A Very Long Engagement (2004) OCR 24 fps runtime 02:13:10
"อะเวรี่ลองเอนเกจเมนต์"
วันเสาร์ที่ 6 มกราคม 1917
ทหารกระทำผิด 5 นาย ถูกคุมตัวไปบูคาเวอส์น
ที่แนวหน้าในซอมม์
ระวังเชือก
คนแรก เคยเป็นคนรักสนุก รักการผจญภัย
ห้อยแทคหมายเลข 2124
เขาถูกเกณฑ์มาจากเขตแซน
เขาสวมรองเท้าบูตซึ่งเอามาจาก ทหารเยอรมันที่ตายแล้ว
ก่อนจะมาเป็นหมายเลข 2124 เขาเป็นที่รู้จักกันในนามว่าบาสโตค
กำลังคั่วกับผู้หญิงผมแดงน่ารัก
ชื่อว่าวีโรนีค พาสาวองต์
เขาเป็นช่างไม้
ช่วงพักจากงานไม้ เขาก็ไปดื่มเบียร์
ที่บาร์เปอติตหลุยส์ ถนนโกลเด้นแฮนด์
เขาเอารองเท้ามาจากข้าศึก ผู้ซึ่งไม่ต้องใช้มันอีกแล้ว
ยัดด้วยฟางหรือหนังสือพิมพ์
สวมมันแทนที่รองเท้าคู่เก่า
เขาขึ้นศาลทหารเพราะ ทำร้ายตัวเองให้บาดเจ็บ
แรงปืนปรากฎให้เห็นเป็นแผลที่มือ
เขาเผชิญหน้ากับคำตัดสินประหาร
ระวังเชือก
ทหารคนที่ 2 ห้อยแทค หมายเลข 4077
ถูกเกณฑ์มาใกล้ๆ เขตแซนเช่นกัน
เขาเป็นช่างเชื่อมทางรถไฟ
ในบาก์โนซ์
เขาชื่อ ฟรังซีส์ เกก์นาร์ด
ชื่อเล่น ซิกส์ซู
เขารู้ว่าคนจนเป็นคนทำปืนใหญ่ ไว้ทำลายตัวเอง
แต่คนรวยเป็นคนขายพวกมัน
เขาพยายามอธิบายให้กองทัพฟัง แต่เขาไม่ใช่คนพูดเก่ง
และไวน์ถูกๆ คือเพื่อนที่ดีที่สุด สำหรับคนจนๆ
ทำลายประสาทตาของทหาร
ทำให้ยากที่จะมองเห็นได้อีก
หมายเลข 1818 เป็นคนที่กล้าหาญสุด และแข็งแกร่งสุดในทั้งหมด
เขาเคยฆ่าเจ้าหน้าที่ทหาร
เจ้าหน้าที่ซึ่งเคยเตะคนตาย
ลุกขึ้น ไอ้พวกหมู
พวกขี้ขลาดจอมขี้เกียจ
แก ลุกขึ้น
ลุกขึ้น ไปสู้ไป
แก ออกไปสู้
ไม่มีใครรอดชีวิต
เบอร์โนต์ นอเตอระ-ดาม เป็นชาวนาจากโดร์ดอก์น
เช้าสิงหาคมวันนึง
พวกนั้นมาจับตัวเขาที่ฟาร์ม และส่งเขาไปทางรถไฟ
ระวังเชือก
สายโทรศัพท์คือสายเชื่อมเดียว สู่แดนแห่งความมีชีวิตอยู่
สายใยบางๆ ที่เป็นโอกาสเดียว คืออภัยโทษของปธน.โปแองการ์
สิ่งเดียวที่ยังเชื่อมั่นได้คือท่าน
หมายเลข 7328 ถูกเกณฑ์มาจากคอสิกา
แองเจล บาสสิญาโน
คนที่รู้จักเขารู้ว่าเขาไม่ใช่เทวดาหรอก
เขาเป็นคนโกหก ขี้โกง ขี้โม้
เป็นพวกลักขโมยและตัวสร้างปัญหา
ก่อนหน้านี้
ทีน่า ลอมบาร์ดีทำงาน เป็นโสเภณีของเขา
เขาถูกตัดสินจำคุก 5 ปี เพราะความรักหรือศักดิ์ศรี
แล้วแต่ว่าคนจะพูดกันยังไง
ความจริงคือมีความขัดแย้ง ระหว่างหมู่แมงดาด้วยกัน
ฤดูร้อน 1916 อาชญากร ทางอาญาถูกเกณฑ์เป็นทหาร
เพื่อเพิ่มกองกำลังทหาร ที่เขาไปต่อสู้ที่เวอร์ดัม
พวกเขาให้ทางเลือก
คงมีดงระเบิดแถวนี้
ไม่ มันเงียบไปหน่อย
พวกนี้สำหรับใคร
เอ่อ จริงๆ แล้ว
นายต้องไปรบพรุ่งนี้
เราจะเริ่มต้นแล้ว
ระวังเชือก
คนที่ 5 คือ "คอร์นฟลาเวอร์" เป็นชื่อเล่น ในชั้นเรียนตอน 17
อีก 5 เดือนเขาก็จะ 20
ทุกวันนี้ ทุกอย่างทำให้เขากลัว
ลูกปืนใหญ่ของฝรั่งใหญ่
ลมที่พากลิ่นการโจมตีด้วยก๊าซพิษ
การประหัตประหาร เป็นต้น
เขาไม่เคยเป็นยังงี้มาก่อน
ตรงข้ามกับลมแห่งความกล้าหาญ ตอนเขาช่วยเฝ้าประภาคาร
และระเบิดก็ลงมามากมาย
นั่นล่ะ ตั๋วรางวัลที่จะ กลับไปหาคู่หมั้นนาย
ตั๋วไปศาลทหาร
หลับตาเพื่อน เขาอยู่นี่มาพอแล้ว
- พวกนั้นจะประหารเขา - มีมนุษยธรรมหน่อย
- หุบปาก - ขอร้อง เพื่อน
หุบปาก
ครั้งแรกที่มาธิลด์กับมาเนคร่วมรักกัน
เขาหลับไป มือกุมอยู่หน้าอก
ทุกครั้งที่บาดแผลกำเริบ มาเนคจะ รู้สึกถึงหัวใจมาธิล์ดในอุ้งมือ
ทุกจังหวะชีพจรนำเธอมาใกล้เขา
ถ้ามาเนคจะตาย มาธิลด์ก็คงรู้
ตั้งแต่ความตายครอบงำ
เธอก็เชื่อในลางสังหรณ์ของเธอ เหมือนกับสายใยบางๆ
เธอไม่เคยขลาดกลัว
และมาธิลด์มีนิสัยที่ฮึกเหิม
ถ้าสายใยนั้นจะไม่นำเธอไปสู่คนรัก ก็ไม่เป็นไร
เธอจะใช้มันเป็นเหมือนบ่วง
มิถุนายน 1920 มาธิลด์ได้รับจม.จากแม่ชี
ผู้ป่วยที่โรงพยาบาลรองเนส์ อยากจะพบเธอ
เขาเคยพบมาเนคในวันที่ 17 ม.ค. ที่แนวหน้าในซอมม์
สิงหาคม 1912
หล่อนะว่ามั้ย
นั่นเป็นแดอ ดีลอน
กับรถของเขา
โปรดบอกฉันเรื่องมาเนค
17 มกราคม
ฉันคุมตัวทหารกระทำผิด 5 นาย
เขาเป็นหนึ่งในนั้น
ค่ะ
ฉันพาพวกนั้นไปสนามเพลาะแนวหน้า
สารวัตรทหารรอผู้ต้องหา ใกล้กับสุสานระเบิด
นายทำอะไรกับบูต ทหารเยอรมันพวกนั้น
- รอคอย - เพื่ออะไร
อภัยโทษของโปแองการ์ นายจะรอรึ
เขาจะเซ็นมัน
ฉันไม่ควรถูกกล่าวหาว่าผิด
ฉันเป็นคอซิกัน ไม่ใช่ฝรั่งเศส
ปล่อยเขาไว้งั้นไป เขาเสียมันแล้ว แต่นั่นก็ดีที่สุดแล้ว
เสร็จยังหมวด
ความเย็นช่วยไว้บ้าง
เนื้อก็เริ่มเน่าตอนหน้าร้อน
และมาเนค
เขาเจ็บมั้ยคะ
พวกนั้นต้องตัดนิ้วเขา 2 นิ้ว แต่เขาก็ไม่ทนทุกข์อีกต่อไป
ฉันพาเขาไปที่สนามเพลาะ เรียกว่าบิงโก เครปูส์กูล
บิงโก เครปูส์กูล
บ้าอะไรกันเนี่ย
ไม่มีใครตายระหว่างทางมารึไง
เตะตูดกำจัดมันไปสิ
คำสั่งผมคือพา 5 คนนี้มาให้คุณ
และฉันขอสั่งนาย
โยนไอ้พวกนี้ไปข้างบน
และทิ้งมันไว้ให้ตายเหมือนหมา ระหว่างแนวรับกับเจอร์รี่
นั่นล่ะคือคำสั่งฉัน จ่า
เห็นมั้ย จ่า เพราะเจอร์รี่ ก็จะมีสถานะทางคำพูด
มันเงียบไปหน่อย เริ่มบรรเลง พลุและจับตาพวกสวะนี้
ซุป เพื่อน นายโชคดี มันยังอุ่นๆ อยู่
บีทรูทกับยี่หร่า
ฉันจะทำอะไรให้นายได้บ้าง
ชอคโกแลตร้อนแก้วโต กับขนมปังน้ำฝึ้ง
ฉันยอมฆ่าพ่อแม่เพื่อให้ได้มัน
จะรังเกียจมั้ย หมวด
เขาเป็นกำพร้า
เขาควรได้มัน
เคลแต็ง ปูส์ คือเมสฮอลล์มารูเดอร์ ทหารหน่วยพลาธิการ
15 นาทีต่อมา เขาก็กลับมาพร้อมทุกอย่าง
เนยเค็ม
น้ำผึ้งลาเวนเดอร์
และโกโก้จากไนจีเรีย
ถึง...
