Kύκνε... Εδώ είμαι!
Έλα εδώ.
Όμορφε κύκνε...
Έλα εδώ.
Έλα εδώ κύριε κύκνε.
Nομίζω πώς σε φοβάται.
Βοήθεια! Φώναξε τους γονείς μου, πήγαινε!
Τον σκότωσα! Τον σκότωσα...
Νάθαν!
- Που είναι η Κλέρ; - Καλέστε το ασθενοφόρο!
- Πού είναι; - Πετάχτηκε μπροστά μου.
Νομίζεις ότι με ακούει;
- Που είναι η Κλέρ;
- Που είναι;
Ήμουν νεκρός.
Ήμουν πραγματικά νεκρός. Πραγματικά.
Πώς μοιάζει αυτό; Νεκρός.
Πώς είναι να είσαι νεκρός;
Το έπαθα σίγουρα.
Ήμουν μακριά, σα να βγήκα από το σώμα μου.
Το σώμα μου βρισκόταν εκεί και εγώ επέπλεα στον αέρα, μακριά.
Μπορούσα και επέπλεα.
Επέπλεες;
Ναι. Άκουσα το σκυλί, και τη γυναίκα που φώναξε.
Είδα ότι όλοι πανικοβλήθηκαν.
Και τότε άκουσα έναν ήχο, ένα είδος σφυρίγματος.
Πολύ δυνατό.
Και τότε είδα ένα φως.
Ένα φώς.
Ναι.
Θα ζήσεις.
Και απλά περίμενα.
Ήμουν μέσα στο φώς.
Και ένιωθα καλά.
- Δεν είχες έρθει πίσω; - Όχι.
Ήρθες πίσω αργότερα;
Ναι.
Γιατί ήρθες πίσω;
Δεν κατάλαβα πώς.
Μήπως σ΄ έφερε κάτι πίσω;
Σ΄έσπρωξε κάτι για να ξαναγυρίσεις;
Ναι.
Θέλεις να μάθεις περισσότερα για τον Ιησού;
Θέλεις να μάθεις περισσότερα για τον Ιησού; Ευχαριστώ.
Τι τον έκανε να επιστρέψει;
Δεν μπορείς να μιλήσεις άλλο;
Νάθαν;
Από τους 45 επιβάτες, οι 9 ήταν της ίδιας οικογένειας. Αϊτινοί.
- Και λοιπόν; - Δεν πρέπει να τους κοροϊδέψουν...
Τους είπα να μείνουν ήρεμοι, αλλά εξακολουθούν να φοβούνται...
Θα συσταθεί μια επιτροπή, μίλησα με τον εκπρόσωπο τους...
- Αυτό είναι το θέμα μας. - Το Εθνικό Συμβούλιο Ασφάλειας Μεταφορών;
Παραμένει εκτός. Και η Πολιτική αερο- πορία επίσης. Όλοι νίπτουν τας χείρας τους.
Η εταιρεία είναι στους Παρθένους Νήσους, και το πρακτορείο στους Νήσους Καϊμάν.
Το αεροπλάνο συνετρίβη στην Αϊτή και τη Δομινικανή Δημοκρατία.
- Όλοι τ΄αλλάζουν κάθε μέρα. - Όμως απογειώθηκε από εδώ.
Αυτά ξεχάστε τα. Η Πολιτική Αεροπορία δεν θα πάρει θέση.
Έχoυμε πολύ δουλειά, είναι περίπλοκο, ψάξαμε τα πάντα.
- Νάθαν; - Εδώ κάτι μου μυρίζει.
Εάν δεν παρέμβει η Πολιτική Αεροπορία, η διαδικασία μπορεί να κρατήσει χρόνια.
Και αυτό θα κοστίσει πολλά χρήματα.
Και να μην ξεχνάμε το πρωτόκολλο της Χάγχης.
- Δεν μ΄αρέσει καθόλου. - Συγνώμη.
Από πότε αρχίσαμε να φοβόμαστε τις χρονοβόρες διαδικασίες;
Θα βασιστούν κυρίως...
Στην περίπτωση της Unter Linken. Και στην περίπτωση της Κινσάσα.
Ο δικαστής θα δεί τα κιτάπια του, και τι θα πει;
"Παίρνουμε ένα παιδί δύο ετών, που η μητέρα του το έχει χάσει.
Πόσες ώρες την ημέρα αφιέρωνε στο παιδί της;''
- Τρείς ώρες, το πολύ. - Αυτή που λές, είναι μια καλή μητέρα.
Από 2 έως 18 ετών, από 3 ώρες την ημέρα,
Επί 365 ημέρες, προς 8 δολάρια την ώρα...
Συν τους τόκους...
Στην καλύτερη περίπτωση, μας κάνουν 100.000 δολάρια.
- Και το αεροπλάνο δεν ήταν πλήρης. - Βλέπεις; Τι μπορεί να κερδίσουμε;
- Ούτε τα Σαββατοκύριακα με την γκόμενα. - Τίποτα.
Εντάξει. Καλά. Αλλά, αύριο το πρωί θα έρθουν στο γραφείο μου.
- Τι θα τους πώ; - Στείλτε τους σε μένα.
Θα τους εξηγήσω. Θα καταλάβουν.
Τίποτα άλλο;
Σε περιμένει κάποιος.
Ποιος είναι;
Κάποιος Ζόσεφ Κέι. Μεγαλογιατρός. Δεν ξέρω τι θέλει.
Μεγαλογιατρός;
Κάτι θα θέλει.
Θέλει κάτι; Δεν ξέρω τι θέλει. Τι σημαίνει αυτό;
- Γιατί να τον στείλουν σε μένα. - Κάποιος θα σας σύστησε.
Αλλά ποιός;
- Ποιός το έκανε; - Μάλλον ο Ρός.
Μάλιστα.
- Πήρε τηλέφωνο η κόρη σου. - Αλήθεια;
- Έχει καιρό να σε δεί. - Το ξέρω.
Θέλει να ξέρει άν οι διακοπές σας, θα γίνουν σίγουρα.
- Η κόρη μου ήταν ή μήπως η γυναίκα μου; - Η κόρη σου.
Πάω να της τηλεφωνήσω.
- Λοιπόν; - Πάντα γλυκό το έπινες...
- Ναι. - Ανησυχώ.
Μπορώ να σε εξετάσω, είμαι γιατρός.
Τι μπορώ να κάνω για σένα γιατρέ;
Δουλεύεις στο Σεντ Λούις; Δεν ξέρω το...
Δεν καταλαβαίνεις. Μιλάω σοβαρά. Δεν πρέπει να υποτιμούμε την υπογλυκαιμία.
Τέλος πάντων, δεν πρέπει ποτέ να υποτιμούμε κανένα σύμπτωμα.
Ξέρεις πόσα κύτταρα πεθαίνουν;
Αλλά θα μου πείς, ότι ακόμα ζούμε.
Νευρώνες, δεν μπορούμε να τους αντικαταστήσουμε. Πεθαίνουν κάθε μέρα.
Κι όλα αυτά από την ζάχαρη, η οποία είναι φθηνή ενέργεια.
Κάνει πολύ κακό, και κακό στους νευρώνες.
Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον σου, αλλά αισθάνομαι πολύ καλά.
Μπορείς τώρα να μου πείς, τι θέλεις από μένα;
Νιώθεις ένα σφίξιμο στο χέρι, εδώ και πολύ καιρό;
Ειδικά το πρωί, έτσι; Όταν ξυπνάς;
- Δουλεύεις πάρα πολύ. - Φυσικά.
Συγνώμη λίγο.
Ναι αγάπη μου.
Το ξέρω.
Ο μπαμπάς θα σε έπερνε αμέσως, αλλά τώρα... Περίμενε.
Θα με συγχωρήσετε για λίγο;
Δεν μπορώ τώρα.
Ράσελ, ρίξε μιά ματιά στον τύπο.
Φυσικά και θα έρθεις από εδώ για να πάμε διακοπές.
Οχι, εγώ δεν μπορώ να έρθω. Θα το κάνουμε σαν την τελευταία φορά.
