About.Schmidt.2002. 720p.BluRay.x264-[MY-SUBS.LT]
Nou, wat ik graag zou willen zeggen, Warren,
dat ik, als je opvolger, hoop dat ik in je voetsporen kan treden.
Want als ik de mensen hier zo zie
en over je hoor praten, wordt dat knap lastig.
Ik ben pas sinds kort uit Des Moines verhuisd
met mijn vrouw Patty
en Kimberly, ons dochtertje van 14 maanden
en jullie hebben ons fijn welkom geheten.
En, Warren, jij bent eveneens welkom
om nog op kantoor langs te komen.
We praten er nu al 'n paar weken over en ik heb vast nog vragen
over onze diverse producten,
met name onze nieuwe Universele Levenspolis
van volgende maand.
Nou... op jou, Warren.
Hé Warren... Hoe vind je het dat
deze groentjes onze baan afnemen? Volgens mij is het niks anders
dan een complot.
Ik ken Warren hier wellicht al van voor dat
velen van jullie geboren werden. Warren en ik kennen elkaar al erg lang.
Héél lang. Van toen ze nog met paard en kar reden.
Maar dat is verleden tijd.
Ik kan meepraten over pensionering.
En wat ik graag zeggen wil...
met krachtige stem, Warren,
zodat alle jonge patsers hier 't horen...
is dat al die cadeaus daar
geen fluit voorstellen.
En dit diner stelt geen fluit voor.
Je zorgverzekering en je pensioen stellen geen fluit voor.
AI die oppervlakkigheden stellen geen fluit voor.
Wat wel iets voorstelt... Wat ècht iets voorstelt, Warren,
is weten dat je je leven aan iets zinvols hebt gewijd.
Dat je productief was en voor een fijn bedrijf hebt gewerkt.
Verdorie, een van de beste verzekeraars van het hele land.
Dat je een fijn gezin hebt gesticht,
een fijn thuis hebt gebouwd, dat je 't respect van de mensen hebt,
dat je mooie en duurzame vriendschappen hebt.
Als 'n man op 't eind van z'n carrière achterom kan kijken en zeggen
dat hij zijn taak heeft volbracht, kan hij eervol met pensioen gaan
en genieten van 'n rijkdom die het financiële ver overstijgt.
Daarom, al jullie jongeren hier,
kijk maar eens goed
naar een ontzettend rijk man.
Je bent 'n kei, jongen.
Ik ben zo terug.
Goedenavond.
Wodka Gimlet, graag. - Komt eraan.
Dag, kindje.
Ja, we komen net thuis. Ja hoor, hij is er. Ogenblikje.
Warren, telefoon. Het is Jeannie.
Jeannie? Hoe is het met je?
O, het is prima gegaan. Leuk feest.
Dat weet ik wel. Zit er niet over in.
Jij hebt andere dingen aan je hoofd.
Ja, dat weet ik. Maar we zien je gauw daarginds.
Wat?
O ja, of ik je kamerjas gekregen heb? Ja.
Dat was nogal wat. Je bent je echt te buiten gegaan.
Van jou en Randall? Ach zo.
Nou, bedankt allebei.
Ik zal 'm nu beslist goed kunnen gebruiken.
Reken maar.
Ja. Tot ziens.
Heb je Randall bedankt?
Ja. - En wat zei hij?
Ik heb 't tegen Jeannie gezegd. - Bedankte je 'm niet persoonlijk?
Nee. - Waarom niet?
Hij kwam niet aan de telefoon. - Waarom niet?
Weet ik niet. Hij kwam niet aan de telefoon.
Had naar 'm gevraagd. Doe eens wat moeite.
Hij is je aanstaande schoonzoon en je kent hem amper.
Ik ken 'm voldoende. - Probeer wat positiever te zijn.
Ze mag van geluk spreken dat ze hem heeft.
Mijn vader had van jou eerst ook niet zo'n hoge pet op.
Welke bestemming, meneer? Zo te zien moet u ergens naartoe.
Verrassing.
Ik vond 't een leuk idee hier te ontbijten.
Om te kijken hoe 't wordt.
Goed.
Leuk, he? - Nou, het geeft ons wel
'n beetje een idee.
We beleven hier nog mooie momenten, Warren.
Op een gloednieuw hoofdstuk.
Dat had 'ie dan maar moeten proberen.
Mijn vriend is gek op je. Hij zou jaloers zijn als hij ons zag.
Zijn jullie dan allebei gek op me? Vecht dan om me.
En de winnaar krijgt de prijs.
Ik ben nog steeds ziek van de vorige kalkoen die ik won.
Wacht. Loop niet weg.
Maar hij droomt van je.
Van jullie tweetjes in de Toolies. - De Toolies? Dat is m'n...
...drie minuten heup-dijen-billen...
Als u alleen maar medelijden voelt...
...leggen we de biefstuk in de pan.
't Hoort met 'n vork... ...Lansbury voor Plan International.
En we zoeken mensen die willen helpen.
Over de hele wereld in de armste landen werkt
de prachtige organisatie Plan International
en ze betekent een groot verschil in het leven
van kinderen als deze. Voor amper 22 dollar per maand
oftewel 72 cent per dag kunt u Plan International-sponsor worden
en helpt u persoonlijk een behoeftig kind overzee,
maar tevens zijn familie en de hele leefgemeenschap.
Stel u voor. Hooguit 22 dollar per maand en een meisje als dit
voelt nooit de pijn
van dysenterie door vervuild water.
Een kind als dit kan naar school om te leren en te groeien.
Fijn dat u gekeken hebt. Maar wat gaat u
na deze beelden doen?
Nee, medelijden en schuldgevoel helpen niet.
De oplossing is Plan International. Voor een kind, een familie
en 'n gemeenschap in nood overzee.
Fijn dat u 't fijn vindt.
Precies.
O nee, nu vleit u me.
Daar heb ik niet alleen voor gezorgd. Wel, nee...
Ik heb 'n rekenmachientje gebruikt.
Dat is mijn motto... Mooi.
Tot ziens.
Daar is 'ie.
Hoe gaat het, jongen? - Best goed, best goed.
Hoe is het met jou? - Niet onaardig.
Je hebt je intrek genomen, zie ik.
O ja. O ja. Hoe kom je hier terecht?
Ik was even in de buurt. Ik dacht: laat ik maar eens kijken
wat 'ie zoal uitvreet.
Ach, ik blijf aan de gang.
En ik wou even checken of je geen vragen had
over de mortaliteitsrisico's bij pre-tieners
waar ik aan werkte.
Op het eerste gezicht is er niks aan, maar...
Nee, ik denk dat ik 't onder de knie heb.
Je hebt prima werk geleverd voor de doorstroming.
Alles loopt gesmeerd. - Ik was bang dat 'n paar dingen
die ik zei door de mazen van het net zouden zijn geglipt.
Het bleef maar aan me knagen.
Nee, hoor.
Een diploma van Drake is wel wat waard.
Ja. - Tjonge.
Mocht er wat opduiken, dan bel ik je.
Daar kun je op rekenen. - Goed.
Ik moet naar een vergadering. Ga je mee naar beneden?
Prima. - Fijn. Fijn je te zien.
