον. Αυτό πρέπει να το καταφέρει μόνη της.
- Βγες στη σκηνή αμέσως! - Πάρε δρόμο, εντάξει;
Θέλω να πω ότι το ζητούμενο είναι να είσαι εσύ χαρούμενος.
Προσπάθησα να κάνω τον εαυτό μου χαρούμενο κι αυτή τον δικό της.
Απέτυχε. Χρειάζεσαι κι άλλους για να γίνεις χαρούμενος.
Μα αυτό ακριβώς λέω.
Αν οι άλλοι μπορούν να σε κάνουν χαρούμενο, σε κάνουν εύκολα και δυστυχισμένο.
Νομίζεις πως αυτοί εκεί έξω θα σε κάνουν χαρούμενο;
Μισό λεπτό. Περίμενε, Μάρκους, όχι.
Μάρκους! Να πάρει!
Άντε, Μπρίτνει!
Ναι, πες μας κανένα τραγουδάκι.
Αυτό είναι για τη μητέρα μου.
"Άκουσα πως είχε ένα καλό κομμάτι
"Άκουσα πως είχε στιλ
"Κι έτσι πήγα να τον δω
"Να τον ακούσω λίγο
"Κι είδα ένα νεαρό παιδί
"Έναν εντελώς άγνωστο"
Είσαι για τα σκουπίδια, μεγάλε!
"Γρατζουνώντας τον πόνο μου με τα δάχτυλά του
"Διηγούμενος τη ζωή μου με τους στίχους του
"Σκοτώνοντάς με απαλά με το τραγούδι του
"Σκοτώνοντάς με απαλά"
Ποιος διάολο είν' αυτός;
"Διηγούμενος τη ζωή μου με τους στίχους του
"Σκοτώνοντάς με απαλά με το τραγούδι του
"Ένιωσα να με πιάνει πυρετός
"Να με πειράζει ο κόσμος
"Σαν να 'χε βρει τα γράμματά μου και να τα διάβαζε όλα φωναχτά
"Προσευχόμουν να τελειώσει
"Όμως αυτός δεν σταματούσε
"Γρατζουνώντας τον πόνο μου με τα δάχτυλά του
"Διηγούμενος τη ζωή μου με τους στίχους του
"Σκοτώνοντάς με απαλά"
Φτάνει τόσο.
"Σκοτώνοντάς με απαλά με το τραγούδι του
"Διηγούμενος τη ζωή μου με τους στίχους του Σκοτώνοντάς με απαλά
"Με το τραγούδι του
"Το έλεγε σαν να με γνώριζε"
Γουιλ.
"Προς θλίψη μου μεγάλη"
Τελειώσαμε.
"Και τότε είδε προς το μέρος μου σαν να μην ήμουνα εκεί"
Γουιλ, πάμε.
Γουιλ, τελειώσαμε.
Να 'μαι, λοιπόν, να τους σκοτώνω απαλά με το τραγούδι μου.
Ή μάλλον να με σκοτώνουν αυτοί. Και δεν θα έλεγα και απαλά, μάλιστα.
Τραγουδούσα με τα μάτια κλειστά.
Αν φοβόμουν;
Έτρεμα ολόκληρος.
Αυτό δεν ήταν με τίποτα ζωή στο νησί.
"Σκοτώνοντάς με απαλά
"Με το τραγούδι του"
Ευχαριστώ, Φίνσμπερι.
Θα ήθελα να σας συστήσω ένα-δυο μέλη του συγκροτήματος.
Ο Μάρκους Μπρούερ στα φωνητικά και στο ντέφι.
Κι αυτοί ήταν όλοι κι όλοι.
Πάμε να φύγουμε τώρα. Γρήγορα.
Μάρκους, σ' ευχαριστώ. Για το τραγούδι.
Ήσουν υπέροχος.
- Βρίσκεις; - Ναι.
Μάλιστα νομίζω πως πρέπει να το γιορτάσουμε.
Εντάξει.
Τι λες να πηγαίναμε στα ΜcDοnaΙd's;
- Στα ΜcDοnaΙd's; - Ναι.
Ευχαριστώ, αλλά δεν είν' ανάγκη.
Όχι, αλήθεια. Θέλω να πάω στα ΜcDοnaΙd's.
Δεν πολυπεινάω, ξέρεις.
Έλα τώρα. Μη μου πεις πως δεν θα τσάκιζες ένα Βig Μac;
Μαμά!
Καλά, μια άλλη φορά.
Όποτε θέλεις.
Θα μείνω εδώ για λίγες μέρες, ξέρεις.
Ως τα επόμενα Χριστούγεννα, τα πράγματα είχαν επανέλθει στο φυσιολογικό.
Πριν έρθεις...
Κάθε άνθρωπος είναι νησί. Κι επιμένω σ' αυτό.
Όμως, προφανώς, κάποιοι αποτελούν μέρος νησιωτικού συμπλέγματος.
Κάτω από την επιφάνεια του ωκεανού, κατά βάθος συνδέονται.
Ώστε θα παντρευτείς τη μάνα μου, ε;
Δεν ξέρω.
Γιατί;
Νομίζεις πως είναι έτοιμη;
- Εγώ ήθελα να παντρευτεί τη δική μου. - Σοβαρολογείς;
Ναι. Τότε που είχε κατάθλιψη κι εγώ ήμουν απελπισμένος.
Ευχαριστώ πολύ, μεγάλε.
- Πώς το χρησιμοποιείς αυτό το μπλέντερ; - Δεν το χρησιμοποιείς.
- Κάποτε πίστευα πως δύο δεν φτάνουν. - Θεέ μου.
Τώρα υπήρχε ένα σωρό κόσμος.
Κι αυτό ήταν υπέροχο. Τις περισσότερες φορές.
Εσείς οι δυο τεμπέληδες δεν θα βοηθήσετε καθόλου;
Πώς, λοιπόν, γνωριστήκατε με τον Γουιλ;
Υπηρετούσαμε μαζί εθελοντικά στη Διεθνή Αμνηστία πριν δυο χρόνια.
Ναι, σωστά. Πώς είναι η κατάσταση στη Βιρμανία, Τομ; Καλύτερα;
Εννοώ, όλα καλά;
Ώσπου τηλεφώνησε ξαφνικά και μου 'πε να έρθω για το τραπέζι.
Να 'μαι, λοιπόν.
Αλήθεια;
Για πες μου, λοιπόν, πού βρίσκεστε με την Έλι τώρα;
Τα έχετε;
Πλάκα μου κάνεις;
Πού τα βρήκες αυτά τα αθλητικά;
- Γιατί; Τι έχουν; - Τίποτα.
Τι;
Παρεμπιπτόντως, νομίζω πως έχεις πιθανότητα με τη Pέιτσελ.
- Δηλαδή, αν δεν τα ξανακάνεις θάλασσα. - Ευχαριστώ.
Δημιούργησα ένα τέρας.
Ή ίσως με δημιούργησε αυτός.
Δεν ξέρω γιατί ο Γουιλ ταράχτηκε.
Εγώ απλώς εννοούσα ότι τα ζευγάρια δεν είναι το μέλλον.
Χρειάζεσαι και κάτι παραπάνω. Χρειάζεσαι ενισχύσεις.
Κατά τη γνώμη μου, κι εγώ κι ο Γουιλ, είχαμε πλέον ενισχύσεις.
Σαν αυτό που μου 'πε πως είπε ο Τζον Μπον Τζόβι...
"Ουδείς άνθρωπος νήσος εστί."