Θα δούμε.
Θα σε τηλεφωνήσω. Φιλιά.
Ποτέ μην μου ξαναστείλεις κάποιον στο γραφείο μου. Είναι τελείως βλάκας.
Ίσως είναι βλάκας, αλλά δεν είναι ψεύτης. Διετέλεσε διευθυντής του τμήματος του.
- Σου είπε τίποτα άλλο ο Ρός γι΄αυτόν; - Οχι, τίποτα.
Λένε πώς ο κύκνος τραγουδά μονάχα μια φορά. Λίγο πριν πεθάνει.
Το ξέρω.
Αισθάνεται ότι πεθαίνει, και έτσι τραγουδά.
Δεν νιώθει πόνο. Αντίθετα, είναι ευχαριστημένος που θα πεθάνει.
Υπάρχουν πολλοί μύθοι σχετικά με τους κύκνους...
Λένε επίσης, ότι είναι ένας οδηγός για τους νεκρούς,
βοηθώντας τους, να περάσουν στην άλλη πλευρά.
Αυτός είναι ο αγαπημένος μου μύθος. Ένας παλιός θρύλος του Σέλτικ.
Τους ξέρω.
- Μου τους είπε γυναίκα μου. - Η γυναίκα σου;
Ναι.
Εννοείς η πρώην γυναίκα σου.
Ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιο.
Το βλέπω αυτό. Πες μου, τι μπορώ να κάνω για σένα.
Εγώ είμαι αυτός που μπορεί να κάνει κάτι για σένα, θα δείς.
Κάποιες εμπειρίες είναι πολύ οδυνηρές.
Τι θα δω; Ποιά εμπειρία;
Λέω ότι πρέπει να είσαι προετοιμασμένος.
- Αυτό είναι απειλή; - Δεν υπάρχει απειλή. Είναι ένα μήνυμα.
Αλλά δεν ξέρω αν είσαι έτοιμος.
Πώς και ξέρεις τόσα πολλά για μένα; Μπορείς να μου εξηγήσεις;
Ο Ρός σου μίλησε; ''Δεν είμαι έτοιμος". Τι σημαίνει αυτό;
Δεν ξέρω τον Ρός. Δεν τον έχω γνωρίσει ποτέ.
Ξέρεις τι θέλω από σένα. Γνωρίζεις πολύ καλά.
Εγώ είμαι.
Κλέρ;
Σ΄ακούω.
Εκεί είναι η Τρέισι;
Ναι. Θέλεις να της μιλήσεις;
Με ζήτησε. Είχα μια κλήση της.
Μου το είπε.
Η Τρέισι κοιμάται. Είναι στο κρεβάτι.
Τέτοια ώρα; Άρρωστη είναι;
Σε περίμενε να την πάρεις όλη μέρα.
Βλέπει περίεργα όνειρα, ξυπνάει τη νύχτα.
Οχι, δεν είναι καλά.
Μπορώ να κάνω κάτι;
Θα μιλήσουμε αργότερα. Θα της πώ ότι πήρες.
Νάθαν.
Σου ζητώ συγνώμη για το πρωί.
Προχώρησα πολύ γρήγορα, και ζητώ συγνώμη.
Θέλω να σου δείξω κάτι. Δεν είναι μακριά από εδώ. Άκουσε με.
Ήρθα να σου δείξω κάτι, αλλά δεν είμαι σίγουρος ότι μπορείς να το καταλάβεις.
Με κούρασαν τα μυστήρια σου. Είμαι κουρασμένος.
Δώσε μου πέντε λεπτά. Οχι περισσότερα.
Στη συνέχεια θα εξαφανιστώ. Δεν θα με ξαναδείς. Στο υπόσχομαι.
- Μου το υπόσχεσαι; - Ναι, σου δίνω τον λόγο μου.
Ξέρεις ποιός είμαι. Είσαι δικηγόρος.
Αν κάνω κάτι λάθος, κάτι που θα σε ενοχλήσει,
μπορείς να τελειώσεις την καριέρα μου, μέσα σε πέντε λεπτά.
Είναι σημαντικό. Πιστέψτε με. Πρέπει να το δείς.
Σου τ΄ορκίζομαι. Είναι σημαντικό.
Έλα μαζί μου.
Πέντε λεπτά. Το πολύ δέκα. Όχι περισσότερα. Και μετά θα φύγω.
Γιατί με έφερες εδώ; Τι είναι εδώ;
Εδώ είναι το μέρος του μηνύματος;
Μου δίνεις να λύσω αινίγματα και γρίφους...
Βλέπεις αυτόν τον τύπο; Με το πορτοκαλί μπουφάν. Τον βλέπεις;
- Ναι, τον βλέπω. Και λοιπόν; - Τον λένε Ντένις. Πρίν από δέκα χρόνια,
σκοτώθηκε εδώ ο πατέρας του.
Περίμενε το τρένο, όπως πάντα.
Είχε μια καλή δουλειά, μια ευτυχισμένη οικογένεια. Κι ένα βράδυ...
Τα βαρέθηκε όλα. Όταν ήρθε το τρένο, πήδηξε.
Φίλος σου ήταν;
Τις τελευταίες ημέρες, ο Ντένις έρχεται εδώ κάθε βράδυ.
Απάντησε στην ερώτηση μου.
- Κοίταξε τον. - Γιατί;
Κοίτα τον.
Επειδή μέσα σε δύο λεπτά,
ο Ντένις θα είναι νεκρός.
Είσαι τρελός. Για δέσιμο.
Πηγαίνετε στην άλλη έξοδο. Στο τέλος της πλατφόρμας.
Έχει όπλο! Έχει όπλο!
Μην το κάνεις αυτό! Άσε κάτω το όπλο.
Πρώτη σας φορά είναι;
Φαίνεστε πολύ νέος.
Εδώ είναι ο γιατρός Κέι. Θα σας δεχτεί.
Από εδώ είναι;
Μου αρέσει αυτό που κάνετε.
Ήρθες να τον δείς;
Όπου να ΄ναι βγαίνει. Θα περιμένουμε.
Ελάτε μέσα.
Τι συμβαίνει; Υπάρχει κάτι λάθος;
Μετάσταση στο μυοκάρδιο.
Καρκίνος της καρδιάς. Εξαιρετικά σπάνιο.
Υπήρξε, ένα άρθρο για μένα σε ένα περιοδικό.
Είναι στο δωμάτιό μου. Θέλετε να το δείτε;
Προφανώς, μπορεί να πεθάνω από ώρα σε ώρα.
Οποιαδήποτε στιγμή.
- Τζέρεμι. - Νάθαν.
- Τι δουλειά κάνεις; - Δικηγόρος. Εδώ και πολύ καιρό;
Ο πρώτος γιατρός που είδα...
Ξέρεις τι είπε;
Υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια.
Το πιστεύεις αυτό;
Αν θέλεις, μπορούμε να τον πάμε στα δικαστήρια. Τι λές;
- Δεν είναι η ειδικότητα μου. - Γειά σου Τζέρεμι. Εδώ είσαι;
- Να τα εκατοστήσεις. - Ευχαριστώ.
Βλέπω έχεις καινούργιο φίλο. Ο νέος εθελοντής;
Είναι δικηγόρος. Θα βάλει φυλακή τον γιατρό.
- Τα λέμε αργότερα. - Στο καλό...
Δεν σου μυρίζει κάτι;
Κάτι σαν σήψη;
Εκτός από την μυρωδιά του απορρυπαντικού. Σου μυρίζει;
Εδώ μέσα, βρωμάει θάνατο.
Τι νομίζεις πώς συνέβη;
Πέθανε ένα παιδί. Αυτός είναι ο λόγος.
Όλοι όσοι είμαστε εδώ, είμαστε για να πεθάνουμε.
Κι εκείνη το ξέρει.
Νομίζει, πώς εάν μοιράσει λίγη αγάπη τριγύρω της,
τόση όση δίνει μιά μάνα, θα την δούν από εκεί πάνω.
Τρώει το φαγητό της, και περιμένει να πάει στον παράδεισο.