บอกฉันสิ คอร์นฟลาเวอร์
นายเขียนหาใครเหรอ
คู่หมั้นรึไง
มาธิลด์
เธอชื่อมาธิลด์
มาธิลด์
ผมได้ยินเสียงหัวใจเธอเต้น เหมือนรหัสมอส
เราหมั้นกันแล้ว
โชคดีที่เราไม่ต้องรอให้สงครามยุติ
ตอนนี้ผมตรงกลับบ้านได้ หลังจากคำพิพากษา
เธอต้องพักหน่อยมั้ย
ฉันแค่พิการ ไม่ได้เป็นง่อยค่ะ
เกิดอะไรขึ้น
เราแหวกลวดหนาม
หาอุปกรณ์มากันหนาว ให้ทั้ง 5 คน
เคลแต็ง ปูส์ให้ถุงมือหนังสีแดง มาปกป้องมือคู่หมั้นคุณ
พวกนั้นอยู่ไกลมั้ย
ไกลไปสำหรับปาระเบิด ใกล้ไปสำหรับปืนใหญ่
แก็สน่าจะดีที่สุด มือแก๊สทำได้แน่
คิดพวกนั้นจะรอดมั้ย
ถ้าพวกนั้นระเบิดไม่ได้สักนิด เราก็อดตายและถูกแช่แข็ง
อีกทางนึงก็เป็นกวนเจอร์รี่
จ่ากอดบาสโตชที่เป็นช่างไม้
นั่นคือจ่ากอร์ดส์
เขารู้จักกันดีก่อนสงคราม
จากนั้น เขาห่างกันไป
- เวรชิบ - หุบปาก
- เวร - หุบปาก
14 กันยายน
หนัก 150 ปอนด์ ง่ายๆ
นั่นไม่ใช่ที่ดีที่สุดของฉันนะ
แต่เช้าวันนั้น
วันที่ 17 มกราคม มาเนคยังมีชีวิตอยู่มั้ย
ตอนรุ่งสาง ฟาวาร์ทเรียกชื่อเขา
นอกจากชาวนาโดร์ดอก์นทุกคนขานตอบ
- บาสสิกาโน - ครับ
- บูเกต์ - มีอะไร
ลาโกน์เนต์
ครับ ยังอยู่นี่
คอร์นฟลาเวอร์ ซ่อนตัวดีกว่า
นอเตรอะ-ดาม
นั่นล่ะที่ฉันรู้
ฉันเขียนรายงานด้วยใจที่หนักอึ้ง
ในตอนนั้น เอสเพอเรนซ่า พวกอังกฤษมาแทนเรา เราก็ไป
แล้วที่บิงโกล่ะ เป็นยังไง
บัญชีรายชื่อผู้ต้องหาเซ็น โดยผู้กองฟาวัวริเย่ร์
ส่งมาให้ฉัน
อย่ายืนอยู่ที่นั่นยังงั้น นี่ไม่ใช่ปอมเปอีนะ
คุณได้รับการเลื่อนขั้น คุณไปที่โวส์กส์
แต่ว่าท่านครับ
ทหารอาสาพวกนี้ยากจะกลืน
นายมันโชคดี ไม่ว่าจะไปไหน ก็มีก๊าซพิษกับยาอม
ลูกอมโวส์กเลื่องชื่อ ห้ามพลาด
ไม่กี่เดือนหลังจากนั้น ฉันก็ได้รับบาดเจ็บในซอมม์
ฉันก็จบลงในรถพยาบาลเดิม ในฐานะคาโดโลต์
จ่าจากบิงโก เครปูส์กูล
และเขาก็มีชีวิตอยู่อีกไม่กี่วัน
ฉันเอง เอสเพอเรนซ่า
บิงโก เครปูส์กูล จำได้มั้ย
โทษที ผมจำคุณไม่ได้
ทั้ง 5 ถูกทิ้งไว้ที่เขตชายแดน
เกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา
เธอคิดว่าไงล่ะ
ไม่มีใครรอดชีวิต
สติสัมปชัญญะคอยกวนคุณมั้ย เอสเพอเรสซ่า
นายคงนึกถึงมัน
นายน่าจะได้เห็นอักษรเอ็มตัวใหญ่
กางเกงในที่โบกสะบัด กับนกทะเลบินพลิ้ว
นายเพ้อเพราะพิษไข้แล้ว
เราส่งทหารทั้ง 5 นาย และพาตัวกลับมา
บทสรุป
ฉันมองไม่เห็นแต่จินตนาการ ตามคำพูดนายได้ ฉันชอบนะ
เขาพูดถึงอักษรเอ็มตัวใหญ่ กับนกอัลบาทรอส
และกางเกงใน
นี่ไงล่ะ
ในนี่เป็นของพวกผู้ต้องหา ฉันต้องคืนให้ครอบครัวเขา
สุขภาพฉันไม่อำนวย
นั่นคือจดหมายของชาวนาโดร์ดอก์น นอเตรอะ-ดาม เขียนถึงเมีย
ฉันส่งต้นฉบับหลังออกจากบิงโก
คุณอยู่ที่นี่เพราะก๊าซพิษเหรอ
ก็ไม่เชิง ไข้หวัดสเปนบ้านี่
ความตายเป็นสิ่งลี้ลับ
มาธิลด์
ถ้าเธอร้องไห้ไม่ได้ ก็พยายามพูด
ถ้าพูดไม่ได้ ก็อย่าพูดอะไรเลย
แต่บางครั้งการพูดก็ทำให้เสียน้ำตา
น้ำตาจะพูดสิ่งที่เธอพูดไม่ได้ ถ้าเธอเห็นฉันไม่มีตัวตน
หรือเธอทำได้แต่หน้าขมขื่น
หลุยส์น้อย บอกวิโรว่าผมคิดถึงเธอ เธอคงอายไม่กล้าพูดกับผม
ซอว์ บิสกูต์ เราคืนดีกันนะ
ลาก่อนเพื่อน บาสโตช
เบอร์โนต์ นอเตรอะ-ดาม 1818 ฉันไม่ได้เขียนจม.มานาน
บอกเบอร์เนย์ผู้เฒ่าว่าฉันอยาก เริ่มปลูกพืชตอนมีนาคม
ปุ๋ยเขาแพงเกินไป ระวังเขาไว้
บอกแบปทิส์แต็งที่ฉันรักว่า
เขาสบายถ้าเขาได้ฟังเสียง แม่สุดที่รักของเขา
เธอเป็นคนที่ใจดีที่สุดเท่าที่ฉันรู้จัก รักนะ เบอร์โนต์
สำหรับทีน่า ลอมบาร์ดี จากแองเจล บาสสิญาโน
ถ้าชิกพีเข้ามาก่อนเรียกกินมื้อค่ำ มาเนคจะยังมีชีวิตอยู่
หนูไม่หิว
มื้อค่ำพร้อมแล้ว
มาธิลด์ กินมือเย็น
มาแล้วค่ะ
มาธิลด์เกิดวันที่ 1 ธันวาคม 1900
ง่ายมากที่จะคำนวณอายุเธอ
ในปี 1903 พ่อแม่ของเธอตาย เพราะอุบัติเหตุรถโดยสารเลข 44
ตั้งแต่นั้น มาธิลด์มักจะพูดกับตัวเอง
จากเถ้าสู่เถ้า จากธุลีสู่ธุลี จากเถ้าสู่เถ้า จากธุลีสู่ธุลี
ลุงและป้าของเธอ ซิลเวียและเบนดิกต์ เลี้ยงเธอมา
ด้วยเงินประกันของพ่อแม่เธอ ซึ่งลงทุนโดยปิแอร์-มารี รูวีร์
ตอนเธอ 5 ขวบ มาธิลด์ก็เป็นโปลิโอ
เธอล้มป่วยอยู่เป็นเดือน
ทั้งประคบยา
สะกดจิต
ดื่มชาสมุนไพร
ปัจจุบัน มาธิลด์อายุ 20
เธอเล่นทิวบาซึ่งเป็นเครื่องดนตรีเดียว ที่เลียนเสียงแตรสัญญาณได้
หมาชื่อชิกพี ตดตรงที่เขานอน
พอเธอได้ยินเสียงมัน เบอร์ดิกต์ต้องพูดเสมอว่า
ตดหมา ชุ่มชื่นหัวใจ
มาธิลด์ต้องกายภาพบำบัดทุกวัน
ดังนั้นจอร์จ กองนู แชมป์ว่ายน้ำ
จึงมานวดเธอ
เธอเคยอาย แต่ก็เอาชนะมันได้
บางทีมาธิลด์จินตนาการว่า จอร์จชื่มชมเธอ
ทุกข์ทรมานด้วยแรงตัณหา
มีครั้งนึงเขาพูดว่า
เธอมีรูปร่างที่งดงามมาก
และฉันขอนวดอีกหน่อย
หลังจากนั้น เธอก็ไม่แน่ใจว่า จะโทรเขาดีมั้ย
จอร์จที่รัก
จอร์จที่รักของฉัน
ที่รัก
บางครั้งก่อนจะนอน เธอปลุกเร้าตัวเอง
มาธิลด์ไม่ต้องใช้จินตนาการมาก
ก่อนจะถึงจุดสุดยอด
ตั้งแต่ที่เขาหายตัวไป
เธออดคิดถึงคู่หมั้นไม่ได้ ขณะที่เธอบำบัดตัวเอง
นั่นล่ะวิถีที่มันเป็น
ถ้าฉันเป็นมาธิลด์ ฉันจะลืมเขา
ทำไมถึงมัวไล่ล่าฝันลวงๆ
ถ้าเขายังมีชีวิตอยู่ เธอก็ได้ข่าวจากเขาบ้าง
เขาเป็นผู้ต้องหา
และอยู่กับสาวเยอรมันถักเปียนมโต
หนุ่มเบรตองจะกินกะหล่ำปลีดอง เป็นไปไม่ได้
- ให้ช่วยมั้ย - อยู่บนพื้นนั่นแหละ
ฉันยืน 2 ขาเองได้
- อะไร - ไม่เป็นไร
ยังไง หนูได้ยินนะ
แต่ฝันเธอไม่ได้ยืนยง
มาเนคคงไม่ได้ถูกพาออกจากบิงโก พวกทหารคงยุ่งกับการรบ
โดยปรกติ คงเป็นฝ่ายชนะ ที่พาผู้ต้องหาไป
แล้วเขาก็สูญเสียความทรงจำ หรือเขาคงซ่อนตัวเพื่อเลี่ยงงานหนัก
หยุดฝันเฟื่องได้แล้ว มาธิลด์
เผชิญหน้าความจริงหน่อย
เธอจะหาสามี โดยที่...
ไม่มีเบาะแสเลย
หนูจะไปหาเมส ฮอลล์ มารอเดอร์ เคลแต็ง ปูส์
ฉันจะทำอะไรให้นายได้บ้าง
หรือโสเภณีคอสิกัน เธอคงรู้มากกว่าหนู
พรุ่งนี้ หนูจะไปปารีส
เพื่ออะไร
หาคนที่รอดชีวิตจากบิงโก เครปูส์กูล
นักสืบเอกชนแยร์แมง พีร์ สืบหาอย่างหาใครเทียบ
ผมเคยจัดการเรื่องร้อนสุดๆ
ผมมีถ้วยรางวัลเพียบ
รองเท้าแตะที่ถูกเขี่ยไว้ใต้พรม
ถูกนำมาต้องแสงเพราะ การสืบค้นของพีร์
จัดการเรื่องใหญ่
ให้เป็นเรื่องง่าย
ปี 1917 รถไฟตกราง ทหาร 425 นายบนรถตาย
การสอบสอนเผยว่า เจ้าหน้าสั่งให้รถไปได้ยังไง
ทั้งๆ ที่เบรคเสีย
เรื่องบังหน้าทั้งเพ โดยรัฐบาลโพแองการ์
ครอบครัวของเหยื่อเคราะห์ร้าย หวังว่าจะหาจนท.นั้นเจอ
แยร์แมง พีร์
สืบหาอย่างหาใครเทียบ
ไม่มีใครเทียบได้เลยนะคุณ ผมหาเจ้าหน้าที่คนนั้นเจอ
ได้ตามความไม่พอใจของกองทัพ บังเอิญว่าเขาตายและถูกฝังแล้ว
ฉันจัดกระเป๋าและ เดินทางไปหาปูร์ เคลส์แต็ง
กับคู่หมั้นของคนคอซิกัน
และค่าจ้างคุณล่ะ คุณนักสืบ
ผมไม่รีดเลือดจากปูหรอก
สำหรับคุณ ผมให้...
