Στη μέση του χειμώνα, ανακάλυψα τελικά,
ότι μέσα μου υπάρχει ένα αόρατο καλοκαίρι. Αλμπέρ Καμύ
¦ Στα μάτια που με λησμόνησαν, στην Μ.Λ. ¦
Οι μεταφράσεις είναι σαν τις γυναίκες. Όταν είναι ωραίες δεν είναι πιστές, και όταν είναι πιστές δεν είναι ωραίες.
BETA subs by misterN http://www.subs4free.com/ http://magico.info
ΤΕΦΡΕΣ ΣΤΟ ΧΙΟΝΙ
Κατά τη διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου, τα Συμμαχικά στρατεύματα
πολέμησαν εναντίον της ναζιστικής Γερμανίας. Η Σοβιετική Ένωση,
κατέλαβε με την βία ένα μεγάλο μέρος της Ανατολικής Ευρώπης.
Το έθνος της Λιθουανίας απασχόλησε ιδιαίτερα
τον Κόκκινο Στρατό του Ιωσήφ Στάλιν.
Αθώοι άνδρες, γυναίκες και παιδιά,
θεωρήθηκαν εχθροί του σοβιετικού καθεστώτος.
Εμπνευσμένο από πραγματικά γεγονότα.
Θα πάμε για κολύμπι;
Δεν φέραμε τα μαγιό μας.
Λίνα, έλα! - Όχι.
Δεν έρχεσαι;
Διασκέδασε μόνη σου στην παραλία!
Γεια σου, μαμά.
Αν είναι βρώμικα τα παπούτσια σας, να τα βγάλετε.
Μπαμπά!
Πρόσεχε. Θα τον πληγώσεις.
Όχι, είναι πολύ δυνατός.
Εσένα εννοούσα.
Καλησπέρα, κα Βίλκα.
Ήταν θέμα χρόνου ν' αποκτήσεις τα σωστά εργαλεία.
Και δεν θέλω τσιγκουνιές.
Όταν πας στην Σχολή Καλών Τεχνών του Κάουνας, θα πάρουμε καινούργια.
Σου αρέσει;
Φυσικά. Ευχαριστώ.
Αλλά...
Δε νομίζω πως με δεχθούν στην Σχολή Καλών Τεχνών του Κάουνας.
Υπάρχει μεγάλος ανταγωνισμός.
Εάν σκεφτόταν όλοι έτσι,
δεν θα πήγαινε κανείς.
Χρειάζονται μαθητές.
Και δεν μπορώ να σκεφτώ κάποιο λόγο για να μην δεχτούν κι εσένα.
Ποιος σου έδωσε την μπάλα;
Ο Βίντας.
Τον διώξανε από την τάξη.
Τον παρακολούθησα.
Και γιατί τον διώξαν από την τάξη;
Γιατί μιλούσε για την κόλαση.
Δεν είναι και πολύ ευχάριστο να μιλάμε για την κόλαση.
Είπε ότι σύντομα,
θα γίνει και η Λιθουανία κόλαση.
Γιατί το είπε αυτό;
Έτσι του είπε ο μπαμπάς του.
Είναι αλήθεια;
Ξέρεις γιατί πράγμα συζητάω με τους άλλους καθηγητές όλη μέρα;
Για την αντίληψη.
Η τέχνη είναι αντίληψη.
Στο τέλος, διαπιστώνουμε,Θα πάμε για κολύμπι;
ότι δεν είναι το πώς βλέπεις κάτι, αλλά πώς το νιώθεις.
Και τώρα, βλέπω ένα υπέροχο κομμάτι κέικ μπροστά μου.
Ευχαριστώ, καλή μου.
Πρέπει επίσης να θυμόμαστε, ότι η ζωή δεν είναι ζωγραφική.
Η ζωή δεν είναι τέχνη.
Προχωράει, αλλάζει, και έχει τις πραγματικότητες της.
Και κάπως έτσι η τέχνη, φωτίζει την πραγματικότητα μας.
Η οικογένεια σου πάνω από όλα.
Γιατί πρέπει να σου το θυμίζω συνέχεια;
Είναι κι αυτοί οικογένεια μου.
Κι αφού μπορούμε, θα τους βοηθήσουμε. - Αλλά με ποιο κόστος;
Θα μου θυμίζεις συνέχεια τον κίνδυνο;
Θέλω να είσαι ρεαλιστής.
Γιατί, δεν είμαι;
Ενθαρρύνοντας τη Λίνα να υποβάλει αίτηση στην Σχολή Καλών Τεχνών;
Όταν ξέρεις ότι ίσως να μην υπάρχει πια.