Je ziet er goed uit. - Dank je.
Aan sport gedaan?
Hoi.
Hoe was het op kantoor? - Prima.
Goed dat ik langsging.
Er waren wat dingetjes waar hij niet uitkwam.
Prachtig.
"Uw sponsorschapsgids"
"Met uw fosterkind communiceren"
"Naam: Ndugu Umbo - Land: Tanzania
Geslacht: M - Leeftijd: 6 - Jarig: onbekend
"Plan lnternational"
"Met uw bijdrage kunt u ook een brief voor Ndugu opsturen."
"een brief voor Ndugu"
"persoonlijke informatie"
Beste Ndugu...
Ik heet Warren R. Schmidt
en ik ben je nieuwe fostervader.
Even kijken, persoonlijke informatie.
Goed.
Ik woon in Omaha, Nebraska.
Mijn oudste broer Harry woont in Roanoke, Virginia
met zijn vrouw Estelle. Twee jaar geleden raakte Harry
'n been kwijt door diabetes.
Ik ben zesenzestig en gepensioneerd
Adjunct Vice-Voorzitter en Actuaris bij Woodmen Verzekeringen.
En hebben ze me verdomme nu niet vervangen
door 'n knaap die... Goed, misschien heeft 'ie
wat theorie achter de kiezen en kan 'ie met 'n computer overweg,
maar ik had meteen door dat hij geen bal afweet
van echte risico-inschatting. Of van leiding geven.
Verwaand klootzakje.
"Verwaand klootzakje"
Nou ja,
een jonge kerel als jij zal 66 wel stokoud vinden klinken.
Eerlijk gezegd, ik vind het zelf ook stokoud klinken.
Als ik in de spiegel kijk, zie ik de rimpels om m'n ogen,
de slappe huid in m'n hals,
de haren in m'n oren
en de adertjes op m'n enkels, en dan herken ik mezelf niet.
"Aanstaande lndustriëlen" Toen ik jong was, dacht ik
dat ik misschien wel bijzonder was, dat ik voorbestemd was
om een groot man te worden. Geen Henry Ford of Walt Disney
of iemand van dat kaliber, maar iemand
semi-belangrijk.
Ik studeerde economie en statistiek om ooit te starten met 'n eigen zaak
die zou uitgroeien tot 'n groot bedrijf. Beursgenoteerd, weet je wel?
Misschien zelfs in de top-500 van Fortune.
Ik zou zo'n man worden waar je in de pers over leest.
Maar op de een of andere manier
is het niet zo gelopen. Bedenk wel dat ik
'n topfunctie had bij Woodmen en een gezin te onderhouden had.
Ik kon hun welzijn niet op het spel zetten.
Helen, dat is m'n vrouw,
zou het niet hebben toegestaan.
Hoe zit dat met m'n gezin, zul je vragen.
Hoe zit dat met mijn vrouw en dochter?
Verschaffen zij me niet alle trots en tevredenheid die ik dromen kan?
Helen en ik zijn inmiddels 42 jaar getrouwd.
Tegenwoordig betrap ik me elke avond op dezelfde vraag:
Wie is die oude vrouw die in m'n huis woont?
Hoe komt het dat al wat ze doet me mateloos ergert?
Zoals ze haar sleutels al pakt
Iang voor we bij de auto zijn.
Hoe ze ons geld vergooit aan haar
belachelijke collecties.
En hoe ze eten waar niks mis mee is, weggooit omdat de datum
verstreken is. En haar obsessie...
haar obsessie voor nieuwe restaurants.
Visbuffet. Laten we dat zondag proberen.
En zoals ze me de mond snoert. - Ze liet het stel na ons voorgaan.
Dat komt... - Op zich is dat niet erg...
Ik heb er 'n hekel aan hoe ze gaat zitten
en hoe ze ruikt.
Al jaren wil ze dat ik ga zitten om te plassen.
De bril overeind zetten, de rand schoonvegen en de bril
weer neerklappen volstond niet.
Nee.
Maar dan heb je... Jeannie.
Ze is onze enige dochter. Ze zou je vast mogen.
Ze is dol op vreemde talen en culturen en dat soort dingen.
Haar Duits was niet onaardig.
Ze zal altijd mijn kleine meid blijven.
Ze woont helemaal in Denver, daarom zien we haar niet zo vaak.
Ja, we bellen elkaar wel om de paar weken.
Ze komt soms met de kerst, maar niet zo vaak als we willen.
Ze heeft 'n baan met verantwoordelijkheid
bij 'n hightech computerbedrijf en daarom kan ze moeilijk weg.
Sinds kort is ze verloofd.
Nou krijgen we haar vast nog minder te zien.
De kerel heet Randall Hertzel.
Hij blijkt een soortement verkoper te zijn.
Jeannie is niet piepjong, maar ze had beter kunnen krijgen.
Hoe maakt u het? Hij deugt niet, als je 't mij vraagt.
Althans, niet voor mijn kleine meid.
Dat was 't. Ik doe de brief op de post. Hoor me nu toch kletsen
terwijl jij je cheque wilt verzilveren en iets te eten kopen.
Nou, hou je haaks en succes met al wat je onderneemt.
Beste groeten...
Warren Schmidt.
Liefje.
Ik doe 'n brief op de post. Nog wat nodig?
Nee. Blijf niet treuzelen.
Ik heb 'n paar dingen zitten nalezen
en een aantal beelden bekeken.
Het is ontstellend hoe de linksen en de media
halsstarrig donkere wolken blijven zien.
Is het u ook opgevallen...
Wat mag het wezen? - Ik neem...
een Blizzard met vanille-ijs.
Wat wilt u erin hebben? - Doe maar...
Reese's Pieces en koekbeslag.
Hoe groot?
Medium.
Helen?
Wat is er...? Liefje?
Word alsjeblieft wakker.
O, Helen.
God.
Voor we verder gaan, wil ik de kosten even uitleggen.
We verdelen alles in apart berekende categorieën.
Onze service met het balsemen en andere behandelingen kosten
zo'n $1550 dollar. Het gebruik van onze faciliteiten,
bezoek en uitvaart... Verder hebben we nog kosten
op de begraafplaats voor zo'n $1500. Dan is er nog de kist
voor zo'n $2700.
Ten slotte kost het gebruik van onze wagens
met service zo'n $430 dollar. Hebt u nog vragen?
En als ik zelf rijd? - En ook nog iets over boosheid.
Boos zijn mag. God begrijpt dat we boos op 'm zijn.
En ik zal je zeggen waarom. Negen jaar geleden...
Gaat het, kindje?
Niemand sterft voor zichzelf alleen.
Zolang wij leven, leven wij voor de Heer.
En sterven wij, dan sterven wij voor de Heer.
We zullen Helen missen.
Ze was een geweldige vrouw. Niemand was liever en warmer
en fijner... - Ik weet het.
We bidden voor je. Als er wat is,
hoef je maar te bellen.
Ik meen het echt.
Ik kan het niet geloven. Ik weet het, Ray.
Ze was...
Ze was te jong.
Ze was gewoon zo... - Ja, ik weet het, Ray.
Dank je.
Je bent een goede vriend, Ray.
Hou je haaks, Warren. - Zal ik doen. Jij ook, Ray.