20 ฟรังก์ต่อวัน
บวกค่าใช้จ่ายแล้ว
ทำไมถึงใจดีนักล่ะคะ
แวะมาทักทายสิ
อย่าห่วงเรื่องค่าใช้จ่าย
แยร์แมง ปีร์กินน้อย ไม่ดื่ม และทิปไม่ต้องมาก
- นอเตรอะ-ดามเดอปารีส์ - นอเตรอะ-ดามเดอปารีส์
ฉันโทรจากปารีสเรื่อง นอเตรอะ-ดาม เบอร์โนต์
เบอร์โนต์ นอเตรอะ-ดาม ชายตัวโตจิตใจดี
ตายเพื่อประเทศ
พ่อเสียคนดีๆ ไปเยอะ
เมียเขากับแบ็ปตีสแต็งยังอยู่นั้นมั้ย
เงียบหน่อยมีเนต์ ไม่ได้ยิน
เปล่า เธอย้ายไปแล้วในวันนึง โดยไม่ได้ทิ้งที่อยู่ใหม่ไว้
นั่นใช่เสียงร้องในโบสถ์มั้ยคะ
แน่นอนนั่นล่ะ เราอยู่ในโบสถ์กันคุณ
แต่ไม่ใช่เพลงสวดตอนจบของเธอ
ขอบคุณค่ะ หลวงพ่อ ลาก่อน
บิงโกเกอร์ปูส์กูล
ฉันไม่รู้ว่าจะออกหัวหรือก้อย
คิดว่าคุณคงไม่อยากเสียเงินค่าขึ้นศาล
ความอวดดีมีเสน่ห์ตอน 10 ขวบ ไม่ใช่ตอน 20
แล้วเริ่มทำให้ฉันจริงจัง
เธอจะเสียเงินไปเปล่า กับสงครามพิลึกนั่น
บิงโกเครปูส์กูล ทำไมไม่เป็นยิปปี้ดูดเดิล-ดู
หนูอยากเข้าไปในกองทัพ
มาธิลด์ บอกสิว่ามี ความจริงบ้างมั้ยในเรื่องนี้
ถ้ามีใครสักคนรอดชีวิต เขาคงเสี่ยงมาก
และเธอก็รู้ว่าการสืบหา ทำให้เขาอยู่ในอันตรายยิ่ง
มีเหตุผลหนอ่ย
พ่อแม่เธอเชื่อใจฉัน
เถ้าสู่เถ้า
ก็แค่นั่น
พวกท่านเชื่อว่าเธอจะมีความสุข
ลาก่อน
ขอบคุณค่ะ ปิแอร์-มารี
ไม่ต้องเกรงใจ มาธิลด์ที่รัก
ฉันคิดถึงอนาคตเธอ
เสียใจที่เห็นสุขภาพเธอแย่ลง ทั้งๆ ที่ได้นวดแล้ว
เอ่อ ก็ได้
ฉันจะดูเท่าที่ทำได้นะ
มันไม่ได้เกิดขึ้นแค่ในลูร์ด
ฉันตามหาทีน่า ลอมบาร์ดี ฉันรู้จักเธอตอนเธอยังเด็ก
ฉันเป็นลุงของทีน่า ลอมบาร์ดี และอยากรู้ว่า...
โทษนะ
ฉันดูแลดอกผลตระกูลลอมบาร์ดี
ฉันมาตามหาเธอ
เธอได้รับเงินนิดหน่อย
คุณคือคนที่ตามหา ทีน่า ลอมบาร์ดีใช่มั้ย
เอ่อ จริงๆ แล้ว
เคยอยู่คอซิกาเหรอ
น่ารักมาก ถ่ายรูปขึ้น
แต่ทีน่าคงเดินทางไปที่อื่นแล้ว
โชคดี สมาชิกระดับสูงในกรมตำรวจ
ตามรอยเธอในบาร์เลอดุก
วาเลนติน่า เอ็มมิเลีย มารี ลอมบาร์ดี เอเคเอ. ทีน่า
ลงประวัติว่าในปี 1916
ใกล้กับกรมทหารที่ 23 ในค่ายมักเซย
ตั้งแต่สงครามสงบศึก ไก่ก็บินจากกรงไป
ฉันพลาดรอยเธอแต่ฉันก็ยุ่ง
เธอหายไปเป็นอากาศธาตุ
แล้วคุณก็ยอมแพ้
ก็ไม่เชิง
พีร์ไม่เคยยอมรับว่าแพ้ พีร์เป็นคนหัวรั้น
การสืบหาของพีร์เจ๋งมาก
เยี่ยมเลย ขอบคุณค่ะ
แค่นิดหน่อยเอง
อย่าผูกตานะ
ระวังนั้นไว้
มีอะไรให้ช่วยมั้ย
นี่คือคู่หมั้น
และเขา ช่างไม้
ฉันคิดว่าคุณคงรู้จักเขา
คอแห้งจัง ไวน์ดีๆ สักแก้ว
ทำให้ห่างไกลจากหมอได้
คำขวัญของป้าทวด
เธอตายในปี 1911 ในเบสานอง เธออายุ 99 ปี
ไม่เคยป่วยแม้แต่วันเดียว
โชคดีนะ
หนุ่มมือไม้
จากสงครามเหรอคะ
ไฮยีน่าในสวนพฤกษศาสตร์
ฉันจะแสดงวิธีกำมือให้ดู
บาสโตชกับบิสกูต์ทำนี้ไว้
บิสกูต์
เพื่อนที่ดีที่สุดของเขา
เขาเจอกันปี 1910 ตอนน้ำท่วม ช่วยชีวิตผู้หญิงคนนึงไว้
บาสโตชมีพรสรรค์
แต่บิสกูต์เป็นอัจฉริยะ
นักเวทมนตร์กับสิ่วสลัก
เขาตอกหมุดทุกจุดต่อ
นี่สำหรับคุณค่ะ
หลุยส์ บอกวีโรว่าผมคิดถึงเธอ เธอคงอายไม่กล้าพูดกับผม
ซอว์ บิสกูต์ เราคืนดีกันนะ
ลาก่อนเพื่อน บาสโตช
คืนดีกันแสดงว่าเขาทะเลาะกัน คุณรู้มั้ยว่าทำไม
เรื่องลี้ลับ
พวกเขาลงนรกไปด้วยกัน
มาร์น วูฟร์ ซอมม์
แล้ววันนึง และไม่รู้ว่าเพราะอะไร พวกเขาก็หยุดทะเลาะ
บิสกูต์ถูกย้าย
เขาตายจากเหตุระเบิดรพ.ทหาร
ผมดีใจที่สุดท้ายเขาคืนดีกัน
พวกนั้นคงไม่เบียดเสียดจาก ข้างนอกเข้ามาข้างในวันนี้
รินให้ฉันแก้วนึง
เธอกระหาย
มือเป็นไม้ หัวใจทองคำ
เพื่อรัก
รักแท้
แต่ใครคือวีโร
วีโรนีค พาสซาวองต์ ผู้หญิงของเขาไง
พวกเขามาด้วยกันบ่อยๆ
ทำไมพวกเขาโต้เถียงกันล่ะ
เขาอาจทำเจ้าชู้ และเธอคงไม่ให้อภัยเขา
ปี 17 ทางนี้ นั่นไงล่ะ
แฟ้มสีแดงคืออะไรแน่คะ
ความลับทางกลาโหม
เธอต้องได้รับอนุมัติ จากหัวหน้าระดับสูง
- แน่นอน มันอยู่ข้างบน - ไปและช่วยเขาสิ
ลองนึกว่าคุณเป็นหัวหน้าระดับสูงสิ แล้วคุณก็อนุมัติให้เรา
ถ้าฉันคิดยังงั้น ฉันคงไม่ใช่เจ้าหน้าที่
คิดว่าคุณโชคดีแล้วที่ ได้รับอนุญาตให้เข้ามา
ปรกติต้องใช้เวลาเป็นเดือน
เหมือนเรียบร้อย แต่ที่จริงยุ่งเหยิง
ฉะนั้น ซอมม์
เขตบูชาเวสน์ สนามเพลาะ 108
ว่าไงนะ
ดูนี้สิ น่าแปลกดี
ให้ช่วยมั้ย ขอบคุณที่ ตอบสนับสนุนท่านนายพล
เราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน
บูชาเวสน์ เพื่อนฉัน 2 คน ตายที่นั่น
- แย่จัง สงครามที่สนามเพลาะนั่น - ปารีสคงไม่ต่างกันนัก
เหมือนหาแท็กซี่ไม่ได้หลังโอเปร่า
ฉันเคยได้ยินมา
เราอยากได้ข้อมูลสนามเพลาะ 108
ใบรับไปรษณีย์ สนามเพลาะ 104,105
สนามเพลาะ 107 แล้ว 106 ล่ะอยู่ไหน
สนามเพลาะ 108
น่ารำคาญ มันเขียนไว้ทั้ง 2 หน้า
สนามเพลาะ 108
ขุดโดยเยอรมัน ยึดโดยเราปี 1916 เปลี่ยนชื่อเป็นบิงโก เครปูส์กูล
ทำไมไม่เป็นยิปปี้ดูเดิล-ดู
วันที่ 6 มกราคม ไม่มีรายงาน
วันที่ 7 สู้รบกันหนัก
ตายในสนามรบ ผู้กองฟาวัวริเย่ร์ ครูประวัติศาสตร์
หมวดเบอร์โนต์ เอสตราแจง ตัวแทนขายประกัน
จ่า
แปลก ยอดคนสูญหาย ถูกเก็บไว้เป็นความลับ
ความลับ คุณหมายถึง
เสียใจ
คุณคงไม่ได้...
