GEBASEERD OP EEN WAARGEBEURD VERHAAL
Wegwezen. Haal de kinderen. We moeten naar huis.
Gekke vrouw.
Daar is ze. Hoe ging het? -Geweldig.
Heb je je bron? -Jazeker.
Mooi zo.
Dana, we zetten Rosenblum op je verhaal. -Pardon?
Je hebt te weinig mankracht. Ik wil niet verliezen van de Post.
Dat gebeurt niet. -En vergeet de Journal niet.
We verliezen niet van de Journal. -Niet als ik help.
Wat ga je doen? -Ik heb Sandberg.
Heb je hem gesproken?
We hebben volgende week een afspraak. -Wanneer?
Ik wil voor de vergadering van maandag horen wat je hebt.
Ondertussen wisselen jullie informatie uit.
Wanneer volgende week? -Het staat nog niet vast.
Dus dit is gebaseerd op een afspraak die geen afspraak is.
Nee, het staat gewoon nog niet vast.
Het staat dus niet vast. -Nee, nog niet, maar...
Serieus? -Nee. Ja.
Dana? -Hij noemt Sandberg en mag meedoen?
Want ik heb je al zo vaak benaderd. Ik kreeg nooit wat.
Doe hem de groeten van me.
Want ik heb hem net wel echt gesproken.
Wat?
Momentje. -Ik ben het.
Ik heb het gehoord.
Rosenblum vertelt iedereen dat hij meedoet.
Ik kan hem niet uitstaan.
Waarom geef je borstvoeding? Jordan is één.
De WHO raadt het aan tot twee jaar of langer.
Hij heeft al tanden, D.
Hij kan straks 'melk' spellen.
Doet het geen pijn? -Zo bouwen we een band op.
Hoe gaat het? -M'n blouse is bijna droog.
Ik vroeg niet naar je blouse.
Zonder je niet af.
Nee, we praten nu toch?
D, je werkt en gaat naar huis.
Meer niet. -Ik ben een alleenstaande moeder.
Oké. Je praat niet met mij. Praat dan met iemand anders.
Het gaat prima. -Ik denk het niet.
Anders zou ik het zeggen.
Excuseer me.
Ik moet zorgen dat Rosenblum van m'n verhaal afblijft.
Alles goed, Manny? -Goedenavond, Ms Canedy.
Ik zag dat de kleine niet meer zo klein is.
Vertel mij wat.
Sorry dat ik zo laat ben.
Hoe gaat het? -Hij doet een dutje.
Nog steeds?
Ik hoop dat hij niet ziek wordt.
Nee, hij rende als een gek in het park.
Ik moest hem meesleuren. -Bedankt, Kaleshia.
Ga naar huis. -Oké, ik maak dit even af.
Ik zie je morgenvroeg weer. -Oké.
Ik kom al.
Vertel hem alles, mam.
NALATENSCHAP VAN EEN VADER
'Lieve Jordan...
ik wil dat je weet dat jongens mogen huilen.
Soms kan huilen veel pijn en stress laten loskomen.
Het heeft niets te maken met mannelijkheid.'
Dat heeft je vader geschreven.
Hij heeft dit helemaal geschreven. Speciaal voor jou.
Ik vond dat je het moest horen, want je huilt veel.
Lieve Jordan, als je dit leest...
hebben we de droevige jaren overleefd...
en ben je oud genoeg om te begrijpen wat ik je ga vertellen.
De eerste keer dat ik je vader, Charles Monroe King, zag...
was in de woonkamer van mijn ouderlijk huis.
Het was in het voorjaar van 1998.
Ik was op de verjaardag van je opa.
Hoe gaat het met Dwayne?
Kom op, Mike. -Mam, je weet dat het uit is.
Het vuur kan weer oplaaien. Kijk naar je broer.
Hij had ruzie met Charlene. -Ja. Dat ze hem terugnam.
Je weet maar nooit. Heb je hem gebeld? -Waarom zou ik?
Jij zei dat hij zo perfect was. -Mama.
Hij werkt op Wall Street. -Mam.
Gestudeerd. -Ja.
Hij spreekt Italiaans. -We komen niet bij elkaar terug.
Klaar. -Je weet maar nooit.
Nee, mam. Sommige dingen weet je wel.
Kijk eens aan.
Sorry.
Zullen we bidden?
Heer, zegen ons en ook deze spijs, die uwe milde hand ons geeft...
door Jezus Christus, onzen Heer. Amen.
Amen. -Amen.
Wie rookt er wiet?
Jullie weten toch dat dit huis in de wind staat?
Wil je een hijs? -Ik rook niet.
Je kunt niet denken als je high bent.
Maar wel ontspannen. -Ik ben rustig.
Vind je dat ik moet ontspannen?
Wat? Serieus? -Ja, echt wel.
Oké, ik ben een beetje ambitieus. -Een beetje?
Ik krijg stress van ze.
Daarom slaap ik in een hotel.
Daarom worden wij hier high.
Ik snap niet waarom ze bij hem blijft.
Ze houdt van hem. -Dat is geen liefde. Het is angst.
Ze is bang om alleen te zijn.
Zit het zo, Mike?
Gaat 't zo als je getrouwd bent?
Wat?
Ben je niet bang om alleen te eindigen? -Nee, niet echt.
Soms wou ik dat ze me met rust liet.
Maar ben je gelukkig? -Ja.
We maken ruzie en zo, maar ja. -Er is hoop.
Nu moet ik de juiste man nog vinden. -Succes.
Mannen zijn een luxe. Geen noodzaak.
Verdomme. -Verdomme.
Ik meen het. -Blijkbaar.
Het is koud. Ik zie jullie binnen.
Ik ben een vriend van je vader.
Ben jij Dana of Gwen? -Dana.
De journalist.
En jij bent?
Ik ben sergeant Charles King.
Je bent een soldaat. -Ja, mevrouw.
Je vader was vroeger m'n drilsergeant.
Ik kwam dit voor hem ophangen.
Een vroeg verjaardagscadeau.
Het 761e tankbataljon.
De dapperste mannen van de Tweede Wereldoorlog.
Je vader en ik zaten op tanks. We bewonderen ze.
Wat vind je ervan?
Heel mooi.
Is dat pointillisme? -Ja, mevrouw.
Zoals Georges Seurat.
Het duurt even, maar het is het waard.
Heb jij dat getekend? -Ja, mevrouw.
Eigenlijk is 't een schilderij.
Maar ik vergeef het je.
De sergeant heeft het vaak over je.
Is dat zo? -Continu. Over jullie alle drie.
Hij is zo trots op jullie.
Is hij hier? -Ja, mevrouw.
Hij zit op de veranda.
Hij moest er wachten terwijl ik dit ophing.
Excuseer me even.
Goedemorgen, papa. -Goedemorgen.
Gefeliciteerd.
Het is morgen, maar dit zijn sigaren. Mam mag ze niet zien.
Bedankt, lieverd.
Ik zag je vriend binnen.
Is m'n schilderij opgehangen? -Nog niet. Maar het is mooi.
Hij heeft talent, hè? En hij is knap.
Heeft Gwen hem al ontmoet? -Nee, ze is weg met je moeder.
Zeg dat je iets vergeten bent en je zus je auto wil lenen.
Ik wil alleen maar helpen. -Niet doen.
Pardon? Hoi.
Mag ik je iets vragen? M'n telefoon ligt nog in m'n hotel...
en m'n zus wil straks m'n auto lenen. Kun je me een lift geven?
Mag ik de radio aanzetten? -Ja, hoor.
Van wat voor muziek hou je? -Er zou een cd in moeten zitten.
Gouwe ouwen? -Ja, dat zijn de Spinners.
Je zegt niet veel, hè? -Jawel.
