:مترجم sarayefilm
مکانی برای عاشقان
سگ منه
مالِ منه.- شرمندم خانم. ولی ما ماموریم و معذور.-
این مشکلو حل میکنه؟
بگیریدش. ولی یادتون باشه، نمی‌تونه بدون قلاده این دور و برا بگرده.
اینم یه فاجعه‌ی دیگه.
نظر دادن لازم نیست. نتیجه و تصاویر به اندازه کافی غم انگیز هستن.
شکی نیست که یونجه‌هایی که کنار پیست گذاشته شدن، به گسترش آتش سوزی کمک کرده،
و باعث این عواقب غم انگیز شده... همه ما به خوبی ازش آگاه هستیم.
مشخصه که دلیل این فاجعه، به خاطر کمبود کیسه‌های محافظ بوده.
کیسه‌های محافظ می‌تونن از تراژدی جلوگیری کنن.
ولی به دلیل نداشتنش، میشه دید به ماشین چه آسیب جدی وارد شده.
به هر حال، یه کیسه محافظ در میلان ساخته شده،
که من اونو به یه کمیسیون ویژه در مونزا ارائه خواهم کرد،
خیلی ساده از... گلوله‌های پلاستیکی پر از آب ساخته شدن.
جابه جاییشون آسونه. همچنین قیمت مقرون به صرفه و محافظت عالی هم داره.
تعجبتون رو درک می‌کنم، ولی لطفا ازم نپرسید چرا جلو راهتون، سبز شدم.
می‌خواستم باهاتون حرف بزنم.
حتی نتونستم یه بهونه برای آشنایی جور کنم، ولی...
الان دو ساعته که حواسم به شماست و فکر کردم...
خب، زیاد تو این چیزا وارد نیستم.
حتی نمی‌دونم چجوری لُپ کلام رو باز کنم... من یه مهندسم.
از اون آدمای اهل کار هستم. پس زیاد به این کارا عادت ندارم...
شما واقعا آدم مهربونی هستید، ممنون. ولی الان منتظر شوهرم هستم.
چه مرد خوش شانسی. بهش حسودیم میشه، خانم.
ببخشید. اجازه هست؟
لطفا بد برداشت نکنید.
ولی این آدرس و شماره تلفنم هستش.
شاید بر حسب اتفاق، بازم برگشتید ایتالیا.
خواهشاً.
آخه مشکل چیه؟ میترسی؟
اینجا می‌تونه هر جا که عشقته بری.
یالا! شجاع باش. اینجا جات امنه.
بیخیال، بدو.
حتما با قبل فرق کردم. وزن کم کردم؟
نه، فکر نمی‌کنم فرق کرده باشید.
تازه، ما فقط یه چند دقیقه همو تو فرودگاه دیدیم.
یعنی منظورت اینه که کاملا به باد فراموشی سپردیم؟- نه.-
همیشه امیدوارم بودم دوباره ببینمت.
حتی سعی کردم بفهمم کی هستی و کجا زندگی میکنی...
و رَدِتو بگیرم. ولی مثل آب خوردن نیست...
...مخصوصا تو یه کشور غریب...
و نظرت در مورد زنگی که بهت زدم چیه؟
یکم جا خوردم، ولی...
خوشحال شدم به یادم افتادی.
می‌خواستم ببینمت.
شاید برا اینه که، در لحظه‌ای هستم که باید نزدیک، آدمایی که نمی‌شناسم باشم.
غریبه‌ها...
...بودن تو مکانای ناشناخته...
...که منو یاد آدما و چیزای آشنا نندازن.
لطفا بشینید.
خاطرم بود که از تو تلویزیون شنیدم،
داری رو توپ‌های پلاستکی پر از آب...
یه آزمایشاتی میکنی.
پس برای همین بهم زنگ زدی.
اعتراف میکنم اصلا تو فکر و خیالم نبودی.
ولی بعدش تو تلویزیون دیدمت و...
خب، تو که اینقدر راجع به آزمایش می‌دونی،
دلت میخواد یکیشم با من انجام بدی؟
دو روز با همدیگه، اینجا باشیم.
می‌تونم همه سوالایی که می‌خوای ازم بپرسی رو تصور کنم.
چرا بهت زنگ زدم؟
در این مورد، قبلا تو جریان گذاشتمت.
ولی چرا خواستم دو روز بمونی؟
چرا منم تصادفاً تو ایتالیا هستم...
اونم تو این منطقه با چنین اسم عجیبی؟
لیگانو؟ لیناگو؟
لیگنانو.