Bedankt voor alles. - Oké.
Tot heel gauw.
Aardig dat iedereen zoveel eten meebracht.
AI die koude hapjes.
Er zal heel wat over zijn.
Pap...
Ik weet 't, Jeannie.
Ze was...
een bijzondere vrouw.
Ik zal haar alleszins missen. Ik mis haar nu al.
Wij allemaal.
Laten we op haar drinken.
Op Helen.
Zo maken ze er geen meer.
Helen...
We houden van je. We missen je
en we zullen je altijd missen.
"Ze is gewoon weg"
Hoe voel je je? Gaat het 'n beetje?
Best. - Zeker weten?
Het zal vast moeilijk zijn.
Zoals toen mijn tante stierf.
Zo irreëel. Het was op Onafhankelijkheidsdag.
Ik vergeet 't nooit.
Luister, dit is niet echt 't moment om het erover te hebben,
maar als je al deze waanzin even van je wilt afzetten voor we gaan,
moet ik iets belangrijks met je bespreken.
Wat?
Een gelegenheid tot investeren. Een buitenkans. Ik wil je
er graag bij betrekken.
Het is heus geen piramidespel.
Veel mensen denken dat, maar het is niet zo.
't Eerste jaar is je geld zo goed als zeker
verdubbeld, zo niet verdrievoudigd.
Ik ga niet m'n hele leven waterbedden verkopen.
Ik heb plannen. We hebben niet vaak kunnen praten,
maar ik heb 'n neus voor zaken. Ik heb seminars bijgewoond
en naar bandjes geluisterd...
Mayonaise of mosterd? - Lust ik allebei.
Het brood niet te hard geroosterd. Daar hou ik niet van.
En van die barbecuechips. Niet de gewone, die zijn van je ma.
Ik neem barbecuechips.
Nemen jullie de gewone maar mee. Hier verpieteren ze maar.
Ik eet ze toch niet op.
Je kunt ze in 't vliegtuig opeten.
Prima.
Het is zo fijn dat je er bent.
Ik wou dat je niet zo gauw terug hoefde.
Kun je niet nog 'n paar dagen vrij nemen?
Als je 't kantoor nou 's belde? Ze begrijpen het vast wel.
Verdorie...
wie gaat er voor me zorgen?
Je boterham.
Mooi. Mooi.
Je zult er aan moeten wennen voor jezelf te zorgen, pap.
Weet ik. Weet ik. - Misschien moet je 'n hulp nemen.
Nee, hoor. Ik red het wel. Het zou zonde zijn van 't geld.
Een paar weken dan maar, tot je 't verwerkt hebt.
Daarom vraag ik jou te blijven en te helpen.
Pap, ik heb 't al gezegd. Het gaat echt niet.
Ik heb te veel aan m'n hoofd.
Zelfs als ik vrij kreeg,
is de trouwpartij er nog. Dat is 'n voltijdbaan op zich.
Wel, nu je het daarover hebt, kindje...
moet je misschien overwegen om het uit te stellen.
De trouwpartij uitstellen? Alles is al geregeld.
Ik bedoel maar dat je...
deze kans moet aangrijpen
om alles nog even op 'n rijtje te zetten.
Maar iedereen is al geïnviteerd, met antwoordkaart en al.
Ze begrijpen het heus wel. Uit respect voor je moeder.
Ze zou 't zo hebben gewild.
Mam zou dat niet willen. - Het zit zo, Jeannie...
Je moeder en ik hebben diverse keren
heel serieus over jou en Randall gepraat.
En wat zei ze dan?
Dat ze van je hield en dat ze wilde dat je gelukkig werd...
en misschien is dit ding met Randall...
Ze wilde ervoor zorgen dat je er geen spijt van kreeg, dat is alles.
Je kunt de deur misschien beter op 'n kier laten.
Maar ze hielp de datum kiezen.
Ik had haar haast elke dag aan de lijn
om alles te plannen en te bestellen.
Ik weet niet waar je het over hebt.
Mam zou niks willen wijzigen. - Goed.
Goed. Jij jouw zin. Jullie weten 't best, jij en je moeder.
Lekkere boterham.
Pap.
Waarom nam je zo'n goedkope kist?
Wat?
Ik zag wel dat je de goedkoopste kist koos.
Iedereen zag het.
O, dat is niet waar. Ik koos duidelijk niet
"de goedkoopste kist". Ze lieten me
een goedkopere zien en die wilde ik niet.
Bedoel je zo'n schrootjeskist?
Ik weet niet meer wat 't was.
Ze heeft zich voor jou uitgesloofd.
Kon je haar niet één keer verwennen? Eén enkele keer?
Hoezo? En wat is de Winnebago dan? Da's een dure camper.
Ik wilde 'm niet, maar heb 'm toch gekocht.
Alleen omdat je moeder 't wilde.
Ze moest er de helft van betalen. Ze vertelde me dat ze 'n deel
van haar aandelen moest verkopen.
Dat was haar keuze. Ik nam genoegen met de Minnie Winnie,
maar nee, zij moest de Adventurer hebben.
Met alles erop en eraan. Moest ik haar zeggen dat 't niet kon?
Het was haar geld.
Nee, je kunt niet met de vinger naar mij wijzen.
Nee, hoor. - Jeannie.
Hier, Randall. - Waar?
Hier.
O, daar ben je.
Nog 'n half uur. Je kunt beter gaan pakken.
Heb je pap over 't boek gesproken? - O ja, ik zou 't nog vergeten.
Warren, las je
"Als goede mensen slechte dingen overkomen"?
Nee. - Het is geweldig.
Het hielp mij toen m'n tante stierf. Lees het ook 's.
Ik zal je mijn exemplaar sturen.
En ook het werkboek. Ik heb de oefeningen al ingevuld,
maar schrijf jouw antwoorden ernaast.
Laatste oproep voor vlucht 420 van Midwest Express naar Denver.
Tot kijk, Randall.
We zullen voor je bidden. En ik bel je nog voor die zaak.
In orde. Dank je.
Pas goed op jezelf, pap.
Da's een mooie. Dat wordt een prachtfoto.
Ja. Heel leuk. En het vliegtuig staat er ook op.
Dag, pap. - Tot kijk, Jeannie.
Tot over 'n paar weken.
Tot ziens, Warren. Hou je haaks.
Beste Ndugu...
Ik hoop dat je zit, want ik vrees
dat ik slecht nieuws heb.
Sinds m'n vorige brief is mijn vrouw Helen,
je fostermoeder, heel plots overleden
door 'n bloedklonter in haar hoofd.
De uitvaart was mooi met een grote opkomst.
Jeannie kwam met haar vriend uit Denver en er waren mensen
helemaal uit Des Moines en Wichita. Een roerend eerbetoon,
hoe je het ook bekijkt. Je had erbij moeten zijn.
Maar nu alle opwinding achter de rug is
en de rook is verdwenen...
dool ik alleen met m'n gedachten door dit grote, oude huis.
Ik denk dat ik al geschreven heb dat ik actuaris was
bij Woodmen of the World Verzekeringen.
Geef me iemand z'n leeftijd, ras, beroep,
woonplaats, burgerlijke staat en medisch verleden,
en ik bereken met grote zekerheidsfactor
hoe lang die man zal leven.