Als ik iets te zeggen heb. -Oké.
M'n vader was dus jouw drilsergeant? -Ja, mevrouw.
Hij leerde me soldaat te zijn.
Ik ben blij dat ik hem heb ontmoet. Allebei je ouders.
Ze waren er voor me.
Dat is mooi.
Rijd eens door. Kom op, zeg.
Het spijt me.
Je kunt mij uit de stad halen...
maar ik blijf altijd een beetje stads.
Je weet dat ik journalist ben, dus ik moet het vragen.
Hoe waren m'n ouders er voor je?
Ik lig in scheiding.
Wat erg. -Nee.
Je moeder kan goed luisteren. En pap nodigt me uit voor wedstrijden.
Pap? -Ja, mevrouw.
Ik hou ook echt van mijn ouders...
maar zonder die van jou had ik het niet gered.
Verbaast dat je? -Je bent niet met ze opgegroeid.
En jij? -Wat is er met mij?
Heb je een relatie?
Hebben m'n ouders dat niet verteld? Jullie spreken elkaar toch zo vaak?
Ik ben single. Sinds kort.
Ik ga morgen naar het huis voor de barbecue.
Als je wilt, kan ik je wel ophalen.
Ja, dat zou fijn zijn.
Klinkt negen uur goed? -Dat is vroeg.
Perfect.
Geen schoonmaak. Kom later terug.
Ik ben het. Charles King. -Wie?
Sergeant Charles King. -Verdomme.
Hoe laat is het? -Het is 8.49 uur.
Ik zou gewekt worden. Het spijt me.
Het geeft niet.
Ik kom eraan.
Geen probleem. Neem je tijd.
Dit duurt maar even. Beloofd.
Ik wacht wel. -Verdomme.
Het spijt me zo. -Het was het wachten waard.
Heb je honger? -Ik lust wel wat.
Goed. Na jou.
Waarom ging je bij het leger?
Voor de discipline. Het reizen.
Ik hou van m'n land, dus ik wilde in dienst.
En camouflagekleuren staan me goed.
Het is wel zwaar werk. -Ja, mevrouw.
Je hoeft me geen mevrouw te noemen.
Weet ik. Dat wil ik ook niet.
Belgische wafel. Met aardappel. -Bedankt.
En een eiwitroerei en havermout.
Perfect. -Met wat extra bruine suiker.
Wil je er echt geen fruit bij?
Nee, dank u. Bedankt, mevrouw.
Roep maar als je iets wilt.
Pardon. Hoi.
Mag ik hete saus voor de aardappels?
En wat warme koffie, graag. -Komt eraan.
Hoe lang zit je al in het leger? -Een momentje, sorry.
Oké, bedankt.
Al elf jaar.
Ik blijf nog negen jaar en stop als sergeant-majoor.
Daarna richt ik me op m'n kunst.
Wie is je favoriete kunstenaar? -Je stelt wel veel vragen.
Dat krijg je met mijn beroep.
Ik heb twee favoriete kunstenaars.
Georges Seurat? -Ja.
En Claude Monet. Ken je hem? -Natuurlijk.
Hij is mijn nummer één.
Ik speel wat met pointillisme, maar de stijl van Monet?
Dat doet niemand hem na.
Er zit daar wat... Daar.
Andere kant.
Nu veeg je het uit. Laat mij maar.
Mag ik?
Daar zit het. Ja. -Bedankt.
Ik heb Monets werk gezien in het Met in New York.
Daar ben ik nog nooit geweest.
Dan zie je de penseelstreken van dichtbij.
En ik heb nog nooit een echte Monet gezien.
Je moet er eens heen.
Om het schilderij te zien?
Misschien doe ik dat wel.
Kijk nou eens.
Dit is het helemaal.
Hoi. -Hoi, Charles.
Ik wil je voorstellen aan sergeant King.
Heren. -Dit zijn de jongens.
Waarom zou iemand dat willen doen?
Ik begrijp het niet. Snap je?
Wat? Dat is het niet. Je wordt boos.
Mannen waren toch een luxe en geen noodzaak?
Blijf je daar staan of kom je me helpen?
Wees blij dat je hem als eerste zag.
Fijn dat je er bent. -Bedankt voor het eten.
Graag gedaan. -Ja.
Tot snel, lieverd. -Ja.
Natuurlijk.
Ga je nu al? -Ja, mevrouw.
Ik bedoel, ja. -Weet je het zeker?
Ik wilde net het toetje brengen.
Kon ik maar blijven. -Verse appeltaart.
Ik moet m'n dochtertje bellen.
Ze woont in Texas bij haar moeder. Ik moet haar bellen voor ze gaat slapen.
Natuurlijk.
Als je ooit in New York bent en die Monet wilt zien, zoek me dan op.
Doe ik.
Pas goed op jezelf. -Jij ook.
Wat?
Hoi. Is Dana er ook?
Daar spreek je mee. -Hoi.
Met sergeant Charles King.
Hallo, Charles.
Pap zei al dat hij je m'n nummer had gegeven.
Drie weken geleden.
Ja. Bel ik ongelegen?
Ik ben wel ergens mee bezig.
Oké, dan bel ik een andere keer terug.
Nee, dat hoeft niet. Ik heb wel even.
Dana, ik had je eerder willen bellen.
Maar...
Ik wil gewoon eerlijk zijn...
en m'n scheiding is net rond.
Ik wil het je niet moeilijk maken.
Nee, dat doe je ook niet.
Daarom bel ik je nu.
Je moet aan je dochter denken.
Ik zal altijd aan haar denken.
Dat gaat niet veranderen.
Maar je moet weten...
dat je je geen zorgen hoeft te maken.
Dat beloof ik.
Goed dan.
Dana, je moet weten dat ik aan je denk.
Heel veel.
Je hebt ook drie weken de tijd gehad.
fijne verjaardag voor jou
fijne verjaardag, lieve mama
fijne verjaardag voor jou
We gaan ze uitblazen. Klaar?
Oké, nu gaan we lekker suiker eten.
Daar gaan we.
Oké, time-out.
Mama heeft even pauze nodig.
Kiekeboe, papa. -Waar heb je het over?
Wat? -Oké.
Waar kijk je naar?
Wat zeg je nou, gekkerd? -Kiekeboe, papa.
meer liedjes
Met Charles. Hoe gaat het?
Nu is het beter.
Er zijn amper zwarte vrouwen.
Geen tweede kans als het misgaat.
Ik ben de wegbereider voor elke andere zwarte persoon...
die er wil werken.
Dat begrijp ik.
Maar je houdt toch wel van je werk?
Het is de New York Times. Natuurlijk.
Dat is de droom van elke journalist.
Ik haat New York alleen als het heet en benauwd is.
New York is niet heet. Irak, daar is het pas heet.
Ben je in Irak geweest? -En in Koeweit. Met Desert Storm.
Jeetje. Was het erg? -Erg genoeg.
Mag ik straks terugbellen?
Ik heb zo een vergadering met de hoge heren.
Ja, natuurlijk. Bel me morgen.
Oké, dag. -Dag.
Hang op. -Hang jij maar op.
Nee, jij moet ophangen.
Gaan we dit nu echt doen? -Ik denk het wel.
Hang je nu op? -Dag.
Dag.
Wil je meer kinderen?
Jazeker. Ik heb altijd een groot gezin gewild.
Hoe gaat je dochter ermee om?
Christina? Heel goed.
Prachtig. Ze luistert. Slim.
Veel slimmer dan ik.
Momentje.
Het was...
Het was stressvol.
Het leverde voor iedereen stress op.
Hoe ging je ermee om?
Hoe ik ermee omging? Het was...
Ik voelde me een mislukkeling.
Ik deed echt m'n best.
Maar we waren jong.