حالا این اصلا مهم نیست.
بعضی وقتا میشه که هیچ چی برات مهم نیست...
و در عین واحد، هر چیزی هم ممکنه مهم باشه.
تنها چیزای روشن، گیج کننده ترین چیزا هستن..
بهم بگو چه کاری از دستم برمیاد. اینجوری...
حداقل از همون اول بسم الله، تو جاده خاکی نمیزنم.
اول از همه...
منو جولیا صدا کن.
جولیا.
جولی.
تمام شب رو رانندگی کردی؟ حتما باید خسته باشی.
نه، رانندگی خسته‌ـم نمیکنه.
ولی در مقابل، من خیلی خسته‌ـم.
اصلا نخوابیدم.
پس برو بخواب.
دلخور نمیشی برم یه چند لحظه استراحت کنم؟
نه، برو استراحت کن.
ممنون.
پس تا بعد.- باشه.-
صبح بخیر. حالت چطوره؟
دوست دارم مثل زامبی‌ها بپرم روت.
چی؟
بیا! بیا اینو نگاه کن.
نگاه! دارن دعوا میکنن.
به چی فکر میکنی؟
هیچی.
داشتم از خودم می‌پرسیدم: چرا فقط دو روز؟
چرا چهار یا پنج روز، یا حتی چند دقیقه...
مثل بار اولی که همو تو فرودگاه دیدیم نباشه؟
انگار بخشی از یه نقشه هستش...
انگار آدمو استخدام کردن.
البته داستان زندگی من همینه. در هر صورت نه نمیگم.
ظرف ده روز دیگه باید برگردم آمریکا.
یه سفرو همیشه میشه به تعویق انداخت..
این یکی نمیشه.
این دفعه، برمی‌گردم تا بمونم.
پس، مُرغت یه پا داره.
راستی، اگه ده روز وقت داری، چرا فقط دو روزشو بهم دادی؟
چون بعدش به تو بستگی داره، ازم بخوای بیشتر بمونی یا نه.
نمی‌تونستم تو رو دربایستی بزارمت. اگه همون روز اول...
ازم خسته میشدی چی؟
پس، همه چی به خودم بستگی داره.
آره، دقیقا.
اینجوری انگار یه جورایی منو...اجاره کردی.
اگه دوست داری.
دوست دارم.
فکر کنم همه چیو خریدیم.- بپا.- خیالت جمع.-
حالا واقعا مطمئنی دلت می‌خواد آشپزی کنی؟- آره، مطمئنم.-
می‌خوام تخم مرغایی که خودم درست کردم رو بخورم. تازه، فقط همین ازم برمیاد.
قهوه مِیل داری؟
آره، یا بهتره یه چایی داغ باشه.- باشه.-
یه اسپرسو با آب کم .و یه چای داغ
میگم...متاهلی؟
بگی نگی.
تو میلان زندگی میکنه؟ کلا زیر یه سقفید؟
آره، یه مدتی میشه.
قهوه آماده شد، قربان.
صاحب خونه باید تا الان برگشته باشه.
شاید. حالا خودت می‌بینی چه زن ناز و مهربونیه.
نمیشه که با این چیزا، سر و کله‌ـمون پیدا بشه.
شاید بهتره بزاریمشون اینجا.
نه، آخه چرا؟ بیا.
صفحه و پروژکتور رو، اونجا سمت راست بزارید.
شب بخیر خانم.- شب بخیر. کُنتِس ایزابلا اینجاست؟-
نه خانم. کنتس حضور ندارن. بعضی از دوستاش اینجا هستن.
می‌تونیم...می‌تونیم یه وقت دیگه برگردیم.
ببخشید خانم. ٱخه دیروز کسی نبود که پذیراتون باشه...
و ما هم دیر مطلع شدیم. معذرت می‌خوایم.
خواهشا بفرمایید. بقیه مهمونا منتظرتون هستن.
حالا بیا برای یه دید گذری بریم تو، باشه؟
منو یه لحظه عفو کنید.
اسم من اِلنا هستش.- روزی، از ملاقاتتون خوشبختم.-
لطفا توجه کنید.
نقاشی‌ها و مجسمه‌ها از قُرون پنجم تا هفتم.
"یه رابطه عاشقانه در روحیه آرامش و صفا"
تو هند در اون زمان، مردم همیشه در آرامش، خونسردی و صفا بودن.