เสียใจ เราให้คุณดูมากกว่านี้ไม่ได้
เว้นแต่ท่านนายพล
ขอบคุณที่สละเวลาให้
ยินดีครับ
ที่นี่ไม่มีอะไรน่าสนใจ ใบรับไปรษณีย์ ใบเสบียง
กิจวัตร
ฉันเดาว่างั้นนะ
ไม่ใช่อย่างที่หวัง
เธอคิดลึกเกินไปแล้ว
ฉันหวังว่าเอกสารนี้ คงไม่ใช่ความลับทางกลาโหม
เธอน่าจะบอกฉันถ้ามันสำคัญ
ไม่มีอะไรค่ะ
แค่ใบปลิว
จากท่านประธานธิบดี
ถูกต้อง
ปธน.โพแองการ์ก็รับใบปลิว จากทหารที่สมควรรับ
จบเรื่องแล้ว
ฉันไปส่งเธอ
สิบโทบูเกต์ เคลเบอร์
สิบโทเกก์นาร์ด ฟรังซีส์
พลทหารนอเตรอะ-ดาม เบอร์โนต์
พลทหารบาสสิญาโน แองเจล
พลทหารลาโกเนต์ มาเนค
ข้อหาทำร้ายตัวเอง พวกนายถูกตัดสินประหารชีวิต
ถ้าก่อนนับถึง 7 รถไฟยังไม่เข้าอุโมงค์
หรือคนตรวจตั๋วยังไม่มา
มาเนคตายแล้ว
1.. 2.. 3..
4.. 5.. 6..
ตรวจตั๋วครับ
วันโกหกน่ะ
พอเหตุประท้วงนสพ.หยุดแล้ว เราจะลงโฆษณา
"รางวัลสำหรับข้อมูล เกี่ยวกับบิงโกเครปูส์กูล"
ถึงสนับสนุนก็ไม่ทำให้เธอ กลับมาเจริญอาหาร
พาเธอไปงานควิมเพอร์สิ
เพื่ออะไร
เปลี่ยนบรรยากาศไง
เธอจะได้พบผู้ชายดีๆ
เพื่ออะไร
ก็แต่งงานและมีลูก บอกเธอสิ
รินให้หนูแก้วนึงนะคะ
เธออยากดื่มเหรอ
"ดื่มไวน์สักแก้วไกลห่างจากหมอ"
ไปได้มาจากไหน
คนงานบาร์มีมือพิการทำจากไม้
คำขวัญของป้าทวดเขา ตายตอน 100 ปีในเบสาบอง 1911
อีกทีสิ
ในเบสาบอง ปี 1911
หญิงชราวัย 99 ทิ้งหลานชาย มือทำจากไม้ไว้
ซึ่งเป็นเจ้าของบาร์เดดแฮนด์ บนถนนโกลเดนแฮนด์
คนที่เธอพูดอยู่บ่อยๆ ว่า ซิลแวงถามถึง
เธอพร้อมดื่มแล้ว
ดูสิ
นกทะเลเป็นสัตว์โอ้อวด
มันรู้ว่ามันโบกบินเหนือลม
เฮ้ กรวดของฉัน
กรวดของฉัน
วีโรนีค พาสสาวองต์ 17 ก.ค.1920
ฉันเขียนมาจากบาร์ลิตเติลหลุยส์ เขาบอกฉันเรื่องเธอ
ฉันต้องเธอเรื่องที่พบโดยบังเอิญ ซึ่งฉันตระหนกตกใจ
ฉันมุ่งไปที่ร้านของบาสโตช ฉันรู้สึกแย่มาก
ฉันอยากคุยกับบาสโตช
บาสโตช
เขาตาย ที่แนวหน้าในซอมม์ เธอไม่รู้เหรอ
ฉันยังรู้อย่างอื่นอีก
อะไร
โรงพยาบาลที่ฉันไปดูแล รักษาผู้ป่วยโรคซิฟิลิส
คนไข้ส่งนี้ให้คุณ
ถ้าเธอไม่อยากตายด้วย ความทุกข์ทนที่ซ่านซึม ตอบฉันมา
เพื่อนซึ่งซ่อนอยู่กับบาสโตช
บอกฉันมา
บอกฉันมาสิว่าเขาเป็นคอสิกัน
ฉันเคยชอกช้ำเพราะแม่ชี ตอนฉันยังเด็ก
ทีน่า ลอมบาร์ดีรู้สิ่งที่เราไม่รู้
อะไร
สาวลอมบาร์ดี
เธอรู้สิ่งที่เราไม่รู้
นั่นพิสูจน์ว่าบาสโตชหนีไปได้
พร้อมผู้ต้องหาอีกคนนึง
หญิงแพศยานั้นคงคิดว่าเป็นแองเจล
แต่ถ้าบาสโตชหนีไปได้ เขาน่าจะไปพร้อมกับมาเนค
ถ้าเขาหนีไป
ส่งนั่นมาให้ฉันเถอะ
ถ้าใช่ หมัดสามารถเกาะช้างได้
บางที
แต่ถ้าไม่ใช่ หนูจะต้องไปด้วยตัวเอง
ขอบคุณมาก ฉันใช้เวลา เก็บกรวดจากสนามหญ้า
พอฉันเห็นกรวด ฉันก็จะรู้ตำแหน่งที่มาถึงได้
สำหรับเธอ
เลแพรงส์ ฮาร์ดแวร์ ปารีส 25 กรกฎาคม 1920
วันอาทิตย์ถึงว่างได้เขียนถึง
ฉันตอบหาเคลส์แต็ง ปูส์ และคนอื่นที่รอดจากบิงโก เครปูส์กูล
ฉันรู้จักเพื่อน ขโมยที่ฉลาดที่สุดที่เคยพบมา
ขอบคุณเขามาก ฉันจะไม่ลืม
โอลิวิเยร์ เนอเจตอง ทำของเล่นเคลื่อนไหว
เคลส์แต็ง ปูส์เป็นผู้ช่วยเหลือเรา
เอเคเอ.เมสฮอลล์มารอเดอร์ หรือแค่อีกสักนิด
เขาปลอมยอดสูญหาย แก้ตัวเลข เพื่อให้ได้อาหารเพิ่ม
เธอควรจะได้เจอเขา บอกว่าเราไม่เคยลืมเขา
เอเตียง มอริลลอง ครู 3 สิงหาคม 1920
เขามักทำให้เราหัวเราะเสมอ
เขาเคยฝึกตัวนำโชค ของกองทัพให้เรา
อรุณสวัสดิ์ อากาศดีนะ
แยร์แมง พีร์ นักสืบเอกชน
มาธิลด์เคยพูดถึงคุณ
ซิลแวง
บอกมาธิลด์ลงมาสิ
คุณนักสืบมาที่นี่อยากเจอเธอ
ปูส์มักเดินทางไปนู้นไปนี่
2 วันในเดรอส์ แล้วก็ทรอย คาสเตรอ 5 วันในสเตอ
เป็นโชคดีและอดทนรอเจอเขา
ไม่เลวนัก
บิสกิตรสเผ็ดหน่อย
ลองชิมสิ
บอกฉันสิว่าคิดยังไง
ห้องครัวจะสบายกว่า
ขอบคุณ เบนดิกต์
ตามสบายนะ
ปูส์ไม่ได้อยู่ที่ใดที่นึง ขณะที่ทีน่า ลอมบาร์ดี
เธอทำให้เราวิ่งวน
ฉันรู้ เธอเป็นราชินีแห่งขยะแขยง
มีอะไรมั้ยเกี่ยวกับบิสกูต์มั้ย
นั่นเบนจาแมง กอร์ด
วันที่เขาชนะรางวัลช่างไม้ ในปีที่ 6 ที่จัดกันมา
ใช่แล้ว
บิสกูต คือซี้ที่ดีสุดของบาสโตช ไม่ใช่ใครอื่นคือเบนมาแมง กอร์ด
ทหารจากกองทัพ
บอกว่าเขาเป็นเหมือนพี่น้อง ก่อนที่ไม่ลงรอยกัน
- ทำไมไม่บอกฉัน - หยุดนะ
บอกฉันมา
ฉันไม่อยากทะเลาะกับนาย พอที
ทำไมนายไม่พูดล่ะ
เป็นความคิดของใคร
ฉันเหรอ เปล่า ของนายต่างหาก
ระยำเอ๊ย
เป็นความคิดเขา
ทั้งหมดเพราะผู้หญิง
วีโรนีค พาสสาวองต์เลิกกับ บาสโตชวันที่ 16 มิถุนายน
หลังจากนั้น เขาก็ทะเลาะ กับเบนมาแมงเหมือนหมาบ้า
ไม่ต้องให้ซับซ้อน
พวกเขาไม่เจอกันอีกเลย ก่อนจะไปบิงโก เครปูส์กูล
และที่นั่นคือจุดจบ
ไม่จริง แล้วที่เริ่มต้นล่ะ คุณพีร์
ที่ไหนที่เริ่มต้น
ทีน่า ลอมบาร์ดีแน่ใจว่าบาสโตชมีชีวิตอยู่
อะไรทำให้เขาต่างจากคนอื่น ในค่ำวันนั้น
เขาเป็นแค่ช่างไม้เหรอ
สิ่งที่ทำให้บาสโตชแตกต่าง จากคนอื่นคือ...
รองเท้าบูตเยอรมัน
เขาเป็นคนเดียวที่สวมบูตเยอรมัน
แน่นอน เธอพูดถูก
ทีน่า ลอมบาร์ดีพบว่า คนที่สวมบูตเยอรมันรอดชีวิต
พนันว่าคงเจอเขาพร้อมเพื่อน
ฉันเห็นทหาร 2 นาย ซึ่งดูเหมือนคนจรจัด
คนนึงสวมบูตเอามาจากที่เจอร์รี่ เขาประคองอีกคนไว้
เรายังรู้ด้วยว่าบาสโตช คืนดีกับซี้ที่สุดของเขา
แน่นอนที่สุด
มันจะเปลี่ยนเหตุการณ์ ในคืนนั้นมั้ย
ถ้าฉันปอกเปลือกไม่ขาด
กอร์ดจะช่วยชีวิต บาสโตชและมาเนคได้
ไม่เคยทำพายจากเตาอบได้เลย
หนูต้องกลับไปปารีส
อีกแล้ว เงินคงสลายไปเหมือนควัน
เถ้าสู่เถ้า
ปลา
โทษนะคะ เอโลดี กอร์ด
อยู่โน้น ขายแครอท
ขอบคุณค่ะ
ฉันไม่เคยเห็นเขา
คนไหนที่คุณไม่รู้จักล่ะ
เขา ไม่เคยเจอเลยเหรอ
ทำไมบาสโตชกับบิสกูตทะเลาะกัน เป็นเพราะคุณรึเปล่า
ฉันไม่มีอะไรจะพูด
- ฉันอยากจะรู้ - ปล่อยฉันไปเถอะ
พวกเขาเจอกันครั้งสุดท้ายที่ บิงโก เครปูส์กูล
คู่หมั้นฉันอยู่ที่นั่นด้วยกับบาสโตช
ในหลุมสนามเพลาะนั่น
ฉันอยากเข้าใจ
มันไม่ใช่อย่างที่เธอคิด
ฉันพูดถึงเรื่องนี้ไม่ได้ ขอที่อยู่เธอให้ฉัน
แม้จะสะกดไม่ค่อยถูก
แต่ฉันอธิบายทั้งหมดในจดหมาย
ฉันสัญญา
เอาเลย กรวดของฉัน
ไม่มีของหนูเหรอ
อะไร
ไม่มีของหนูเหรอ
แค่หนังสือพิมพ์
พวกเขาพูดถึงทุกอย่าง ยกเว้นเอโลดี กอร์ด
น่าสนุกดี
คุณควรอ่านมันให้เรียนรู้สิ่งต่างๆ
ปธน.ได้เปิดการสอบสวน ในบิงโก เครปูส์กูลรึเปล่า
เขาอาจจะนะ ถ้าเขาไม่ตก จากรถไฟด้วยชุดนอน
เอ่อ เขาสวมชุดนอน
เขาสวมชุดนอน
เราจะช่วยคนทั้ง 5
บทสรุป...
