Τσάρλι Μπράουν. Ω, Τσάρλι Μπράουν;
Δε το πιστεύω.
Θα πρέπει να νομίζει πως είμαι ο πιο χαζός άνθρωπος εν ζωή.
Έλα, Τσάρλι Μπράουν. Θα κρατώ τη μπάλα και εσύ θα τη κλωτσήσεις.
Κρατάς; Χα!
Θα την τραβήξεις μακριά και εγώ θα προσγειωθώ ανάσκελα και θα σκοτωθώ.
Μα, Τσάρλι Μπράουν είναι η Μέρα των Ευχαριστιών.
Τι σχέση έχει αυτό τώρα;
Μια απ'τις πιο μεγάλες παραδόσεις που έχουμε είναι το ποδόσφαιρο της Μέρα των Ευχαριστιών.
Και το πιο μεγάλο και η πιο σημαντική παράδοση απ' όλες...
...είναι η κλωτσιά της αρχής.
Σοβαρά;
Απολύτως. Έλα, Τσάρλι Μπράουν. Ειναι μεγάλη τιμή για σένα.
Λοιπόν, αν είναι τόσο σημαντικό, ένα άτομο δεν θα πρέπει ποτέ να απορρίπτει μια παράδοση.
Ίσως να πρέπει να το κάνω.
Άλλωστε, δεν θα προσπαθούσε να με κοροϊδέψει σε μια παραδοσιακή γιορτή.
Αυτή τη φορά θα χτυπήσω την μπάλα που θα φτάσει στο φεγγάρι.
Δεν είναι περίεργο, Τσάρλι Μπράουν...
...πως κάποιες παραδόσεις απλά φεύγουν μακριά;
Τι τρέχει, μεγάλε αδερφέ;
Τίποτα. Απλά τσέκαρα το γραμματοκιβώτιο.
Τι περίμενες; Μια κάρτα γαλοπούλα;
Οι γιορτές πάντα με μελαγχολούν.
Καταλαβαίνω τι εννοείς.
Κατέβηκα για να αγοράσω ένα δέντρο για τη γαλοπούλα...
...και ότι είχανε ήταν χριστουγγενιάτικα.
Για τα Χριστούγεννα; Κιόλας;
Τέλος πάντων, γιατί θα πρέπει να δώσω Ευχαριστίες την Ημέρα των Ευχαριστιών;
Για ποιο πράγμα θα πρέπει να είμαι ευγνώμων;
Το μόνο που κάνει είναι να έχουμε πιο πολλή δουλειά στο σχολείο.
Ξέρεις τι πρέπει να κάνουμε τώρα;
Πρέπει να γράψουμε μια έκθεση για τον Στάνλεϋ Μάϊλς.
Εννοείς τον Μάϊλς Στάντις.
Δε μπορώ να τους θυμάμαι όλους.
Προς τι η όλη φασαρία;
Έχουμε άλλη μια γιορτή να ανησυχήσουμε.
Φαίνεται ότι η Μέρα των Ευχαριστιών έρχεται.
Ακόμα δεν έχω προλάβει να φάω τα γλυκά από το Χάλογουίν..
Σάλυ, η Ημέρα των Ευχαριστιών είναι μια πολύ σημαντική γιορτή.
Η χώρα μας ήταν η πρώτη στο κόσμο...
...που τις Ευχαριστίες τις έκανε εθνική εορτή.
Δεν είναι ο ποιό γλυκός;
Τι θα κάνεις την Μέρα των Ευχαριστιών, Τσάρλι Μπράουν;
Η μαμά μου ο πατέρας μου και η Σάλυ και εγώ...
...όλοι θα πάμε στης γιαγιάς μας, για δείπνο.
Γιατί δεν έρχεσαι μαζί μας, Λάϊνους;
Θα μπορούσαμε να κρατάμε τα χέρια μας κάτω απ' το τραπέζι.
Εμπρός;
Γειά σου, Τσάκ. Είμαι η Πέπερμιντ Πάτυ.
Πως ήσουν, Τσακ;
- Εντάξει, φαντάζομαι. - Σου έλειψα καθόλου, Τσακ;
- Κοίτα, εγώ, αχ... - Είναι εντάξει, Τσακ.
Ξερω ότι μάλλον δε μπορείς να μιλήσεις, γιατί κάποιος ακούει.
Θα κρατάμε τα πολύ προσωπικά μας για εμάς, εντάξει, Τσακ;
Λοιπόν, εγώ, αχ...