We waren kinderen die probeerden uit te zoeken hoe het moest en...
we hebben er allebei schuld aan.
Het deed pijn.
Dat vind ik erg voor je.
Nee, het is...
Het gaat goed met me.
Het is geweldig om vader te zijn.
Het mooiste dat me is overkomen.
Als ik dat niet had doorstaan, zou ik nu niet met je praten.
Soms zei m'n vader na het eten dat hij melk ging kopen.
Ik heb nooit begrepen hoe m'n moeder dan bleef zitten...
met haar hoofd naar beneden.
Ze wist dat hij vreemdging.
De hele stad wist het.
Ik had op een avond een vreselijke griep.
Mam moest de auto van de buren lenen om me naar het ziekenhuis te brengen.
Ik weet nog dat ik op de achterbank lag te ijlen.
Toen ik m'n hoofd optilde...
zag ik dat we rondreden op de parkeerplaats van 'n kroeg op de basis.
Hoe oud was je? -Ik was zeven.
Ze zocht zijn auto.
Heeft ze 'm gevonden? -Nee.
Hij zei dat ze hem in de val lokte door zwanger te worden van mij.
Zij zat net zo vast als hij.
Hoe voelde je je daardoor?
Nu bemoei je je opeens met mijn zaken.
Je wilt dat ik me open opstel.
Daar is het te laat voor.
Wat zei je? -Je verstond me best.
Nee, grapje.
Genoeg over mij.
Wat doe je? Als je geen jongemannen in soldaten verandert.
Als ik niet aan het tekenen of schilderen ben...
...zit ik in de sportschool.
Oké. Ik hou ook van de sportschool.
Voor massages en de smoothies van de sapbar.
Ga je naar de sportschool zonder te trainen?
Ik ben niet echt een sporttype.
Maar ik blijf actief. We lopen hier veel.
Nou, die massages...
sapjes en smoothies en zo...
Wat je ook doet...
het werkt.
Ik vind je prachtig.
Vind je hem leuk? -Dat kan niet. Hij is soldaat.
Net als pap.
Hij loopt niet altijd in uniform rond.
Dat zou juist sexy zijn. -O, meid.
En hij is gescheiden. Hij heeft een dochter van negen.
En? -Is hij een goede vader?
Ik denk het wel.
Ik weet het niet. Hij is niet echt mijn type.
Je zei toch dat hij lief was?
Is hij ook knap? -God, ja.
Wat is het probleem?
Ben je te goed voor hem? -Kleinburgerlijke bitch.
Ik ken hem amper. We bellen alleen maar.
Als je hem uitnodigt, scheer dan je benen niet.
Wat? -Ik ken jou.
Want je zou nooit met een man naar bed gaan...
zonder gescrubde en geschoren benen.
Dat is wel zo. -Ik ook niet.
Sorry dat ik je niet kan ophalen.
Maak je geen zorgen. Je hebt werk.
Met wat geluk ben je hier rond half drie.
Ik kan gewoon een hotel boeken.
Geen probleem. -Natuurlijk niet. Doe niet zo gek.
Tenzij... Wil je liever naar een hotel?
Nee, ik vind het goed.
Goed. -Oké, goed.
En de taxi vanuit LaGuardia mag niet meer dan 30 dollar kosten.
Ik geef meestal fooi als ze me helpen met de bagage.
Laat hem niet de Queensboro Bridge nemen. -Oké, generaal.
Hopelijk ben ik door de gevechten in Irak...
genoeg voorbereid op New York.
Op de plaats rust.
Als ik het niet haal... -O, God.
...heb ik m'n best gedaan.
Bel m'n moeder en zeg dat ik van haar hou.
Charles, hou maar op.
Raad eens.
-Wat?
Kippenkont. -Je bent echt een sukkel.
Hang op.
Hoi. Ben je er?
Ja, mevrouw. Ik ben hier.
Sorry, Manny. -Geen probleem, Ms Canedy.
Uw gast is er. Zal ik hem doorsturen?
Graag. De sleutel ligt klaar. -Ja, ik heb 'm hier.
Mag ik hem even spreken? -Zeker.
Ze wil je spreken.
Ik ben veilig aangekomen. Missie volbracht.
Fijn om te horen. Ik kom over een paar uur pas thuis.
Prima. Ik heb m'n schetsboek bij me, dus doe je werk.
Oké. Pak maar wat uit de koelkast.
Doe ik. Zie ik je straks? -Hij is het.
Mag ik Manny weer? -Natuurlijk. Momentje.
Ja, mevrouw? -Dit is z'n eerste keer in New York...
dus help hem als hij iets nodig heeft. -Ja, mevrouw.
Kijk even of hij versleten sneakers aanheeft.
Waarschijnlijk vies? -Ja, mevrouw.
Oké. Stuur hem maar naar boven. -Goed.
Je mag naar boven, zei ze. -Oké, perfect.
Bedankt, man. -Graag gedaan.
Is hij er?
Wat doe je nou? Ga naar huis.
Nee. Ik heb te veel te doen.
Vergeet je werk. Ga ervoor.
Alsjeblieft.
Ms Canedy. -Manny.
Hoe was je dag? -Goed.
Hoe was je vlucht? -Goed.
Welkom thuis.
Je ruikt lekker. -Bedankt.
Ik heb iets voor je.
Dit is voor jou. -O, mijn God.
Vind je het mooi? -Ja.
Ik probeerde me je voor te stellen.
Wat? -Ik lieg.
Ik heb die foto gebruikt. -O, mijn God.
Fijn dat je 'm mooi vindt.
Je bent er nog maar net...
maar we moeten het hebben over hoe we het gaan doen met slapen.
Ik heb een slaapbank. Hij ligt best lekker.
Dat is prima. Ik slaap wel op de bank.
Waarom kijk je zo nerveus? Verwachtte je iets anders?
Ik kijk niet nerveus.
Maar ik wilde geen onrealistische verwachtingen scheppen.
Nou, ik verwacht het leuk te hebben.
Dat moet wel lukken. Want ik ben bij jou.
Hebben we een keuze gemaakt? -Ja.
Ik ben klaar. Jij ook? -Ja.
Wat is dat? -Olijfolie.
De linguine met mosselsaus, graag.
En een salade caprese. -Heel goed.
En voor u, meneer? -De caesarsalade.
Is dat alles?
Kun je ons nog even geven? -Natuurlijk.
Bedankt.
Wat? -Je kunt overal een caesarsalade eten.
Probeer de pasta. -Dat zijn veel koolhydraten.
Je eet elke dag kantine-eten. Kom op.
Hoe weet jij wat ik graag eet?
Vraag dan om wat gegrilde kip, of zoiets.
Oké.
Ik ben blij dat je er bent.
Ik wil gewoon dat je van je weekend geniet.
Je smaakt naar oregano.
Wat voor theater is dat?
Eentje die niet op Broadway staat.
Dus we zijn vlak bij Broadway. -Nee.
Je hebt een beetje niet Broadway en echt niet Broadway.
Oké, is er eigenlijk wel iets op Broadway?
Ja, maar het gaat niet om de straat.
Het gaat om hoe groot de tent is.
De tent? -Hoeveel stoelen er zijn.
In de tent? -Ja.
In de theatertent. -Ja.
Dat dacht ik al.
Charles. Ik waardeer je fatsoen, maar loop niet zo aan de buitenkant.
Dit is New York. Het is druk.
Sorry, het gaat vanzelf.
Kwestie van gewoonte.
Weet je wat? Nee, het spijt me. Bedankt.
De wereld heeft meer heren nodig.
Een kus op echt niet Broadway.
Dat was een beetje niet Broadway.
En deze is...
Broadway.
Tijd voor de Tony Award voor beste kus gaat naar...