Με μαλώνεις που πιστεύω στα παιδιά μας;
Πρέπει να το βγάλει από το μυαλό της, Κώστα.
Έρχεται κάθε μέρα στο σπίτι από το σχολείο.
Πηγαίνει κατευθείαν στο δωμάτιό της και σχεδιάζει.
Τέλεια.
Το κάνει από μόνη της.
Δεν έχει φίλους.
Δεν κάνει παρέα μ' αγόρια.
Έλενα. Σε παρακαλώ.
Πρέπει να το ξεπεράσουμε τους τοίχους αυτού του σπιτιού.
Πρέπει να βοηθήσουμε τους άλλους όσο μπορούμε.
Πρέπει να φύγω.
ΚΛΕΙΣΤΟΝ
Τι κοιτάς; Φύγε από εδώ!
Σου είπα να φύγεις. Πήγαινε, πήγαινε.
Ήρθε.
Νομίζω πως έγινε κάποιο θαύμα. Δεν έχουμε και τόση πολύ αλληλογραφία.
Δεν θα το ανοίξεις;
Θα περιμένω να το ανοίξω με τον μπαμπά.
Λίνα, ετοίμασε μια βαλίτσα.
Μερικά ρούχα. Πράγματα που μπορείς να μεταφέρεις.
Απλά μείνε στο δωμάτιό σου κι ετοίμασε την βαλίτσα.
Κόκκινος Στρατός! Ανοίξτε την πόρτα!
Ανοίξτε την πόρτα, αλλιώς θα την σπάσουμε!
Μαμά. - Μην φοβάσαι.
Έχετε πέντε δευτερόλεπτα!
Ένα!
Δύο!
Τρία!
Τέσσερα!
Μη με αγγίζεις!
Εσείς οι δύο, κοιτάξτε επάνω! Μην κινηθείτε!
Γιόνας, μην φοβάσαι.
Μην φοβάσαι.
Είσαι η σύζυγος του Κώστα Βίλκα;
Ναι.
Ξέρεις πού είναι;
Κι εγώ το ίδιο θα σε ρωτούσα.
Τον έχουν συλλάβει ήδη.
Θα μας σκοτώσουν όλους μας.
Βούλωσε το.
Μην την αγγίζεις!
Λίνα! Μαμά!
Μαμά!
Παιδάκι είναι.
Θα πάει με τους άντρες. - Μα είναι μικρός.
Είναι ασήμι, πάρτο σε παρακαλώ.
Το αγόρι θα πάει μαζί της. - Κουνηθείτε!
Αγόρι είναι ή κορίτσι;
Κορίτσι.
Πως την λένε;
Πρέπει να την ταΐσεις.
Τα τελευταία πέντε βαγόνια είναι γεμάτα!
Βάλτε τον σ' αυτό.
Πόσα βαγόνια έχουν άντρες; - Δεν ξέρω.
Μάλλον τα τελευταία πέντε.
Μπορείς να πας εκεί;
Σε κάποιο από αυτά, είναι κι ο μπαμπάς μου.
Ίσως κι ο δικός σου. Βοήθησε με.
Είναι ακόμα μέρα.
Υπάρχουν στρατιώτες παντού.
Πες ότι βρίσκεις τον πατέρα σου, μετά, τι θα κάνεις;
Είναι πολύ επικίνδυνο. - Φοβάσαι.
Εσύ δεν φοβάσαι;
Αντόνοφ. - Παρόν!
Γκρέσνιεφ. - Παρόν!
Κρέτσκι. - Παρόν!
Κρέτσκι.
Η μητέρα σου είναι Ουκρανή.
Μάλιστα, κύριε.
Δεν ξέρω αν έπρεπε να είσαι στον Κόκκινο στρατό, με τέτοιο θέμα.
Έχει ήδη πεθάνει, κύριε. Δεν υπάρχει τίποτα από αυτήν μέσα μου.
Απαρνιέσαι την ίδια σου την μάνα;
Το ζήτημα αυτό απαιτεί σκληρό χαρακτήρα.
Πρέπει να θέσω υπό αμφισβήτηση τον χαρακτήρα σου, Κρέτσκι;
Όχι, κύριε.
Πολύ ωραία.
Είμαι ο διοικητής σας, Κομαρόφ.
Το πρωί θα ξεκινήσουμε για την Σιβηρία.
Το ταξίδι θα διαρκέσει τέσσερις με πέντε εβδομάδες.
Τα στρατόπεδα εργασίας στο Αλτάι, μας περιμένουν.
Χειμώνα στην σχολή, και τα καλοκαίρια στην Παλάνγκα.
Παλάνγκα! Σου έλειψα;
Ανεβείτε όλοι στο τρένο!
Να επιβιβαστούν άπαντες.