مگه نه؟- مثلا گاندی رو در نظر بگیر.- آروم‌ترینشون بود.-
"معبد الهه جاگادامبا در خواجوراهو" از قرن پنجم.
چه اسمی رو گفت؟
کاروخائو، کارابامبا... والا اگه بدونم.
شما ناراحتید خانم؟- نه.-
پس می‌تونم ادامه بدم. همه چی حله؟- آره، آره.- توجه کنید.-
آخه تو این شلوغ و پُلوغی، من چیزی نمی‌شنوم.
نگران نباش. بعدا همه چیو برات تعریف میکنم.
همیشه همینو میگه...
این معبد چاکوپویاب هستش، با آیین‌های شهوانیه دایره‌ای شکلش.
ببخشید، هنوز خیلی باقی مونده؟
در حقیقت، در مجموع 26 آیین وجود دارد که تو 250 اسلاید جمع آوری شده.
مایلید یه کارت انتخاب کنید؟
قایمش کنید و فعلا بهش نگاه نکنید.
لطفا یکی بردارید و بهش نگاه نکنید.
یه راز مخفی داره.- من پایم.-
یکی بردارید... یکی...
لطفا یکی بردارید. نشونش ندید.
لطفا یکی بردارید. همینه.
و نشونش ندید.
اینم کارتای قرمز که قراره دست به دستشون کنم.
این بار برای آقایون. بزن بریم.
یکی بردارید! بهش نگاه نکنید. فعلا یه راز هستش.
هر زوج به مدت هفت دقیقه، یه اتاق در اختیار دارن.
بفرمایید.
هفت دقیقه‌ای که یه وقفه رو نشون میده،
یه وقفه جادویی و بدون هیچ حس تکلیفی.
لحظه آزادی.
زوجین به طور تصادفی با هم جُفت میشن.
توجه، بازی شروع میشه. لطفا شروع کنید.
بزنید بریم. از شما آقای وکیل شروع می‌کنیم. بیاید جلو.
چهار قرمز. چهار قرمز.
کی 4 مشکی داره؟
چهار مشکی دست کیه؟
کلا آخوند به شانسم لگد زده: طرف شوهرمه.
نه، با زن خودتون نمیشه، نه. پس شما حذف شدید. بعدی بیاد جلو.
الان جک قرمز رو داریم، کی جک مشکی رو داره؟
تابلو بود که از شانسم تو بهم میفتی.
اگه دلت نمی‌خواد، کارتتو پرت کن بره.- ممنون.-
-زوج بعدی لطفا. -نه، تو نه.
قد بلند و جوون! الان دو تا زوج جوون رو می‌خوایم با هم جور کنیم.
فقط 50 سالمه.- آره، اصلا دهنت بو شیر میده.- حالا 7 قرمز.-
کی 7 مشکی رو داره؟- من دارم.-
پس برید تو اتاق، برای هفت دقیقه.
سعی نکن خیلی جو بگیرت، وگرنه چنگت میزنم.
قلب قرمز. کی قلب مشکی رو داره؟
دست کیه؟ کی قلب مشکی داره؟
هیچ کی ندارش؟ قلب مشکی دست کیه؟- خواهشا بگید.-
بابا بگید دست کدوماتون هستش.
کجا بریم؟- آخرین در از سمت چپ.-
ببین اَخوی، به اندازه یه پاپاسی هم از این بازی خوشم نمیاد.
جولی، واقعا از تو بعیده.
ولی والریو، این فقط یه بازی هستش.
بازی؟ که هرزه باشیم؟
والریو!- چه بی ادب.-
به خودم مربوطه که تو این بازی شرکت کنم یا نه.
طبیعتاً همینطوره. می‌تونی هر کاری عشقته بکنی. انتخاب خودت هستش.
ولی من میرم.
کجا میری؟- میرم دیگه.-
آخه چرا؟- چون دیر شده.-
و در کنارش، تاریخچه دو روز موندن اینجا رو هم فهمیدم.
و بعدش دو هزاریم افتاد که به چه آدمایی عادت کردی.
این چیزا که مهم نیست.
برای تو شاید. برای من مهمه.
به هر حال...
...قصه‌ی خوبی با هم داشتیم. حتی خیلی هم شگفت انگیز بود.
ممنون به خاطر این آخر هفته فراموش نشدنی.- نه، یه روز و نیم مونده به آخر هفته.-
دقیقا. پس ممنون به خاطر این نیمه آخر هفته.
حسودیت شده؟
نه! نه!
آره، آره. آدم حسودی هستی.