Wacht eens even. Wie is Tony?
Rustig.
Ik ga me even snel opfrissen.
Er staat water in de koelkast...
dus pak maar wat je wilt. -Oké.
Ze is zo mooi.
Nee.
Heb je iets nodig?
Ja, misschien wat extra kussens en een deken.
Ik ben moe geworden van de wijn.
Misschien kun je aan één kant van het bed slapen.
Als je wilt.
Ja. Ja, dat is prima.
We moeten stoppen.
Ja, sorry. Het komt door al die oregano.
Welterusten. -Welterusten.
Wie reist er nu met fitnessapparatuur? -Ik.
Je hebt goed geslapen. -Ik heb lekker geslapen.
Lekker geslapen.
Stop dat maar even weg.
Ik heb nog geen koffie gehad.
Ik weet het nog. Je wilt 'm zwart, toch?
Dat klopt.
Nu moet je opstaan...
en douchen. Kleed je aan, dan gaan we hardlopen.
Maar ik wil meer van je stad zien. Oké?
En ik wil meer van jouw stad zien.
Van je staat en je postcode. Ik wil je netnummer zien.
Ik wil je burgerservicenummer.
Ik wil je paspoort, je militaire ID-kaart, je bloedgroep zien.
Laat me alles maar zien.
Mijn God. Ik wil alles zien.
Ik zei het toch.
Je wilt me verpesten. -Je vindt het lekker.
Wanneer laat je me die Monet zien? -Ik bewaar het beste voor het laatst.
Je kunt in één weekend niet de hele stad zien.
Dan moet ik maar terugkomen.
Wacht. -Wat?
Ik moet douchen. -Nu?
Ja, nu. -Nee, waarom?
Nee. -Nee.
Ik ben zo terug.
DE PERFECTE MAN
Dat zal ik onthouden. -Doe de gordijnen dicht.
Oké.
Rustig aan.
Vind je het mooi?
Prachtig.
Het is zo mooi.
Bedankt.
...ZES MAANDEN LATER
Wat?
Waarom ben jij eerder op?
We hebben maar vier dagen. Kerst in New York. Uit de veren.
Ben je eindelijk klaar? -Ja.
Kom maar naar buiten. Laat eens zien.
Charles, kom naar buiten.
O, ja. -Ik weet het niet.
Pas de blazer eens. Kom op.
Ik lijk wel een boekhouder. -Een heel knappe boekhouder.
Weet je wel hoe duur dit is? -Een kerstcadeau.
Nee, dat kan ik niet aannemen. -Dat wil ik.
Ik weet dat je niet om kleren geeft.
Kleren maken de man nog niet.
Maar de man kan de kleren maken.
Bovendien werk je hard.
Je verdient meer dan wijde spijkerbroeken en T-shirts.
Die broeken zitten lekker. -Oké.
En de opa-sneakers? -Opa?
Je hoort die alleen in de sportschool te dragen.
Praktisch en erg comfortabel. -En die niet?
Kom op. Doe niet alsof je het niet leuk vindt.
Kijk jou eens. Lachen. Zie je?
Prima.
Ik hou m'n sneakers en betaal de helft.
Charles. -De helft.
Schatje. Ik wil dat je m'n vriendin bent. -Wat?
Ik wil dat jij m'n meisje bent. Officieel.
Verkering, bedoel je?
Je weet wat ik bedoel.
Is dat grappig? -Nee, maar...
Wat? -We zijn volwassen.
Ja. We zijn volwassen genoeg om ons aan elkaar te binden.
Charles?
Zeg m'n naam niet zo.
Kan dit later? -Ik wil het nu.
We hebben gasten. -Ze wachten maar.
Alsjeblieft?
Vrolijk kerstfeest.
Ik wil niet dat ze gekwetst wordt.
Kwets haar niet. -Dat wil ik ook niet.
Dat weet ik, maar het kan gebeuren.
Zei hij echt 'officieel'? Zoiets liefs heb ik nog nooit gehoord.
Geweldig. -Het is zo cliché.
Maar zo zijn soldaten. -Je hebt 't te pakken.
Je bent verliefd aan 't worden.
Ja, je bent stapel. -Niet waar.
Ik heb je nog nooit zo gezien.
Wat? -Je vindt hem leuk.
Natuurlijk vind ik hem leuk. -Nee, echt leuk.
Je vindt hem echt leuk.
Ik wil wat drinken. -Wijn?
Het is kerst. Ik heb een borrel nodig.
Maar behandel haar goed. -Ja, mevrouw.
U zei... -Nee, ik wil whisky.
Z'n kont is inderdaad perfect. Daar kun je een noot mee kraken.
Het is kerst. -Ho, ho, ho.
Maar vertel eens.
Is hij goed in bed?
Anders zou hij allang weg zijn.
Lieve hemel.
Dat wil ik niet. Dat wil ik niet. -Ja.
Ze is een goed meisje. -Zeker.
Ze was een... Praat niet zo. -Nee, een net meisje.
Julie? -Ja, Ms Judy.
Ja, ze bleef maar praten.
Krijg ik nog antwoord? -Waarop?
Op wat ik je heb gevraagd. -Je weet dat ik om je geef.
Waarom moeten we het definiëren?
Omdat dit een relatie is. -Waarom zo'n haast?
Geen haast. We zijn pas zes maanden samen.
Ik ga m'n carrière niet opgeven om op militaire bases te wonen.
Wie heeft je dat gevraagd? -En je woont hier niet eens.
Heb je een ander? -Wat?
Heb je iemand anders? -Nee.
Ik meen het.
Nee, er is niemand anders.
Ik zou je nooit vragen je carrière op te geven.
Dat weet je toch?
Ja, weet ik.
Ik zal niet zeggen dat 't makkelijk wordt, maar we kunnen dit wel.
Hoe weet je dat zo zeker?
Ik weet het niet zeker.
Ik kan de toekomst niet voorspellen, maar we hebben een kans.
Vertrouw je me?
Ja.
Word dan m'n vriendin. Officieel.
Dat ben ik al.
Dat had je eerder kunnen zeggen.
Je moest er wel voor werken.
Nu is het jouw beurt.
Ga maar voor.
Laat ze maar open.
Schatje.
Rustig aan.
Wacht even.
Wil je een lift?
Je wilt niet zo vroeg naar het vliegveld rijden.
Het is ijskoud buiten.
Leg deze maar onder de boom.
Nog een? -Deze is voor Manny.
De portier? -Een Mets-pet. Hij komt uit Queens.
Ik wist niet dat jullie vrienden waren.
We zijn maatjes. -O, maatjes.
Wist je dat hij marinier was? -Nee. Dat heeft hij nooit verteld.
Omdat jullie geen maatjes zijn.
Dit is voor jou.
Is dit opa-muziek? -Dat is volwassenmannenmuziek.
Gekke vrouw. -Ben ik dat?
Wat? -Gek.
Absoluut niet.
Ik bel je zodra ik ben geland. -Wees voorzichtig.
Doe ik.
Laat je nieuwe spullen maar achter.
Ik kan wat kastruimte vrijmaken. Als je wilt.
Hallo? -Raad eens.
Kippenkont.
Ik meen het.
Oké, wat?
We maken een hele serie over ras in Amerika.
Ik schrijf een verhaal en ze willen mij ook als redacteur.
Dit is m'n grootste kans tot nu toe. -Wat goed. Gefeliciteerd.
Als ik dit niet goed doe, is m'n carrière bij de Times voorbij.
Kom op, zeg. -Nee, serieus.
Dan ontslaan ze me. Ik mag deze baan niet kwijtraken.
New York is te duur en... -Hou op.
Ze kozen jou omdat je het kunt. Je levert uitstekend werk.