Τι γίνεται μ΄ εσένα. Έχεις κι εσύ κανένα μήνυμα;
Είσαι για εκεί πάνω;
Φτάνεις στο τέλος. Πρέπει να προετοιμαστείς.
- Εσύ ή κάποιο αγαπημένο σου πρόσωπο... - Παράτα με...
Γύρνα πίσω. Δεν το εννοούσα.
Δεν ξέρω πότε θα πεθάνω.
Κανείς δεν ξέρει.
Αλλά... Ίσως...
Ο καθένας μας, κατά βάθος, το γνωρίζει.
Μπορεί να μήν είναι και τόσο φοβερό όσο νομίζουμε.
Προσπάθησε να ξεκουραστείς.
Τους διδάσκουμε τον θάνατο.
Μπορούμε να δούμε το θάνατό τους, και να συνεχίσουν να ζουν.
Καθήκον μου είναι, να τους παρέχω καθοδήγηση.
Αυτοί που συνοδεύω θα πεθαίνουν. Τους βοηθάω να αποχωρήσουν ειρηνικά.
Ωραία. Αλλά εγώ τι ζητάω εδώ μέσα;
Εγώ; Έχω τη συνείδησή μου, την άνεση μου, τη ζωή μου;
Και οι άλλοι; Νοιάστηκες ποτέ γι΄αυτούς;
Κι ο Ντένις είναι σ΄αυτούς;
Ήξερες ότι θα αυτοκτονήσει, αλλά δεν έκανες κάτι για να τον σταματήσεις.
Γιατί δεν τον άκουσε κανείς; Ποιος τον βοήθησε να φύγει ειρηνικά;
Τέλος πάντων, πώς ήξερες πώς θα πεθάνει;
- Πρέπει να έχεις τις απαντήσεις. - Το είδα.
Το είδες; Πώς; Το έγραφε στο μέτωπο του;
- Ναι. - Ναι;
Άκου, είμαι κουρασμένος. Δεν έχω κοιμηθεί εξαιτίας σου και...
Νάθαν, οι άνθρωποι που έρχονται εδώ έχουν περάσει πιο μεγάλες ταλαιπωρίες.
Είχαν το χρόνο να προετοιμαστούν.
Αλλά ο θάνατος είναι συχνά απρόβλεπτος.
Το ξέρω.
Για παράδειγμα, διασχίζεις ένα δρόμο.
Και εκεί που περπατάς, ξαφνικά πεθαίνεις. Απλά ένα κλίκ των δαχτύλων, και πεθαίνεις.
Κάθε μέρα τριγύρω μας, πεθαίνουν τόσοι άνθρωποι, απότομα,
που δεν είναι σε θέση να προετοιμαστούν.
Και λοιπόν;
Λοιπόν, ο ρόλος του Αγγελιοφόρου,
είναι να τους σιμφιλιώσει με τον θάνατο, όσο μπορεί.
Του Αγγελιοφόρου;
Δεν καταλαβαίνω.
Υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι γνωρίζουν εκ των προτέρων αν κάποιος θα πεθάνει.
Που έχουν λάβει κάποιο μήνυμα.
Η δουλειά τους είναι να βοηθήσουν αυτό το άτομο να "φύγει" ειρηνικά.
Να συμβιβαστεί.
Κι εσύ είσαι ένας από τους Αγγελιοφόρους.
Ξέρεις ποιός θα πεθάνει. Μπορείς να το δεις.
Ναι, το βλέπω.
Και να τους βοηθάς, να "φύγουν" ειρηνικά.
Γνωρίζω πολύ καλά, ότι είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς, αλλά...
Ο Ντένις, δεν πέθανε ειρηνικά.
- Οχι. - Γιατί;
Μερικές φορές είναι αργά.
Κανείς δεν μπορεί να αλλάξει την ώρα του θανάτου του.
Δεν σε πιστεύω.
Δικαίωμα σου.
Αλλά αυτά τα πράγματα υπάρχουν, είτε τα πιστεύεις είτε οχι.
Ξέρω πότε θα πεθάνει κάποιος, το βλέπω.
Και προσπαθώ να τον προετοιμάσω σωστά,
για να καταλάβει τι τον περιμένει.
Αρκετά άκουσα σήμερα.
Τι ακριβώς θέλεις να πείς;
Ότι θα πεθάνω σύντομα;
Σου είπα τα πάντα. Ξέρεις τα πάντα.
Άντε και γαμήσου.
Αναπνεύστε! Αναπνεύστε!
Κοιτάξτε το φως.
Μην κουνιέστε.
Μοιάζει με φάντασμα. Σκέψου αυτό που σου λέω, και θα βρείς το λουλούδι.
Ποιό είναι;
Πρόκειται για ένα κάκτο. Ανθίζει μία φορά το χρόνο, τα μεσάνυχτα.
Το μεσημέρι, όταν το λουλούδι πεθαίνει, μοιάζει με φάντασμα.
- Μοιάζει με φάντασμα; - Αλλά μυρίζει όμορφα, λέει η μαμά.
"Η Βασίλισσα της νύχτας", το θυμάμαι, έτσι μου είπε η μαμά σου πώς ονομάζεται.
Είναι ένας θρύλος των Ινδιάνων.
Γλυκιά μου, θα μου δώσεις την μαμά;
Όλο γι΄αυτήν μιλάς.
Τρέισι;
Έχω εξετάσει τα πάντα. Τα πάντα. Εγκέφαλο, καρδιά, πνεύμονες, αίμα.
Ανέλυσαν τα ούρα , το σάλιο, το σπέρμα μου. Τα πάντα. Δεν βρήκαν τίποτα.
Τίποτα. Εδώ είναι ο φάκελλος μου. Κοίταξε τον.
Έχω λίγη υπογλυκαιμία, και τίποτε άλλο.
Χαίρομαι που το ακούω.
Τώρα μπορείς να φύγεις από την ζωή μου.
Δεν θέλω άλλα τηλεφωνήματα, ούτε επισκέψεις, ούτε τίποτα.
Εάν σε ξαναδώ μπροστά μου, θα καλέσω την αστυνομία. Κατάλαβες;
Μπορώ να σου δείξω κάτι; Μια φωτογραφία.
Άννα Ραντζέφσκι.
- Χαριτωμένη. Πήγαινε τώρα. - Καταγόταν από Ρωσική οικογένεια.
Η φωτογραφία λήφθηκε όταν έφτασε στη Νέα Υόρκη.
Δεν δίνω δεκάρα.
Δεν είχε χρήματα. Δεν είχε πατέρα.
Ήθελε να σπουδάσει, αλλά κατέληξε ως σερβιτόρα στην καφετέρια της σχολής.
Το αφεντικό, της φερόταν άσχημα. Οι φοιτητές δεν της έδιναν σημασία.
Εκτός από έναν.
Ήταν αλλοδαπός σαν κι αυτήν.
Ήταν ένας νεαρός Γάλλος.
Εκτίμησε την καλοσύνη του. Και γρήγορα τον ερωτεύτηκε.
Όμως τον έχασε. Για πάντα.
Άννα Ραντζέφσκι...
- Την γνωρίζεις; - Ναι.
Εργάζεται σε ένα σνακ μπάρ στο Κουήν. Νυχτερινή βάρδια, με χαμηλό μισθό.
Έχει ένα παιδί. Ένα αγόρι.
Θα πρέπει να τη δείς. Είμαι σίγουρος ότι αυτό θα την κάνει ευτυχισμένη.
- Ίσως το κάνω. - Ωραία.
Τι;
Με καταλαβαίνεις;
Τι; Τι είδες αυτή τη φορά;
Ένα φως που αναβοσβήνει; Ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο...
Μάλλον ένα λαμπρό, άσπρο φωτοστέφανο γύρω από το πρόσωπο της.
- Αλλά αυτό δεν είναι το πιο σημαντικό. - Και τι είναι πιο σημαντικό;
Είναι ότι... Το ξέρεις.
Ξέρεις ότι θα πεθάνει.
Τι γυρεύεις εδώ;
Απλά έτυχε.
Είσαι πάντα όμορφος.