ایتالیایی هستی دیگه.
آره، ایتالیایی هستم.
ولی فقط بخاطر این چیزایی که رو مُخَمه نمیرم.
یه موضوعی پیش اومده.
فردا باید برای آزمایش و تست، تو مونزا باشم.
آهان. اون توپای معروف پر از آب رو میگی.-
دقیقا.- دقیقا.-
ولی این قضیه برای فرداست...
الان داری بد اشتباهی میکنی که میری.- آره.-
ولی شاید بهتره همه چی همینجوری تموم بشه.
یه لحظه، آقایون.- فقط یه عکس، آقای مهندس.-
مهندس، یه لحظه میشه بیاد دفتر؟
ببخشید مهندس. ماشین رو می‌بریم گاراژ تا همه چیو بررسی کنیم.
بله، ببریدش.
همه چی خوب پیش رفت؟- آره، آره. چه خوبه که اینجایی.-
می‌دونستم.- نه، تو چیزی نمی‌دونی. بپا، چون من هنوز عصبانیم.-
چرا؟- باید بهم بگی تو اون هفت دقیقه چیا شد.-
هفت دقیقه؟- آره.-
یعنی چی؟- هفت دقیقه‌ـت با اون قلب قرمز رو میگم.-
آهان. اون هفت دقیقه.- آره.- باشه.-
خوب این باشه یعنی چی؟
یعنی اتفاقی نیفتاد.
با همدیگه رفتیم اتاق.
اونم جو گرفتش و می‌خواست سو استفاده کنه. منم ردش کردم، همین.
اتفاقی نیفتاد، چون من قِشقِرق راه انداختم. راستشو بگو...
اگه نمی‌نداختم، حتما باهاش میرفتی.
ولی نرفتم.
جوابمو بده! اگه مخالفت نمی‌کردم، باهاش میرفتی؟ آره یا نه؟
نمی‌دونم. شاید.
به هر حال اتفاق خاصی هم نمیفتاد.
فقط میشستیم با هم حرف میزدیم.- آره، حرف میزدید.-
وقتی یه زن اولین نخو میده، با دومین نخ دادنش، یعنی بیا بپریم رو هم.
و حالا می‌خوام سومیشم انجام بدم.
از رو این فَنس میام بالا و چهارمی، پنجمی و ششمی رو هم انجام میدم...
یپا! الان یه بلایی سر خودت میاری. بیا پایین.
باید از دروازه وارد بشی.
اون چمدونا مالِ توین؟- آره.-
خیله خب. پس همینجا وایستا. با ماشینم میرسونمت.
فردا هم تِست دارید؟- مطمئن نیستم. ولی بازم همه چیو آماده کنید.-
آناماریا زنگ زد. گفت بهش زنگ بزنی.- ممنون.-
مگه فقط دو تا چمدون نداشتی؟- این یکی مالِ تویه.-
من؟ نه. من چمدونم کجا بود.- می‌دونم.-
می‌خواستم به تو کادوش بدم. از اون خونه دزدیدمش.
قربونت.- تصورشو بکن.-
میدونی، این مال همون یارویی بود که یه کُت نقره‌ای و شلوار سوژه خنده پاش بود.
بیا توشو ببینیم.
کاپاکیرو کاروشاوا، میدونی چیه؟
نه بابا، عجب چیزیه.- سبک شرقیه.-
اینو نگاه کن!
نه تیغی، نه صابونی، نه خمیر دندونی. چجوری این بابا خودشو تمیز میکنه؟
می‌تونیم سر راه، اینا رو براش بخریم.- حتما.-
خب، حاضری؟
بزن بریم.
یه لحظه منو ببخش. باید یه زنگ بزنم.
جولیا، تو قبلا در مورد خودت و نگرانی‌هات، بهم یه چیزایی گفتی.
کار خوبی هم کردی.
حالا می‌خوام از خودم و مشکلاتم بهت بگم.
نه والریو، لازم نیست.
شاید همون بهتر باشه زیاد حرف نزنیم.
میشه لطفا بگید چقدر باید بهتون بدم؟- حتما.-
گوش کن. من یه تیغ اصلاح، یه مسواک و یه خمیر دندون کِش رفتم.
چی داری میگی؟- مثل آب خوردن بود.-
وقتی بردنت زندان، وانمود میکنم تا صد پشت تو رو نمی‌شناسم.
تازه، کَفِ اصلاح و یه بُرِس هم بلند کردم.