In mijn eigen geval, nu mijn vrouw dood is,
bestaat er 73 procent kans dat ik binnen negen jaar sterf,
op voorwaarde dat ik niet hertrouw.
Ik weet alleen maar
dat ik het beste moet maken van de tijd die me nog rest.
Het leven is kort, Ndugu.
En ik kan 't me niet veroorloven nog maar 'n minuut te verliezen.
Twee weken later Er gaat niets boven 'n lekker bad
als je gelukkig bent, hè?
Zolang je de juiste persoon bij je hebt.
Ik hou zielsveel van je.
Ik hou ook van jou.
Ik vind 't heerlijk dat te kunnen zeggen.
Nou wil ik je niet voor de gek houden.
Het was 'n hele uitdaging, een leven zonder Helen.
Maar je zou trots op me zijn.
Ja hoor, dit huis staat onder 'n nieuw bestuur.
Maar je zou het verschil niet merken.
Natuurlijk wil ik weleens verstrooid zijn
en 'n maal of twee overslaan.
Maar dat is 't vermelden niet waard voor iemand in jouw situatie.
Helen zou niet willen dat ik me
in zelfmedelijden wentel. Nee, meneertje.
Ze zou zeggen: opknappen of opstappen.
Dus ga ik zo vaak mogelijk 't huis uit. Ik blijf actief
en houd me aan m'n routine. Dat is heel belangrijk
bij grote veranderingen in het leven.
Natuurlijk ben ik helemaal niet zo'n goeie kok als Helen,
maar ik ken nog wel wat dingen uit m'n vrijgezellentijd.
Het huishouden is 'n hoop werk en ooit verkoop ik het huis wel
om naar 'n flatje te verhuizen. Dat geeft minder werk en zo.
Maar voorlopig red ik me prima.
Ik bedacht dat ik me misschien heb versproken in m'n vorige brief
en me negatief heb uitgelaten over mijn overleden echtgenote.
Je moet dan ook weten dat ik onder zware druk stond
na mijn pensionering.
Ik ga hier niet tegen je liegen, Ndugu.
Het zijn zware weken geweest.
En ik was behoorlijk...
nou ja, kapot van tijd tot tijd.
Ik mis haar.
Ik mis mijn Helen.
Ik besefte m'n geluk niet dat ik een vrouw als Helen had
tot ze er niet meer was.
Onthou dat, jongeman.
Schat naar waarde wat je hebt
terwijl je het nog hebt.
"Aan mijn liefste Helen"
Jezus, Warren. Ik schrik me rot. Wat doe jij hier?
Misschien wil je je brieven terug.
Jezus.
Dat is zo lang geleden. Het is 25 of 30 jaar geleden.
Ach, Jezus.
Ik had nooit gedacht...
Heeft ze ze bewaard? Niet te geloven.
Hou op. Hou op. Hou op met slaan.
Laten we erover praten.
Je was mijn vriend.
Het was één grote vergissing.
Jij moest naar San Francisco
en zo begon het. En het liep uit de hand.
Het spijt me.
Moon Dog Electronica. Indien u het toestelnummer van...
Verzending, met Jeannie. - Jeannie, pap hier. Hoe gaat het?
Ik zit tot over m'n oren in 't werk. Wat is er aan de hand?
Ik heb 'n verrassing voor je.
Je mag drie keer raden. - Wat?
Ik ben op reis. Ik ben op weg naar jou.
Ik sta net buiten Grand lsland.
O, god, waar heb je het over?
Ik heb zitten denken... hoeveel je voor me betekent,
hoe zelden we elkaar de voorbije jaren zagen,
en ineens bedacht ik: wat doe ik hier in Omaha,
als ik ook bij jou kan zijn? We kunnen beter bij elkaar zijn.
Wacht even.
Ben je nu onderweg? - Als ik opschiet,
ben ik voor het avondeten bij jou.
Doe maar liever niet. Dit is geen goed idee.
Maar natuurlijk wel. Zeg niet dat je geen hulp
kunt gebruiken voor het huwelijk. Ik zal je met 'n boel helpen.
Maar Roberta en ik en Jill hebben de zaak helemaal onder controle.
Nee, de noppenfolie. Het is te groot.
Leuk dat je 't aanbiedt, maar we blijven bij 't plan.
Je arriveert enkele dagen voor de trouwerij.
Je maakt vast geen bezwaar als ik geen cheques meer stuur.
Jezus, pap. Ik heb hier geen tijd voor.
Bel me maar als je weer thuis bent.
Goed? - Best.
Tot kijk, Jeannie. - Tot kijk, pap.
Beste Ndugu...
Hoe gaat 't met je? Met mij gaat het best.
Vorige week besloot ik 'n ommetje te maken
op weg naar Jeannie d'r trouwerij in Denver.
Jeannie wou dat ik eerder kwam om haar te helpen, maar ik zei
dat ik wat tijd voor mezelf wou.
Ik wil naar plekken waar ik in geen tijden geweest ben.
Er is zoveel in m'n leven gebeurd
dat ik het me niet lijk te kunnen herinneren.
Hele stukken van mijn leven zijn doodeenvoudig...
verdwenen.
Ik verwijder dus
een aantal spinnenwebben uit m'n geheugen.
Mijn eerste halte was niets minder dan Holdrege, Nebraska.
Het zou verhelderend zijn om het huis weer te zien
waar ik 67 jaar geleden geboren werd.
We trokken uit Holdrege weg toen ik niet veel ouder was dan jij
en ik heb me vaak afgevraagd hoe ons huis
er nu uit zou zien.
Ik ben 't adres nooit vergeten. Locust Avenue 12.
Ja, meneer. Locust Avenue 12.
Kan ik u helpen?
Nee, dank u. Ik kijk alleen even rond.
Ik heb hier gewoond.
Hier in de zaak?
Ja. Mijn geboortehuis stond hier op deze plek.
Om precies te zijn...
hier was de slaapkamer.
De woonkamer daar, en de zitkamer...
Het is lange tijd geleden, voor u geboren bent.
Warren.
Hé, mam.
Mammie houdt van je, Warren. Jazeker.
Gefeliciteerd met je verjaardag, Warren.
U gelooft het nooit...
maar we hadden zo'n schommel met 'n autoband in de tuin.
Er was na al die tijd heel wat veranderd,
maar het bleef fijn om weer thuis te zijn.
Ontzettend fijn.
Volgende halte: Lawrence, Kansas,
en 'n bezoekje aan mijn oude alma mater K.U.
Ik was er in geen jaren geweest en dit leek me 't perfecte moment
voor 'n bezoek.
Ik raakte aan de praat
met wat jongens van m'n oude studentenclub.
Beta Sigma Epsilon. Vandaar het bedrijfsmotto:
"Waar een Woodmen is, is een weg."
Jazeker, Ndugu... je moet beslist bij zo'n club gaan
als je later gaat studeren.
Na die herinneringen was nu de toerist in me aan de beurt.
Ik reed terug naar Nebraska en het historisch museum
van Broken Bow in Custer County met z'n schitterende collectie
van pijlpunten.
Diezelfde dag ontmoette ik ook een echte indiaan
of Autochtone Amerikaan zoals ze tegenwoordig liever horen.