- Λοιπόν; - Τι;
Στην πραγματικότητα, περάσα να σε δώ. Καλά είσαι;
Πέρασες να με δείς;
Πήγαινα στο σπίτι μου. Στο κέντρο. Κι όπως περνούσα από το Κουήν,
μου τράβηξε η όρεξη για έναν καφέ, και ήρθα εδώ.
- Βάζεις πολύ ζάχαρη. - Το ξέρω. Φαίνεσαι καλά.
- Τι; - Λέω, καλά φαίνεσαι.
Από υγεία είσαι εντάξει; Είσαι σε καλή κατάσταση.
Ναι, νιώθω καλά.
Νιώθω παράξενα που σε βλέπω.
Συγνώμη.
- Είσαι παντρεμένος; - Χωρισμένος.
Εγώ δεν πρόλαβα. Έφυγε πριν με παντρευτεί.
Αλλά αφού πρώτα με άφησε έγκυο.
Αλλά είμαι ευτυχισμένη. Έχω έναν γιό.
- Τι είναι αυτό; - Το τηλέφωνο μου.
Ο αριθμός της Ράσελ, της βοηθού μου, και το κινητό μου τηλέφωνο.
Μην διστάσεις να με πάρεις.
Αν με χρειαστείς, ότι και αν συμβεί, κάλεσε με.
Ότι κι αν συμβεί, θα σε τηλεφωνήσω. Εντάξει.
Σαν τι να συμβεί δηλαδή;
- Πόσο χρονών είναι; - Επτά.
- Μιλάς στα Γαλλικά μαζί της; - Δεν ξέρει πολλά Γαλλικά.
- Θα έπρεπε. - Το ξέρω.
Κι εμείς δεν μιλάμε συχνά Ρωσικά.
Αλλά όταν ο πατέρας μου ήρθε πίσω, δεν σταμάτησε να μιλά.
Σου είπα ότι ο πατέρας μου επέστρεψε;
Είχα χρόνια να μάθω νέα του.
- Από τον πατέρα σου; - Ναι.
Είχε εξαφανιστεί πολύ ξαφνικά.
Αλλά πρίν από δύο εβδομάδες, λάβαμε μια επιστολή.
Περιείχε μιά φωτογραφία του, τον αριθμό του τηλεφώνου του και τη διεύθυνσή του.
Έγινε οδηγός ταξί στο Τορόντο.
Την ίδια ημέρα του έστειλα κι εγώ επιστολή.
Με μια φωτογραφία μου, το τηλέφωνό μου,
και ένα εισιτήριο για τη Νέα Υόρκη.
Βλέπεις, το τελευταίο δεκαπενθήμερο, άρχισα να πιστεύω στα θαύματα.
- Η επιστολή ήταν... - Ανώνυμη.
Ψάξαμε, αλλά δεν βρήκαμε τίποτα...
Η κλινική του γιατρού Κέι, στον Σέντ Λιούις,
σου λέει κάτι;
Αυτό μου το στείλαν από το Ώκεαν Σίτι του Νιου Τζέρσεϊ.
Άκου τι λέει. ''Αγαπητέ Τζέρεμι, σήμερα κλείνεις τα 17.''
- Η μητέρα του... - Ποιός σε ρώτησε;
''Δεν σε γνωρίζω προσωπικά, αλλά θα σου φανεί περίεργο,
επειδή άκουσα την ιστορία σου, πιστεύω σε εσένα.
Σου εύχομαι να έχεις υπέροχα γενέθλια. Αν θέλεις, γράψε μου. Σ΄αγαπώ, Τζένιφερ.''
Κι εγώ σ΄ αγαπώ. Στείλε μου καλύτερα μιά φωτογραφία του κώλου σου.
Που να γράφει, γειά σου, χρόνια πολλά.
Κοίτα εδώ, Χριστέ μου. Εξαιρετικό.
''Αγαπητέ Τζέρεμι...
Ελπίζω, να βγείς από το νοσοκομείο σύντομα...''
- Τζέρεμι, κοίταξέ με. - Μαλάκα!
Θα πεθάνω σε αυτό το νοσοκομείο! Για αυτό είμαι εδώ!
- Τι συμβαίνει; - Η μητέρα μου δέν είναι στα καλά της.
Πήγε και είπε στο ραδιόφωνο, ότι ο μικρός θησαυρός της, σύντομα θα σβήσει.
Και ότι το αγγελούδι της, έχει μιά πολύ σοβαρή και σπάνια ασθένεια.
Από τότε, ο κάθε μαλάκας, που δεν τον γνωρίζω,
μου στέλνει ευχές, και χρόνια πολλά...
Γιατί να συμβεί αυτό σε μένα;
Είμαι 17 ετών! Δεν με ρώτησε κανένας.
- Μην μιλάς άλλο. - Θα πρέπει να κάθομαι εδώ,
και να μην μιλάω;
Όταν είπα στην μαμά μου ότι θα πεθάνω,
μου απάντησε: ''Τζέρεμι, αυτό δεν πρόκειται να γίνει.''
Αλλά εγώ θα πεθάνω, το ξέρω.
Πώς αισθάνεσαι που το ξέρεις;
Νομίζω, πώς μου λείπουν όλα τα καλά πράγματα.
Μήπως αυτό σε κάνει να θυμώνεις;
Και...
Δεν ξέρω, θέλω να...
Να με βλέπουν σαν κανονικό άνθρωπο.
Θέλω να με ακούν.
Απλά, κάποιον να με ακούει.
Δεν σας αναλαμβάνουμε επειδή...
Επειδή...
Η υπόθεση σας δεν στέκει.
Λυπάμαι, δεν σας καταλαβαίνω.
Έχασε δύο γιούς στο ατύχημα.
Λέει ότι μπορείτε να μας βοηθήσετε.
Λέει... Ότι προσεύχεται για εσάς.
- Ότι έχετε μεγάλη καρδιά. - Δεν είναι έτσι.
- Το ξέρει. - Κάνει λάθος.
Αν μας απορρίψετε, δεν θα προλάβουμε να βρούμε άλλους δικηγόρους.
- Και θα μας απελάσουν. - Σας παρακαλώ, βοηθήστε μας.
- Ξέρεις ότι θα χάσουμε την υπόθεση. - Οχι.
- Ναι, το ξέρεις. - Αυτό δεν είναι αλήθεια.
Έχετε μια ισχυρή υπόθεση.
Ήρθε και με είδε.
Μου είπε και πάλι πόσο καλός άνθρωπος είσαι.
Από εκεί πάνω, βλέπει όσα κάνεις γιά μένα.
Ήταν και η Παναγία μαζί της.
Ήταν η Παναγία εδώ;
Μας κοιτούσε από το παράθυρο.
Κοίτα εκεί. Βλέπεις εκείνον τον μπουφέ;
Τον ακούμπισε με το χέρι της.
Άφησε ένα αποτύπωμα, ώστε η σκέψη της να είναι πάντα μαζί μας.
Είναι το χέρι της συζύγου σου.
Μπορείς να της δώσεις ένα φιλί.
Σε παρακαλώ...
Δεν είναι σωστό, μιά μητέρα να θάβει την κόρη της.
Το ξέρω.
Αλλά θα πρέπει να αφήσεις τους νεκρούς, με τους νεκρούς.
Πρέπει να το κάνεις.
Μίλησα με την Άννα. Ποτέ δεν έχει ακούσει για εσένα.
Αλλά η φωτογραφία, το αεροπορικό εισιτήριο, ξέρω ότι ήσουν εσύ.
- Γιατί παίζεις με τους ανθρώπους; - Έκανα το καθήκον μου.
Ο πατέρας ξαναβρήκε την κόρη του, και η κόρη τον πατέρα της.
Η Άννα πεθαίνει, αλλά θα πεθάνει ειρηνικά.
Δεν είναι παιχνίδι.
Αν είναι να πεθάνει, να την προστατεύσεις. Κάνε κάτι!
Δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο.
Σου το ξανάπα, κανείς δεν μπορεί να αλλάξει την ώρα του θανάτου του.