Κουνηθείτε.
Σχεδιάζεις πολύ καλά.
Επιμένω. Σε παρακαλώ.
Πάρ' το.
Ευχαριστώ.
Ξέρω τον πατέρα σου.
Διευθύνω το τμήμα μουσικής στο Πανεπιστήμιο.
Είναι σπουδαίος ηγέτης.
Φτιάχνεις και τοπία;
Ζωγραφίζω αυτό που βλέπω.
Ο κόσμος...
Πρέπει να μάθει αυτό που συμβαίνει εδώ.
Ίσως με την πένα σου,
και με "αυτό που βλέπεις,"
καταφέρεις να τους το δείξεις.
Εξακολουθεί να κοιμάται;
Εσύ κι εσύ. Κατεβείτε.
Είναι με το Θεό, τώρα Όνα.
Πρέπει να την αφήσεις να φύγει. - Μην την αγγίζεις!
Τι συμβαίνει;
Το μωρό της είναι νεκρό.
Πρέπει να το θάψουμε.
Αφήστε με να κατέβω με την μητέρα, δεν θ' αργήσουμε.
Δεν επιτρέπεται.
Μπορείτε να το κάνετε στο Αλτάι... - Δεν μπορεί να περιμένει!
Κρέτσκι!
Υπάρχει κανένας νεκρός;
Όχι!
Διάβολε.
Έχεις οικογένεια;
Τι κάνει ένα τόσο όμορφο κορίτσι μ' έναν μαλάκα Ουκρανό σαν εσένα;
Δώστο μου πίσω.
Καλύτερα να γυρίσεις σπίτι σου.
Γιατί δεν θα φαίνεται πια όμορφη, με τόσους που θα την έχουν πάρει.
Την σφίγγει όλο και πιο πολύ.
Πρέπει να το αφήσει.
Δεν θα το κάνει μόνη της.
Πρέπει να το κάνουμε εμείς.
Για το καλό όλων μας.
Όνα.
Έχει φύγει.
Πρέπει να πάρει τον δρόμο της.
Είναι με τον Θεό πια.
Τελείωσε.
Όλα πήγαν καλά.
Τελείωσε.
Όχι!
Όνα...
Τελείωσε.
Ξέρεις τι είναι αυτό;
Έχεις ακούσει την ιστορία της Γιουράτε και του Καστίτη;
Η Γιουράτε ήταν βασίλισσα της θάλασσας.
Ζούσε στο κάτω μέρος της Βαλτικής,
σε ένα κάστρο κατασκευασμένο από κεχριμπάρι.
Μια μέρα, είδε έναν νεαρό ψαρά,
που τον λέγανε Καστίτη.
Είχε πιάσει όλα τα ψάρια.
Στην αρχή η Γιουράτε, θύμωσε και ήθελε να τον τιμωρήσει,
αλλά πολύ σύντομα τον ερωτεύτηκε.
Κι έτσι, ζούσαν ευτυχισμένοι στο κεχριμπαρένιο κάστρο.
Μέχρι που μια μέρα,
ο Περκούνας,
ο Θεός της βροντής,
ανακάλυψε ότι η Γιουράτε αγάπησε έναν θνητό.
Κι έτσι, οργισμένος,
κατέστρεψε το κάστρο με μια αστραπή.
Το έκανε ένα εκατομμύριο κομμάτια.
Με το πέρασμα του χρόνου,
τα κομμάτια του κεχριμπαριού ξεβράστηκαν στην ξηρά. Και...
αν βρεις ένα από αυτά, τότε θα σου φέρει τύχη.
Κράτησε το.
Αυτοί τι απέγιναν;
Την ξέρω αυτή την ιστορία.
Ο Περκούνας, έδεσε τον Καστίτη στον πάτο του ωκεανού.
Πέθανε ραγίζοντας έτσι την καρδιά της Γιουράτε.
Εκείνη εξακολουθεί να τον θρηνεί μέχρι σήμερα,
για αυτό και πολλές φορές η θάλασσα έχει φουρτούνες.
Άλλοι πάλι λένε, ότι κι οι δυο τους βγήκαν την ακτή,
όπως το κεχριμπάρι.
Και ξεκίνησαν μια νέα ζωή μαζί, στην Παλάνγκα.
Δημοκρατία των Αλτάι - ΣΙΒΗΡΙΑ
Καλώς ήλθατε στο Αλτάι, διοικητά Κομαρόφ.
Έξι εβδομάδες.
Μου είπαν πέντε το πολύ. - Ναι.
Έξι εβδομάδες σε αυτό το καταραμένο τρένο.
Σταμάτα! Πού πηγαίνεις;
Σταμάτα!