حالا تو یه چیزی باید برام کِش بری.- بالا خونه رو دادی اجاره؟-
می‌خواستم برات یه کار خطرناک انجام بدم.
نه بابا؟- آره بابا.- قربون لطفت.-
خانم.
این خانم یه تیغ اصلاح، یه مسواک با یه رژ لب، دزدیده...
من پولشو میدم.
داره هذیون میگه.- نه.-
یعنی می‌خوای بزنی زیرش که یه تیغ، یه مسواک، یه رژ لب و چیزای دیگه کِش رفتی؟
اصلا این بابا کیه؟ چطور روش میشه منو متهم کنه؟
چی؟
میگه راست نمیگم. ولی دیدم گذاشتشون تو جیبش. کور که نیستم...
این یارو کلا سیماش قاطی کرده. برا خودش داستان ساخته.
آره؟- آره.-
پس بزار ببینم چی تو جیبات هستش.
هی، عجب کَنه‌ای هستی.
خانم. لطفا زنگ بزنید پلیس.
نه، فکر نکنم لازم باشه.
اگه این آقا اینجوری فکر میکنه، بفرما، منو بگرد.
نه! نمی‌خوام این چیزا رو ببینم.
بیا برای جیک ثانیه بزنیم کنار.
سرتو انداختی کجا داری میری؟ کجا گواهی نامه‌ی رانندگیتو گرفتی؟
آدم حال میکنه این نما رو میبینه.
ترسیدی؟
نه، نه. فقط می‌خواستم یکم پاهامو باز کنم.
دروغ نگو. فقط داری بهونه میاری تا خودت رانندگی کنی.
نه.
بیا.
می‌دونی، اون یاروها تو آژانس راست میگفتن.
طبقه بالا هم حرف نداره.
سردته؟
می‌دونی به چی فکر می‌کردم؟
اگه تمام خونه‌هایی که توش زندکی کردم رو، کنار هم قرار بدی...
میشه اندازه یه روستای کامل.
من به دنبال خانوادم، تو هر سوراخ سنبه و انواع خونه‌ها زندگی کردم.
به غیر از اون، یه چند تا مهمون خونه شبانه روزی و بالاخره آپارتمانم تو نیویورک.
و کجا رو بیشتر دوست داشتی؟- کجا رو؟-
خونه‌ای از که از بابا بزرگام و مامان بزرگام به ارث بردم.
کلا شش تا داشتم.
شش تا بابا بزرگ و مامان بزرگ؟
به نظرت باید تو گینس ثبت بشه؟
پس خبر نداری، بعضیا هشتا دارن.
چه قدر اینجا قشنگه.
همون خونه‌ای هستش که دنبالشم میگشتم.
شاید برا اینه که خوشحالم.
نکته مهم تو داشتن یه خونه اینه که تو رو خوشحال کنه.
شدیم سرگرمیه ملت.
و جنابعالی کی باشید؟- گریسلدا.-
گریسلدا! چه اسم قشنگی. چی می‌خوای؟
از تو آژانس بهم گفتن فوراً بیام تخت‌ها رو مرتب کنم.
من اونجا زندگی میکنم.
و اونم بابا بزرگمه.
خوشگله، مگه نه؟- آره، خیلی خوشگله. ولی شیطون هستش.-
الان اشکالی نداره. وقتی لازمت داشتیم، خبرت می‌کنیم. خداحافظ.- خداحافظ.-
باید یه چیزی رو بهم قول بدی.- چی؟-
تا وقتی اینجا هستیم، همیشه بهم راستشو بگو...
رک و پوست کنده. قول میدی؟
باشه. قول میدم.
گوش کن، دارم جدی حرف میزنم.
بیست چهار ساعته روز، فقط راستشو بگو. حتی می‌تونی همیشه‌‌ی خدا...
ازم انتقاد کنی. اونم درباره هر چیز کوچیکی.
مثلا به نحوه صحبت، نشستن یا راه رفتنم گیر بدی.
هر چیزی بود. تو فقط بهم بگو و من خودمو عوض میکنم.
می‌خوام به خاطر تو...عوض بشم.
خوبه! پس می‌خوای عوض بشی، آره؟
الان یه کاری میکنم کلا بشی یکی دیگه.
چیکار میکنی؟
الان خنده‌هاتو کن. بزودی می‌بینی به چه هیولایی تبدیلم کردی.
نه، اگه صلاحمو می‌خوای، نمی‌تونی این کارو بکنی.