We hadden 't over geschiedenis en hij heeft me de ogen geopend.
Die lui zijn niet netjes behandeld. Gewoon niet netjes behandeld.
Daarna kwam het huis van Buffalo Bill Cody in North Platte.
Wat een bijzondere man. Lees maar na in de ingesloten folder.
Ik zet de Adventurer neer als ik voel de benen even te willen strekken,
om van 't uitzicht te genieten,
of wat tussen antiek wil lopen snuffelen.
Zo vond ik bij 'n antiekzaak in Cozad een fraaie collectie
zeldzame Hummels. WEGLEGGEN KAN
Het was me nooit opgevallen hoe vakkundig die dingen gemaakt zijn.
En bij ieder exemplaar zit 'n authenticiteitscertificaat.
Helen was gek op Hummels.
Ahoi daar.
Ik zei ahoi.
Nou, eveneens ahoi. - John Rusk. Eau Claire, Wisconsin.
Warren Schmidt, Omaha. - Ik hoop dat ik niet stoor,
maar ik zag dat u 'n nieuwe Adventurer hebt.
Inderdaad. - Tien meter, hè?
Inderdaad. - Nou, moe.
Fraaie camper, hè? Tjonge, zeg.
Ja, ik ben er best tevreden mee.
Permissie om aan boord te komen, kapitein?
Wat zegt u?
Mag ik 'n kijkje nemen? - O, natuurlijk. Ga uw gang.
Dank u.
O ja, hoor... Nou, moe.
Moet je die zee van ruimte zien.
Die uitklapdingen zijn echt handig, hè?
U houdt de kombuis heel netjes. - Ik ben nog maar 'n week op pad.
Heus? ls dit uw maidentrip?
En u reist solo? - Jazeker.
Kom eten. Dat moeten we vieren. Mijn Vicki kookt geweldig.
Ik bedoel, als u vrij bent. - Nou, ik zal m'n agenda
er even op moeten naslaan.
Ahoi daar.
Ahoi.
Klim aan boord.
Ik ben Vicki Rusk. - Warren Schmidt.
John vond 't geweldig u te leren kennen.
Ach, dat hoefde helemaal niet.
Het ruikt hier heerlijk. - Ik hoop dat u stoofpot lust.
Daar is 'ie.
Hoe gaat het? - Prima. Mag ik je jasje?
O, jazeker. Ja, hoor.
Nou, vooruit.
Is dat 'n brandlucht?
O nee. Ik heb wat lucifers afgestreken.
Gaan wij naar de zitkamer terwijl Vicki...
Je bent bijna klaar, hè? - Zo goed als.
John, Warren bracht bier mee. - Dank je wel, Warren.
Ga zitten.
Oké. - Neem jij die stoel maar.
En...
wat doe je in Eau Claire?
Mijn broer en ik hebben een schoenwinkel.
Ja, een Famous Footwear, en, nou ja... de mensen hebben
altijd schoenen nodig.
Vicki is bezigheidstherapeute. Dat doen we dus voor de kost.
En jij?
Ik zat in verzekeringen, maar nu ben ik gepensioneerd.
Oké, jongens. Het eten is klaar.
Dit stel leerden we in Kansas kennen.
Je weet wel, die man met z'n houten been.
Heerlijk stel. We brachten 't hele weekend met ze door.
Dit zijn Roger en Denise met hun dochters.
Denise is jullie oudste. - Middelste. Ze wonen in Delaware.
En deze schatjes zijn Katie en Sloan.
'n Meisje dat Sloan heet. Dat heb ik nog nooit gehoord.
Hadden wij ook niet.
Heb jij foto's van je dochter?
Nee, niet hier bij me. - Ook niet in je portefeuille?
Nou...
Ik heb er wel eentje van George Washington.
Of Abraham Lincoln. - Wie?
O jee, dadelijk zitten we hier zonder waarheidsserum.
Redden jullie 't als ik even bier ga kopen?
Abraham Lincoln... Ik ben zo terug.
Niet onaardig, hè? - Heel leuk.
Oké.
Dit wagentje gaven we hen met de kerst.
Leuk, hè? - Schattig.
En die leuke jurkjes. Dat is hun doopjurk.
Je hebt 'n heel leuke familie.
Jij en John boffen. - Ik weet het. We boffen.
Vind je het erg als ik wat zeg?
Tuurlijk niet.
Nou...
je weet best vrolijk te kijken
na al wat je de voorbije tijd is overkomen.
En ik weet dat ik je nog maar net ken, maar ik heb 'n goed instinct
als het over mensen gaat
en het gevoel dat ik bij jou krijg,
is dat ondanks je goede houding en je positieve kijk op de dingen...
ik toch denk dat je van binnen
een droevige man bent.
Het is een hele aanpassing als je je vrouw verliest.
Maar het is meer dan dat.
Ik zie meer dan verdriet en verlies in je.
Iets diepers.
Hoezo?
Nou, ik ken je nog maar net...
maar ik gok dat het woede is.
Ja, woede...
En, ik weet niet, misschien ook angst.
Eenzaamheid.
Ik ben ergens wel eenzaam.
Zie je wel. Ik wist het.
Mag ik je wat zeggen? - Ik luister.
Ik ken je nog maar
een uurtje of zo...
en toch
heb ik het gevoel dat je me begrijpt,
beter dan mijn vrouw Helen me ooit heeft begrepen.
Zelfs na 42 jaar getrouwd te zijn.
42 jaar.
Als ik misschien eerder iemand als jij had leren kennen...
O, jij droevige man.
Droevige, droevige man.
Droevige man.
Laat me los, ben je gek? God, wat scheelt jou?
Ik weet niet wat je bezielt, maar je kunt beter gaan.
Het spijt me. - Nee, ga weg.
Het spijt me. - Niks spijt, ga weg.
Ik wilde niet... - Ga weg.
Goed. Mag ik m'n jasje?
Jezus.
Ga weg.
Ray, met Warren.
Ik weet dat we uiteen gingen op een ietwat valse noot,
maar ik vond dat ik je moest bellen om te zeggen...
dat ik heb zitten denken en in m'n ziel heb lopen wroeten,
en, nou ja...
Ik wilde alleen maar even zeggen dat ik bereid ben te praten
vanwege alle voorbije... - Vindt u 't bericht goed, druk 1.
Om uw bericht te horen, druk 2. Om het te vervangen, druk 3.
Om uw bericht te... Bericht gewist.
Gelieve na de piep uw bericht in te spreken.
Druk op 1 als u klaar bent met uw bericht.
Helen...
Wat vond je werkelijk van me...
diep in je hart?
Was ik echt de man met wie je je leven wilde delen?
Was ik dat?
Of was je ontgoocheld,
maar te aardig om het te laten blijken?
Ik vergeef het je van Ray.
Ik vergeef het je.
Het is lang geleden...
En ik weet dat ik ook niet altijd de vorst der vorsten was.
Ik heb je teleurgesteld.
Het spijt me, Helen.
Kun jij het mij vergeven?
Kun je het me vergeven?
En daarom, Ndugu, moet ik zeggen
dat het reisje heel lonend was.