Άκου, αλήθεια έχω μια έκπληξη για σένα. Τον μπαμπά μου τον φώναξαν εκτός πόλης.
Είπε ότι μπορώ να πάω σπίτι σου και να περάσουμε μαζί τη μέρα των Ευχαριστιών, Τσακ.
Κοίτα, εγώ, αχ...
Δε με πειράζει που αυτοπροσκαλούμαι, γιατί ξέρω ότι σου αρέσω, Τσακ.
Κοίτα, εγώ, αχ...
Εντάξει, κλείσαμε. Θα σε δω σύντομα, διαβολάκο.
- Ωχ, αδερφέ μου. - Τι έγινε τώρα;
Η Πέπερμιντ Πάτυ έρχεται σπίτι για το δείπνο.
Και εμείς δεν θα 'μαστε καν εδώ.
- Εμπρός; Γειά σου, Τσακ.
Άκου, έχω καλύτερα νέα.
- Θυμάσε ένα καλό παιδί, την Μάρσυ; - Φυσικά.
Μόλις της μίλησα, και θα ήθελε να σε δει πάλι.
Οι δικοί της είναι εντάξει αν θα είναι μαζί μας.
Οπότε υπολόγιζε δύο για δείπνο, Τσακ.
Αλλά δεν ξέρω.
Θα είναι εντάξει, οι δικοί σου με αυτό, Τσακ;
Κοίτα, το πρόβλημα είναι-
Μην ανησυχείς, δε θα δημιουργήσουμε προβλήματα.
Θα σε βοηθήσουμε να πλύνεις τα πιάτα και όλα τα λοιπά.
Φύλλαξέ μου ένα κομμάτι και το λαιμό, εντάξει, Τσακ; Τα λέμε, Τσακ.
Πως πάντα μπλέκομαι σε αυτά;
Τώρα φέρνει μαζί και την Μάρσυ.
Εσύ φταις γιατί είσαι τόσο μαλθακός.
Εμπρός;
Έϊ, μάντεψε ποιόν πέτυχα εδώ. Είναι ο Φράνκλυν.
Το είπα για το δείπνο με την μεγάλη γαλοπούλα που κάνεις...
...και είναι σίγουρος ότι οι δικοί του θα τον αφήσουν να έρθει.
Έϊ, Τσακ, θα γίνει ο μεγαλύτερος χαμός μέχρι τώρα. Τα λέμε.
Νομίζω ότι χάνω τον έλεγχο σε όλο το κόσμο.
- Τι έγινε τώρα; - Τώρα φέρνει και τον Φράνκλυν.
Η Πέπερμιντ Πάτυ προσκάλεσε τον εαυτό της, την Μάρσυ και τον Φράνκλυν...
...για το δείπνο των Ευχαριστιών...
...και δεν θα 'μαι καν σπίτι. Θα είμαι στης γιαγιάς μου.
Γιατί δεν την παίρνεις πίσω και να της εξηγήσεις;
Δε μπορείς να εξηγήσεις τίποτα στην Πέπερμιντ Πάτυ...
...γιατί δε σ'αφήνει να μιλήσεις. Είμαι καταδικασμένος.
Έχουμε τρείς καλεσμένους για το δείπνο και δεν θα είμαι καν, στο σπίτι.
Η Πέπερμιντ Πάτυ θα με μισεί για το υπόλοιπο της ζωής μου.
Τι ώρα θα πας στης γιαγιάς σου, Τσάρλι Μπράουν;
Πρέπει να είμαστε εκεί κατά τις 16:30.
Εντάξει, αυτό το κάνει πιο εύκολο. Απλά θα έχεις δύο δείπνα.
Θα μαγειρέψεις το πρώτο μόνος σου για τους φ'ίλους σου...
...και μετά θα πας στης γιαγιάς σου με την οικογένειας σου για το δεύτερο.
Μα δε μπορώ να μαγειρέψω δείπνο για τις Ευχαριστίες.
Το μόνο που κάνω είναι τα κρύα δημητριακά και ίσως τόστ.
Ακριβώς, σ' έχω δει να κάνεις τόστ.
Δε μπορείς να του βάλεις βούτυρο, αλλά μπορούμε να σε βοηθήσουμε εμείς.
Σνούπυ, πήγαινε στην αποθήκη και φέρε ένα τραπέζι...
...που μπορούμε να το στήσουμε στην πίσω αυλή.