- Άννα! Νομίζω ότι είναι για εσένα. - Ποιός είναι;
Ο όμορφος Γάλλος σου.
Αλήθεια;
- Τι κάνεις εδώ; - Μήπως σε διακόπτω;
Φυσικά και οχι. Έλα μέσα.
Η ξαδέλφη μου γέννησε σήμερα το πρωί. Γιορτάζουμε τη γέννηση.
Ίσως να θυμάσαι τον Μίσα, είναι ο πατέρας του μικρού.
Έκανε τότε παρέα με τον αδερφό μου, τον Ιβάν. Κι αυτή είναι η Μαρίνα...
Η Στέφανι... Την αδερφή μου την Τζούντι την ξέρεις...
Πάμε να σου συστήσω τη μητέρα μου.
Μαμά...
Από εδώ ο καλός μου φίλος, ο Νάθαν.
Χάρηκα για την γνωριμία.
Θα το κάνω εγώ!
Ο πίνακας είναι δίπλα. Θα έπεσε καμμιά ασφάλεια.
Κοίτα ποιός είναι εδώ! Αυτό είναι το μικρό μου ζουζουνάκι.
- Μπαμπά, από εδώ ο Νάθαν. - Χάρηκα.
Γνωριστήκαμε στο πανεπιστήμιο.
Συγνώμη για την διακοπή του ρεύματος.
Καλύτερα μην το αγγίζεις.
- Είδα τον Ιβάν που το έκανε, είναι απλό. - Είναι επικίνδυνο.
Αλλιώς θα παραμείνουμε στο σκοτάδι!
Μιλάω σοβαρά, δεν έχεις ιδέα πόσοι άνθρωποι...
Κράτα αυτό.
Φέξε εδώ, εντάξει; Δές.
Βλέπεις; Λειτουργεί και πάλι.
Άννα, έχω να σου πω κάτι...
Οχι, σε παρακαλώ.
Καλά.
Θα το φτιάξουμε αργότερα. Πάμε να πιούμε κάτι.
- Έκανα ένα γενικό τσεκάπ. - Τι;
Ένα τσεκάπ.
Και σκέφτηκα, ότι θα μπορούσες...
- Να κάνεις κι εσύ ένα. - Εγώ; Γιατί;
Ποτέ δεν ξέρεις. Και θέλω να...
Θέλεις να με παντρευτείς, αλλά πρώτα θέλεις να ξέρεις αν είμαι υγιής;
Αστειεύομαι.
- Γεωργιανή βότκα, δοκίμασες ποτέ; - Λοιπόν τι λές;
Να παντρευτώ μαζί σου; Αν με πάς στο Παρίσι, ασφαλώς.
Είμαι μιά χαρά, αλήθεια σου λέω. Γιατί ανησυχείς;
Στην υγειά μας!
Ιβάν;
Μισό λεπτό.
Μπαμπά, φύγε από εκεί.
Αφού μπορώ να ασφαλίσω τον γιό μου, γιατί να μην μπορώ και τον πατέρα μου;
Όλη του την ζωή δούλευε. Και φρόντιζε, εμένα και όλη του την οικογένεια.
Μην μου λέτε ότι δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα.
Μπορείτε να μ΄ακούσετε, θα σας εξηγήσω...
Θα επιμείνω όσο χρειαστεί. Οχι, δεν σας ακούω.
Μπορώ να μιλήσω με κάποιον υπεύθυνο;
- Εγώ είμαι η υπεύθυνη. - Όλα είναι εντάξει.
Ο πατέρας σας δεν είναι Καναδός, και ζει στην Αμερική.
Είναι ασφαλισμένος στον Καναδά. Έχει ασφάλεια.
Σε αυτή την περίπτωση, θα επιστρέψει εκεί.
- Αλλά για μας, δεν αλλάζει τίποτε. - Αν χρειάζεστε έναν εγγυητή...
Είναι το ίδιο πράγμα. Γιατί να αλλάξετε κάτι;
- Δεν είναι το ίδιο. - Πέστε μου την διαφορά. Εμπρός.
Είναι ένας ενήλικας, μπορείτε επίσης... Περίμενε!
Να τους πείτε, πώς σηκώθηκε και έφυγε από την Ρωσία.
Πήρε τα παιδιά του και ήρθε στην Αμερική!
- Κυρία Ραντζέφσκι... - Τι;
Λυπάμαι πολύ.
Κανείς δεν γνωρίζει την ώρα του θανάτου του;
Μαλακίες. Μεγάλες μαλακίες. Εγώ έσωσα την ζωή της Άννας.
Την προστάτευσα, και δεν ήρθε σε επαφή με τον ηλεκτρικό πίνακα.
Κι έτσι δεν πέθανε. Πέθανε όμως ο πατέρας της. Οχι η Άννα, ο πατέρας της.
Τι παιχνίδι παίζεις μαζί μας;
Επανασυνδέεις πατέρα και κόρη... Θα ήθελα να ήξερα το γιατί.
Για να τον δεί να πεθαίνει, καθίκι;
Παραληρείς ότι μιλάς με τον Θεό; Είσαι τρελός. Ένας γαμημένος γιατρός.
Και οι ασθενείς σου, θέλεις να τους βλέπεις να πεθαίνουν, έτσι;
Σου αρέσει, ε;
Πές μου τι ακριβώς συνέβη;
Ο πατέρας της πέθανε, αυτό συνέβη.
Η Άννα δεν είναι νεκρή, ούτε και εγώ.
Δεν υπήρχε ούτε φώς, ούτε φωτοστέφανο, ούτε σκατά...
Ο μικρός κοιμάται ακόμα;
Νομίζω.
- Έχετε καλέσει τις πρώτες βοήθειες... - Τι έγινε;
Είπε ότι όλα ήταν καλά.
- Ποιός το είπε; - Ο παιδίατρος του. Την περασμένη εβδομάδα.
Τον είδα πριν από δέκα ημέρες και...
Εννέα.
Πρίν εννέα μέρες.
Εξέτασε τον Πώλ, και είπε ότι όλα ήταν εντάξει.
Ότι ο Πώλ ήταν καλά και υγιής.
Δεν τον αμφισβητείς, σωστά;
Αλλά ο γιός μου είναι νεκρός.
Ο γιος μου είναι νεκρός, αλλά εκείνος που τον εξέτασε,
και είπε ότι ήταν μια χαρά, είναι αναμφισβήτητα σωστός;
Είναι πιθανόν, να πέθανε από "Το σύνδρομο αιφνίδιου βρεφικού θανάτου".
Είναι η πιο μυστηριώδης αιτία θανάτου.
Η πιο μυστηριώδης, η πιο αυθαίρετη,
και επίσης, η πιο σκληρή.
- Είσαι θυμωμένος, και είναι φυσιολογικό. - Άστα, και δές αυτό.
Υπάρχει κάποιος που δεν έχει κάνει σωστά τη δουλειά του, και ένα αθώο παιδί νεκρό.
Αυτή είναι η πραγματικότητα. Δεν υπάρχει κανένα μυστήριο.
Και θάνατος "ανεξήγητος", δεν υπάρχει.
Αυτό είναι μιά μάσκα, για να καλύψει την ανικανότητα κάποιων.
Το συναντάω μπροστά μου κάθε μέρα.
Αν θέλετε, υπάρχει μια διαδικασία...
Μπορεί να καλύψει οποιαδήποτε υπόθεση που...
Αποκλείεται.
- Σκεφτείτε το καλά. - Δεν θέλω αυτοψία.
Με κανέναν τρόπο.
Σας απαγορεύω να αγγίξετε τον γιό μου.
Γιατί μερικοί άνθρωποι επηρεάζονται...
Αγαπητή Τζένιφερ,
Θα ήθελα να σου μιλήσω για τις μοναχικές μου νύχτες.
Τα νυχτερινά σταυροδρόμια,
μοιάζουν με σταυροδρόμια της ερήμου.
Μέσα στις καρδιές μας τον ακούμε, κι όλα τα άδεια δωμάτια...
Βρίσκονται μέσα στα στήθια μας.