En vanmorgen
ontwaakte ik na mijn nacht in de wildernis
compleet getransformeerd.
Ik ben een nieuw mens. Voor het eerst in jaren
voel ik me helder.
Ik weet wat ik wil en ik weet wat me te doen staat
en niets kan me ooit nog tegenhouden.
Intussen stuur ik behalve de gewone cheque
nog een extraatje dat je kunt besteden aan wat je maar wilt.
Vele groeten, Warren Schmidt.
Warren. Wat leuk om je weer te zien.
Ik kom toch niet ongelegen? - Nee, hoor. Ik was blij
toen je belde dat je er eindelijk was. De reis deed je vast goed
na al wat je hebt doorgemaakt.
Ik stuurde 'n kaartje. Heb je 't gekregen?
O, ja. Mooie kaart. Dank je wel.
Ik wil 't ook persoonlijk zeggen. Ik vind het zo erg van Helen.
Ik heb 'r maar één keer gezien, maar we belden na de verloving.
Ze was een heel fijne vrouw.
Een heel fijn mens.
Dank je wel.
Wat wil je drinken?
Je bent vast aan 'n borrel toe. - Nee, hoor.
Ik wacht tot de kinderen er zijn.
Nou, ik neem een Manhattan.
Ach, waarom ook niet. Maak er twee van.
Dat is al beter.
De voorbije week was razend druk.
Het enige voordeel voor Helen...
Ietterlijk het enige,
is dat haar deze week met Jeannie en mij bespaard bleef.
De bloemist, de japon, de familie, de verplaatsingen, de motels,
de bruidsmeisjes, de bruidsjonkers, de japonnen.
Heb je enig idee hoeveel mensen nog niet hebben geantwoord?
Er komt gewoon geen eind aan, Warren.
O ja, we hebben nog steeds die cheque voor de kerk nodig.
Heeft Jeannie 't gezegd? Het is nu al 'n hele tijd
en het is wel een probleem. - Roberta.
Wat?
Ik krijg dit ding niet aan de praat.
Iemand heeft 't verknoeid. - Excuseer me.
Wat heb jij, verdomme?
Heb ik al niet genoeg werk? - Daarom wou ik je helpen.
Nou, dit is geen hulp. Kijk maar. Wat moet ik nou?
Ik fiks het wel als je me vertelt
hoe je het wilt. Ik ben niet helderziend.
Ach, verdomme. Ik doe het zelf wel.
Zoals ik al de rest moet doen. Donder op.
Ik ben niet helderziend. - Versta je mensentaal? Donder op.
Sorry, hoor. Heb je Larry die keer gezien?
Heel even, ja. - Hij is net 'n kind.
Sinds de scheiding denkt 'ie dat hij aandacht krijgt door herrie te maken.
Ik begrijp het heus wel.
Maar ik heb medelijden met 'm.
M'n eerste man was net zo.
En hij bleek 'n echte zak te zijn.
Maar Randall weet hoe hij met 'n vrouw om moet gaan.
Echt waar, vind je hem geen schatje?
Nou...
Ik weet dat Jeannie weg van 'm is.
Nou, da's alvast 'n hele hulp, niet?
Toen m'n baarmoeder eruit moest,
is die jongen geen minuut van m'n zijde geweken.
Geen minuut.
De mensen fronsten hun wenkbrauwen omdat ik 'm zoogde tot z'n vijfde.
Maar de resultaten zijn er wel.
Ik heb 'n attente, toegewijde jongen opgevoed
tot een attente, toegewijde man.
En hij mag nog gezien worden ook, al zeg ik het zelf.
Vind je ook niet?
O, kijk wie daar is.
Pa... Hoe gaat 'ie?
Goed. Goed. - Eindelijk ben je er. Ik ben blij.
Dag, pap. - Dag, kindje.
Hoe was de reis? lk was ongerust. - O, prima, hoor.
Er stond een geweldige file toen ik vanmiddag de stad inkwam.
Toen ging ik maar van de 25 af en nam de 70.
Daar was het al niet beter.
Er zullen werken zijn geweest, of een ongeluk of zo.
Typisch Denver. - Ik kom nooit op autowegen.
Je kunt beter de 25 verlaten bij Speer en dan links afslaan.
Zo kom je via First direct op Gaylord.
Dat is goed om weten. - Randall, zet de doos in de keuken.
Jeannie, ik moet iets bespreken. - Tuurlijk, pap. Kan het wachten?
Het is belangrijk. Het moet onder vier ogen.
O, jazeker. Na het eten misschien.
Vertel 's, Randall...
Hoe is het eigenlijk met die investering gegaan?
Je hebt me niet gebeld.
Zwijg daarover. - Dat piramidespel.
Dat was het niet. - Ik heb wel 800 dollar verloren.
Als je er langer in was gebleven, had je wel resultaten geboekt.
Kunnen we over wat anders praten?
Je wist niemand aan te brengen. Je hebt 't voor mij ook verpest.
Je had niet door hoe 't KRACHT-systeem werkt.
Kapitaal, rijkdom, aangroei...
Als vader van de bruidegom heet ik onze gast welkom.
We weten wie je bent.
En je kunt morgen en overmorgen nog toasten.
Mag ik even?
Kunnen we niet gewoon gezellig eten?
Oké, eet jij maar gezellig, ik wil toch even wat zeggen.
Ik wilde er even op wijzen
dat we hier voor het eerst
als een familie samen rond de tafel zitten.
En namens Saundra en mezelf heet ik Warren welkom
nadat hij 'n lange reis maakte om vanavond bij ons te zijn.
En, Warren,
we houden echt heel erg veel van Jeannie.
En ik wil ook zeggen hoe trots ik ben...
Je brengt jezelf in verlegenheid, en mij,
en ook Saundra. - Helemaal niet.
Saundra, alsjeblieft.
Nou, ik ben klaar. Je onderbreekt me, maar ik ben klaar.
Waarom moet je nou 'n gezellige avond verpesten?
Waarom doe je altijd zo? Waarom ben je zo negatief?
Ik ben niet negatief. Jij wilt gewoon alle aandacht.
"lk ben niet negatief." ls dat niet negatief?
Ik heette alleen maar iemand welkom in de familie.
Larry, je hebt ons welkom geheten. Dank je. Drink nu je melk maar op
en hou verder je kop.
Probeer wat te slapen. - Jij ook.
Tot morgen.
Probeer goed te slapen.
Het was fijn kennis te maken.
Dank je. - Welterusten.
Ik moet je nog spreken. - O ja. Juist.
Kan het wachten? Morgen wordt druk.
Nee, het kan niet wachten.
Neem rustig de tijd. Ik start de auto alvast.
Welterusten, Warr.
Wat is er?
Je begaat 'n flater. Trouw niet met hem.
Doe het niet.
Waar heb je het over? - Onlangs had ik een droom
die heel realistisch was. Over je moeder en jou
en je tante Estelle. En er was ook een...
nou ja, niet echt 'n ruimteschip, het was een ballon of een bol.
Er kwamen vreemde wezens uit en die wilden je meenemen.
Ze leken allemaal op Randall. Begrijp je?
En ik probeerde je te redden.
En plots... - Pap, het is oké.
Je bent alleen wat overstuur en mam is er niet om je te bedaren.