Ik ben trots op je. -Dank je, schat.
En ik kan niet wachten om je verhaal te lezen.
Ik moet eerst wekelijks naar Akron vliegen voor het verhaal.
Daar kijk ik niet naar uit.
Geef me een paar weken.
Ik leid m'n soldaten op en dan kom ik langs.
Echt? -Ja.
Heel graag.
Dit is sergeant Charles King. Spreek een bericht in.
Hoi, lieverd. Ik ben weer in Akron.
Ik word ziek van al dat reizen.
Bedankt. -Bedankt.
Maar goed, ik kan niet wachten om je te zien.
Bel me terug. Dag.
Dit is sergeant Charles King. Spreek een bericht in.
Charles, waar ben je?
Ik maak me zorgen.
Charles? -Hoi, schat.
Waar ben je? -Ik ben in het ziekenhuis.
De vrouw van een soldaat is bevallen. -Ik heb je gebeld.
Het spijt me. Ik moest naar het ziekenhuis.
Waarom?
Hij is 19 jaar. Hij was bang. Hij had me nodig.
Zijn er geen telefoons in het ziekenhuis?
Het was nogal hectisch hier. Ik kon niet weg.
Sinds wanneer hoort helpen bij geboortes bij je werk?
Zullen we allebei gaan slapen? Dan praten we er morgen over.
Het is ochtend. Ik zit doodziek in Akron op je te wachten.
Ik dacht dat je was neergestort.
Sorry. Ik had je moeten bellen. Maar ik moet er zijn voor m'n mannen.
En ik dan?
Je officiële vriendin. Ik heb je twee maanden niet gezien.
Lieverd, het is pas zes weken.
Begrijp je niet dat ik me gekwetst voel?
Er waren complicaties bij z'n vrouw. -Wat precies?
Dat weet ik niet.
Dus je zit daar al de hele nacht en je weet niets?
Ik weet alleen dat ze een keizersnede kreeg.
Ik snap het.
Misschien heb jij wel een ander.
Wat? -Heb je daarom je vlucht gemist?
Wat? Nee.
Wil je hem spreken? Hij zit vlakbij.
Je soldaten zeggen wat jij wilt.
Dana, dit is belachelijk.
O ja? Ik zit al uren op je te wachten in een hotelkamer.
Waarom zou ik liegen? -Je belt niet eens...
om te laten weten dat je niet komt.
Rustig. -Nee.
We... Jij... Ik kan dit niet. Dag.
Hoi, Manny. -Welkom terug, Ms Canedy.
Er is een pakje voor u.
Ik heb het naar boven gebracht. -Bedankt.
Wat doe jij hier? -Dana, ik heb het verknald.
Het spijt me. -Je mag niet zomaar opduiken.
We spreken elkaar al weken niet. -Omdat je niet terugbelt.
Ik wil niet met je praten.
Sorry dat ik niet naar Akron kwam.
Je had gelijk. Ik had moeten bellen.
Ik wist niet waar je was.
Of bij wie je was. -Ik was bij niemand.
Dana.
Schatje.
Ik ben je vader niet.
Ik wil geen andere vrouw.
Ik hou van je. Jawel. -Je houdt niet van me.
Nee, jij houdt van je mannen.
Ik ben gewoon knapper. -Nee. Dana.
Ik hou van je.
Je hebt een reden om mij te verlaten, maar ik ga nooit bij je weg.
Ik hou van je.
Ik ook van jou.
Ik ga nergens heen.
Vertrouw me. Oké?
Oké?
Ik hou zoveel van je. Het spijt me zo.
Het spijt me.
Die kleur staat je goed.
Ik vergeet soms dat je soldaat bent.
Mag ik je iets vragen?
Heb ik je ooit kunnen tegenhouden?
Hoe is het om te vechten?
Pap praat nooit over Vietnam.
Jij praat nooit over Irak.
Ik herinner me er niet veel van.
Alleen geuren.
En geluiden.
Daarna volg je je training. Dan wordt het een waas.
Was je bang? -Natuurlijk.
Heb je ooit echt iemand gedood?
Hoe kun je als soldaat in God geloven?
Ik geloof ook in het kwaad.
En in mensen beschermen die dat zelf niet kunnen.
Hard werk. Hard werk.
Iedereen in 'n andere formatie.
Wat mankeert jou?
Kom uit de rij. Wat is er mis met jou?
Kom hier. Wat is er met je?
Je bent uit formatie. Marcheren, nu. Mars.
Snap je wat ik bedoel? Ze staan te wachten.
Ja, sergeant. -Wagenwiel.
Ben je gek? -Nee, sergeant.
We liggen onder vuur en jij ziet er zwak uit.
Zie je die gasten? Ze zijn bereid voor je te sterven.
Kijk dan. Ze zijn bereid voor je te sterven.
Ben je moe? -Ja, sergeant.
Blijf bewegen.
Ik draag je. Wij laten niemand achter.
Wij laten niemand achter. Begrepen? -Ja, sergeant.
Moet ik je dragen? -Nee.
Op m'n rug. Dan draag ik je. -Nee.
Ik weet dat je nog rookt.
Ja, sergeant. -Je moet ermee stoppen.
Kom op. In de rij.
Kom op. Hard werken.
Kom op, Imhoff. Geen vertraging meer.
Goed zo. Hij moet het horen. -Hard werken.
Hard werken.
Pardon.
Pardon, sorry.
Charles? -Dana.
Ben je in orde? -Hoi. Ja.
Ben je veilig? -Ja.
Waar ben je? -Ik ben op kantoor.
Zie je het?
O, mijn God.
Er is nog een vliegtuig in een gebouw gevlogen.
Ga naar huis en blijf daar. Zorg dat je ouders ook binnenblijven.
Doe niets tot je van me hoort.
Ja, begrepen. -Niets.
Ik moet gaan. -Charles? Wacht.
Ja? Wees voorzichtig. -Jij ook.
Oké. -Oké, dag.
Hoi, lieverd. Hoe was het op school? -Prima.
Mag ik binnenkomen? -Nee.
Wil je praten? -Nee.
Jordan Monroe King, kijk me aan.
Wat is er gebeurd? -Ik heb gevochten.
Met wie? -Lance.
Ik bel de rector.
Ik wil met z'n ouders praten. -Mam, nee.
Verraders worden gepakt. -Wat?
Dan maken ze me af.
Jordan, waarom vocht je?
Ze noemden me een wigger. Een witte neger.
Ze zeggen van alles. -Zoals?
Waarom kan ik niet basketballen als ik zwart ben?
O, lieverd.
En dat m'n vader geen soldaat was.
Als hij zwart is, zit hij vast in de gevangenis.
Kom mee.
Doe je jas uit. Ga zitten.
Zit ik in de problemen? -Nee.
Lees maar.
Hardop.
'Jordan, je bent Afro-Amerikaans.
Niemand kan dat ooit van je afpakken.
Je wordt uitgedaagd...
vanwege je huidskleur en de kleur van je ogen.
Maar laat je karakter en daden schitteren in alles wat je doet.
Vergeet nooit waar je vandaan komt.'
Wat is dit?
Je vader heeft het geschreven.
Hij heeft alles voor je opgeschreven.
Je bent nu oud genoeg om het te lezen.
Ieder woord.
fijne verjaardag voor jou
fijne verjaardag, lieve Dana
fijne verjaardag voor jou
Ik ben niet jarig. Wilden jullie een gratis toetje?
Vorig jaar mocht het niet...
en op de dag zelf al helemaal niet, dus...
Doe een wens.
Jongens. -Maak de mijne als eerste open.
Goed dan.
Zie ik het goed?
Ik mag geen afspraakjes regelen en je hebt recht op genot.
Ik heb afspraakjes.