เรารู้ว่าคุณคือขโมย แต่นักวางเพลิงล่ะ
ของฉันหมดเลยเหรอคะ
เปล่า แค่ฉบับเดียว
ถ้าฉันไม่เก็บกรวด ฉันก็ได้เก็บบุรุษไปรษณีย์
กรวดทำได้แล้ว การต่อสู้ที่ยุติธรรม
การต่อสู้ไม่เคยยุติธรรมหรอก
- ผมเสนอสู้กันระยะสั้นได้มั้ย - ไม่ขอปฎิเสธ
ฉันขอร้องให้เก็บไว้เป็นความลับ
ตอนฉันพบสามี ฉันมีลูก 4 คนแล้ว
ไม่ใช่ลูกเขาหรอก
เขาแต่งกับแม่ม่ายโดยไม่ได้รัก เธอเป็นโปลิช เหมือนฉัน
เขาเลี้ยงดูลูกของเธอก่อนตาย
ฉันเลยเป็นแม่ ทั้งที่ยังไม่แต่งงาน
เขารู้ตัวว่า เขาเป็นพ่อลูกคนที่ 5
เขาไม่เคยมีลูกของตัวเองมาก่อน
หนูจะขับรถทับแล้ว
เรามี 4 ปีแห่งความอบอุ่น
เราวางแผนไว้
เราฝันว่าจะไปเที่ยวทะเลด้วยกัน
แล้วสงครามก็เกิดขึ้น
ฉันคิดว่าบาสโตชจะดูแลตัวเอง เราจะเขียนจม.หากัน
แต่ระหว่างที่เขาจากไป ในกันยายน 1915
หลังจากสงครามที่อาร์ทัวส์
ฉันก็รู้ว่าไม่มีอะไรเหมือนเดิมแล้ว
ที่นั่น พวกเราต้องสู้ต่อไป
ครั้งนึงในสนามรบ ผมเห็นเพื่อนบางคน
เห็นสายกระสุนระเบิดเหมือนพลุ
ครั้งนึง เราต้องใช้ร่างเพื่อน
แทนโล่กำบัง
มีบางอย่างในใจเขา
เขาหนีออกมาในคืนที่ 2
ถ้าผมหนีไป สารวัตรทหาร จะตามมาจับ
ทางออกเดียวคือต้องมีลูกคนที่ 6
ถ้าคุณมีลูก 6 คน เขาจะส่งกลับบ้าน
อย่างที่ฉันบอก เขาไม่มีลูก
ฉันไม่กล้าคิดว่าเขามีอะไรในใจ แต่เขาก็ไม่ลืมมันไป
มันไม่ใช่การทรยศ ถ้าผมขอร้องคุณ
โดยเฉพาะถ้ากับบาสโตช
ห้ามจับนะ
ลูก 5 คนไม่ใช่ลูกฉัน ทำไมถึงจะไม่มีคนที่ 6 ล่ะ
คุณต้องรอต้อง 9 เดือน สงครามอาจจะยุติแล้วก็ได้
มันไม่มีวันยุติหรอก ไม่มีทาง
นั่นอาจเป็น 9 เดือนแห่งความหวัง คุณไม่หัวใจรึไง
และแล้ววันนึง ฉันก็ได้รับโน้ตจากเคลเบอร์ บูเกต์
ซึ่งรู้กันว่าเป็นบาสโตช
บอกว่าให้ผูกเสื้อผ้าสี ไว้ที่หน้าต่างถ้าเขายังไม่เข้ามา
กาแฟมั้ย
ก็ดี
- คุณก่อน - ได้โปรด
ขอบคุณ
น้ำตาลมั้ย
ไม่ ขอบคุณ
มันเป็นแม่แห่งมุกใช่มั้ย
ใช่ เบนจาแมงเป็นคนทำ
- แปลกดี - แปลกดีที่เราไม่เคยเจอกัน
เด็กๆ ไม่อยู่เหรอ
อยู่ แต่ว่า...
พวกเขาเล่นกันอยู่ข้างนอก
- จะเริ่มเลยมั้ย - ได้โปรด
ไม่ โทษที
ผมไม่ได้โลดโผนนัก
ฉันก็เหมือนกัน
เอโลดี เราจะบอกเราทำให้เสร็จๆ ไป
จะทำให้เขาใจเย็นลง
จะทำให้ทุกสิ่งง่ายต่อคุณ ต่อผม
ต่อทุกคน
ตลกดีที่รอยยิ้มคุณ เหมือนเปิดวงเล็บ
ฉันจะหุบให้ช้าสุดเท่าที่ทำได้
อีก 2 วัน ที่สถานีรถไฟ
เถอะน่า
ยิ้มให้ผมครั้งสุดท้าย
เพื่อปิดวงเล็บนั้น
ฉันไม่ได้ตั้งท้อง
แต่ในไม่ช้า ความกลัว ก็เริ่มกัดกินสามีฉัน
มันเป็นการหึงหวง
ที่ไหน เมื่อไหร่ บ่อยแค่ไหน ตรงไหน คุณสนุกมั้ย
มันกลายเป็นนรกบนดินสำหรับเรา
ตอนนี้บาโตชตายแล้ว อย่างที่รู้
และสามีฉันก็ตายเพราะ เหตุระเบิดที่โรงพยาบาล
เป็นการปลดปล่อยที่ได้บอกคุณ ตอนนั้นฉันคิดว่าฉันเกือบบ้า
เอโลดี กอร์ด
มาตี้ เร็วเข้า
คุณรูวีร์ถือสายรออยู่
เร็วเข้า
มาธิลด์เหรอ ปิแอร์-มารีอยู่นี่
ฉันมีข่าวร้าย
แต่ก็ไม่เชิงข่าวร้าย ข่าวที่เธอควรจะต้องรู้
แต่เป็นข่าวที่เธอเพิกเฉยไม่ได้
เธอพูดถูกอยู่อย่างนึง
มาเนคและเพื่อนทั้ง 4 อยู่ ในสนามเพลาะชื่อบ้านั่น
พวกเขาถูกฝังในสุสานเออร์เดแลง
หลังจากฝังไว้ชั่วคราว ใต้ผ้าใบในหลุมระเบิด
แค่นั่นล่ะ มาธิลด์ที่รัก
มิถุนายน 1909 มาธิลด์อายุ 9 ขวบ
มาเนค ลาโกน์เนต์อายุ 10 ขวบ
เจ็บมั้ยเวลาเธอเดิน
มันเป็นวันศุกร์หรือเสาร์นี่แหละ
มาธิลด์จำไม่ได้
เธอมีเพื่อนบ้างมั้ย
ฉันเป็นเพื่อนเธอได้นะ
ฉันกลิ่นเหมือนปลาเหรอ
เคยขึ้นไปข้างบนประภาคารรึยัง
ฉันแบกเธอขึ้นบันไดไปข้างบน
เพราะพ่อฉันเป็นคนเฝ้า
หยิ่งเหรอ
ไอ้เด็กสกปรก ไอ้บ้านนอก
อยากโดนเตะก้นรึไง
เธอเห็นได้ไกลมั้ยจากข้างบน
ฉันเป็นผีประภาคาร
ฉันจะเกาะหูของเธอ
และโยนเธอไว้ในหอคอย
ฉันเป็นผีสาวใช้
กินกันเลย
ตดหมา ชุ่มชื่นใจ
มาเนคจะแต่งงานกับมาธิลด์
มาธิลด์จะแต่งงานกับมาเนค
มาเนคจะแต่งงานกับมาธิลด์ มาธิลด์จะแต่งงานกับมาเนค
มาเนคจะแต่งงานกับมาธิลด์
- ผมไม่สูบครับ - ฉันรู้ แต่เอาไปเถอะ
มันคงช่วยสร้างเพื่อนใหม่
ถ้าฉันไปถึงทางโค้งก่อนรถ มาเนคจะรอดกลับมา
ถ้าฉันไปถึงทางโค้ง
ถ้าฉันไปถึงทางโค้งก่อนรถ
มาเนคจะรอดกลับมา
ถ้าฉันไปถึงทางโค้ง
ลาโกน์เนต์ มาเนค
คุณเคยคุยโวเรื่องอายุ มากกว่าฉัน 1 ปี
ตอนนี้ฉันแก่กว่าคุณแล้ว
คนที่ให้ถุงมือคุณชื่อปูส์
เคลส์แต็ง ปูส์
ตลกดีนะ ว่ามั้ย
คนที่ฉันจ้างให้สืบหาคุณชื่อพีร์
แยร์แมง พีร์
ชื่อแปลกนะ
ยังไงก็ช่าง เขาหาก็ใครไม่พบ แม้แต่โสเภณีคอสิกัน
สายใยผูกเป็นบ่วง มาเนค
แต่ฉันไม่ยอมแพ้หรอก
ฉันยังเชื่อว่า ทีน่า ลอมบาร์ดีจะเป็นหนทาง
ฉันต้องหาสิ่งยึดเหนี่ยวไว้
คุณเข้าใจใช่มั้ย
นั่นคือเหตุผลที่ฉันต้องหาเคลส์แต็ง ปูส์
คุณยังถูกรบกวนอยู่นะ รู้มั้ย
เราอาจจะได้เรื่องในบริตตานีย์
ไปกันเถอะ มาธิลด์
เธอจะเป็นหวัดได้
แองเจล บาสสิญาโน
ธูเวอเนล
แกต้องการอะไร
แกเป็นใคร
แกใช่มั้ยที่โทรมา
แกเป็นใคร
วันคืนผ่านไป ไม่มีข่าวจากเคลส์แต็ง ปูส์
ความโศกศัลย์ของมาธิลด์กลับท่วมท้น
เธอต้องกิน เธอจะทำให้ตัวเองป่วย
ปล่อยเธอเหลือแต่กระดูกเถอะ
ความเศร้าของเธอเริ่มลามถึงเรา
และในกลางดึกคืน วันที่ 15 กันยายน 1920
สายใยก็ผูกขึ้นอีกครั้ง
ไชโย ฉันหาปูร์ที่ร่อนเร่เจอแล้ว
ถูกส่งมาในนามของพระเจ้า และมอไซค์ดาวิดสัน
เสียค่าใช้จ่ายให้หมดแล้ว แยร์แมง พีร์
เคลส์แต็ง ปูส์ ผู้ก่อการร้ายแห่งมาร์มัก
โฆษณาของเธอ
มาธิลด์กุมมือไว้แน่น เพื่อข่มไม่ให้สั่นและร้องไห้
หรือทำอะไรโง่ๆ
ฉันไม่เห็นคู่หมั้นเธอโดนยิง
ตอนไปเอาสตูว์ฉันเจอเลบกู คนที่ฉันเคยเจอในโวส์ก