Zo is het niet. Trouw niet met Randall.
Die jongen deugt niet. Hij speelt niet in jouw divisie.
Ik kan en zal het niet toestaan. Moet je die lui hier zien.
Ineens toon je interesse voor wat ik doe?
Krijg je nu 'n mening over mijn leven?
Luister jij nou even naar mij.
Ik trouw overmorgen en jij komt naar mijn bruiloft.
Je zult daar zitten en genieten en me steunen,
of anders kun je gelijk naar Omaha terugrijden.
Kom onmiddellijk hier.
Ik praat tegen jou, meisje.
Denver Junioren Voetbal 1974 Randall Hertzel
Elektronicaopleiding 2 Weken Onberispelijke presentie
Goedemorgen, slaapkopje...
Warren. Wat is er gebeurd? - O, niks.
Ik ben alleen wat stijf. M'n nek.
Het gaat best. - Ben je uit je bed gevallen?
Ik help je even. - Nee, nee.
Ik kan beter op iets hards liggen.
Ik weet het niet. Het blijft toch wel bizar
dat 't uitgerekend vandaag gebeurt.
Het spijt me, Jeannie.
Over 'n paar uur is 't vast beter. De Advil begint al te werken.
We stonden de voorbije weken flink onder spanning terwijl jij
op pad was. We wisten het maar amper te redden.
En nu werk jij ons in de stront...
Volgens mij komt 't door het bed.
Bestaat niet.
Da's een Aquarest Z-9000. Beter is er niet.
Het ligt beslist niet aan het bed. Ik weet het niet.
Volgens mij heb ik iets stevigers nodig.
Oké, goed. Laten we de zaken aanpakken.
Pap, waar is die afhaalbon?
Afhaalbon? - Voor de programma's
die jij bij de drukker zou halen.
O, die ligt daar. - Waar?
Op de stoel, in m'n jaszak. - Oké.
Randall, jij moet ze halen. - Ik moet Brian en Dave oppikken
en m'n pak halen. - Ik kan niet alles doen.
Ik kan niet alles doen.
Weet ik.
Blijf van me af.
Nou...
Ik doe het wel.
Je wordt hartelijk bedankt, pap. Krijg de ziekte.
Lieve help.
Heeft hier iemand honger? - Ik kan wel 'n paard op.
En kippen-noedelsoep? - Heerlijk.
Is er iets voor me in de steek?
Jeannie heeft ons verteld van je paniekaanval.
Ik neem 't je niet kwalijk. Het is 'n normale reactie.
Ik had ook m'n bedenkingen.
Als veteraan van twee gestrande huwelijken
weet ik heel wat over wat wel en niet werkt tussen twee mensen.
Ik kan je wel vertellen dat die twee in topconditie verkeren.
Ze hebben 'n gezonde relatie, op geestelijk,
emotioneel en fysiek vlak.
Je weet al hoe geweldig ze als vrienden met elkaar opschieten,
maar wist je ook dat hun seksleven witgloeiend is?
Mijn huwelijken mislukten door de seks.
Ik ben een ontzettend seksueel persoon.
Ik kan 't niet helpen. Zo zit ik in elkaar.
Als klein meisje al. Ik had m'n eerste orgasme toen ik 6 was,
tijdens de balletles.
Ik bedoel maar, ik raak altijd heel snel opgewonden
en ben erg orgastisch. Jeannie en ik lijken daarin sterk op elkaar.
Clifford en Larry... ze waren wel aardig,
maar ze konden me niet bijhouden. En ik wil Jeannie d'r vertrouwen
ook niet beschamen, maar ik kan je garanderen
dat als die twee ooit problemen krijgen,
ze altijd zullen kunnen rekenen op wat er tussen de lakens gebeurt
om hen samen te houden. Nog wat soep?
Ja. Nee. Ik denk dat 't zo wel voldoende is.
Hoe gaat het?
Prima, hoor. Nog wat Advil zal volstaan.
Jij hebt wat sterkers nodig. Ogenblikje.
Over van m'n baarmoeder-operatie. Verlopen, maar nog bruikbaar.
Wat is het?
Percodan. Ik garandeer dat jij je binnen 't halfuur kiplekker voelt.
Oki-doki, na de intrede neem ik de bruid en bruidegom mee.
De bruidsjonker en 't bruidsmeisje volgen onmiddellijk daarna.
Denk er wel om de bruid en bruidegom ruimte te geven.
Ze moeten kunnen bewegen. De vader van de bruid, Mr. Schmidt,
gaat zitten op de eerste rij. Goed?
Mr. Schmidt?
Wilt u op de eerste rij gaan zitten, alstublieft?
Als ik even een persoonlijke noot mag meegeven...
Ik weet alles over de liefde van mijn ouders,
twee bijzondere mensen
die 63 jaar getrouwd zijn geweest. En ze zijn hier
in ons midden vanavond. Ik kan ze voelen.
Hallo, mam.
Hoi, pap. Ik mis jullie. Ik houd van jullie.
Telkens als ik naar Randall en Jeannie kijk, denk ik zo...
Randall's handen lijken veel op die van mij
en Jeannie d'r handen lijken...
Je bent er helemaal bovenop gekomen, Warren.
Die tabletten van je... nou moe!
Die naam moet je voor me opschrijven.
Ze werken echt. - Ik weet waar je echt van opknapt.
Ik zet de jacuzzi aan en jij gaat lekker lang liggen weken,
voor je naar bed gaat. Dan slaap je als 'n roos
en morgen ben je zo fris als 'n hoentje.
Hoe voelt het?
Dit is fantastisch.
Ik had geen idee.
Het is onbeschrijfelijk. - Zei ik 't niet?
Zei ik het niet?
Bezwaar als ik erbij kom?
Da's heel wat beter.
O, wat 'n avond.
Ik was diep ontroerd.
Na de stress van de voorbije weken vergat ik dat mijn kleine jongen
gaat trouwen. En jouw kleine meid ook.
Daar denk je
vanaf hun geboorte aan en nu is 't zo ver.
Het is een wonder.
Stel je voor, na morgen
zijn we één grote familie. Ik dring erop aan dat je
dit als je tweede thuis beschouwt. Ik dek voor je mee
op Thanksgiving en Kerstmis. We geven geen traditionele
kerstgeschenken. We maken ze zelf. We zijn 'n erg creatieve familie.
Het mag 'n schilderij zijn, of een gedicht, of een liedje.
Wat je maar inspireert. En je gaat natuurlijk mee
naar onze timeshare in de bergen.
Jij en ik gezellig samen, terwijl de kinderen lekker skiën.
Hier zitten we dan,
een gescheiden vrouw en een weduwnaar. Het perfecte stel.
Wat is er?
Ik moet naar bed. - Zo ineens?
We zaten net zo gezellig te praten.
Ik dommel helemaal weg.
Dank je wel, Roberta. Welterusten.
Laten we bidden.
Goede Vader in de hemel, ons hart loopt van vreugde over
nu Randall en Jeannie trouwen... - De liefde is lankmoedig
en goedertieren. Ze is niet afgunstig, zij praalt niet en beeldt zich niets in.