Ζούμε τόσο, όσο απαιτεί η καρδιά μας, για να μην εγκαταλείψουμε την ζωή.
Λένε πώς η ζωή αξίζει περισσότερο, όταν μπορείς και το κάνεις αυτό.
Η καρδιά μου το ξέρει.
Άννα, ξέρω ότι είναι δύσκολο για εσένα.
Ξέρω πώς η ιστορία με το νοσοκομείο κόστισε πολλά. Και με τη δουλειά σου δεν...
Οχι, Νάθαν. Είναι ωραίο, αλλά...
Θέλω να σε βοηθήσω. Να μήν έχεις οικονομικά προβλήματα.
- Τουλάχιστον αυτό. - Όχι.
Όλοι εδώ, πιστεύουν στο Θεό.
Αλλά εγώ, πιστεύω στην καρδιά μου,
και στο αίμα που τρέχει στις φλέβες μου,
στην δύναμη μέσα μου.
Εάν έρθετε εδώ, θα σας μιλήσω για την ζωή μου.
Κάθε στιγμή, που κοιτάζω ψηλά, τρομάζω,
και ζαλίζομαι περισσότερο.
Και απελπίζομαι.
Σχετικά με εκείνες τις στιγμές που νιώθετε χαμένοι και τρομαγμένοι.
Μερικές φορές...
Ναι, μερικές φορές, θα βρεθείτε με μια απρόσμενη δύναμη.
Θα δείτε τι εξουσία έχετε,
όταν έρθει η σειρά σας.
Ξέρω ότι θα πεθάνω σύντομα.
Kαι ξέρω ότι έχω να μάθω κάτι.
Και όταν το μάθω, θα φύγω. Το ξέρω.
Αλλά στο μυαλό μου,
δεν μπορώ να φανταστώ παρόμοιες στάσεις ζωής.
Νάθαν, η Άννα είμαι. Ενοχλώ;
Οχι, καθόλου. Καλά είσαι;
Σκέφτηκα την προσφορά σου. Νομίζω πώς πρέπει να την δεχτώ.
Ωραία, θα σε δώ στην τράπεζα, εντάξει;
Δεν καταλαβαίνεις, μωρό μου. Τι;
Χθές το βράδυ είχε μια καταιγίδα.
- Πώς ήταν; - Είδα έναν κεραυνό.
- Πρέπει να σε αφήσω. - Μπαμπά...
Δεν θέλω να ταξιδέψω μόνη μου στο αεροπλάνο.
- Γιατί μωρό μου, Τι συμβαίνει; - Θέλω να έρθεις να με πάρεις.
Μην ανησυχείς; Δεν θα είσαι μόνη. Πάντα έτσι το κανονίζαμε.
- Φοβάμαι. - Τι φοβάσαι;
Δεν υπάρχει λόγος...
Φοβάμαι μόνη μου στο αεροπλάνο. Φοβάμαι τις καταιγίδες. Και τους κεραυνούς.
- Θα το κάνεις. - Μπαμπά;
Έλα να με πάρεις.
- Κύριε, μπορείτε να έρθετε μαζί μου; - Για ποιό λόγο;
- Παράτα με ήσυχο ρε μαλάκα. - Πρέπει να κλείσω.
- Γλυκιά μου... Σε αφήνω. - 'Οχι, περίμενε...
Ελάτε μαζί μου, αλλιώς...
Αλλιώς τι ρε κάθαρμα;
Όλοι στο πάτωμα!
Άννα, μ΄ακούς;
- Καλά είστε; - Έναν γιατρό!
Η Άννα είναι.
Το ξέρω.
Πού είσαι; Έρχομαι να σε δώ.
Πές μου πού είσαι.
Πόσο χρόνο έχω ακόμα; Πές μου.
Ο χρόνος που σου μένει, ανήκει σε εσένα.
Πόσο καιρό; Πές μου.
- Δεν ξέρω. - Δεν μπορεί.
Αφού γνώριζες για όλους τους άλλους. Πές μου λοιπόν, πότε.
Το μόνο που μπορώ να κάνω, είναι να σε βοηθήσω.
Πές μου, πού είσαι.
Μπορώ να περάσω;
Πήγα να τους δώ.
Την οικογένεια Ραντζέφσκι.
Ήθελα να τους πώ, πώς πέθανε εξαιτίας μου.
Πώς εάν δεν την είχα πάρει μαζί μου στην τράπεζα,
θα είχε ζήσει.
Και τότε ο γιός της, θα είχε μητέρα.
Αλλά δεν είχα το κουράγιο.
Θυμάσαι όταν μου τηλεφώνησες στο νοσοκομείο,
και είπες πώς την έσωσες; Έκανες λάθος.
Τώρα λές πώς την σκότωσες εσύ. Πάλι κάνεις λάθος.
Με εσένα ή χωρίς εσένα, η Άννα θα είχε πεθάνει έτσι κι αλλιώς.
Στη θέση του πατέρα της, ή λίγες ώρες αργότερα,
όταν θα έπεφτε από μια σκάλα.
Δεν γνωρίζουμε το πώς, κανείς δεν ξέρει.
Δεν θέλω να πεθάνω.
- Δεν θέλω να πεθάνω. - Επαναλαμβάνω:
"Κανείς δεν μπορεί να αλλάξει την ώρα του θανάτου του."
Εγώ είμαι. Θέλω να έρθετε να με δείτε.
Αμέσως. Και οι δυό σας.
- Τι συμβαίνει; - Δεν συμβαίνει τίποτα. Τίποτα.
Πρέπει να έρθετε. Και οι δύο.
- Νάθαν, τι συμβαίνει; - Τίποτα.
- Πες μου. - Τίποτα, όλα είναι εντάξει.
Ήθελα απλώς να σας δώ. Συγγνώμη. Θα σε ξαναπάρω αργότερα.
- Καλά είσαι; - Ναι.
Σίγουρα;
Ναι, σίγουρα.
Συγνώμη.
Ο Πώλ ήταν νεκρός και... Εγώ την κατηγόρησα.
Λές και έφταιγε αυτή.
Δεν μιλήσατε από τότε ξανά γι΄αυτό το θέμα;
Οχι.
Είχε δίκιο που έφυγε. Είναι καλύτερα έτσι.
Πάντα αυτό τον χαρακτήρα είχε;
Πάντα.
Αλλά την αγαπώ.
Θυμάμαι κάποτε ένα κοριτσάκι.
Ακόμα έκανα την πρακτική μου.
Ερχόταν κάθε μέρα, για να επισκεφτεί τον καλύτερο της φίλο.
Η μικρή κόντεψε να πνιχτεί σε μιά λίμνη.
Αυτός πήγε να φέρει βοήθεια. Και τότε έγινε το ατύχημα...
Συναντήθηκαν μεταξύ τους, κατά τη διάρκεια των διακοπών τους.
Δεν μιλούσαν ούτε κάν την ίδια γλώσσα.
Παρ΄ όλα αυτά, δέθηκαν μεταξύ τους.
Υπήρχε ένας δεσμός μεταξύ τους.
Ένας ισχυρός δεσμός.
Ερχόταν να τον δει κάθε μέρα, κάθε μέρα.
Σου κρατούσε το χέρι.
Είχε αποφασίσει να μην απομακρυνθεί από δίπλα σου.
Και το έκανε.
Γιατί μου το λες αυτό; Γιατί τώρα;
Εδώ ήμουν. Δεν έχω να κρύψω τίποτα.
Ήμουν εδώ όλη την ώρα. Απλά περίμενα να ανοίξεις τα μάτια σου.
Εσύ ήσουν πού μου έκανες τις ερωτήσεις, όταν συνήλθα από το κόμα.
Ήσουν ο μόνος που με πίστεψε.
Κέι, πού είσαι;
Νάθαν, η Ράσελ είμαι. Σε ψάχνουν όλοι. Πού είσαι;
- Λέω πώς έχεις άδεια. Θα μου τηλεφωνήσεις; - Κέι;
- Τι στο καλό μου συμβαίνει; - Μην πανικοβάλλεσαι.