Ακίνητη αλλιώς πυροβολώ! - Ακίνητη!
Όνα!
Όχι, το μωρό μου!
Ήρεμα, ήρεμα.
Το μωρό μου.
Που είναι το μωρό σου;
Όχι.
Σε παρακαλώ.
Σήκω επάνω.
Πάμε να βρούμε το μωρό σου.
Πάμε να βρούμε το μωρό.
Το κοριτσάκι μου. - Ναι.
Κάπου εδώ θα είναι.
Και πως την λένε;
Την λένε...
Βγάλτε τα όλα!
Γρήγορα, γρήγορα!
Κάνε ότι λέει.
Χρειαζόμαστε ένα μπάνιο.
Βγάλε τα ρούχα σου!
Κουνηθείτε.
Μέσα, γρήγορα!
Θα πάμε για κολύμπι;
Δεν φέραμε τα μαγιό μας.
Όχι. - Δεν θα έρθεις;
Το νερό είναι ζεστό!
Διασκέδασε μόνη σου στην παραλία!
Να δω τώρα πως θα εξηγήσεις στον κόσμο που πήγαν τα ρούχα σου!
Αυτά είναι δικά μου!
Γύρνα πίσω!
Μετάφραση misterN!
Που πας με τα ρούχα μου;
Συγνώμη.
Έχεις πολύ όμορφα μάτια.
Κι εσύ είσαι γυμνός.
Για να σε ρίξω μια ματιά.
Μια χαρά πλύθηκε η μικρή. - Οι επόμενοι δέκα.
Όλοι είστε ένοχοι προδοσίας.
Ένα έγκλημα που τιμωρείται με θάνατο.
Αντ' αυτού, όλοι θα λάβετε,
την ποινή της ισόβιας κάθειρξης.
Με απλά λόγια, αν δεν δουλέψετε,
δεν θα φάτε.
Προσπάθειες δραπέτευσης τιμωρούνται με θάνατο,
αλλά σας διαβεβαιώνω,
και η ίδια η πρόθεση, σημαίνει θάνατος στην περιοχή αυτή.
Μια υπογεγραμμένη ομολογία θα σας δώσει μια μειωμένη ποινή
έως και 25 έτη.
Μετά από αυτό θα λάβετε πλήρη αμνηστία.
Κατά την υπογραφή, θα λάβετε επίσης,
πρόσβαση στον εμπορικό χώρο του κόκκινου Στρατού.
Εάν υπογράψετε, προδίδετε τον εαυτό σας.
Δεν υπάρχει τίποτα να ομολογήσετε.
Η τιμιότητα είναι αρετή.
Όμως η γραμμή ανάμεσα στην ειλικρίνεια και την ηλιθιότητα,
είναι πολύ λεπτή.
Κρατήστε τους μέχρι την αυγή. Όρθιους, χωρίς ύπνο.
Μάλιστα, κύριε διοικητά.
Δεν έχω πολύ χρόνο.
Σήκω όρθιος.
Τι συμβαίνει;
Ήρθαν οι νέοι σου συγκάτοικοι. - Πάρτους από εδώ.
Δεν θέλω εγκληματίες στο σπίτι μου!
Τι λέει; - Λέει ότι είμαστε εγκληματίες.
Και ότι δεν μας θέλει εδώ.
Σου έχω νέα.
Εκείνος ο μικρός, ο Άντριους, τον πιάσανε να κλέβει φαγητό.
Ξέρεις που τον έχουν;
Τον έδεσαν σε έναν στύλο έξω από το κτίριο της αστυνομίας,
και τον χτύπησαν.
Αλλά είναι δυνατός και άντεξε.
Τι θέλεις;
Ο μικρός...
Ο μικρός που έκλεψε φαγητό.
Κρέτσκι, θα μας συστήσεις στην φίλη σου;
Ποιος μικρός;
Φύγε από εδώ.
Αμέσως!
Γύρνα πίσω στην φωλίτσα σου πουλάκι μου, αλλιώς θα σε φάνε οι λύκοι.
Άντριους.
Έλα εδώ.
Πως και μιλάς Ρωσικά τόσο καλά;
Ξέρεις να διαβάζεις; Θα σε ρωτήσει.
Κάνε ότι σου ζητήσει, για χάρη των παιδιών σου.
Για να γίνω ηλίθιο στέλεχος του κόμματος σαν κι εσένα;
Είμαι ηλίθιος επειδή φοράω στολή;
Διάολε...
Νομίζεις πως ήθελα να βρίσκομαι εδώ;
Να φοράω αυτά τα κουρέλια, να κουβαλάω όπλο...
Δεν έχω άλλη επιλογή.
Πάρε αυτό.