Zij zoekt zichzelf niet... - En ik zal je elke dag
van mijn leven liefhebben. En als ik zeg elke dag,
bedoel ik èlke dag.
En als ik zeg elke dag, bedoel ik alle 24 uren,
alle 1440 minuten, alle 86.400 seconden.
Neem jij, Randall Mead Hertzel, Jean Bordwine Schmidt
tot wettige echtgenote?
Ja.
Neem jij, Jean Bordwine Schmidt, Randall Mead Hertzel
tot wettige echtgenoot?
Ja.
Dan verklaar ik jullie nu man en vrouw.
Ik hoorde dat z'n stem anders klonk.
En ik weet nog, Randy, dat je me belde...
En hij zegt, "Dennis"
"ik heb gisteren 'n meisje ontmoet en ja, het zal wel"
"wat vreemd klinken uit mijn mond, maar..."
"Maar..."
"dit is 'n grietje dat ik misschien wel weer wil zien."
Toen vertelde hij nog 'n boel dingen waar ik op dit moment
niet echt op in kan gaan.
Maar wat toen in z'n stem lag,
twee jaar geleden, is hier vandaag bevestigd.
Jullie zijn 'n geweldig stel, weet je?
En jullie hebben me er echt doorheen
geholpen onlangs, en dat vergeet ik nooit.
Ik ben gek op jullie.
Op Randall en Jeannie voor altijd.
Hef het glas, kom op.
Ze willen 'n pakkerd. Kom op, een pakkerd.
Een pakkerd.
Kom op, de mensen willen waar voor hun geld.
Er zijn kinderen in de zaal.
Oké, dan geef ik nu 't woord aan... Zullen we naar huis gaan, of...
Ik geef het woord aan de vader van de bruid,
Mr. Warren Schmidt.
Ik heb vannacht niet veel geslapen,
vergeeft u me dus als ik wat wazig ben.
Maar, weet u...
het is vandaag een bijzondere dag.
We staan samen aan 't kruispunt in het leven van twee mensen.
Een kruispunt waar ze samenkomen
en nu een nieuwe weg inslaan. Het is niet dezelfde weg
als die waar ze zich eerst op bevonden.
Het is een nieuwe weg.
Een weg die...
Zoals velen van u weten, heb ik onlangs mijn vrouw verloren...
En Jeannie heeft haar moeder verloren.
Helen en ik waren 42 jaar getrouwd.
Ze is heel plots gestorven.
Iedereen wou dat ze er nu bij had kunnen zijn
en we moeten er dan ook even bij stilstaan hoe blij ze was
dat Jeannie iemand gevonden had met wie ze haar leven kon delen.
Een gezel...
een partner.
Ik herinner me de dag dat Jeannie zei dat ze wilde trouwen.
We kenden die Randall nog niet en begrijpelijkerwijs
hadden we enige argwaan.
Later bracht ze hem mee tijdens kerstmis, zodat we hem konden zien.
Ik weet nog dat er 'n geweldige sneeuwstorm was
en Randall hielp me de stoep vrijmaken.
Hij stak meteen de handen uit de mouwen.
Maar dat brengt me
tot wat ik echt wil zeggen.
Wat ik zeggen wil...
Wat ik echt zeggen wil, is...
bedankt.
Jij, Randall, omdat je zo goed voor m'n dochter zorgt
en met name na ons recente verlies.
Meteen toen ik enkele dagen geleden aankwam,
vond ik het heel fijn Jeannie's nieuwe familie te leren kennen.
Roberta...
dank je voor je generositeit... voor je gastvrijheid.
Je talent in de keuken is...
Larry...
je heerlijke welsprekendheid. Saundra, je talent
in handvaardigheid is echt bijzonder.
Dat object van je was ontzettend artistiek.
Duncan, ik ken je nog niet zo goed,
maar uit onze korte gesprekken begreep ik
dat je een heel diepzinnige jongeman bent.
En jullie allemaal...
geweldige mensen.
Geweldig.
Tot slot wil ik op deze bijzondere dag zeggen...
op deze heel bijzondere dag...
dat ik heel...
tevreden ben.
Beste Ndugu,
het zal je verheugen dat 't huwelijk van Jeannie vlekkeloos is verlopen.
Op dit moment is ze met Randall op weg naar het zonnige Orlando,
uiteraard op mijn kosten.
Zelf keer ik terug naar Omaha. Deze keer doe ik het in één ruk.
Ik ben maar één keer gestopt,
bij de nieuwe boog over de autoweg in Kearney, Nebraska.
Een boog die herinnert aan de moed en vastberadenheid van de pioniers
die de staat doortrokken op weg naar het Westen.
Ik nam zelf 'n indiaanse vrouw. - Je moet 't zien om het te geloven.
Het heeft me aan het denken gezet.
Als je zoveel geschiedenis ziet en nadenkt over de prestaties
van mensen lang geleden, ga je alles in perspectief plaatsen.
Zo verzinkt mijn reis naar Denver in het niets
vergeleken bij de tochten die anderen ondernamen,
de moed die ze aan de dag legden, de ontberingen die ze ondergingen.
De lafaards gingen niet De zwakken stierven
Alleen de sterken haalden 't Zij waren de pioniers
We zijn allemaal nietig in het grote geheel.
Je kunt op z'n best hopen dat je enig verschil uitmaakt.
Maar welk verschil heb ik gemaakt?
Wat ter wereld is beter geworden door mij?
Daar in Denver probeerde ik te doen wat moest:
Jeannie er van overtuigen dat ze een blunder beging,
maar ik faalde.
Nu is ze met die flapdrol getrouwd en daar kan ik niks tegen beginnen.
Ik ben zwak.
En ik ben een mislukkeling.
Het valt niet te ontkennen.
Binnen afzienbare tijd zal ik sterven. Misschien over twintig jaar,
misschien ook morgen. Het doet er niet toe.
Als ik eenmaal dood ben
en al wie me heeft gekend, eveneens sterft,
zal het zijn alsof ik nooit heb bestaan.
Wat voor verschil heeft mijn leven gemaakt?
Ik kan er geen bedenken.
Helemaal geen.
Ik hoop dat jij het goed maakt.
Vele groeten, Warren Schmidt.
Geachte Mr. Warren Schmidt, ik ben zuster Nadine Gautier
van de orde der Zusters van het Heilig Hart.
Ik werk in een dorpje bij de stad Mbeya in Tanzania.
Eén van de kinderen onder mijn hoede is de kleine Ndugu Umbo,
de jongen die u sponsort. Ndugu is een heel intelligente
en heel lieve jongen. Hij is een weeskind.
Onlangs had hij medische zorg nodig voor een oogontsteking,
maar het gaat alweer beter. Hij is verzot op meloen
en dol op tekenen. Ndugu en ik willen u zeggen
dat hij al uw brieven ontvangt.
Hij hoopt dat u gelukkig bent in uw leven,
en gezond.
Hij denkt elke dag aan u en wil heel graag dat u gelukkig bent.
Ndugu is pas zes en kan niet lezen of schrijven,
maar hij heeft voor u een tekening gemaakt.
Hij hoopt dat u zijn tekening mooi vindt.
Met vriendelijke groeten, zuster Nadine Gautier.
Upload: thewildbunch22 ReSync & Edit: M