معلومه که صلاحتو می‌خوام. ولی آویزه گوشت کن، من هیولاها رو دوست دارم.
نه! نه، والریو. تو رو خدا. نه!
لولو داره میاد.- نه.- تکون نخور.-
نه، نه، والریو.- والریو کیلو چنده؟ هنوز شاخت مونده.-
حالا بریم سر اصل مطلب.
بابا نمیشه. نمی‌تونم زشتت کنم.
هر چی بیشتر به شما آمریکایی‌ها رنگ ببندی، بیشتر شبیه سرخپوست‌ها میشید.
کاری از دستم برنمیاد.
یه لحظه! همینجا بشین.
نه!
نه، والریو. کلا دیوونه شدی رفته؟
نه، والریو. جون عمت! حتما شدم شبیه طلبه‌ها، نه.
نه، والریو. شدم سوژه خنده.
جولی!
یالا! بیا جلو.
بگیر منو. بپا، الان میفتم تو دست اندازی.
خب دیگه، به اندازه کافی از صورتم فیلم گرفتی؟
آره.
دوستش داری؟
دارم تصور میکنم دارم باهات زندگی می‌کنم؛
برات آشپزی میکنم و اینم بچه ما هستش.
چطوره با خودمون ببریمش؟
می‌تونیم بخریمش یا بدزدیمش.
بیا اینجا.
ای گوگول! ای گوگول! گوگولی!
بیا بریم.
تبریک میگم. عجب پسر خوشگل و گوگولی هستش.
موندم چجوری این کارو انجام میدن...
راه رفتن با این وضع، اونم تو این همه ماه.
پرواز میلان کِی هستش؟
هواپیمایی که باهاش اومدید، ساعت 1 بعد از ظهر برمیگرده.
بعدش، یه پرواز دیگه برای ساعت ده و نیم شب داریم.
پس لطفا دو تا صندلی برای پرواز ساعت یک رزرو کنید.
داشتم دیوونه میشدم. بقیه هم همین وضعو داشتن.
چرا؟ برات تلگراف فرستادم، حتی براتون نامه هم نوشتم.
هر چی گفتم راست بود.
توافق کرده بودیم که از پنج شنبه‌ی پیش، تو بیمارستان بستری بشی.
ترتیب همه چیز داده شده بود. چرا این همه لِفتش دادی؟
می‌خواستم تنها باشم، به حال خودم رها بشم.
فکر کنم.
بعد با یکی آشنا شدم.
جولی!
خانم رو ندیدید؟
رفت سمت کورتینا.
با دکتر حرف زدم.
گفت باید بلافاصله برگردی.
آخه دکتر کیلو چنده؟ مِگی!
می‌دونم ازم چه توقعی داری. خیلی خوب میدونم.
قبول کرده بودم برم بیمارستان، چون این از این طریق...
ولی خود اونا هم می‌دونن همش کَشکه.
برای درد و بلای من، هیچ درمونی وجود نداره.
درست نیست. همیشه جای امیدواری هست.
مِگی!
من عاشق شدم. واقعا عاشق شدم.
اتفاقی که قبلا هیچ وقت برام نیفتاده بود.
برای همینه می‌خوام تا زمانی که می‌تونم، اینجا بمونم.
ولی، اصلا به طرف فکر کردی؟ فکر می‌کنی چجوری می‌تونه بعد پایان قضایا...
همه‌ی اینا رو تحمل کنه؟
اگه همین الان ولش کنی، بازی دو سر بُرد میشه. اونم فکر میکنه چه دوره رویایی باهات داشته...
ولی وقتی بفهمه که...- نه، نه. نمیفهمه. نباید بفهمه.-
فکر میکنه الان اومدم تعطیلات و بعدش برمیگردم آمریکا.
برای چند روز می‌خوایدش؟ سه یا چهار روز.-
اینم از فیلمتون.- خوب از آب دراومده؟-
یه بخشی از فیلم، بیش از حد تو معرض دید هستش. آخه از دیافراگم استفاده نکردید.- دیگه دیگه...-
لطفا توجه کنید.
ما در حال اعلام پرواز 107 به مقصد میلان هستیم
از مسافران خواهشمندیم، لطفا سوار هواپیما شوند.
با تشکر.
جولی!
نمی‌تونم...
نمی‌تونم اینجوری فرار کنم.
شمارش چنده؟ شمارش چنده؟
خدایا! شمارش چیه؟
لطفا گوش کنید...- جولی!-
ممنون.
جواب نمیده.