Μπορείς να μπεις στην γραμμή σίτισης δύο φορές. Δεν θα το καταλάβουν.
Πως σε λένε;
Νικολάι.
Κρέτσκι. Έλα κι εσύ.
Βλέπω ότι γνωρίζεστε...
Εσύ την συνέλαβες;
Όποιος κρατάει καλά αρχεία, μπορεί να καταλάβει πολλά.
Τι πιστεύεις για τον Κρέτσκι;
Ένας όμορφος νεαρός,
με αθώο πρόσωπο, σαν άγγελος.
Κι επίσης...
... αν χτυπήσω τα δάχτυλά μου,
γίνεται άγγελος του θανάτου.
Μπορείς να πηγαίνεις, Κρέτσκι.
Διαβάζεις Ρωσικά.
Όχι.
Δεν σε ρώτησα. Ξέρω ότι διαβάζεις.
Υπάρχει ένα ταχυδρομείο στο Τουρασίκ.
Η λειτουργία του είναι απαραίτητη για τον τομέα μας.
Θα σου προσφέρω μια θέση.
Μεταφράστρια. Θα είσαι μακρυά από τα χωράφια,
μέσα στην ζέστη.
Όχι.
Με διασκεδάζεις,
Έλενα Βίλκα.
Έχεις πολύ θάρρος.
Είσαι πολύ προκλητική.
Ακριβώς όπως ήταν κι ο άντρας σου.
Ξέρω.
Ο πόνος.
Ανήκει σε εκείνους που τα παρατάνε,
έτσι δεν είναι;
Τελειώσαμε!
Έχεις πάει στο εμπορικό κέντρο;
Πηγαινοέρχονται πολλοί άνθρωποι;
Τι σημασία έχει αν δεν διαθέτεις κάτι για ανταλλαγή.
Θα σου δώσω κάτι.
Αν το δώσεις σε κάποιον,
και το παραδώσει στον πατέρα μου, μπορούμε να σωθούμε όλοι.
Το όνομα του είναι γραμμένο πίσω.
Αν το δώσεις σε κάποιον και του πεις...
Μακρυά μου!
Μείνε μακρυά από μένα!
Θα σε αναφέρω!
Πες τους ότι πάμε μια βόλτα.
Όταν γυρίσω στο Κάουνας, θα πάω με τους αντάρτες.
Μια μέρα, οι άνθρωποι στο Κάουνας θα ξέρουν το όνομά μου,
όπως γνωρίζουν και του πατέρα σου.
Τι εννοείς;
Ξέρω ότι βοήθησε πολλούς ανθρώπους. - Ώστε εδώ είστε.
Που είναι η Τζοάνα και το άλλο παιδί;
Πήγαν μια βόλτα.
Α, κατάλαβα. "Μια βόλτα."
Το επιδόρπιο είναι έτοιμο.
Ευχαριστούμε.
Άντριους.
Καλά είσαι;
Σου έφερα λίγο φαγητό.
Φτάνει και για την μαμά σου και τον αδερφό σου.
Και μερικά πράγματα για σένα.
Μερικά χαρτιά και μολύβια.
Ευχαριστώ.
Περίμενε.
Είναι καταπληκτικό.
Που έμαθες να ζωγραφίζεις;
Σε Σχολή Καλών Τεχνών; - Όχι.
Όχι, αλλά σκοπεύω να πάω.
Κοίτα.
Γραφείο Υποδοχής.
Θα το ανοίξω με τον μπαμπά μου.
Πιστεύω πως θα σε δεχθούν.
Κι αν δεν το κάνουν, θα είναι λάθος τους.
Είσαι καταπληκτική.
Δεν πρέπει να κολακεύεις.
Δεν σε κολακεύω.
Δεν πρέπει να είμαστε έξω τόσο αργά.
Πρέπει να φύγω.
Να έρθω κι άλλο βράδυ;
Έλα.
Θέλεις;
Ναι.
Αν το θέλεις κι εσύ.
Έλα.
Σου αρέσει;
Έτσι όπως τον σχεδίασες.
Μου θυμίζει πως αισθάνθηκα την πρώτη φορά που είδα τον πατέρα σου.
Πιστεύεις ότι ο μπαμπάς μας ψάχνει;
Φυσικά.
Κάθε μέρα, φέρνετε και λιγότερα, γιατί;
Ρώτησε τους.
Είναι λίγα.
Ρωτάει γιατί.
Απάντησε μου! Αλλιώς θα κοπεί το συσσίτιο για έναν μήνα.
Θέλετε να πεινάσετε;
Τι πρόβλημα υπάρχει; - Αυτή την εβδομάδα έφεραν λιγότερα.