คนพื้นเมืองแห่งมิวส์ หรือคนไร้เดียงสาแห่งมิวส์
เขาสามารถจำแนกกาแฟดี ได้ด้วยท้อง
ฉันรู้ ฉันพยามขายเขา เป็นเครื่องผสมกาแฟกับถ่านไม้
เพื่อแลกบุหรี่ดัทช์
ครั้งสุดท้ายที่คุณเจอมาเนค
เขายังมีชีวิตอยู่มั้ยคะ
คุณคงไม่คิดถึงเขานะ
การแกะสลักตัว M บนต้นไม้ตาย
ติดอยู่ใจกลางเขตชายแดน
เขาแกะตัวอักษรเอ็ม 3 ตัว ก่อนเครื่องบินจะยิงใส่เขา
เครื่องบินอัลบาทรอส
นกอัลบาทรอส
นกทะเลที่โบกโบยบิน เพื่อนเดินทางที่เกียจคร้าน
ร่อนไปพร้อมกับเรือ เหนือความขื่นขมสุดลึก
เป็นกลอนของบาเดอแลร์
และเป็นเครื่องบินของเจอร์รี่ด้วย
ปืนกลอยู่ในทางด้านหลัง
ในตอนนั้นเราไม่ได้ยิงผ่านใบพัด
เป็นคุณที่ให้ถุงมือเขา
ทำจากขนสัตว์หนาสีแดง
คู่หมั้นฉันสละเวลาถักผ้าพันคอ และถุงมือให้ฉัน
ฉันแลกมันกับคนเซเนกัลตัวเหลือง
แลกเปลี่ยนเป็นฟันทองเยอรมัน
ฉันละลายทองมาหลังจากสงบศึก
เอาไปจ่ายค่าฮาร์เลย์ของฉัน
แต่คุณแน่ใจว่ามาเนคตายแล้ว
เพื่อนสนิทบอกฉันว่า ถ้าบาดเจ็บขนาดนั้น
เขาคงไม่มีโอกาสรอด
ฉันเห็น 3 คนในพวกนั้นถูกฆ่า กับตาของตัวเอง
ฉันยอมแพ้
ฉันยอมแพ้ อย่ายิง
ฉันขอร้อง ฉันยอมแพ้แล้ว
ให้ฉันเข้าไป
ฉันอยู่ข้างคุณ
เยอรมันเป็นคนดี อย่ายิง
เมตตาด้วย
ฉันไม่ใช่ฝรั่งเศส ฉันเป็นคอซิกัน
ฉันไม่ได้ต่อต้านคุณ
ระยำเอ๊ย
เขาไม่ใช่ฝรั่งเศส
ยกเลิกสูติบัตรเขา
จ่าฝรั่งเศสจัดการเขา
ไอ้หมูธูเวอร์เนลเป็นคนลั่นไก
ใจเขาทำด้วยหิน แต่สายตาแหลมคม
ระยำเอ๊ย
ฉันว่าคุณคงชอบ
ฉันยอมฆ่าพ่อแม่เพื่อสตูว์ดีๆ
อย่าห่วงเลย เขาเป็นกำพร้า
ทำจากทรัฟเฟิล
ถ้าคุณชอบทรัฟเฟิล ฉันมีอันนึงจากพรีโกร์ด
คนไหนที่คุณเห็นเขาตาย
คนที่มีแผลเน่า
ซิส์ซู
ใช่ ช่างเชื่อม
เพื่อน
ก่อนจะตาย ฉันขอร้องเป็นครั้งสุดท้าย
ฉันอยากยืนฉี่
เหมือนคนคนนึง
แล้วนายค่อยเล็งให้ตรงหัวใจ
ลาก่อนชีวิต ลาก่อนความรัก
ลาก่อนผู้หญิงทุกคน
มันจบแล้ว
จบตลอดกาล
สงครามอันน่าละอายนี้
ที่โครนน์ บนที่ราบเขา
นั่นคือที่ที่เราจะทิ้งร่าง
สำหรับเราซึ่งถูกพิพากษา
เราได้เสียสละ
แล้วบาสโตชล่ะ
เขาหายตัวไป
เราระบุตำแหน่งเขาไม่ได้
แม้รุ่งสาง ตอนที่เขาตอบเรียกรวมพล ก็ไม่มีใครรู้ว่าอยู่ไหน
มีคนเลียนเสียง
เปล่า เขาเป็นช่างไม้
ไม่สำคัญ
เขาถูกยิงด้วยเครื่องบินอัลบาทรอส พร้อมกับคู่หมั้นคุณ
เครื่องบินเกิดไฟลุก และตกแถวแนวข้าศึก
กลับคืนผู้ส่ง
แล้วชาวนาโดร์ดอก์นล่ะ
เขาพร้อมตายตั้งเริ่มแล้วล่ะ นั่นคงไม่ช่วยเขาได้
เจอร์รี่ไม่ชอบใจกับพลระเบิดนั่น
อย่าดู จะทำให้แย่ขึ้นไปอีก
ตอนฉันกลับมาพร้อมสตูว์ ระเบิดก็บินว่อนไปทั่ว
การลงระเบิดอย่างหนักเพิ่งเริ่ม
บ้าสุดๆ ไม่มีใครคิดออกว่าเป็นยังไง
ขยับขาก็ไม่ได้ หัวใจเต้นเหมือนสัตว์ตื่นกลัว
แล้วฉันก็เห็นชาวนาโดร์ดอร์น แหลกเป็นชิ้นๆ
ไปโจมตี ก่อนเราทั้งหมดจะถูกฆ๋า
เตรียมดาบติดปืน
ไม่มีอะไรเทียบได้กับสิ่งที่ตามมา
เพื่อฝรั่งเศส
บุกได้
เราผ่านศพของผู้ต้องหาทั้ง 5
ตอนที่ปืนกลเจอร์รี่เริ่มรัวกระสุน
พวกเราถูกกวาดเรียบ
ลาวัวเยระยำ เขาเก็บเอกสารไว้กับตัว
เปลพยาบาล
แล้วเอกสารว่าอะไร
นั่นล่ะคือสิ่งที่เขาพูด
ค่ำวันนั้น มีอาหารเพียงพอเลี้ยงกองทัพ
ฟาวาร์ทกับชาร์โดโลท์นับยอดผู้เสียชีวิต
ทำไมทั้ง 5 คนไม่มี อยู่ในรายชื่อกองพันทหาร
เราแค่ทำตามคำสั่ง
- มีกลิ่นทะแม่งๆ - กลิ่นทะแม่งเหรอ ลาวัวเย
ไม่ใช่อาหารนี้หรอก รีบกินก่อนจะเย็นเหอะ
มันเย็น
แล้วคุณก็เห็น 3 คนในพวกเขาถูกฆ่า
กับตาของคุณเอง
ความหวังที่เลื่อนลอยทำให้คุณทนทุกข์
ไม่ใช่หวังที่เลื่อนลอย
คุณจะชิมเค้กฉันมั้ย
ไม่รู้สิ คงอาจจะ
มีครีมสดด้วยนิดหน่อย
ถ้าคุณยืนกราน
ฉันชอบคนที่ลิ้มรสอาหารฉัน
ฉันจะพาเธอไปนอน
พวกเราไปนอนเถอะ
เดี๋ยวก่อน
นายเสียหลักแล้ว ไม่ใช่ยังงั้น
นายควรไปจีบหญิงดีกว่ามาขี่รถ
เฮ้ บุรุษไปรษณีย์ ผมจะส่งคุณ ที่ตู้รับจดหมายถัดไป
แล้วมอไซค์ฉันล่ะ
ทิ้งไว้ให้ฉัน ฉันเจอในสงคราม ฉันไม่มีงานทำ
ไม่ใช่ความผิดฉัน ฉันสายตาเอียง
คนสายตาเอียงขี่มอไซค์
- ไปทะเล - แน่เลย ไปทะเลย
เคลส์แต็ง มันไม่ใช่รถรับส่งนะ
คนเหล่านั้น เขาไม่เคยโต
ตราบใดที่พวกเขายังไม่เป็นทหาร
บอกเบอร์เนย์ผู้เฒ่า...เริ่มปลูกมีนาคม ปุ๋ยของเขาแพงเกินไป
เขาคงไม่ได้เขียนอะไรไร้สาระ เห็นด้วยมั้ย
นั่นต้องเป็นรหัส
แต่รหัสคนรักคงไม่ถอดรหัสได้ ด้วยสมองหรือการเข้าทรง
แล้วบาสโตชล่ะ
ถ้าเจอเขากับคนที่สวมบูตเยอรมัน เขาก็น่าจะมีชีวิตอยู่
ไม่ใช่ยังงั้นหรอก
กอร์ดคงไม่ปล่อยให้เขาสวมบูต ขึ้นไปข้างบนนั้น
ถ้าเจอร์รี่เห็นพวกนี้ พวกเขาจะรู้ ว่าเธอสืบล้วงการตายของเขา
งั้นทีน่า ลอมบาร์ดีก็เข้าใจผิด
คนที่สวมบูต
ไม่ใช่บาสโตช
นั่นเป็นกอร์ด ถูกมั้ยล่ะ
เขาอยู่กับเด็กจากชั้นเรียนปี 17 เดส์โรเชลล์
ฉันเจอคนแบกเปลพยาบาล ซึ่งสวนทางพวกเขาไป
คุณมาจากบิงโกเหรอ
คงงั้น
บอกเขาว่ากอร์ดบาดเจ็บ เขาอยู่กับคนซึ่งเจ็บหนักกว่า
เดส์โรเชลล์
- เขาถูกส่งไปปฐมพยาบาล - คนสวมบูตเยอรมัน
อนาธิปไตยจงเจริญ
อนาธิปไตย
เกิดอะไรขึ้น มาตี้
จะให้หนูพูดยังไงดี
เปิดประตูสิ
มีเหตุผลหน่อย
- เธอจะไปไหน - ไม่มีอะไร
เธอก็รู้ว่าเขาตายมา 3 ปีแล้ว
ฉันเรียกนั่นว่าความดื้อรั้น
เปล่า ฉันเรียกว่าความหวัง
ปูร์เพิ่งทำลายมันไป
ถ้าฉันทำอะไรให้ได้
คุณทำได้
พาฉันไปบิงโก เครปูส์กูล
เจ้าหญิงอินเดียบนหลังช้าง
กับพรานของเธอ ตามรอยความเศร้า
มันอยู่ที่นั่น
ตรงนั้น
800 ไมล์หน้าบิงโกเป็น เออร์แลงจอง สนามเพลาะเจอร์รี่
ตอไม้ที่ถูกเผาล่ะคะ
ตอไม้และซากปรักหักพัง
ใช้ถมสนามเพลาะ
เราพบศพทั้ง 5 นายตรงนั้นใต้ผ้าใบ
มีดินคลุมอยู่