Υπάρχει ένα νοσοκομείο στη γωνία της 44ης οδού και Λέξινγκτον.
- Θα σου δώσουν γλυκαγόνη. - Λέξινγκτον και τι, είπες;
44η οδός.
Όλα είναι εντάξει.
Εδώ είμαι.
Με είχες ρωτήσει, που πηγαίνουμε μετά το θάνατο.
Το αν υπάρχει ζωή μετά το θάνατο, δεν έχει καμμιά σημασία.
Αυτό που είναι σημαντικό, είναι ότι υπάρχει ζωή πρίν το θάνατο.
Σήμερα. Τώρα. Αυτό που ζούμε.
Το θαύμα είναι, το εδώ και το τώρα.
Όταν το καταλαβαίνουμε, είναι πολύ αργά.
Πρέπει να πάω να πάρω την κόρη μου, φοβάμαι πολύ γι 'αυτήν.
Λοιπόν, θα έρθεις μαζί μου.
Θα πάμε μαζί.
Αυτό το λευκό φως, το είδες και στον εαυτό σου;
- Οχι. - Ωραία.
Εάν έρθεις μαζί μου στο αεροπλάνο, δεν κινδυνεύω. Το ίδιο και η Τρέισι.
Αυτός ή αυτή;
Αυτό το φώς. Πώς είναι ακριβώς;
Στο ξανάπα, είναι ένα λευκό φωτοστέφανο γύρω από το πρόσωπο.
- Και είναι εκεί όλη την ώρα; - Οχι, μπορείς να το δείς μονάχα μια φορά.
- Αλλά αυτό δεν είναι τόσο σημαντικό. - Το ξέρω.
- Ποιός είναι αυτός; - Ένας γιατρός.
Μαζί δουλεύετε;
Οχι. Είναι λίγο περίπλοκο.
Φίλος σου είναι;
Γιατί βρίσκεται εδώ;
Απλά μου κάνει παρέα. Δεν ήθελα να ταξιδέψω μόνος.
- Όπως την Τρέισι. - Ναι, όπως την Τρέισι.
Θα τα πούμε το βράδυ;
Ίσως.
Το ελπίζω.
Ποτέ δεν ξέρεις εκ των προτέρων.
Ξέρεις γιατί βρίσκομαι εδώ;
Είσαι εδώ, γιατί υποσχέθηκες στην μικρή να έρθεις.
Επειδή αγαπάς την κόρη σου.
- Οχι; - Φυσικά για αυτό.
Αλλά υπάρχει και κάτι άλλο.
Τέλεια.
Κοίτα, έχω τη ζωή μου εδώ. Προσπαθώ να είμαι με την Τρέισι...
Άκουσε με.
Ξέρω τι εννοείς.
Και νομίζω, ότι δεν έχουμε ανάγκη αυτού του είδους τις...
Δυσάρεστες στιγμές;
Ξέρεις πολύ καλά τι εννοώ.
Άννα, έλα μαζί μου. Να μείνουμε και οι τρεις στη Νέα Υόρκη.
Στο σπίτι μας.
Αυτό είναι που θέλω να αποφύγω.
Μην κοιτάς, Τρέισι.
Γύρνα πίσω μόνος σου. Εγώ θα μείνω εδώ.
- Με την Τρέισι; - Ναι.
Με χρειάζεσαι.
Δεν ξέρω. Θα μείνω εδώ, τελείωσε.
Είναι κάτι ακόμα που πρέπει να ξέρω;
Κάτι που δεν μου έχεις πεί;
Πρέπει να προλάβω την πτήση μου.
Ξέρεις πώς να το χρησιμοποιείς; Πάτα εδώ και... Ωραία.
Μπαμπά...
Οι άνθρωποι που είδαμε πρίν...
Εκεί στο ατύχημα. Οι άνθρωποι που ήταν νεκροί.
Έκαναν τον σταυρό τους, όπως εγώ;
Δεν ξέρω, μπορεί.
Αλλά δεν θα τους θάψουν στην γη.
Ποιούς; Όχι.
Ο Πώλ, είναι θαμμένος κάτω από ένα σταυρό, έτσι;
Ναι γλυκιά μου. Κοίτα να δείς...
Αν μου συμβεί κάτι, αν αρρωστήσω, τι θα κάνεις;
- Θα τηλεφωνήσω στην μαμά. - Ωραία.
Και αν δεν την βρίσκεις, και χρειαστείς βοήθεια, τι θα κάνεις;
- Θα τσιρίξω. - Σοβαρά μιλάω. Τι θα κάνεις;
Θα κλαίω;
Το ξέρω, χαλάρωσε. Θα πατήσω εδώ.
Μου το έχεις δείξει.
Γλυκιά μου, θυμάσαι πότε...
Όταν πέθανε ο Πώλ, το θυμάσαι αυτό;
Όταν πέθανε,
Βρήκα ένα σαλιγκάρι. Θυμάμαι.
Θυμάμαι πώς μας είχες κάνει πολλές ερωτήσεις. Πάρα πολλές ερωτήσεις.
Όπως;
Μας ρώτησες που ήταν.
Σου είπαμε: ''Ο Πώλ είναι στον ουρανό με τους αγγέλους.''
Και μας ρώτησες, εάν θα μπορούσες να τον επισκεφθείς.
Ήθελες να τον επισκεφθείς.
Δεν είμαι σίγουρος τι σου είχαμε πει.
Δεν είναι αλήθεια;
- Τι πράγμα; - Το ότι ο Πώλ, είναι στους ουρανούς.
Ίσως είναι εκεί. Μπορεί.
Στην πραγματικότητα, κανείς δεν το γνωρίζει αυτό.
- Το ξέρω. - Αλήθεια;
Όταν πεθάνουμε, θα μας θάψουν στο έδαφος.
Θα μας φάνε τα σαλιγκάρια, κι έτσι θα εξαφανιστούμε.
Δεν θα υπάρχουμε πια.
Το τι θα γίνει, δεν μπορούμε να το γνωρίζουμε.
Αλλά ξέρω ένα πράγμα. Θέλεις να το ακούσεις;
Νομίζω, πώς όταν πεθαίνουμε, συνεχίζουμε να υπάρχουμε.
Ίσως πηγαίνουμε κάπου αλλού. Ξέρεις γιατί το νομίζω αυτό;
Όταν ένα πλοίο εξαφανίζεται...
Έχεις δεί ποτέ πλοίο να εξαφανίζεται στον ορίζοντα;
Όταν το βλέπεις να εξαφανίζεται, φεύγει, αλλά...
Αυτό σημαίνει πώς δεν υπάρχει πιά;
Οχι.
Πιστεύω, ότι και με το θάνατο, συμβαίνει ακριβώς το ίδιο.
Όπως ένα πλοίο, που εξαφανίζεται στον ορίζοντα.
Μπορεί να το βλέπεις να φεύγει,
αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υφίσταται πλέον.
- Μπορούμε να μιλήσουμε; - Γιατί ξαναγυρίσατε;
Δεν μπήκαμε στο αεροπλάνο. Κι εγώ, και η μικρή, φοβόμασταν.
Δεν βιάζομαι να επιστρέψω σπίτι.
- Τι σκέφτεσαι να κάνεις; - Εδώ; Δεν ξέρω;
Τίποτα. Θα αφιερώσω χρόνο στην Τρέισι. Και θα κάνουμε πολλές βόλτες.
Μπορείς να μου πείς πού μπορώ να πάω. Η Τρέισι είπε ότι...
Τι εννοείς λέγοντας πού μπορείς να πάς;
Τι συμβαίνει με σένα;
- Τίποτα. - Τι εννοείς, τίποτα;
Μου τηλεφωνήσεις μέσα στη νύχτα σαν...
Δεν καταλαβαίνω.
Ήρθες πρίν δυό μέρες, με έναν παράξενο τύπο...
Και κάθεσαι και μου μιλάς για βόλτες!
Τι συμβαίνει;
- Δυσκολίες στο γραφείο; - Οχι.
- Είσαι άρρωστος; - Δεν ξέρω.