Ξέρουμε γιατί;
Κάνει κρύο, και το έδαφος είναι σκληρό.
Υπάρχει πολύ λιγότερη συγκομιδή.
Είναι σκληρό;
Τρέμεις.
Κρυώνεις;
ΚύριοςΝ
Το έδαφος είναι σκληρό...
Χρειαζόμουν κάτι για το εμπόριο στην πόλη.
Ποιο το νόημα αν δεν υπάρχει τίποτα για ανταλλαγή;
Αυτή έχει έναν χάρτη!
Μου έδειξε τα σχέδια για το πως θα δραπετεύσουν.
Λοιπόν...
Πώς τους τιμωρούμε;
Από σήμερα δεν υπάρχει συσσίτιο για κανέναν.
Μέχρι να φθάσετε το καθορισμένο βάρος, δεν θα υπάρχουν μερίδες!
Όχι...
Όχι... όχι...
Πυροβόλησε την στο κεφάλι.
Είναι εχθρός του κράτους.
Έκλεψε το κράτος, και το χειρότερο...
Είπε ψέμματα.
κ διοικητά, η άποψη μου είναι... - Πυροβόλησε την στο κεφάλι.
Κουνήσου.
Όχι, όχι...
Μην το κάνεις ... - Στάσου εκεί.
Σταμάτα!
Γύρνα! Κοίτα προς τα εκεί!
Οι υπόλοιποι δεν θα φάνε.
Η πρώτη φορά, είναι πάντα δύσκολη.
Τα πήγες μια χαρά.
Χειμώνας, 1942
Τράβα...
Σε θέλει ο διοικητής.
Που βρήκες τα υλικά;
Τα έκλεψε κάποιος για σένα;
Πολύ καλό.
Ώστε...
ζωγραφίζεις και πορτραίτα.
Θα ποζάρω,
και θα με ζωγραφίσεις.
Ζωγράφισε με.
Τελείωσες;
Για να δούμε.
Η επόμενη βαν Γκογκ.
Τελειώσαμε.
Ψάξε στη γωνία. - Τι κάνεις; Αυτό είναι το σπίτι μου!
Φύγετε από εδώ!
Κοιτάξτε κάτω από το κρεβάτι.
Τι είναι αυτά;
Πάμε.
Σταμάτα!
Δώσε μου ένα.
Καλά Χριστούγεννα.
Κοίτα μέσα.
Το σκίτσο του μπαμπά.
Πετάχτηκε από την φωτιά.
Το βρήκα στο χιόνι.
Σ' ευχαριστώ Γιόνας.
Κοιτάξτε με.
Το παίρνω...
Και νιώθω ευτυχισμένος!
Η σειρά του Κρέτσκι.
Ο κακομοίρης.
Η γυναίκα του περνάει καλά μ' έναν άλλο άντρα, 3.000 χιλιόμετρα μακριά.
Αν δεν το χρησιμοποιήσεις, τότε παγώνει και τελικά πέφτει.
Πήγαινε στον διάολο, γουρούνι.
Τι;
Πήγαινε στον διάολο, γουρούνι.
Για ξανά πες το.
Και θα καρφώσω μια σφαίρα ανάμεσα σε αυτά τα Ουκρανικά μάτια.
Δεν χρειάζονται τα μάτια τους οι Ουκρανοί.
Συμφωνώ...
Ένας δυνατός άνθρωπος παίρνει ό,τι θέλει.
Στους δυνατούς!
Άντριους!
Καλά Χριστούγεννα. - Καλά Χριστούγεννα.
Σ' ευχαριστώ, Άντριους. - Καλά Χριστούγεννα.
Ένα βιβλίο!
Είναι στα Ρώσικα,
ίσως η μητέρα σου μπορεί να σε βοηθήσει να το διαβάσεις.
Ευχαριστώ.
Είχα κάτι και για σένα, αλλά έκαψαν όλα τα σχέδια μου.
Λυπάμαι.
Δεν πειράζει.
Θα φτιάξω άλλα.
Καληνύχτα.
Καλό ξημέρωμα.
Στους δυνατούς.
Θυμάσαι το όνομα μου;
Νικολάι.
Δεν μου είπες το δικό σου.
Όπως και να 'χει, το ξέρω.
Τι θέλεις;
Τίποτα, ήρθα μόνο να σου δώσω, θέλω να σε φροντίζω.
Έχεις δικαίωμα να μάθεις.
Άνοιξε το.
Είναι ο λόγος που βρίσκεσαι εδώ.
Έφτιαξε πλαστά έγγραφα για ανθρώπους που έφυγαν από τη χώρα.
Διακινδύνευσε τη ζωή των παιδιών του για να σώσει άλλους,
όταν κανείς δεν μπορεί να σωθεί.