هواپیما دیگه می‌خواد پرواز کنه. فقط منتظر شما دو نفر هستیم.
جواب نمیده، مگی.
میاد دنبالم میگرده.
نه، من نمیام.
جولی، سر عقل بیا. باید همین الان بریم.
نه نمیام. شما برید.
مگی، گوش کن. تو هم بمون. بعداً...
بعداً حتما میام. ولی الان باید ببینمش.
جولی!
جولی، چرا بهم نگفتی می‌خوای بری کورتینا؟
این همه مرموز بازی چیه دیگه؟
مرموز بازی در کار نیست. باید یکی از دوستامو می‌دیدم.
آهان، باشه. و با خیال راحت منو دو سه ساعت ول میکنی به حال خودم.
حداقل برام یه یاد داشتی بزار. البته خدا کنه سواد خوندن و نوشتن داشته باشی.
اگه نداری، یه راه دیگه برای اطلاع دادن بهم پیدا کن. بیا بریم.
البته اینجوری نیست که با هم ازدواج کرده باشم،
و لازمم نیست هر کاری که میخوای کنی و هر جایی که می‌خوای بری رو بدونم.
ولی جون عزیزت حداقل یه ندایی بهمون بده.
تازه فقط این نیست، چون میدونی ماشینم...
تو گاراژ کورتینا هستش، همین جوری برش میداری میری و منو تنها میزاری. مثل اینکه...
دوسِت دارم.
اون دوستت نیست؟ همونی که اونجاست؟
آره، اسمش مِگی هستش.- داره گریه میکنه.-
چِش شده؟
هیچی، عاشق شده.
می‌دونی که زنا چجورین، و اون طرف هم متاهله.
چه قدر طول میکشه تا برسن به قله؟
دو، سه یا حتی چهار ساعت.
بیا. اونا هم قطعا عقل رو زدن زمین.
چرا جونتو اینجوری تو خطر بندازی؟
البته از طرف دیگه، من درکشون میکنم.
یه دفعه، معنیه زندگی برات...
تو به این چیزا اعتقاد نداری؟- والا چی بگم.-
چرا باید برگردی آمریکا؟
منطقه گل‌های حفاظت شده. چیدن گل و گیاه ممنوع است.
به خاطر یه عالمه دلیل.
اونجا به دنیا اومدم.
خونه‌ـم اونجاست.
و هزارتا دلیل دیگه.- اینا هم شد دلیل؟-
مرد دیگه‌ای منتظرته؟
تعهد اخلاقی یا مشکلی در کاره؟
می‌بینی اینجا چی نوشته؟
منطقه گل‌های حفاظت شده.
چیدن گل و گیاه ممنوع است.
الان گلاش کجان؟
نه.
نباید میکردی. چرا این کارو کردی؟
بخاطر تو.
شرمندم، ولی آخه تک و توک، گُل اینجا هستش.
خداییش قضیه چیه؟
نگو بخاطر چیدن دو تا گُل، ناراحت شدی.
نگاه!
جولی، بپا.
چیکار میکنی؟
هیچی، هیچی.
عاشقتم! عاشقتم.
عاشقتم.
جولی!
همینه عزیزم.
دوسِت دارم.
عاشقتم! عاشقتم! عاشقتم!
آخرین اطلاع رسانی برای پرواز 109 به میلان.
از مسافران خواهشمندیم، لطفا فورا سوار هواپیما شوند.
با تشکر.
بله؟
الو؟ کی هستی؟
مِگی هستم. دوست جولی.
عذر میخوام، هنوز اونجاست؟
تو حمومه. میشه بعدا بهتون زنگ بزنه؟
تو حموم؟ ولی هواپیما دیگه داره میپره.
مگه بهتون نگفته که میخواد...
میخواد چی؟
گوش کنید. جولی باید بره. و شما هم باید ولش کنید.
چرا؟ قضیه چیه؟
چون...
چون جولی مریضه، مریضیشم جدیه.
باید همین الان بره. به مراقبت نیاز داره.
مریضه؟- بله.-
نه، اصلا امکان نداره.
جولی بُمب انرژی و زندگی هستش.
فقط تا چند روز دیگه همین وضعو داره.
بعدش باید بهش مورفین زد.
مورفین!
به دوا و درمون نیاز داره. آخر و عاقبتش میتونه وحشتناک باشه.
حتی نمی‌تونید تصور کنید چه رنجایی که...
با این وضع که سرما می‌خوری.
من...
میرم بهشون بگم یه مقدار هیزم بیارن. غمت نباشه.