- ไม่ค่อยน่าดูนัก - ไม่ต้องสงสัยเลย
คนที่อายุน้อยสุดยังเด็กอยู่เลย
เขาสวมถุงมือสีแดงรึเปล่า
ถุงถือขนสัตว์สีแดง
มือก็พันผ้าพันแผลกันหมด ไม่เห็นมีอะไรอย่างอื่นเลย
ฉันจำไม่ได้ว่าเห็นถุงมือมั้ย
อาโธส
ฉันไม่ชอบให้มันขุดยังงั้น
รอบแถวนี้ คุณคงไม่รู้ว่าขยะที่ คุณข้ามมานั้น
อาจจะระเบิดแขนหรือขาได้
เป็นห้องใต้ดินในโบสถ์
เคยมีโบสถ์อยู่ระหว่าง สนามเพลาะ 2 แห่ง
มันถูกทำลายราบ
เหลือเชื่อ ฉันจำสิ่งต่างๆ ไม่ได้
เป็นได้มั้ยว่ามาเนคถุงมือหลุด ตอนที่ล้มลง
มันถักไว้แน่นและกระชับพอดี
ฉันเคยใช้ข้างนึงในครัว จนกระทั่งสิ้นสุดสงคราม
บางทีเขาอาจถอดออกเพื่อแกะสลัก
ผมบอกไม่ได้
แต่ฉันไม่คิดยังงั้น
สีมันแดงแบบไหน แดงแจ่ม
แดงเจิดจ้า
มีจุดขาว
ดูเหมือนหนอนในแอปเปิ้ล
M M M
ขอโทษที่ต้องรบกวนคุณยังงี้
ครอบครัวสามีฉันต้องทนทุกข์ อย่างหนักในสงคราม
ฉันไม่อยากจะไปนั่งอยู่ ที่โต๊ะทหารฝรั่งเศสต่อหน้าเขา
เล่าให้ฉันฟังหน่อยคะ
ก่อนตาย พี่ชายฉันกุนเธอร์
เห็นคู่หมั้นคุณแกะสลัก ตัวอักษร 3 ตัวบนต้นไม้
เขาสวมถุงมือสีแดงมีจุด
เพื่อนสนิทของกุนเธอร์ เล่าเรื่องนี้ให้ฉันฟัง
ตอนเครื่องบินเรายิงคู่หมั้นคุณ เขาก็ปวดท้อง
หลังจากนั้น
มันเป็นเหมือนฝันร้าย
พระเจ้าช่วยชีวิตเขาไว้ถึง 2 ครั้ง
แล้วฝ่ายคุณก็บุกโจมตี
พวกนั้นฆ่าพี่ชายฉัน
เขาอายุแค่ 23 ปี
ฉันมาเยี่ยมกางเขนเขาที่สุสาน
ฉันเสียใจด้วย
เวลาจะเยียวยาทุกอย่าง คุณก็รู้
ฉันต้องกลับล่ะ เขาคงเป็นห่วง
ผมคงไม่ได้ฆ่ามันซะล่ะ
โทษนะคะ
ความหวังน่ะ
มีอะไรเหรอ
ทีน่า ลอมบาร์ดี เธอจะเข้ากิโยติน
เขาเรียกเธอว่าฆาตกรฆ่าทหาร
เธอฆ่าลาวัวเยและธูเวอเนล
และวางแผนฆ่ามาคัล เพแตง
ตอนคิดว่าเธอนั่งอยู่ในรถเข็น เพื่อทำให้ฉันใจอ่อน
ฉันจะคุยกับเธอเท่านั้น
เพราะฉันรู้ว่าเราเหมือนกัน
เราจะให้อยู่ตามลำพัง
สิ่งที่ฉันทำ เธอก็น่าจะทำด้วย
ฉันไม่คิดยังงั้น
ฉันคงกลัว
ฉันไม่กลัว
และไม่เสียใจอะไร
นอกจากทรงผม
ฉันต้องตัดผมเป็นรูปกะลา ก่อนจะประหาร
คงดูเหมือนโจนออฟอาร์ก ตอนฉันไปเจอแองเจล
ทำไมเธอถึงอยากฆ่าเพแตง
โยนพวกทหารทั้ง 5 คนนั้น ขึ้นไปข้างบนเป็นความคิดเขา
ทำไมไม่เป็นโพแองการ์
เขาปฎิเสธการอภัยโทษ
เธอไม่รู้เหรอ
เขาอภัยโทษให้พวกนั้น ทั้ง 5 คน
มันก็แค่ใบปลิว
ลาวัวเยเก็บเอกสารไว้กับตัวเอง
ทำไมลาวัวเยต้องทำยังงั้น
เพราะหมาสกปรกก็เล่นสกปรก ก็แค่นั้น
เชื่อฉันเถอะ ฉันจัดการเขาเองล่ะ
เธอกับฉันก็ต่างก็สืบสวนเหมือนกัน
แต่ในวิถีของตัวเอง
หาผู้ที่รอดชีวิตจากบิงโก
ฉันไปตามบุรุษพยาบาล ซึ่งดูแลแองเจลและคนอื่นๆ
ฟิลลิโปต์คนนี้ แน่ใจว่าเขาเห็น หนึ่งในพวกนั้น
ผู้ชายตัวโตมีแผลที่หัว
เขาเป็นผู้ชายตัวโต มีแผลที่หัว สวมบูตเยอรมัน
เขาสวมบูทเยอรมัน แบกทหารร่างผอมอีกคน
ฉันคิดว่านั่นน่าจะถูกต้อง ฉันมั่นใจ
ผู้ชายตัวโตมีมีแผลที่หัว
หัวหน้าของเขาให้เขาปิดปากเงียบ
เธอคงรู้ว่าฉันเปี่ยมหวังแค่ไหน
แล้วฉันก็เจอคนที่ทำลายความฝัน
หัวหน้าจ่าฟาวาร์ท
เขาบอกฉันว่าธูเวอเนลยิงแองเจลยังไง
เหมือนกับเป็นแค่การฉี่
ฉันก็จัดการเขาด้วย
มันเป็นความเจ็บแค้น
ฆ่าทุกคนที่ทำร้ายผู้ชายของฉัน
แองเจลของคุณทิ้งนี้ไว้ให้
"การแก้แค้นไร้ค่า พยามมีความสุข และอย่าพังชีวิตคุณเพื่อผมเลย"
แองเจลของคุณจากนรก
เดินทางไปปารีส ชานชาลา 2
กอร์ด เป็นคนที่เปลี่ยนบูต กับบาสโตช เขาตัวโตมั้ย
บิสกูตเหรอ เขาไม่ใช่นักกีฬา เป็นคนเหมือนคุณกับผม
และคุณไม่มีข่าวจากเดส์โรเชลเหรอ
เขาไม่ค่อยมีเพื่อนมากนัก เขาอยู่เพียงลำพังกับแม่
ผมต้องไปล่ะ ต้องเดินทางไป เวเนซูเอล่าในอีกชั่วโมง
โชคดี เคลส์แต็ง
เธอก็ด้วย
ตอนฉันคิดว่าคุณซ่อน ใบอภัยโทษโพแองการ์
ฉันไม่อยากโปะเกลือลงในแผลอีก
ฉันอยากได้ลิ้มรสสุดท้าย
ฉันคิดว่ามันเกี่ยวกับเรื่องบิงโก
เป็นลูกชายคนขายหนังสือชื่อพอล เดส์โรเชลล์เกิดในซาร์เรกูแมงส์
ตายกุมภาพันธ์ 1897
แค่นั้น ฌอง เดส์โรเชลล์
อะไร
ที่แซงต์
ในชารองเตส์
บอกฉันทีคุณพีร์ คุณเฉลียวใจ สิ่งที่ทีน่า ลอมบาร์ดีทำอยู่ได้ไง
โชคดีที่ทางเดินไม่มีทางแยก
คนที่สืบหาก็มีอันตรายรออยู่
คนที่สืบ ก็สืบไปแต่จากระยะห่างๆ
ผมนำเรื่องใหม่มาให้คุณ
ฌอง เดส์โรเชลล์ ถูกอพยพจาก แนวหน้าในวันที่ 7 ธันวาคม 17
ญาติเพียงคนเดียวที่มีคือแม่เขา แม่ม่ายเดส์โรเชลล์
เธออยู่ที่ 22 รูเดอลับบาเย แซงต์ ในชารองเตส์
งานทั้งหมดเสร็จสิ้นแล้ว
คุณพยามตามหาฉัน
เพื่อนสนิทพี่ชายฉัน คนที่ฉันเคยบอกคุณไป
เขาจำเรื่องบางอย่างได้ ซึ่งคุณอาจจะสนใจ
ทหารฝรั่งเศส 2 นาย คุมตัวเขามาในเช้านั้น
กลับไปที่เขตชายแดน
พวกเขาเห็นร่างผู้ต้องหา
มีคนนึงอยู่ในห้องใต้ตินเล็กๆ
ทหารฝรั่งเศสดูเหมือนจะประหลาดใจ
ไม่รู้ว่านั่นจะช่วยคุณรึเปล่า
ขอบคุณค่ะ
บอกเบอร์เนย์ผู้เฒ่าว่าฉันอยาก เริ่มปลูกพืชตอนมีนาคม
ปุ๋ยเขาแพงเกินไป ระวังเขาไว้
ปุ๋ยเขาแพงเกินไป
นั่นต้องเป็นรหัสแน่ๆ
คุณนักสืบโทรมา
เขาไปจนสุดทางในแซงต์
หนูรู้
สวัสดี ว่าไปเลย
ใช่ พ่อจำเธอได้
เบอร์เนย์ผู้เฒ่า ไม่ยักเคยได้ยิน
เบอร์โนต์ นอเตรอะ-ดามใช้ปุ๋ยคอก จากสัตว์เลี้ยงเขา เขาไม่เคยซื้อปุ๋ย
ขอบคุณค่ะ หลวงพ่อ
หนูต้องถอดรหัสจดหมายนี้
หนูรู้สึกว่าเรามาถูกทางแล้ว
เบอร์เนย์ มาร์คใช่มั้ย
ขายทุกอย่าง
ห้ามพูดอะไรทั้งสิ้น
อย่าไปฟังใครทั้งนั้น
เบอร์โนต์
โทษที ฟาร์ม"สุดขอบโลก"อยู่ไหน
บ้านหลังสุดท้ายที่สุดถนน
และถ้าเขาไม่มาล่ะ
เขาต้องมาแน่ ไม่ต้องห่วง กลับมาใน 2 ชั่วโมง
สวัสดี มาธิลด์
มันคงอันตรายที่อยากจะ ฟื้นความตายกลับคืนมา
ตอนฉันเห็นโฆษณาเธอในนสพ.