Τον εκτέλεσαν μόλις φύγαμε από το Κάουνας.
Λυπάμαι, Έλενα.
Διάολε!
Μπορείς να με κάνεις ότι θέλεις.
Όμως δεν θα γίνω ποτέ δική σου.
Που πηγαίνεις; Η Ουκρανία, είναι από την άλλη μεριά.
Γιατί είσαι τόσο λυπημένος; Συνέβη κάτι;
Μήπως πάγωσε το λιλί σου κι έπεσε;
Αρκετά!
Θέλεις να τον σκοτώσεις;
Με τις συστάσεις μου, θα πάρεις μετάθεση,
και θ' αναλάβεις χρέη διοικητού.
Μετάθεση για που;
Σε ένα μέρος που το χρειάζεσαι.
Ένα μέρος που μπορεί να σε βοηθήσει...
Έχεις περάσει τόσα πολλά.
Πρέπει να ξεκουραστείς.
Αυτός ο καταυλισμός θα διαλυθεί.
Θα τον συνοδεύσεις στη θάλασσα του Λάπτεφ.
Πρώτα με το τραίνο, και μετά με το πλοίο.
Αρκετοί μήνες ταξιδιού.
Στη θάλασσα του Λάπτεφ;
Στο Τροφίμοσκ.
Στον Αρκτικό ωκεανό.
Τι εργασίες μπορείς να κάνεις σε ένα τέτοιο μέρος;
Εργασία που θα βοηθήσουν τις προσπάθειές μας...
για να νικήσουμε τους εχθρούς μας.
Φυσικά θα έρθει κι αυτή μαζί σου.
Και τα παιδιά της.
Είναι το δώρο μου σε σένα...
Μια μεγάλη και ευτυχισμένη οικογένεια, σε μια παγωμένη κόλαση.
Τσεκ ματ,
διοικητά Κρέτσκι.
Άντριους!
Λίνα.
Λίνα!
Όταν... όταν τελειώσουν όλα αυτά,
θα έρθω να σε βρω. Μην τα παρατάς!
Όχι! - Να φροντίζεις τον Γιόνας!
Σε χρειάζεται! - Σταμάτα!
Σταμάτα σε παρακαλώ!
Λίνα! - Άντριους!
Λίνα! - Όχι!
Λίνα! - Σε παρακαλώ!
Εδώ υπάρχει κάποιος.
Έφτασες μέχρι εδώ; Φοβερό! Συνέχισε έτσι. - Άντριους.
θάλασσα του Λάπτεφ. Καλοκαίρι - 1942
Μαμά!
Μαμά! Μαμά!
Μαμά.
Μαμά!
Που θα τους βάλουμε;
Δώσε μου τους χάρτες.
Έλενα.
Χρειάζεσαι ξεκούραση.
Πιο γρήγορα! Να τελειώσουμε πριν έρθει χειμώνας!
Υπάρχει ένα πλοίο.
Φεύγει μεθαύριο.
Είναι το τελευταίο για φέτος. Μετά από αυτό,
δεν θα υπάρξει άλλο, όλο τον χειμώνα.
Θα μπω κρυφά.
Εάν θέλεις, πάρε τον αδερφό σου κι ελάτε μαζί μου.
Ελάτε.
Όταν έρθει ο χειμώνας, θα πεθάνουν όλοι εδώ.
Προσπάθησε να δραπετεύσει.
Αν θέλεις, μπορείς να μ' αφήσεις ελεύθερη.
Πυροβόλησε την στο κεφάλι.
Κάνε ότι σου λέω.
Πυροβόλησε την στο κεφάλι.
Θα πεθάνεις εδώ! Όπως όλοι οι άλλοι!
Χειμώνας - 1943
Τρως καθόλου ή μόνο πίνεις;
Γιατρέ, έλα λίγο.
Έχω μόνο δύο μάτια και δύο χέρια.
Σε παρακαλώ...
Μην τους αφήσεις να υποφέρουν...
Την Λίνα...
Κι τον Γιόνας...
Σε παρακαλώ, να θυμάσαι τα ονόματα τους.
Άφησε την ήσυχη!
Φύγε μακρυά της!
Πάμε γιατρέ.
Κάνει πολύ κρύο εδώ.
Κάνει πολύ κρύο.
Πάμε.
Γιατρέ. Έχεις βιταμίνες;
Σε παρακαλώ, δώσε μου βιταμίνες. Ή λίγο φαγητό.
Λυπάμαι.
Μαμά...
Μαμά.
Μαμά, πρέπει να φας.
Μοιάζεις του πατέρα σου.
Πεισματάρα.
Γεμάτη ελπίδες.