Drie afspraakjes en een onenightstand in tien jaar telt niet.
Met een stekker? -Ja.
En werk dan naar de hoogste stand.
Langzaam. -Niet te langzaam.
Heb jij er ook een? -Ja.
Wij allemaal. -Beter dan de meeste vriendjes.
Nee, dat niet, lieverd. -Jawel hoor.
Het is meestal beter dan m'n man.
Zat er maar een stekker aan hem.
Mam, wat is dat?
Een massageapparaat. Tegen de spanning. Wat is er?
Kunnen we m'n zus in Texas opzoeken?
Christina? Natuurlijk, schat.
Dat moeten we vaker doen. Pap wilde dat we elkaar leerden kennen.
Dan doen we dat. Kom hier.
Waarom praat je nooit over hem?
Soms doen de herinneringen pijn.
Maar ik denk constant aan hem.
En ik schrijf ook over hem. Dan voel ik me beter.
Waarom hebben we geen foto's van hem? -Die hebben we wel.
Die op je bureau met de ballonnen.
We zetten er meer neer.
Met de opgevouwen vlag, zoals bij opa en oma King?
Het leger geeft die alleen aan de familie bij de begrafenis.
Wij zijn z'n familie. -Ja.
Maar ik officieel niet.
Je vader en ik waren niet getrouwd.
Landgenoten, op dit moment werken Amerikaanse en coalitietroepen...
aan militaire operaties om Irak te ontwapenen, het volk te bevrijden...
en de wereld tegen groot gevaar te beschermen.
Op mijn bevel vallen coalitietroepen...
aanvallen uit op doelwitten van militair belang...
om Saddam Hoesseins mogelijkheden in te perken.
Hoi. Ik schrok.
Het spijt me. Gaat het? -Ja, hoor.
Ik heb je schilderij gekregen. Het is prachtig.
Fijn.
Schatje, luister eens. -Ja?
Wat is er?
Niets. -Wat?
Ik moet naar Irak.
Wanneer vertrek je?
Ik weet het niet.
We vertrekken morgen naar Fort Irwin.
Californië? -Ja.
Wanneer kan ik je zien?
Dat weet ik niet.
AMERIKAANSE TROEPEN
Charles, ik moet je spreken. Bel me. Het is een noodgeval.
Charles. -Wat is er?
Wordt er geschoten?
Ja, ik ben op de schietbaan.
Is alles in orde?
Ik moet je zien. Wanneer kom je naar huis? -Gaat het?
Ja, maar dit kan niet over de telefoon.
Staakt het vuren. -Staakt het vuren.
Staakt het vuren. -Wat is er?
Kun je dit weekend komen? Alsjeblieft? -Ik kan niet zomaar weggaan.
Misschien kan ik bij je langskomen. -Dana, wat is er?
Ik wil een baby. -Wat?
Ik wil zwanger worden.
Nu? -Ja. Nu.
Open het vuur. -Vuur.
Waarom nu opeens?
Ik wil leven en niet alleen verslag doen.
En ik wil met jou samenleven, dus neem alsjeblieft een kind met me.
Zeker weten.
Wil je er niet even over nadenken? Dit gaat niet om een puppy.
Ik hoef niet na te denken. -Weet je het zeker?
Zo te horen, weet jij het niet zeker.
Ik snap niet hoe je zo snel kunt beslissen.
Omdat ik het allang weet.
En als ik niet zwanger kan worden? -Trouw met me.
Wat? -Trouw met me.
Oké. -Oké? Is dat een ja?
Charles Monroe King, ja. Ik wil met je trouwen.
Staakt het vuren. -Staakt het vuren.
Ze zei ja. -Meneer?
Ik ga trouwen.
Hoorde je dat?
Wat is dit? -Een cadeau. We gaan naar pap.
Jordan, ik moet werken. Jij hebt school. -Mam. Het is een weekend.
Washington DC is niet zo ver.
Schatje, laat je tante en mij even alleen.
Succes.
Je hebt hier het recht niet toe. -Echt wel.
Hij is mijn peetzoon. Ik hou ook van hem.
Wie betaalt dit? -Het is geregeld.
Was dit jouw idee? -Nee, van Jordan.
Hij mailde me. Hij heeft deze reis nodig.
Jullie allebei.
Charles heeft je niet met lege handen achtergelaten.
We weten allebei dat hij heel speciaal is. En hij heeft je nu nodig.
Straks is hij geen kind meer.
Sorry, mensen. Er komt nog wat turbulentie aan.
Ga zitten en zorg dat uw gordel goed vastzit.
Alles goed, schoonheid? Blijf zitten. -Het gaat wel.
Je... Kijk jou eens.
Welkom thuis. -Wat fijn om terug te zijn.
We hebben je gemist. -O, ja? Ik heb jou ook gemist.
Geef acht. -Nee.
Wat? -Geen soldaten in dit huis.
Alleen ik? -Alleen jij.
Daar gaan we. Een hoofdje.
Ruggengraat.
En de hartslag.
Dana, bedankt. Ik hou van je. -Ik ook van jou.
Wilt u het geslacht weten?
Ja. -Ja.
Het is een jongen. -Ik wist het. Een jongen.
Hoi, jochie. Hoe gaat het? Ik ben je papa.
Ik wist dat het een jongen was.
Dokter, kunt u een foto maken? Eentje. -Charles.
Natuurlijk. -Het spijt me.
Zeg: 'Een jongen.'
Het is een jongen. -Het is een jongen.
Er staat genoeg geld op de rekeningen. Neem op wat je wilt.
M'n loon wordt gestort op de 15e van de maand.
Ik hoef daar niet veel uit te geven.
Oké?
Dit is een volmacht, zodat je...
uitkeringen kunt aanvragen. -Mag ik iets vragen?
Ja. Natuurlijk.
Wat doen mensen tijdens een oorlog aan seks?
Geen idee. Ik denk er nooit aan.
Ik ben bezig met blijven leven. Dat is niet geil.
Ik zat te denken dat als je seks wilt in Irak...
om je erdoorheen te helpen...
Je moet weten dat je m'n toestemming hebt.
Ben je gek geworden? -Ik meen het.
Ik ook. -Als je contact nodig hebt...
of iemand wilt voelen... -Hou op, Dana.
...of vastgehouden wilt worden... -Hou op, Dana.
Dana, ik wil geen andere vrouw.
En ik zal jou of m'n zoon dat nooit aandoen.
Verwacht je dat ik je hetzelfde aanbod doe?
Want jij houdt de boel achter slot en grendel.
Hou je mond. -Ik lach niet.
Oké.
Bewaar dit op een veilige plek.
Voor het geval me iets overkomt. -Dat gebeurt niet.
Dan heb je geen zorgen... -Ik heb iets voor je.
...over begrafeniskosten en zo.
Wat is dit? -Een dagboek.
Zo kun je je zoon schrijven.
Al zijn het maar een paar pagina's.
Maak open.
NALATENSCHAP VAN EEN VADER
Ik ben sprakeloos. Wat moet ik schrijven?
Het is voor vaders, dus er staan vragen in om mee te beginnen.
Vertel hem wie je bent.
En waar je in gelooft.
En dat je van hem houdt.
Dan weet hij dat.
Jordan, denk eraan...
dat je open moet staan voor verandering en verbetering van je gedachten en daden.
Maar over je overtuigingen wordt niet onderhandeld.
Dus leef volgens je overtuigingen.
En als je op jouw reis...
verdriet hebt en met iemand wilt praten...
praat dan met iemand die er iets aan kan doen.
Mam. -Ja?
Je zei dat pap niet thuiskwam voor m'n geboorte.
Nee, lieverd. -Waarom niet?
Mam, hoor je me? -Ja, ik hoor je.