ฉันรู้ว่า ถึงเวลาแล้ว สารวัตรทหารคงจะมา
ไม่ต้องห่วง
ฉันมีโอกาสที่จะทำร้ายเธอ แต่ฉันก็ไม่ได้ทำ
เรารู้ว่าคุณเป็นขโมย แต่นักวางเพลิงล่ะ
ฉันไม่ได้จะฆ่าเธอ
แม้แต่กระต่ายหรือไก่ เมียฉันก็เป็นคนลงมือฆ่า
สงครามเอามันไปจากฉัน
คุณก็รู้ว่าฉันอยากได้ยินว่าไง
เขายังมีชีวิตอยู่มั้ย
ครั้งสุดท้ายที่ฉันเห็นเขา เขาก็ไม่ค่อยดีนัก
แต่เขาก็แข็งแกร่งกว่าที่เห็น
อย่าอยู่ด้วยกัน
เมื่อทุกอย่างสงบลง ฉันพยามจะงีบหลับหน่อย
- เกก์นาร์ด - นายคิดว่าเราอยู่ในซ่องรึไง
- บูเกต์ - มีอะไร
นอเตรอะ-ดาม
แล้วแมงดานั้นก็พยามจะยอมแพ้
ช่างเชื่อมจากปารีสก็ถูกฆ่า
คู่หมั้นเธอเริ่มแกะสลักที่ต้นไม้
แล้วเครื่องบินของเจอร์รี่มาถึง
ฉันล้มลงกับพื้นตอนระเบิดลง
ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ฉันเห็นว่าหลุมหลบภัย เผยอขึ้นมาครึ่งนึง
เพื่อฝรั่งเศส
บุก
พวกนั้นเข้าไปในเขตชายแดน
พอถึงแนวรับที่ 2 ของเยอรมัน ปืนกลก็ยิงพวกเขา
ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา มีเสียงปลุกฉัน
พระเจ้า บาสโตชตายแล้ว เราจะทิ้งเขาไว้ที่นี่ไม่ได้
เราจะกลับมา เขาไปไหนไม่ได้แล้ว
บาสโตชตายแล้ว
ดูสิ มีคนขยับอยู่
เป็นคอร์นฟลาเวอร์ เขายังไม่ตาย
แรงระเบิดปิดทับประตู
พาร่างแหลกเหลวของคนนึงมา
บาสโตชตายแล้ว
เราทั้งหมดจะต้องตายแน่ๆ
ฉันจำเพื่อนบาสโตชได้ คนที่สวมบูตทหารเยอรมัน
หลังจากกินแล้ว ฉันก็สูบบหรี่ของเขา
แล้วก็ได้ยินเสียงบางอย่าง
ไปดูตรงนู้นสิ
ดูนี้
บ้าจริง
นั่นไม่ใช่คอร์นฟลาเวอร์
เขาทำอะไรอยู่ตรงนั่น
ชาวนาโดร์ดอก์นอยู่ไหน
- ผมหนาว - ไม่ต้องห่วง
เขาสภาพแย่มาก
แต่คู่หมั้นคุณอยากมีชีวิตอยู่ต่อ
ฉันเห็นมันในแววตาเขา
ฉันแบกเขาขึ้นบ่า และออกมาจากสนามเพลาะ
เขาตัวร้อนเป็นไฟเพราะพิษไข้
ฉันรู้สึกถึงความร้อนที่หลังฉัน
และเขาก็เพ้อ
พูดถึงหัวใจที่เต้นอยู่ในมือ
เฮ้ จ่า
อีก 500 หลามีโรงพยาบาล
อยากให้เราหามเปลเพื่อนนายมั้ย
ไม่ล่ะ ขอบคุณ
ถ้านายเจอเจ้าหน้าที่จากบิงโก
บอกเขาว่าจ่ากอร์ดไปโรงพยาบาล กับเดส์โรเชลล์
ไปเถอะ
ฉันมาถึงก่อนจะระเบิด
กองบัญชาการมีความคิดที่ดี ที่จัดตั้งโรงพยาบาล
ในโรงเก็บเครื่องบินซึ่งบรรจุ เชื้อเพลิงไฮโดรเจน
คอร์นฟลาเวอร์เพิ่งถูกอพยพไปที่อื่น
เขาจะรอดมั้ย
แผลที่สะโพกเขาก็ไม่แย่นัก แต่เขาติดเชื้อนิวโมเนียอย่างแรง
คุณ 2 คนบอกประวัติ ตามหมายเลขที่ห้อยแทค
ฉันไม่อยากรู้อะไรอื่นอีก นอกจากโชคดี
หยุดปั่นจั่นไว้
ได้โปรด
หลังจากนั้น ฉันก็เดินไปหาเบอร์เนย์
ฉันคิดไม่ออกว่าเมียฉัน จะได้รับจดหมายยังไง
ดังนั้นแต่ละวันฉันจะรอเธอ ที่ป้ายจอดรถโดยสาร
เงินจากการขายของทั้งหมด เรามาซื้อฟาร์มที่นี่
สถานที่โดดเดี่ยวที่สุดเท่าที่เราหาได้ เรียกกันว่า"สุดขอบโลก"
แค่นั้นล่ะ
ลาก่อน
แปลกดีนะ
เส้นชีวิตคุณถูกยิงเป็นรู
แน่นอน
ฉันตายแล้ว
ที่บิงโก เครส์ปูส์กูลเหมือนคู่หมั้นคุณ
ถ้าคุณพบว่าฌอง เดส์โรเชลล์ ยังมีชีวิตอยู่ไหนสักแห่ง บอกฉันหน่อย
คุณรู้ว่าหาฉันเจอที่ไหน
คุณมาที่บ้านสิ ตอนคริสต์มาส มานั่งพิงไฟข้างเตากัน
สำหรับคุณมาธิลด์
ฉันจะให้เธอทีหลัง
ถ้าผมเป็นคุณ ผมจะปลุกเธอขึ้นมา
อะไรกันคะ
เขายังมีชีวิตอยู่
คุณอยู่ที่นั่นล่ะ มาธิลด์ แค่อยู่ที่นั่นล่ะ
ผมกำลังจะไปหา แยร์แมง พีร์
ทำไมฉันถึงโง่ยังงี้
การสืบหาของผม ไวยิ่งกว่าปรอท
เขาสบายดีและยังมีชีวิตอยู่ แต่เขาสูญเสียความทรงจำ
ลืมหมดสิ้น เขาต้องเรียน อ่านและเขียนใหม่อีกครั้ง
หมอทางจิตวิทยาบำบัดเขา ตั้งแต่ปี 17 แต่ไม่มีหวัง
แต่ใครจะรู้ล่ะ
มีคนความจำเสื่อมตั้งมากมีสิทธิ์หาย
เขาอยู่ไหนคะ
ในมิลลี่-ลา-ฟอร์ต
เขากำพร้าเป็นครั้งที่ 2 เขาเพิ่งสูญเสียแม่เลี้ยงไป
ปิแอร์-มารี รู้จักคุณพีร์มั้ย
จากกิตติศัพท์
เป็นเกียรติครับ
มาธิลด์ ฉันจะเชื่อตอนฉันเห็น
กับตาของฉันเอง
ตอนฌอง เดส์โรเชลล์เกิด
แม่ของเขาอายุ 40 ปี และไม่มีลูกคนอื่นอีก
ตอนสารวัตรทหารพาเขามา
เพื่อเรียกพลเข้ากองทัพในอาร์เดนน์
เธอก็ห่อเหี่ยวมาก
วันนึง เพื่อนสนิทของลูกชาย มาเยี่ยมเธอ
ชาโดโลต์ ชาโดโลต์
โชคไม่ดี นั่นคือฌอง
ระเบิดได้คร่าชีวิตเขา เขาคงตายในไม่กี่ชั่วโมง
ผมคงต้องบอกคุณว่า
ผู้ต้องหาอายุน้อยสุดคง สวมรอยแทนฌอง
โดยเปลี่ยนหมายเลขแทค
เธอลุกขึ้นจากม้าโยก ในวันที่โรงพยาบาลโทรมาหา
ขอร้องเธอให้มาอยู่ข้างเตียงลูกชาย
เขาหลับอยู่ ตามสบายค่ะ
คุณเป็นใคร
แม่ของเธอไง ลูกรัก
แม่เป็นแม่ของลูก
ผมตามสืบไปเองอีกนิดหน่อย
คุณนายเดส์โรเชลล์ ตายใน 2 เดือนต่อมา
อุบัติเหตุรถบรรทุกชน หลังการทะเลาะกับคนดูแลร้าน
ผมไม่ได้เดาเอาเอง
มันอยู่ในรายงาน
เรารู้แล้วล่ะ
อย่าเสียใจเลย
เธอไม่ได้ทุกข์ทนมากนัก เธอตายในทันที
ไม่ใช่ยังงั้น
ฉันรู้สึกผิดมหันต์
ฉันไม่เชื่อเธอ มาธิลด์หลานรัก
ฉันน่าจะรู้นะ
ขอโทษจ้ะ
เธออ้างตัวเป็นพยาบาลทหารอาสา
ดวงตะวัน ท้องฟ้าและธรรมชาติ อยู่ข้างกายเธอ
ในฐานะผู้หญิงจริงๆ เธอพยายาม ทำทุกอย่างให้ดูดีที่สุด
สวมชุดสีขาวเพื่อความสดชื่น
ลิปสติกเพื่อโอกาสพิเศษ แต่งคิ้วให้ได้รูป
นอกจากดวงตาดำขลับ ซึ่งเผยให้เห็นขนตางอน
เธอรู้ว่าน้ำตาคงทำให้ยุ่งยากใจ
เขารู้ว่าคุณจะมาเยี่ยม
เราว่าหญิงสาวที่เขาสุดรัก จะมาหาที่นี่
เขาถามชื่อคุณ และบอกว่ามันเพราะมาก
เขาอยู่ในสวน เขารอคุณอยู่
เจ็บมั้ยตอนคุณเดินน่ะ
อยากดูมั้ยว่าผมทำอะไรอยู่
ผมจะให้คุณดูทีหลัง ตอนเสร็จแล้ว
ว่าแต่คุณร้องไห้ทำไม
มาธิลด์พิงหลังกับพนักเก้าอี้
กุมมือวางไว้ที่ตัก และมองไปที่เขา
ท่ามกลางความหวานที่อบอวลในอากาศ แสงสว่างที่ทอประกายในสวน
มาธิลด์จ้องมองที่เขา
เธอมองที่เขา
[THAI]