Όταν αντιληφθούν πως νιώθεις τα πράγματα, τότε μόνο θα σε καταλάβουν.
Υπάρχει κάτι που πρέπει να σου πω, Λίνα.
Κάτι που κρατούσα κρυφά από σένα όπως έχω κρατήσει κι άλλα πράγματα.
Ελπίζοντας ότι έτσι σε προστατεύω.
Λυπάμαι, Λίνα.
Λυπάμαι πολύ.
Ο μπαμπάς σου...
Τον...
Τον εκτέλεσαν, Λίνα.
Βοήθησε εκατοντάδες ανθρώπους.
Τον ξάδερφό σου, και όλη την οικογένεια μας.
Να θυμάσαι για πάντα τι έκανε.
Πρέπει να θυμάσαι.
Όταν έρθει η ώρα.... Να το πεις και στον Γιόνας.
Να πιστεύεις στον εαυτό σου.
Είσαι μια ηγέτης,
όπως κι ο πατέρας σου.
Μαμά.
Μαμά... Θα το ανοίξουμε μαζί.
Αγαπητή Λίνα Βίλκα: Συγχαρητήρια, έχετε γίνει δεκτή
στην σχολή Καλών Τεχνών του Κάουνας.
Μαμά.
Μαμά;
Δεν πεινάω!
Τι θέλεις;
Ήρθα εδώ για να μιλήσω εξ ονόματος του λαού μου,
που βρέθηκε εδώ ενάντια στη θέλησή του.
Απαιτούμε:
Πρώτον,
ζητάμε καθημερινή σίτιση.
Δεύτερον,
ζεστά ρούχα και κουβέρτες.
Τρίτον,
φαρμακευτική αγωγή.
Πρώτον!
Ζητάμε καθημερινή σίτιση.
Δεύτερον,
ζεστά ρούχα και κουβέρτες.
Τρίτον,
φαρμακευτική αγωγή. - Κάτσε να πιεις ένα ποτό.
Ήρθα εδώ για να μιλήσω εξ ονόματος του λαού μου,
που βρέθηκε εδώ ενάντια στη θέλησή του.
Απαιτούμε:
Πρώτον,
ζητάμε καθημερινή σίτιση.
Δεύτερον,
ζεστά ρούχα και κουβέρτες.
Τρίτον...
Πρέπει να τελειώσω ότι ξεκίνησα με τη μητέρα σου;
Είναι νεκρή!
Τα λέμε.
Λίνα Βίλκα / Γιόνας Βίλκας
Με συγχωρείτε κύριε...
ΔΗΛΩΣΗ ΑΜΝΗΣΤΙΑΣ
Η Γιουράτε ήταν βασίλισσα της θάλασσας.
Ζούσε στο κάτω μέρος της Βαλτικής,
σε ένα κάστρο κατασκευασμένο από κεχριμπάρι.
Μια μέρα, είδε έναν νεαρό ψαρά,
που τον λέγανε Καστίτη.
Πολύ σύντομα τον ερωτεύτηκε.
Μέχρι που μια μέρα,
ο Περκούνας,
ο Θεός της βροντής,
ανακάλυψε ότι η Γιουράτε αγάπησε έναν θνητό.
Κι έτσι, οργισμένος,
κατέστρεψε το κάστρο με μια αστραπή.
Αυτοί τι απέγιναν;
Υπάρχουν πολλές απόψεις γι' αυτό.
Κάποιοι λένε, ότι κι οι δυο τους βγήκαν την ακτή,
όπως το κεχριμπάρι.
Και ξεκίνησαν μια νέα ζωή μαζί, στην Παλάνγκα./i>
Από το 1930 έως το 1950, εκατομμύρια αθώων ανθρώπων
εξορίστηκαν στη Σιβηρία από τον Ιωσήφ Στάλιν και το Σοβιετικό καθεστώς.
Ξεκληρίστηκαν ολόκληρες οικογένειες και χάθηκαν αμέτρητες ζωές.
Οι επιζώντες ήταν κάτω την Κομμουνιστική κυριαρχία για μισό αιώνα.
Μετά από 50 χρόνια αγώνα, πολλά έθνη που κατέλαβαν οι Σοβιετικοί,
κέρδισαν την ανεξαρτησία τους βοηθώντας να πέσει το Σιδηρούν παραπέτασμα.
Για μερικούς, ο αγώνας για την ελευθερία συνεχίζεται...
Τέφρες στο χιόνι
BETA subs by misterN http://www.subs4free.com/ http://magico.info
Στη μέση του χειμώνα, ανακάλυψα τελικά,
ότι μέσα μου υπάρχει ένα αόρατο καλοκαίρι. Αλμπέρ Καμύ