گریسلدا!
عجب نفهمی هستم. اصلا حالیم نیست ساعت چنده.
بیا بریم بیرون.
نظرت چیه؟
ژاکتمو می‌پوشم و میریم سمت کورتینا.
آخه تو این ساعت، مگه جایی هم بازه؟
آره. یه بعضی جاهایی وجود دارن که کُل شب بازن.
بزن بریم! تو هم برو لباستو بپوش.
کی زنگ زد؟
چی؟ کی به تلفن زنگ زد؟-
نمی‌دونم. طرف اشتباهی گرفته بود.
بیا اینجا.
بهم بگو هنوز خوشگلم.
معلومه که هنوز خوشگلی. خیلی هم خوشگلی، خوشگل‌ترینی.
چه احمقی هستم من.
آره، یه احمق کاملی!
برو لباستو بپوش. منم تا چند دقیقه دیگه حاضر میشم.
نه! نمیخواد بریم بیرون.
بیا اینجا! باهام برقص.
نه، بابا...من رقصای امروزی بلد نیستم.
نه، نه. اینکه رقص امروزی نیست. یه رقص "معنوی" هستش.
طرف همزمان هم میرقصه...
و هم دعا میکنه.
راستی فیلم رو گرفتم. پاک یادم رفته بود.
بیا ببینیم چجوری از آب دراومده.
بیا.
هفت روز. فقط هفت روز با هم بودیم.
چه حیف، می‌تونست ده روز بشه.- جولی، گوش کن. هنوزم امکانش هست...-
نه. اینجوری بهم نگاه نکن. نمی‌تونم آدمایی که با ترحم بهم نگاه میکنن رو تحمل کنم.
من تو این روزا خوشحال بودم، چون تو چشمات ترحمی دیده نمیشد.
عادی بودن.
حالا، حالا شدن مثل بقیه.
حس می‌کنم می‌خوام هر چی ته دلمه بهت بگم.
نه، نمی‌خوام گوش کنم، والریو.
نمی‌خوام. نمی‌خوام تو رو مثل یه پرستاری که با حس ترحم،
کنار تختم نشسته، ببینم.
گور بابای ترحم!
من قدرت اراده دارم...
هر دومون قدرت اراده‌ای داریم که بالاتر از این حرفاست.- نه، والریو.-
ترحم بره به جهنم.
الان که دارم باهات حرف میزنم، باید بهم گوش بدی. چون دوسِت دارم.
دوسِت دارم. عاشقتم، جولی- نه، نمی‌خوام بشنوم.-
عاشقتم، عاشقتم، جولی.
نه! نه! نه!
بیا، همه‌ی اینا برای تو.
نه، خانم نمی‌تونم.- بگیرشون، بگیرشون.-
خداحافظ خانم. قربونتون برم.
بابا بزرگ!- گریسلدا!-
یه لحظه.
ممنون، خانم.
ممنون خانم. واقعا خاک پاتونم خانم.
و شما هم همینطور قربان. خیلی ممنون.
حاضری؟ دیگه بریم؟
حتما.
ولی قبل رفتن، بزار یه چکی کنم ببینم چیزی رو یادمون نرفته باشه.
آها، فندکت.
چیز دیگه‌ای یادمون نرفته؟
عینکم.
اوناهاش.
خب دیگه...یه دقیقه وایستا.
کیف لوازم آرایشیم.
بالا جا گذاشتمش. میشه لطفا برام بیاریش؟
اشکالی نداره؟
جولی!
جولی!- والریو!-
والریو.- کجایی؟ تو کورتینا هستی؟-
تصمیم گرفته بودم بدون خداحافظی برم...
...ولی نتونستم.
جولی، تو رو خدا بگو کجایی.
می‌خوام باهات حرف بزنم، جولی.
من تو...من تو سالن فرودگاه هستم.
تا چند دقیقه دیگه... تا چند دقیقه دیگه میرم.
می‌خواستم برای همه‌ی چیزایی که بهم دادی، ازت تشکر کنم.
جولی. صداتو نمی‌شنوم.
می‌خواستم... می‌خواستم به خاطر همه چی ازت تشکر کنم...
...به خاطر همه‌ی اون چیزایی که فکر نمی‌کردم تو زندگیم داشته باشم. و الان...
ممنونم! ممنونم! ممنونم!
ممنونم! ممنونم!
جولی.
تو بِرون
می‌ترسم.
بیا خودت برون.
:مترجم sarayefilm