Δεν έχουμε ώρα για παιχνίδια, Σνούπυ.
Φέρτε παρακαλώ μερικές καρέκλες τριγύρω στο τραπέζι.
Τι θα φορέσουμε σε αυτό το μεγάλο πάρτυ των Ευχαριστιών, Κύριε;
Και τι ώρα θα πάμε;
Λοιπόν, μικρέ, θα πάω κάπως έτσι.
Ο παλιο-Τσάκ είναι χαλαρός με τα ραντεβού. Πάντα φοράει εκείνο το ριγέ πουκάμισο.
Μόλις μίλησα με τον Τσάρλυ Μπράουν.
Λέει ότι το δείπνο θα σερβιριστεί νωρίτερα.
Ωραία, Είμαστε έτοιμοι.
Λες να φορέσω γραβάτα;
Όχι, έλα όπως είσαι, Φράνκλυν. Τον παλιο-Τσακ δεν τον πειράζει.
Άλλωστε, δεν είπε ότι είναι επίσημο.
Εντάξει, Σνούπυ, είναι αρκετά καλό.
Έλα μέσα. Χρειαζόμαστε βοήθεια με το φαγητό.
Ποιός; Α, γειά, Σνούπυ. Έλα μέσα.
Σνούπυ, πως θα σερβίρεις το φαϊ με αυτό το γελοίο κουστούμι;
Τι λες για το καπέλο το Σέφ;
Έλα, Σνούπυ. Δεν έχουμε ώρα για παιχνίδια.
Οι καλεσμένοι έρχονται σύντομα, ετοιμάσου σε παρακαλώ να τους σερβίρουμε.
- Γεια σου, Τσακ. - Γεια σου, Πέπερμιντ Πάτυ.
- Γεια σου, Φράνκλυν. Γεια σου, Μάρσυ. - Γεια σου, Τσακ.
Θα πούμε προσευχή; Είναι των Ευχαριστιών, ξέρετε.
Πριν να σερβιριστούμε, δε θα'πρεπε να την πούμε;
Το έτος 1621, οι ταξιδευτές έκαναν το πρώτο τσιμπούσι των Ευχαριστιών.
Κάλεσαν τον Μεγάλο Ινδιανό αρχηγό Μάσασοϊτ...
...που έφερε 90 από τους πιο γενναίους του και μεγάλη αφθονία φαγητού.
Ο Κυβερνήτης Γουίλλιαμ Μπράντφορντ και ο Καπετάνιος Μάϊλς Στάντις...
...ήταν οι επίτιμοι καλεσμένοι.
Ο γηραιός Γουίλλιαμ Μπρούστερ, που ήταν υπουργός...
...είπε μια προσευχή που έλεγε σχεδόν τα εξής:
"Ευχαριστούμε το Θεό για τα σπιτικά μας και το φαγητό...
...και την ασφάλεια μας στη νέα γη.
Ευχαριστούμε το Θεό για την ευκαιρία να δημιουργήσουμε ένα νέο κόσμο...
...ελευθερίας και δικαιοσύνης. "
Αμήν.
Τί είναι αυτό; Ένα κομμάτο τόστ; Ένα στικ Πρέτζελ; Πόπκορν
Ποιός κουφιοκέφαλος το μαγείρεψε αυτό;
Τι δείπνο των ευχαριστιών είναι αυτό; Που είναι η γαλοπούλα, Τσακ;
Δεν ξέρεις τίποτα για το δείπνο των Ευχαριστιών;
Που είναι ο πουρές πατάτας; Που είναι η σάλτσα από Κράνμπερυ;
Που είναι η κολοκυθόπιτα;
Ήσουν κάπως βαρύς στον Τσάρλυ Μπράουν, ε κύριε;
Βαρύς; Κοίτα τα αυτά.
Αυτό το λες δείπνο των Μεγάλων Ευχαριστιών;
Διασχίσαμε όλη τη πόλη γι' αυτό;
Υποτίθεται πως θα μας σέρβιραν αληθινό δείπνο Ευχαριστιών.
Μια στιγμή, περιμένετε ένα λεπτό, Κύριε.
Μας κάλεσαν στο δείπνο ή αυτοπροσκλήθηκες και εμάς μαζί επίσης;
Να πάρει, δε το σκέφτηκα έτσι. Λες να πλήγωσα τον παλιο-Τσακ;
Μου φαίνεται πως πλήγωσα, ε;
Χριστέ μου, γιατί δε μπορώ να φερθώ σωστά εκτός ενός αγώνα μπάσκετ;
Μάρσυ, μπορείς να πας στο παλιο-Τσακ και να τα μπαλώσεις για μένα.