Hoi, schat. -Hoi, schatje. Hoe gaat het?
Het gaat wel goed.
Wacht even. Zeg je zoon gedag.
Hoe is het, soldaat? Geef acht.
Hij schopt. -Schopt hij?
Hij hoort je.
Hij kent de stem van z'n vader.
We missen je. -Ik mis jullie ook.
Hoe gaat het?
Ik ben aan het werk, op z'n zachtst gezegd.
Sorry dat ik niet heb gebeld.
Het is al drie weken geleden.
Waar ben je? Ik wil het op de kaart bekijken.
Dat mag ik niet vertellen.
Maar bedankt voor de foto's.
Je ziet er prachtig uit. Echt waar.
Die buik is prachtig.
Jij hebt makkelijk praten. Jij hoeft hem niet te dragen.
Dat is zo.
Ik kan niet wachten. -Ik ook niet.
Ik wil hem vasthouden.
Je moet me nog vertellen wanneer je komt...
zodat ik ingeleid kan worden.
Ja. Dat weet ik nog niet.
Je hebt vast wel een indicatie.
Heb je geen verlof aangevraagd?
Nee, nog niet.
Je maakt het wel erg krap. Waar wacht je op?
Charles?
Ik weet het niet. -Wat weet je niet?
Charles. -Ja, mevrouw.
Wat bedoel je? -Kom op. Opschieten, kom op.
Je komt niet, hè?
Ma, probeer het alsjeblieft te begrijpen. We zijn hier pas een paar maanden.
Ik kan dit niet zonder jou. -M'n jongens zijn...
Je hebt het beloofd. -Dingen veranderen.
Je hebt het beloofd. -We moeten ons aanpassen.
Ik krijg jouw kind. -Ik heb een hele compagnie.
Als er doden vallen, vergeef ik 't mezelf nooit.
Dat kan ook als je er wel bent.
Het gaat niet om een snoepreisje.
Ik kan dit niet. Rustig. -Charles.
Je hebt het beloofd. -Ik hou van je.
Wij hebben jou ook nodig. -Ik hou van je.
Geef me wat tijd. -Charles. Ik smeek je.
Charles? We gaan. -Ik hou van je.
Ik moet gaan. Ik bel je snel. -Niet ophangen.
Charles. Nee. -Oké.
Vanwege de oorlog kon ik niet bij je geboorte zijn.
Ik hoop dat jij en je moeder me dat vergeven.
Elke keer dat ik vertrek, bid ik dat ik nog tijd heb.
Tijd met jou en tijd met je moeder.
We hebben veel te doen, Jordan.
Maar ik vertrouw erop dat je veilig bent.
Omdat je omringd wordt door sterke vrouwen.
Dat zijn je eerste leraren, kleine prins.
Al deze vrouwen belichamen de redenen waarom je nooit respectloos moet zijn...
of vrouwen moet slaan.
De vrouw die je partner wordt, bewaakt eerst jullie vriendschap.
Je doet het goed.
Compagnie, attentie.
Ze moet net als jij eervol zijn.
Ze moet trots kunnen zijn op haar gedrag.
Maar onthoud...
Daar gaan we. Persen.
Schoonheid is subjectief.
Appel.
En echte schoonheid zit vanbinnen.
Hij is er. -Hij komt eraan.
Soldaat eerste klas Coats. -Hier, sergeant.
Soldaat Bryant. -Hier, sergeant.
Kijk je moeder eens aan.
Dan weet je wat ik mooi vind.
Korporaal Light.
Korporaal Robbie Light.
Korporaal Robbie Glen Light.
Welkom thuis, papa.
Kom je zoon ontmoeten.
Mijn God.
Deze jongen is zo bijzonder. -Rustig maar.
Je zult een zegen zijn voor iedereen die je ontmoet.
Ik weet het, papa is thuis. Het spijt me.
Iemand dacht dat ik z'n oppas was.
Zo'n lichte huid. Niemand denkt dat hij van mij is.
Dat komt van m'n moeder.
Dus weet je wat ik deed? -Wat?
Ik trok mijn borst eruit en gaf hem borstvoeding.
Ik had wat melk op haar moeten spuiten.
Ik moet maar een ring voor je kopen.
Dan snappen witte mensen het ook.
Gaat het? -Ja.
Het is gewoon astma.
Sinds wanneer heb jij astma?
Volgens de dokter heb ik het opgelopen op de basis. Door de energiecentrale.
Gaat het echt wel met je? -Ja.
Maak je geen zorgen.
Maar ik meen het wel.
Ik koop een ring voor je.
We doen alles nu ik er ben. -Wat bedoel je?
Jordan als m'n getuige. In een kleine smoking.
Trouwen, bedoel je. -Waarom niet?
Nee, ik wil ons hele leven niet in één bezoekje proppen.
Ik wil een echte bruiloft.
Met witte aronskelken...
en bloemenmeisjes met tule-jurkjes.
Wat voor jurkjes? -Tule.
En je hebt nog zes weken.
Ik wacht wel.
Dan kan ik dat ook.
ik verliet mijn huis om bij het leger te gaan
op de dag dat ik vertrok
Charles. -Ja?
ik sprong in 'n vliegtuig
ik sprong in een vliegtuig en vertrok...
We hebben een verrassing voor je.
Ik dacht het niet.
We hebben hier al genoeg soldaten.
Oké. Ik wacht met inschrijven tot hij 18 is.
Maar ondertussen... -Comfortabel.
Zet deze op. -Wat is dit?
Vertrouw ons maar. Toe maar.
en bij het leger gaan
ga bij het leger
Waar zijn we?
we hebben het voor elkaar in de East Side
Ik weet waar we zijn.
in een luxe appartement in de lucht
Ik weet dat we in het park zijn.
we hebben 't goed
Mijn God.
we hebben het goed in de East Side
we hebben eindelijk ons deel
Waarom doe je dit?
je eten verbrandt hier niet het was niet makkelijk
Je zingt zo hard. Charles?
om dit voor je te regelen
nu spelen we een divisie hoger
en we zijn aan slag
zolang we leven is het jij en ik
daar is niks mis mee
Stil.
Oké, doe maar af. -Bedankt.
Olijfolie. Extra virgin. Net zoals jij...
vroeger was. -Hou je mond.
Kiekeboe. Kiekeboe.
Wat een schatje. Ik kan hem wel opeten.
Alles goed, soldaatje?
Mag ik lid worden van dat jongensclubje?
Ik weet het niet. Wat vind jij?
Mag ze bij onze club?
Wat zei je?
Je aanvraag wordt bekeken. -Wat?
Hij is de baas.
Terwijl ik hem voed met m'n borsten?
Goed punt. Momentje.
Zeker weten? Ik weet het niet.
Ze is wel knap.
Goed. Oké, prima.
Het mag, dankzij je borsten.
Lekker hapje.
Lieverd, gaat het?
Charles?
Toch, lekker hapje?
Alles is goed. M'n mannetje.
Ik wil deze niet. -Welke?
Ben jij dit?
En deze?
Deze wil ik ook niet.
Kun je niet gewoon bij ons blijven?
Wil je met een lafaard trouwen?
Oké, ga dan maar.
Hoor je dat, lekker hapje?
Ze vindt papa's werk maar niks.
Ik hou van je.
Zorg goed voor je moeder.
En jij...
Trouw je straks nog wel met me?
Ik kan niet wachten.
Mag ik m'n smoking kiezen?
Trek je ceremoniële uniform aan.
Ik trouw met een soldaat.
Dat is zo.
Ik hou van je. -Ik hou meer van jou.
Raad eens. -Hou toch op.
Raad eens. -Nee.
Zeg het.
Kippenkont.
Gekke vrouw.
Tot ziens, hapje.