- Δεν το ξέρεις; - Έχω λίγη υπογλυκαιμία...
Σε πόση ώρα θα πεθάνει;
Περίπου σε δύο ώρες, ίσως και περισσότερο.
Χθες το βράδυ, φάγαμε παγωτό και μιλήσαμε για τον Πώλ.
Καθ 'οδόν είδαμε κάτι σταυρούς, κι έτσι η μικρή, μου άνοιξε την συζήτηση...
Μιλήσατε μαζί σχετικά μ΄αυτό;
Οχι.
Καλά είναι όμως, έτσι; Γιατί την τελευταία φορά που μιλήσαμε, κοιμόταν...
- Δεν κοιμόταν. - Δεν κοιμόταν; - Οχι.
Οχι;
- Μπορείς να κάνεις ένα διάλειμμα; 5 λεπτά. - Σε μιά ώρα το λουλούδι θα είναι νεκρό.
Ανθίζει μόνο μια φορά το χρόνο και έχω...
Το ξέρω.
Συγνώμη.
Όταν φτάσαμε στη Νέα Υόρκη,
ξέρεις ποιό ήταν το πρωτο πράγμα που έκανες; Το πρώτο;
Τηλεφώνησες στο γραφείο.
Για να δείς τα μηνύματα σου.
Μόλις είχαμε θάψει τον Πώλ, κι εσένα σε ενδιέφερε η δουλειά σου.
Είσαι παγιδευμένος στο θυμό σου.
Αλλά η Τρέισι και εγώ, είχαμε το μυαλό μας εκεί. Ακόμα τον θυμόμασταν.
Ξέρω, αισθάνεσαι ένοχος.
Άκουσες να κλαίει και δεν είχες ρολόι.
Αυτοί με κάλεσαν.
Οχι, πρώτα έκλαψε, και μετά κοιμήθηκε.
Αυτοί με κάλεσαν.
Δεν τους κάλεσα εγώ.
Τον Πώλ δεν τον κάλεσε κανείς.
Ο Πώλ είναι νεκρός.
Το έχω αποδεχτεί, το ίδιο και η Τρέισι.
Έχει τον τρόπο της.
- Τώρα είναι η σειρά σου. - Είμαι έτοιμος.
Πρέπει να σταματήσει...
Δεν ξέρω τι να πω.
Είμαι έτοιμος.
Επέστρεψα για να σου το πω.
Πώς ότι και να μου συμβεί...
Γιατί το λες αυτό;
Θα ευχόμουν να καταλάβεις, πώς έχω αλλάξει.
Ξέρω ένα ποτάμι που δεν απέχει πολύ από εδώ.
Αν θέλεις, θα σου δείξω τον δρόμο.
Μ 'αρέσει αυτό.
Ένα πανέμορφο ποτάμι.
Εντάξει.
Είναι πολύ μακριά;
Συγχώρεσε με.
Γειά χαρά, είμαι η Ράσελ, και καλώ από το γραφείο του Νάθαν.
Συγνώμη για την ενόχληση, αλλά...
Δεν είναι στο σπίτι, και ψάχνουμε παντού για να τον βρούμε.
Παίρνω στο κινητό, αλλά δεν απαντάει. Σκεφτήκαμε, ότι ίσως ξέρετε που είναι.
Αν γνωρίζετε, πάρτε μας τηλέφωνο.
Σε ψάχνουν όλοι.
Ναι, το ξέρω.
Κάποιος μου είπε κάποτε: "το θαύμα είναι το εδώ και το τώρα."
Θα πεθάνω σύντομα.
Και όμως δεν φοβάμαι.
Η ζωή είναι γεμάτη ομορφιές.
Οι χειρονομίες, το γέλιο, οτιδήποτε φέρνει τη χαρά...
Τα θυμάμαι όλα.
Ακόμη και την αναπνοή του, όταν κοιμήθηκε στο αυτοκίνητο.
Το πρόσωπο της μαμά μου όταν μας είδε...
Κάναμε πολλά πράγματα μαζί. Πολλά πράγματα.
Έχω μάθει πολλά.
Κι έχω γνωρίσει καλούς ανθρώπους.
Είμαι η Τζένιφερ.
Αδράξτε την ευτυχία.
Απολαύστε τη κάθε στιγμή της.
Και πάνω από όλα, να μήν είστε λυπημένοι ποτέ.
Δεν χρειάζεται πολύ κόπο. Κοίταξε εμένα.
Να μήν είστε λυπημένοι.
Και αν μια μέρα θέλετε να μου μιλήσετε, αν το θέλετε πραγματικά,
επιλέξτε το μέρος που αγαπάτε. Είναι το μέρος, που θα βρεθούμε μαζί.
Θα μιλήσετε μαζί μου. Πραγματικά.
Θα είμαι εκεί.
Και να θυμάστε, δεν πρέπει να ντρέπεστε να πείτε σ΄αυτούς που νοιάζονται για εσάς.
Οτι τους αγαπάτε.
Σ 'αγαπώ τόσο πολύ.
Κοιμήθηκες καλά;
Έβαλες φρέσκο καφέ;
Οχι, καλός είναι κι αυτός.
Πρέπει να σε δώ. Πρέπει να σε δώ αμέσως. Κατάλαβες;
- Εδώ είμαι. - Πάρε το πρώτο αεροπλάνο...
- Εδώ είμαι. Μαζί σου. - Τι εννοείς εδώ;
Κοντά στο αεροδρόμιο. Στο μοτέλ, στο σταυροδρόμι. Εδώ είμαι.
Σε περιμένω.
- Μου είπες ψέμματα από την αρχή. - Οχι.
Είχες πεί πώς θα ήμουν εγώ. Έτσι είχες πεί.
Πώς εγώ θα ήμουν αυτός που θα πεθάνει.
Πές μου τι είδα. Πές μου.
Εγώ ήμουν αυτός που θα πέθαινε. Εγώ!
Πρέπει να το πείς!
Οχι.
Είδες τον μπαμπά σου;
- Είμαι ένας Αγγελιοφόρος... - Ναι.
- Και η γυναίκα μου θα πεθάνει. - Ναι.
Γιατί δεν μου το έλεγες από την αρχή;
Αντί να μου μιλάς για μυστικά. Για το κύκνειο άσμα, και όλες αυτές τις ανοησίες.
Δεν θα με πίστευες ποτέ. Ποτέ.
- Προσπάθησα να σε προετοιμάσω. - Για ποιό πράγμα;
Για το ότι είσαι ένας Αγγελιοφόρος. Ένας δάσκαλος που εξηγεί τη ζωή.
Για να εκπληρώσεις αυτό το καθήκον, πρέ- πει να αντέξεις τον θάνατο των δικών σου.
Γιατί θα πρέπει να πεθάνουν;
Όλοι οι Αγγελιοφόροι, χάνουν τα πρόσωπα που αγαπάνε.
Αυτό είναι το τίμημα. Το τίμημα της χάριτος.
Το έχω πληρώσει κι εγώ.
Αλλά μπορείς να την βοηθήσεις στο να έχει ειρηνικό τέλος.
Μέχρι το πικρό τέλος.
Αυτό είναι το τίμημα του Αγγελιοφόρου.
Δεν το επέλεξα εγώ. Κανείς δεν μου έδωσε το δικαίωμα της επιλογής.
Στο έδωσαν, και έχεις κάνει την επιλογή σου.
Όταν αποφάσισες να επανέλθεις, τότε που πέθανες σε εκείνον τον δρόμο.
Γύρισες πίσω. Τώρα ξέρεις το γιατί.
Τι σε έφερε πίσω;
- Ένα πρόσωπο. - Ποιό πρόσωπο;
Αυτό της Κλέρ.
Ήταν φοβισμένη.
Με χρειαζόταν.
Πού ήσουν;
Χάθηκα.
Σε περίμενα.
Χάθηκα.
Νόμιζα πώς έφυγες.
Ότι είσαι...
- Ανησύχησα. - Το ξέρω.
Μην φοβάσαι.
Τώρα είμαι εδώ.
Ποτέ δεν θα ξαναφύγω.
Είμαι εδώ.