Πες του πως πραγματικά νιώθω.
Πες του πως δεν το εννοούσα όπως ακούστηκε.
Μάρσυ, μπορείς να το κάνεις.
Πήγαινε δες τον και πες του ότι πραγματικά μ'αρέσει...
...και οτι το δείπνο μου είναι εντάξει.
Κοίτα, δε ξέρω, αλλά θα προσπαθήσω.
Νομίζω πως πρέπει να πας εσύ στον Τσακ και να του τα πεις.
Όχι, Μάρσυ, θα τα κάνω χάλια όλα. Ξέρεις είμαι αγροίκος και βαρύς.
- Πήγαινε και πες τα για μένα. - Καλά, εντάξει.
Αυτό δεν είναι σαν ένα άλλο διάσημο επεισόδιο Ευχαριστιών.
Θυμάσαι την ιστορία των Τζων Άλντεν και Πρισίλα Μούλινς...
...και του Καπετάνιου Μάϊλς Στάντις;
Δεν είναι καθόλου σαν αυτό.
Μη νοιώθεις άσχημα, Τσακ.
Η Πέπερμιντ Πάτυ δεν εννοούσε όλα αυτά που είπε.
Για την ακρίβεια, της αρέσεις.
Δε νοιώθω άσχημα για μένα.
Αλλά νοιώθω άσχημα επειδή χάλασα όλων το δείπνο των Ευχαριστιών.
Ναι, αλλά οι Ευχαριστίες είναι κάτι παραπάνω από ένα δείπνο Τσακ.
Άκουσες τι έλεγε ο Λάϊνους εκεί έξω.
Αυτοί οι παλιοί ταξιδευτές ήταν ευγνώμονες για ότι τους συνέβει.
Και το ίδιο θα πρέπει και 'μεις.
Θα πρέπει να είμαστε ευγνώμονες που είμαστε μαζί.
Νομίζω αυτό εννοούν με τις "Ευχαριστίες", Τσάρλυ Μπράουν.
- Έλα εδώ. - Θα σε δώ αργότερα, Τσαρλς.
Τσαρλς;
Είναι όλος δικός σου, Πρισίλα.
Πρισίλα;
- Απολογία δεκτή, Τσακ φίλε; - Φυσικά.
Υπάρχουν ήδη πολλά προβλήματα στο κόσμο, Τσακ...
...χωρίς αυτές τις χαζές παρεξηγήσεις.
Ας μη παίξουμε ερωτευμένων παιχνίδια, Τσακ.
Συμφωνώ.
Μου κρατάς το χέρι, Τσακ. Παλιόσκυλο.
Χριστέ μου, είναι 16:00.
Υποτίθεται πως έπρεπε να είμασταν στης γιαγιάς το σπίτι...
...για το δείπνο που είναι στις 16:30.
Καλύτερα να της μιλήσω για το δίλλημα.
Εμπρός; Γιαγιά;
Είμαι ο Τσακ. Εννοώ, ο Τσάρλυ Μπράουν.
Θ' αργήσουμε λιγάκι.
Βλέπεις, κάλεσα μερικούς φίλους και είναι ακόμα εδώ.
Είναι μόνο ο Λάϊνους και ένα κορίτσι που το λένε Μάρσυ...
...και ένα κορίτσι που το λένε Πέπερμιντ Πάτυ.
Είναι καλή στο μπάσκετ. - και ένα αγόρι που το λένε Φράνκλυν.
Όχι κυρία μου, δεν έχουμε φάει.
Εδώ που τα λέμε, μου το είπαν ήδη...
...χωρίς όρους.
Τι; Το εννοείς; Έϊ, Πέπερμιντ Πάτυ, σπουδαία νέα.
Είμαστε όλοι καλεσμένοι στης γιαγιάς του για το δείπνο.
Δεν υπάρχει ένα παλιό τραγούδι που πάει κάπως έτσι:
"Πέρα απ' τους λόφους και μέσα απ'τα δέντρα, στο σπίτι της γιαγιάς πάμε";
Φυσικά, μόνο που τραγουδιέται έτσι:
Λοιπόν, μόνο ένα πράγμα είναι λάθος.
Ποιό είναι αυτό, Τσάρλυ Μπράουν;
Η γιαγιά μου ζει σε πολυκατοικία.