Zorg goed voor haar. -Doe ik.
Oké?
Hij bevrijdde de slaven niet. Ze hebben zichzelf bevrijd.
Is dat zo?
De emancipatieproclamatie gold in de Confederatie-staten.
Zo konden zwarten mensen het leger in om de oorlog te winnen.
Je let goed op bij geschiedenis.
Hoe is pap overleden?
Dat weet je.
Je zei alleen dat er een bom ontplofte.
Ik wil het weten.
Je vader zat bij het Eerste Bataljon...
67e Bewapend Regiment uit Fort Hood, Texas.
Ze noemden zich de Death Dealers.
Toepasselijk, want hun missies in Irak vonden plaats...
in de zogenaamde 'Doodsdriehoek'.
Je vaders bijnaam was Top, vanwege z'n rang.
Hij had de leiding over 105 mannen bij compagnie Charlie.
Hun bijnaam was de Carnivoren.
De baan van je vader was, en ik citeer:
'Ze leren in leven te blijven en de vijand te doden.'
Op 14 oktober 2006...
nam hij ze mee op een missie.
Hij had die dag achter kunnen blijven.
Hij liet z'n strijdmakkers zelfs uitslapen.
Maar je vader zou z'n soldaten nooit iets vragen dat hij zelf niet zou doen.
Hij ging altijd met ze mee.
Tijd om te gaan.
Zo was je vader.
Het is tijd, Imhoff. -Cherry, geef het door.
Inladen.
We vertrouwen op U, God.
We vertrouwen op U, in de naam van de Vader en de Zoon.
In de naam van Jezus Christus.
Amen. Amen.
Ze brachten voorraden naar het 'Eiland'.
Een afgelegen plek waar zo'n 60 soldaten waren gestationeerd.
Om 10.38 uur 's morgens...
reed hun konvooi langs Jurf Al Sakhar.
Zo'n drie kilometer van het Eiland.
Bermbom. -Schiet terug.
Schieten. Open het vuur.
Imhoff. Op de grond. -Dek de achterkant.
Schiet terug.
Staakt het vuren.
Kom op, Imhoff.
Soldaat neer. We hebben hulp nodig.
Schiet op.
Top. Ik heb je, Top.
Ik heb je. Kom op.
Hospik.
Het komt goed. Ik help je, Top.
Haal rustig adem. Kom op. Ik help je.
Kom op. Kijk me aan.
Hospik.
Kom op. Blijf bij me.
Blijf bij me.
Nee. Blijf bij me, Top.
Ik ben hier. Blijf bij me. Hospik.
Blijf bij me. Hospik.
Hospik.
Hallo? Goed. En met jou?
Ja. Er komen net vrienden binnen. Wat is er?
Wacht. Sorry, wat is er gebeurd?
Heeft hij het niet...
Nee. Waar is hij?
Nee, waar is hij? Zeg op. Waar is hij?
Ze hadden een plan.
Een geheim plan voor het geval je vader iets zou overkomen.
Ik mocht niet alleen zijn toen ik het hoorde.
Waarom vochten we in die oorlog?
Dat ligt aan wie je dat vraagt.
Om een land te bevrijden van een tiran. En tegen terroristen.
Anderen zeggen dat ze door ons terroristen werden.
Maar als je het je vader had gevraagd...
zou hij zeggen dat hij voor z'n soldaten vocht.
Om ze in leven te houden en thuis te krijgen.
Maar moest hij ervoor sterven?
Dat is wat helden doen.
Jordan, wat doe je? -Trainen.
Pap vond fysieke gezondheid belangrijk.
Ik heb maar één lichaam. Ik moet ervoor zorgen.
Het werkt al, hè?
Ik ga douchen en me aankleden.
Misschien moeten we wachten. Tot het niet meer regent.
Nee, we gaan vanmorgen.
Kleed je aan.
Heb je je pak bij je? -We gaan.
Mam. Gaat het?
Ja. Het gaat wel.
Zie je? De zon schijnt.
NATIONALE BEGRAAFPLAATS ARLINGTON
Kom mee.
Wat is dit? -Ik heb 'n email gestuurd. Die ging viral.
Er wilden meer mensen komen, maar ze konden niet.
Waarom vroeg je het niet gewoon? -Mam.
Hoi, schat. -Hoi.
Hoe gaat het, lieverd?
Niet te geloven dat jullie hier zijn.
Heb jij hem geholpen? -Hij wilde je verrassen.
Dat is dan gelukt.
Pardon, iedereen? Mag ik jullie aandacht?
Mam.
Bedankt voor jullie komst.
Sommigen komen van behoorlijk ver.
Dit heeft m'n vader geschreven.
'Familie is het belangrijkst, Jordan.
Daarvoor sta ik elke ochtend op.
Daarom trek ik dit uniform aan en riskeer ik mijn leven.
En het mooie van familie is dat jij, als je ouder wordt...
mag kiezen wie je familie is.'
Hij onderstreepte het woord 'jij'.
'Dus kies verstandig.
Omring jezelf met mensen die van je houden en van wie jij houdt.
Want liefde is het enige op de wereld dat het vechten waard is.'
Dus jullie zijn mijn familie.
Mam.
Omdat je geen vlag hebt gekregen, zou pap willen dat ik ervoor zou zorgen.
Soldaat Imhoff, soldaat Mohammed.
Namens een dankbaar land en compagnie Charlie.
Zonder Top stonden we hier niet. -Niemand van ons, mevrouw.
Deze is van jou.
Lieve Jordan, toen je vader stierf, dacht ik dat mijn leven voorbij was.
Maar eigenlijk begon het nog maar net.
Je vader en jij lieten me zien hoe mooi het leven is...
als je leeft met gevoel, met je hart.
Riskant, het hart.
Het is kwetsbaar, dus het breekt.
En dat doet pijn.
Toen je vader er niet meer was, probeerde ik niets te voelen...
zodat m'n hart nooit meer zou breken.
Maar zelfs pijn is beter dan niets.
Want zonder pijn is het onmogelijk om vreugde te vinden.
Ik hoop dat deze woorden je helpen te begrijpen...
wat een opmerkelijke liefde je vader en ik deelden.
Ik wil dat jij die liefde ook ervaart, Jordan.
Een liefde die je niet vraagt om iemand anders te zijn.
Liefde die niets meer van jou vraagt.
Onze Vader...
we zijn hier als familie...
ter ere van het leven van Charles Monroe King.
Ik hoop dat je nooit vergeet...
dat je altijd twee ouders bij je hebt.
Maar mijn moederlijke intuïtie is niet genoeg om je te leren een man te zijn.
Daarom geef ik je je vaders dagboek.
En de wijsheid die het bevat.
Zo kun je lezen waar je vandaan komt...
zodat je precies kunt beslissen wat je van het leven wilt.
Ik hou van je, zoon.
Voor altijd.
Mam.
Dana en Jordan wonen nog in New York.
In 2016 verliet Dana de New York Times als redacteur.
Haar memoires werden een bestseller.
Ze zijn vertaald en worden verkocht over de hele wereld.
Ze is nu senior vicedirecteur en uitgever bij Simon & Schuster.
Jordan is een bedreven student en sporter.
Hij won een leiderschapsprijs omdat hij een voorbeeld...
van goedheid, positiviteit en doorzettingsvermogen is.
Hij leest nog steeds regelmatig in het Dagboek.
Gebaseerd op het dagboek van Charles Monroe King...
en het boek van Dana Canedy.
De keuze voor Begraafplaats Arlington als sergeant Kings laatste rustplaats
was van creatieve aard.
Zijn familie begroef hem op Evergreen Memorial Park
in Bedford Heights, Ohio, waar het leger de militaire eer verleende.
Ondertiteling Vertaald door: Geert van den Elzen